Zijn we op zoek naar een ontmoeting met Jezus? Commentaar voor echtparen: Marcus 3, 7-12

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

In die tijd trok Jezus met zijn leerlingen weg in de richting van het meer, 
maar een grote volksme­nigte uit Galilea ging Hem achterna; er kwamen ook vele mensen uit Judea,
Jeruzalem, Iduma, het Overjor­daanse en uit de streek rond Tyrus en Sidon tot Hem, omdat ze hoorden wat Hij allemaal deed.
Hij droeg zijn leerlingen op te zorgen dat er een bootje voor Hem bij de hand was, als voorzorg tegen het opdringen van de menigte.
Want Hij had er velen genezen, met het gevolg dat allen die aan kwalen leden, op Hem aandrongen om Hem aan te raken.
Zelfs de onreine geesten vielen, als zij Hem zagen, voor Hem neer en schreeuwden: ‘Gij zijt de Zoon van God.’
Maar Hij verbood hun nadrukkelijk Hem bekend te maken.
Woord van de Heer.
Zijn we op zoek naar een ontmoeting met Jezus?

We stellen ons Jezus voor, omringd door een grote menigte, mensen komen van heinde en verre naar hem toe, iedereen wil hem aanraken, iedereen wil genezen worden. Ze geloven, net als de vrouw die aan bloedvloeiing leed, dat als ze hem aanraken, zelfs maar lichtjes, ze genezen zullen worden. Ze hebben geloof omdat ze weten dat hij anderen heeft genezen.
Zijn wij vandaag op zoek naar die ontmoeting met Jezus, komen wij naar Hem toe? Want vandaag kunnen we niet alleen zijn mantel aanraken of Hem aanraken. Vandaag kunnen we elke dag één worden met Hem wanneer we in genade zijn Lichaam en zijn Bloed ontvangen. Met welk verlangen en welke dankbaarheid ontvangen we Hem?
Jezus heeft gewild dat we naar Hem toe komen om genezen te worden. God heeft ons eerst liefgehad, maar wacht op onze “toestemming” om ons te genezen. Wat een groot mysterie van liefde!

Toegepast op het huwelijksleven:

Luis: Gisteren sprak ik op kantoor met Felipe omdat hij onrustig, bezorgd en overweldigd was. Hij vertelde me dat hem was aangeraden om oosterse ontspanningstechnieken te gebruiken die hem grote rust zouden brengen en ik weet niet wat nog meer.
Marisa: En wat heb je hem gezegd? Ik denk dat hij echt in de war is, dat is niet echt iets voor een christen, toch?
Luis: Nee, natuurlijk niet. Ik heb hem gezegd dat we ware vrede alleen in God kunnen vinden. Dat Jezus ons heeft gezegd dat Hij ons vrede geeft en dat we tot Hem moeten komen als we vermoeid en overbelast zijn, dat Hij ons zal verlichten.
Marisa: Wat jammer, hoe vaak zoeken we vrede op de verkeerde plaats. En wat zei Felipe tegen je?
Luis: Hij bedankte me en vroeg me om hulp om terug te keren naar God. Hij heeft zich van Hem verwijderd en heeft de sacramenten, de biecht en de eucharistie verlaten.
Marisa: Wat een vreugde! Godzijdank dat Hij jou tot bemiddelaar voor Felipe heeft gemaakt. Glorie aan God!
Luis: Glorie aan Hem voor altijd!

Moeder,

Dank u dat u ons Jezus hebt gegeven. Help ons Hem in de Eucharistie te ontvangen met dezelfde zuiverheid, nederigheid en toewijding waarmee u Hem hebt ontvangen. Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd. Amen.


Normen, normen, normen. Commentaar voor echtparen: Marcus 2, 23-28

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden en zijn leerlingen begonnen onder het gaan aren te plukken.
De Farizee­ën zeiden tot Hem: ‘Waarom doen ze op sabbat iets wat niet geoorloofd is?’
Hij gaf hun ten ant­woord: ‘Hebt gij nooit gelezen wat David deed, 
toen hij gebrek had en hij en zijn metgezellen honger kregen?
Hoe hij onder de hogepriester Abjatar het huis van God binnenging en van de toonbroden at, 
die alleen de priesters mogen eten, en hoe hij er ook van gaf aan zijn metgezellen?’
En Hij voegde er aan toe: ‘De sabbat is gemaakt om de mens, maar niet de mens om de sabbat.
De Mensenzoon is dus Heer ook van de sabbat.’
Woord van de Heer.

