Het evangelie vertelt ons vandaag dat mensen zullen bezwijken van angst en bezorgdheid voor wat er op de wereld afkomt. Bij de wederkomst van Jezus zal de oude mens, die zich vastklampt aan de wereld, bang zijn omdat zijn wereldse ‘zekerheden’ zullen verdwijnen; maar de nieuwe mens, die leeft vanuit de Geest, zal zijn hoofd opheffen omdat hij bevrijd zal zijn van de slavernij van de zonde. Dan zullen we God van aangezicht tot aangezicht kunnen zien.
Het koninkrijk van God is al hier, in ons hart in genade, en in ons huwelijk als we Hem in ons laten wonen. Daarvoor moet ons hart gezuiverd worden, moeten we onze eigenliefde laten sterven en onze echtgenoot verwelkomen en ons aan hem geven.
We kunnen kiezen om te leven in de vreugde van het koninkrijk der hemelen, van de kinderen van God, of in de angst van de kinderen van de wereld. Schrijven we ons in bij de overwinnaar?

Toegepast op het huwelijksleven:

Carla: Jaime, ik maak me grote zorgen, onze zoon Andrés is niet in orde, hij is begonnen met medische tests.
Jaime: Ik begrijp je, ik maak me ook zorgen, maar weet je? Andrés is een geliefde zoon van God. Hij zegt ons dat zelfs onze haren geteld zijn. Niets is Hem vreemd; alles, zelfs het lijden, is bij Hem voor een groter goed. Door het kruis met Hem te aanvaarden, verenigen we ons met Hem.
Carla: Natuurlijk, ik weet dat de Heer ons niet in de steek laat, en dat ik, om het kruis te dragen, op Hem moet vertrouwen, me moet overgeven, maar dat kost me moeite.
Jaime: Laten we de Heer dan vragen om je de genade van de heilige overgave te schenken. Dat Hij ons ondersteunt en ook, als het Zijn wil is, dat Andrés weer gezond wordt. We zeggen vanuit het diepst van ons hart: Heilig Hart van Jezus, ik vertrouw op U. Zo bevrijdt Hij ons van onze angst.

Moeder,
 
Dankzij uw Fiat kwam Jezus ons redden te midden van de moeilijkheden. Leer ons te vertrouwen zoals u, altijd met vreugde op Hem te wachten, vrij van alle angst, met een groot verlangen om Hem op een dag in volheid te zien. Gezegend zij onze Verlosser.

Mijn geliefde Heer, hartelijk dank dat U zoveel van mij houdt en mij zoveel licht geeft.
Jezus, U waarschuwt ons dat er lijden zal zijn. En veel. Maar we hoeven niet bang te zijn, want U zult ons de wijsheid geven om het te doorstaan en om in elke situatie getuigenis af te leggen van Uw liefde. Bij U heb ik niets te vrezen. Ik hoef niet bang te zijn voor degenen die mijn lichaam kunnen doden, maar wel voor degenen die mijn ziel kunnen doden. Ik hoef alleen maar vol te houden in het volgen van U en op U te vertrouwen, ook al begrijp ik het niet. De rest doet U wel.
Jezus, laat mij echt naar U luisteren. Bij elke gelegenheid. Laat mij nooit mijn wil doen, alleen de Uwe. Daar ligt de redding. Bij U, die de Liefde, de Weg, de Waarheid en het Leven bent. Hartelijk dank, mijn goede Jezus.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miriam: Ik heb veel te lijden onder mijn zus. Ze begrijpt niet wat ik doe, bekritiseert me waar anderen bij zijn… Ik weet niet wat ik moet doen.
José: Miriam, je doet het heel goed. De Heer leidt je. Hoe merkbaar is het toch dat je dichtbij Hem bent! Denk eens terug aan hoe je vroeger reageerde, je werd heel boos, je ging ruzie met haar maken… Ik bewonder het getuigenis van vrede dat je aan je familie geeft.
Miriam: Dank voor je steun. De waarheid is dat ik, ook al doet het pijn, vrede heb. Het moet de vrede van Jezus zijn, want menselijk gezien heeft het niet veel zin. Maar ik probeer te doen wat Hij zou doen. Sommige dingen zijn me niet helemaal duidelijk, maar ik twijfel er niet aan dat ik niet in haar spel moet meegaan door boos te worden, haar aan te vallen… En als ik niet weet wat ik moet zeggen, weet ik dat het beter is om te zwijgen, het aan de Heer aan te bieden en Hem het te laten regelen.
José: En Hij zal ervoor zorgen, twijfel daar niet aan. Wat een wonderbaarlijke weg is deze weg van gebed, sacramenten en offers! We moeten elke dag ja zeggen, volharden, maar er gaat niets boven het toestaan dat de Heer ons leven leidt!
Miriam: Zonder aan Hem vast te kleven is het onmogelijk. Als we dicht bij Hem blijven, zal Hij het doen.

Moeder,

Wees U die mij leidt. Laat mij verdwijnen, zodat U mij naar uw Zoon kunt brengen. Geprezen zij God!

In dit evangelie spoort Jezus ons aan om ons te richten op wat echt belangrijk is, om al ons vertrouwen in Hem te stellen, en waarschuwt hij ons voor de verleidingen en misleidingen van valse profeten.
Tegenwoordig willen we dat onze kinderen verschillende talen leren, veel professionele vaardigheden verwerven, in het buitenland gaan studeren… en dat is allemaal prima, maar we moeten ons afvragen: leiden we hen op om het Koninkrijk van God binnen te gaan, dat het enige is wat echt belangrijk is?
En wij, echtgenoten? Is ons leven versierd met veel “kostbare stenen en votiefgeschenken”? Misschien richten we onze aandacht en ons vertrouwen vooral op onze vriendengroepen, op het maken van veel plannen, op materiële goederen, of worden we zelfs ‘referentiepunten’ in veel dingen, maar brengt dit ons echt dichter bij God of juist verder van Hem vandaan?  Verbindt het ons met de Heer of vult het ons met hoogmoed en aardse zaken?
We moeten trouw zijn aan onze roeping: heiligheid in het huwelijk, en daar elke dag naar streven, waarbij we ook andere echtparen helpen om die schoonheid te ontdekken en niet alleen bij oppervlakkige dingen te blijven. Als we ons doel duidelijk voor ogen hebben, zal al het andere niet meer zo belangrijk zijn als we het vandaag misschien vinden. Ons doel is om naar de hemel te gaan!

Terug naar het huwelijksleven:

Marta: Schat, heb je gezien hoe leuk onze vriendin Lola er altijd uitziet?
Alberto: Eerlijk gezegd kijk ik liever naar hoe mooi jij bent, van binnen en van buiten. Je hebt een schoonheid die geen enkele behandeling of make-up je kan geven. Al die uren die je aan de Heer wijdt en de liefde die je in alles wat je doet voor Hem legt, worden weerspiegeld in jou; je straalt een licht uit dat niemand kan bereiken door aan zichzelf te denken.
Marta: Het is waar dat sinds ik probeer dingen te doen zoals onze Moeder ze zou doen: werken, koken, voor de kinderen zorgen, bij jou zijn… ik een geluk heb dat niet van mij is, maar dat ik van de Heer krijg.
Albert: Als ik eerlijk ben, heb ik wel eens gedacht dat je je wat meer zou kunnen verzorgen, maar de Heer helpt me om me te ontdoen van het materiële en alles met Zijn ogen te zien, met een meer bovennatuurlijke blik. Uiteindelijk blijkt het een echt geschenk te zijn, omdat het me ook helpt om me te concentreren op mijn innerlijke leven.
Marta: Ik heb je al meer dan eens gezegd hoe merkbaar de verandering is die je doormaakt sinds je meer aandacht besteedt aan je gebed. Onlangs zei onze zoon Jacob tegen me dat hij zag dat je veranderd was, gelukkiger en vredevoller. Laten we de Heer vragen om trouw te blijven aan wat echt belangrijk is.

Moeder,

Woord van de Heer.

Alles geven

De Heer kijkt nooit naar de hoeveelheid die wordt gegeven, maar naar de kwaliteit van het hart waarmee wordt gegeven. De arme weduwe biedt in de ogen van de wereld heel weinig, maar voor God is het een enorme gave omdat ze geeft wat ze heeft, niet wat ze over heeft. En dat is precies wat God van ons vraagt voor ons huwelijk: ware liefde wordt niet afgemeten aan grote, incidentele gebaren, maar aan dagelijkse, nederige en oprechte toewijding.
In het huwelijksleven kan een van de twee zich vaak voelen als de weduwe: met weinig tijd, weinig energie, vermoeidheid, zorgen… En toch, wanneer hij zich toch aan de ander geeft – door echt te luisteren, een gebaar van tederheid, een bemoedigend woord, een daad van dienstbaarheid – heeft dat kleine ‘geschenk’ een enorme waarde. Het is geven vanuit armoede, niet vanuit overvloed.
Soms gebeurt het ook dat ieder van ons ‘reserves’ heeft: tijd die ik niet deel, emoties die ik niet toon, huishoudelijke taken die ik aan de ander overlaat, innerlijke ruimtes waar ik hem niet binnenlaat… Jezus herinnert ons eraan dat de echtelijke liefde rijpt wanneer we leren om niet alleen te geven wat we moeiteloos kunnen missen, maar ook wat we waarderen en wat ons echt moeite kost. Die overgave wordt vruchtbaar.
In het huwelijk, net als in dit evangelie, zijn kleine dagelijkse gebaren van trouwe liefde meer waard dan honderd sporadische uitingen. Want het grote in het huwelijksleven zit niet in de hoeveelheid, maar in de totaliteit van het hart.