Normen, normen, normen.
Hoeveel normen van de samenleving volgen we? Wie willen we behagen, God of de mensen? Als je erover nadenkt, wil de wereld, de samenleving, ons vertellen wat we moeten doen, wat we moeten denken, hoe we het moeten doen, hoe we ons moeten gedragen, hoe we ons moeten kleden… en vaak doen we dat omdat we dan goed overkomen en niet als ‘rare snuiters’ worden gezien.
We moeten onze prioriteiten op een rijtje zetten, weten wie onze Heer is en Hem volgen, ons leven inrichten zoals Hij dat voorschrijft. In ons huwelijk is het hetzelfde, we moeten ons niet schamen om elke dag naar de mis te gaan, samen plannen te maken, te bidden, elkaar de hand te geven, onze genegenheid te tonen, misschien zelfs af te zien van bepaalde plannen omdat we die niet gepast vinden… we moeten de genade tonen dat we kinderen van God zijn en de schoonheid van het sacrament van het huwelijk en het gezin.

Terug naar het huwelijksleven:

Marina: Schat, Laura heeft me gevraagd om met Pasen vier dagen naar haar huis aan het strand te gaan met al mijn vriendinnen.
Juan Pablo: Wat een geweldig plan! Op welke dagen zou dat zijn? Dan kan ik thuis werken en op de kinderen passen. Zo kun je even uitrusten en ontspannen.
Marina: Ik weet niet zeker of dit is wat ik ‘moet’ doen. Ik ga naar de mis en zal erover bidden, dan zie ik het vast duidelijker.
Terug van de mis.
Juan Pablo: Marina, ik weet niet wat de Heer je heeft gezegd, maar ik heb er ook voor gebeden en ik denk dat het beter is dat je niet gaat, want dit is een tijd waarin we als gezin altijd in gebed leven, ons voorbereidend op de dood van de Heer. Aan de andere kant is het geen goed voorbeeld voor de kinderen… vind je niet?
Marina: Juan Pablo, wat hou ik van je! De Heer heeft mij hetzelfde gezegd. Ik hou heel veel van mijn vriendinnen, maar deze dagen zijn bedoeld om met het gezin door te brengen, in gebed en in een poging ons te verenigen met Zijn Passie. Het is ook goed dat de kinderen zien dat het volgen van de Heer soms betekent dat je nee moet zeggen tegen bepaalde plannen; ik zeg niet dat het plan slecht is, of dat we een schandaal gaan veroorzaken, maar op dit moment is het niet wat ik moet doen.

Moeder,

Mogen we onderscheiden wat de Heer wil in ons leven, ons huwelijk en voor ons gezin, en mogen we de kracht hebben om dat te doen.
Gezegend zij de Heer!


Het zien aankomen. Commentaar voor echtparen: Johannes 1, 29-34

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zag Johannes Jezus naar zich toekomen en zei: ‘Zie, het Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt.
Deze is het van wie ik zei: Achter mij komt een man die voor mij is, want Hij was eerder dan ik.
Ook ik kende Hem niet, maar opdat Hij aan Israel geopenbaard zou worden, daarom kwam ik met water dopen.’
Verder getuigde Johannes: ‘Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen en Hij bleef op Hem rusten.
Ook ik kende Hem niet, maar die mij gezonden had om met water te dopen, Hij had tot mij gesproken: Op wie gij de Geest zult zien neerdalen en blijven rusten, Hij is het die doopt met de heilige Geest.
Ik heb het zelf gezien en ik heb getuigd: Deze is de Zoon van God.’
Woord van de Heer.
Het zien aankomen

De Heilige Geest bracht Johannes ertoe om de Zoon van God te zien en te getuigen.
En jij? Welke geest leidt jou? Wie zie je in je echtgenoot/echtgenote?
Er is een blik die wordt geleid door je eigen geest, die probeert een ‘model’ op te leggen van hoe je wilt dat je echtgenoot is. Die blik leidt tot frustratie, verdriet, eentonigheid en uiteindelijk tot het verlies van verwondering.
Maar er is nog een andere blik: een blik die verwelkomt en ‘waarde geeft’, die de deur opent voor de werking van de Heilige Geest in je echtgenoot/echtgenote en die altijd verrast, zelfs voorbij de pijn die dat soms met zich mee kan brengen. Het is een blik die niet alleen ruimte laat, maar ook actief samenwerkt met de Heilige Geest om je echtgenoot te helpen het mysterie in zichzelf te ontdekken, zijn relatie met God te cultiveren, zijn schoonheid als kind van God te verlichten.
Johannes wist zo te kijken en wist zich opzij te houden: “Na mij komt er iemand die voor mij staat” (Joh. 1:30).
En jij? Hoe draag jij bij aan Gods werk in je echtgenoot?
Wie is de echte hoofdrolspeler in dat werk: jouw geest of de Heilige Geest? Jouw eigenliefde of de Liefde van God?

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria en Juan hebben een kerst vol verplichtingen, familie en veel lawaai “overleefd”. Op een avond, na de terugkeer naar de “routine”…
Maria: Juan, het was een heel intense kerstperiode. Ik heb zoveel goede veranderingen in je gezien en hoe je je hebt ingezet voor onze kinderen. Maar ik moet je zeggen dat ik erg in de verleiding kom door mijn eigenliefde. Helaas kijk ik je boos aan en eis ik egoïstisch “mijn deel” van de aandacht op.
Ik ben me ervan bewust dat het niet jouw schuld is, maar volledig de mijne. En ik wil deze ellende met je delen, omdat ik bang ben dat mijn blik je pijn doet.
Het waren feestdagen vol familie en lawaai… en ik mis je heel erg. Ik mis die momenten waarop ik deel wat er in mijn hart leeft.
Ik vertel je dit omdat ik bang ben dat jij uiteindelijk de prijs betaalt voor mijn worstelingen. Ik wil niet dat dat zo is. Ik wil onze intimiteit beschermen.
Ik vraag je om vergeving, niet voor iets wat ik je heb aangedaan, maar voor alles wat ik niet doe vanwege een blik die mijn toewijding beperkt.
Ik wil dat Christus naar je kijkt. Ik mis onze tijd samen met Hem zo erg… Maar ik heb de grote hoop dat we nu onze momenten en onze intimiteit met Hem kunnen herstellen. Zo kan ik je mijn hart laten zien, dat ik zo graag met je wil delen, zodat Hij het kan genezen.
Juan: Mijn hemel!!! Lieverd, heel erg bedankt dat je je angst met me deelt. Het spijt me dat ik niet aandacht heb gehad voor je lijden. Je bent de hulp die God me stuurt om niet te vergeten dat alles voortkomt uit het delen van onze intimiteit, uit ons kwetsbaar opstellen.
Maria: Dat geloof ik ook. Uit die gemeenschap komt al het andere voort, want zo verzekeren we ons ervan dat Hij het is die het doet.

Moeder,

Laat ons zien hoe we de Geest kunnen ontvangen die uw Zoon onder ons aanwezig maakt. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.


De roeping. Commentaar voor echtparen: Mc 1,13-17

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Marcus

Eens ging Jezus naar de oever van het meer. Al het volk kwam naar Hem toe en Hij onderrichtte hen.
In het voorbijgaan zag Hij Levi, de zoon van Alfeüs, aan het tolhuis zitten en sprak tot hem: ‘Volg Mij.’ De man stond op en volgde Hem.
Terwijl Jezus eens in diens woning te gast was, lag met Hem en zijn leerlingen 
ook een groot aantal tollenaars en zondaars aan, want er waren er velen die Hem volgden.
De farizeese schriftgeleerden die zagen dat Hij at met zondaars en tollenaars, 
zeiden tot zijn leerlingen: ‘Hoe kan Hij eten en drinken met tollenaars en zondaars?’
Jezus hoorde dit en antwoordde hun: ‘Niet de gezonden hebben een dokter nodig, 
maar de zieken. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’

Woord van de Heer.
De roeping.