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria: Ik las over de weduwe die haar twee muntjes gaf… en ik dacht: “Ah, net als ik wanneer ik thuiskom, met nog maar een klein beetje energie!”
Javier: Nou, ik ontvang die twee druppeltjes alsof het vloeibaar goud is! Beter dan een dubbele koffie.
Maria: Geloof dat maar niet, soms kom ik zo moe thuis dat ik je alleen maar een halve glimlach kan geven en een “we praten straks wel”, wat mijn versie is van die twee muntjes.
Javier: En ik ben zo gelukkig! Want ik weet dat die halve glimlach al een verloren investering is.
Maria: En jij? Want er zijn dagen dat jouw bijdrage aan het huwelijk… laten we zeggen… “symbolisch” is.
Javier: Hé, hé. Mijn twee muntjes zijn een bord afwassen, je zeggen dat je prachtig bent en niet klagen als ik de creditcardafrekening zie… Dat is heroïsche liefde.
Maria: Dan zijn we net als de weduwe uit het Evangelie… maar dan in een moderne huwelijksversie: we geven het weinige dat we hebben.
Javier: Precies. En met onze twee dagelijkse muntjes zullen we uiteindelijk rijk worden… al is het maar in geduld!

Moeder,

Maria, leer ons om in het huwelijk onze “twee muntjes” van elke dag te geven. Maak van onze kleine gift een grote en trouwe liefde… Gezegend zij Onze Heer en Onze Moeder.

Het ware koninkrijk

De bekering van Heilige Dimas begint wanneer hij zich bewust wordt van zijn zonde. Vanaf het kruis aanschouwt hij de gekruisigde Christus die regeert, en wanneer hij naar hem kijkt, wordt zijn hart blootgelegd. Hij erkent zijn armoede en vanuit die waarheid komt hij in de intimiteit van Christus. Hij had Hem ‘Messias’ of ‘Koning’ kunnen noemen… maar hij kiest ervoor Hem ‘Jezus’ te noemen. En daar, door Hem te leren kennen, begint hij de belofte van het Koninkrijk te beleven.

Echtgenoten, laten we ophouden naar onszelf te kijken en onze blik op Hem richten. Moge Hij het zijn die ons onze armoede laat zien, zodat we in elke situatie van het kruis met onze echtgenoot, in intimiteit met de Echtgenoot (met hoofdletter), tegen Hem kunnen zeggen: ‘Jezus, denk aan mij…’. En moge Hij, in mijn onvermogen, mijn angst of mijn zonde, onze echtgenoot in mij liefhebben, en de hoop levend houden dat we samen in Zijn Koninkrijk zullen zijn.

Toegepast op het huwelijksleven.

Juan is al twee jaar werkloos en vandaag had hij een heel belangrijk sollicitatiegesprek.

Als hij na het gesprek thuiskomt, vindt hij Maria, zijn vrouw, op de bank in de woonkamer, aan het telefoneren. Later verwachtte Juan dat Maria hem zou vragen hoe het was gegaan, maar ze was zo druk bezig met haar eigen dingen dat ze het zelfs niet meer wist.

Juan worstelde innerlijk, maar herinnerde zich die passage waarin Sint Dimas tegen Jezus aan het kruis zei: “Jezus, denk aan mij…”. Op datzelfde moment, toen hij dat gebedje bad, herinnerde Juan zich dat Maria een slechte nacht had gehad en dat hij zich de hele dag niet om haar had bekommerd. Hij ging naar Maria toe en vroeg hoe het met haar ging.

Later, tijdens het echtelijk gebed, vroeg Juan God om vergeving omdat hij niet meer aandacht aan Zijn dochter had besteed. Maria besefte op haar beurt dat ze verstrooid was geweest, vroeg Juan om vergeving en dankte God voor de dierbare echtgenoot die Hij haar had geschonken en die haar zo goed hielp.

Moeder,

Help ons om in de waarheid te leven, terwijl we Uw Zoon vanaf het kruis zien regeren. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn bloed heeft verlost.