Vandaag zien we de roeping van Jezus aan Matteüs, zoals enkele dagen geleden het evangelie ons de roeping van Petrus en Andreas, en van Jakobus en Johannes liet zien, terwijl zij bezig waren met hun dagelijkse werkzaamheden: sommigen wierpen hun netten uit in zee, anderen maakten de netten schoon, Matteüs zat achter de belastingbalie. Hij kiest hen allemaal uit. Hij neemt het initiatief, bereidt de weg, gaat hen tegemoet en nodigt hen uit om Hem te volgen, zonder zich te laten afschrikken door de toestand waarin zij verkeren, want Hij is gekomen om de zieken te genezen, om ons te redden. De Heer heeft ieder van ons uitgekozen en komt ons tegemoet in onze dagelijkse realiteit. Hij kijkt niet naar hoe we nu zijn, maar naar waarvoor we geroepen zijn. Het is aan ons om alert en open te staan voor de roeping die Hij ons geeft, en te reageren door onze gehechtheden achter ons te laten om Hem onmiddellijk te volgen, zoals de discipelen, of door voorwaarden te stellen, zoals degenen die tegen Hem zeiden: “Laat me eerst mijn vader begraven”, of “Laat me eerst afscheid nemen van mijn familie”. Zij hielden vast aan hun gehechtheden en konden Jezus niet volgen.
Echtgenoten, zijn we alert om de roeping van God te herkennen en bereid om Hem te volgen, om onze gehechtheden los te laten? Want om de Heer echt te volgen in onze roeping tot het huwelijk, moeten we werkelijk bereid zijn alles achter te laten om ons volledig aan God over te geven, ons met lichaam en ziel over te geven aan de persoon die Hij aan onze zijde heeft geplaatst, en aan de vervulling van onze missie: de liefde van de drie-eenheid van God in deze wereld vertegenwoordigen en meewerken aan de redding van onze echtgenoot. Is er iets mooiers? Is er een beter plan? Laten we dus aandachtig zijn voor Zijn roeping en aan de slag gaan!

Toegepast op het huwelijksleven:

Frans: Hallo, Pedro heeft me gebeld en gezegd dat ze al een datum hebben voor de volgende retraite en dat ze op zoek zijn naar een team; hij heeft me gevraagd of wij mee kunnen gaan, wat vind je ervan?
Lola: Wij weer? Frans, we zijn vier maanden geleden nog geweest… Weet je nog wat een gedoe dat was… De kinderen een heel weekend regelen, mijn ouders… Bovendien gaat het nu zo goed tussen jou en mij… Laten we daar gebruik van maken om een gezinsplan te maken.
Frans: Ja, dat is heel goed, Lola, en we kunnen dat elk ander weekend doen, maar ze hebben ons gebeld voor deze retraite… na wat we hebben ontvangen, denk ik dat het nu onze beurt is om te helpen en niet om ons te settelen.
Lola: Ja, het is waar dat we moeten helpen, maar weer wij?
Frans: Vergeet ook niet dat het ons veel goed heeft gedaan, we hebben dingen ontdekt die we tijdens onze retraite niet hadden gezien… en het was geweldig om andere echtparen te zien die de schoonheid van hun sacrament ontdekken…
Lola: Ach, Frans… ik heb gewoon geen zin om weg te gaan… we hebben het nu zo goed. 

Fran: Je kent het gezegde… stilstand is achteruitgang.
Lola: Ha, ha, ha… Je hebt gelijk. Als we ons te veel op ons gemak voelen, gaan we achteruit.
Frans: Ze hebben het ons al gezegd: wie niet bouwt, vernietigt.
Lola: Ik dank God voor jou, omdat je me aanspoort en me uit mijn comfortzone haalt. Ik hou van je.

Moeder,

Leer ons altijd alert te zijn op de roeping van God, zoals u dat was, en bereid om Hem te volgen en Zijn wil te doen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!

Door het geloof. Commentaar voor echtparen: Marcus 2, 1-12

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

Toen Jezus enige dagen later in Kafarnaüm was terugge­keerd, en men hoorde dat Hij thuis was,
stroomden de mensen in zulk een aantal samen, dat zelfs de ruimte voor de deur 
geen plaats meer bood toen Hij hun zijn leer verkondig­de.
Men kwam een lamme bij Hem brengen, die door vier mannen gedragen werd.
Omdat zij wegens de menigte geen mogelijkheid zagen hem dicht bij Jezus te brengen, 
legden ze het dak bloot boven de plaats waar Hij zich bevond, 
maakten er een opening in en lieten het bed, waarop de lamme uitgestrekt lag, zakken.
Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de lamme: ‘Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.’
Er zaten enkele schrift­geleerden bij en dezen zeiden bij zichzelf:
‘Wat zegt die man daar? Hij spreekt godslas­terlijk! Wie anders kan er zonden vergeven dan God alleen?
Uit zichzelf wist Jezus aanstonds dat zij zo redeneer­den, en Hij zei hun: ‘Wat redeneert gij toch bij uzelf?
Wat is gemakkelij­ker, tot de lamme te zeggen: Uw zonden zijn u vergeven, of: Sta op, neem uw bed op en loop?
Welnu, opdat ge zult weten, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde zonden te verge­ven’, sprak Hij tot de lamme:
‘Ik zeg u, sta op, neem uw bed mee en ga naar huis.’
Hij stond op, nam zijn bed en voor aller ogen ging hij onmiddellijk naar buiten. Iedereen stond er versteld van, 
en ze verheerlijkten God en zeiden: ‘Zoiets hebben wij nog nooit gezien.’

Woord van de Heer.

Door het geloof

De Heer geneest de verlamde van zijn lichamelijke en geestelijke kwaal door het geloof van de vier mensen die hem droegen. Zouden wij in staat zijn om dit te doen voor een huwelijk dat op de knieën ligt? Hoe belangrijk het geloof is, zegt de Heer ons al in een andere passage uit het Evangelie: als we geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden we bergen kunnen verzetten. We hoeven alleen maar op Hem te vertrouwen en ons kleine beetje bij te dragen, zodat Hij Zijn Alles kan doen, in ons en in zoveel huwelijken en gezinnen in moeilijkheden om ons heen. Heer, vergroot ons geloof!

Aangekomen in het huwelijksleven:

Pepe: Ach Lucía, de verantwoordelijken voor liefdadigheid van ons bisdom hebben me gebeld om ons voor te stellen een echtpaar te begeleiden dat begeleiders nodig heeft.
Lucía: Wat heb je gezegd?
Pepe: Dat ik het met jou moest bespreken en dat we zouden antwoorden nadat we erover gebeden hadden. Ze hebben een beetje aangedrongen en gezegd dat we veel hebben ontvangen en dat we ons al een tijdje voorbereiden in de Nazaret-school met een goede opleiding; dat ze erop vertrouwen dat we het met Gods hulp kunnen doen.
Lucía: Laten we erover bidden, het is inderdaad een beetje spannend.
(Na het echtpaargebed)
Lucía: De Heer heeft me alles laten zien wat Hij in ons huwelijk heeft gedaan door middel van het Project Echtelijke Liefde. Het is een vreugde om onze ontwikkeling in deze jaren te zien sinds we de retraite hebben gedaan en, nog belangrijker, sinds we zijn begonnen met de vorming met de catechese van Johannes Paulus. Ik ben er zeker van.
Pepe: We kunnen veel goeds doen door deze schat te delen, dat heeft Hij me ook laten zien, dus zullen we de stap zetten?
Lucía: Vooruit! Laten we erop vertrouwen dat de Heer met ons kleine beetje grote dingen zal doen.

Moeder,

U bent ons voorbeeld en onze gids in het geloof. Wendt Uw blik niet van ons af en leid ons bij de hand naar Hem. Gezegend en geprezen zij de Heer!