Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
Een vrouw nu die in de stad als een zondares bekend stond, was te weten gekomen,
dat Jezus in het huis van de Farizeeer te gast was. Zij nam een albasten vaasje met balsem mee
en ging schreiend achter Hem, bij zijn voeten, staan. Haar tranen maakten zijn voeten nat,
die ze met haar hoofdhaar afdroogde. Zij kuste ze keer op keer en zalfde ze met de balsem.
Toen de Farizeeer die Hem uitgenodigd had dit zag, zei hij bij zichzelf: ‘Als dit een profeet was
zou Hij weten wie en wat voor een vrouw het is die Hem aanraakt; het is immers een zondares.’
Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Simon, Ik heb u iets te zeggen,’ waarop deze zei: ‘Zeg het, Meester.’
‘Een geldschieter had twee schuldenaars, de een was hem vijfhonderd, de ander vijftig denarien schuldig.
Omdat zij die niet konden teruggeven, schold hij ze aan allebei kwijt. Wie van hen zal nu het meest van hem houden?’
‘Ik veronderstel,’ antwoordde Simon, ‘diegene aan wie hij het meeste heeft kwijtgescholden.’ Jezus zei tot hem: ‘Uw oordeel is juist.’
Daarop keerde Hij zich tot de vrouw en zei tot Simon: ‘Ge ziet die vrouw daar?
Ik kwam uw huis binnen; gij hebt niet eens water over mijn voeten gegoten,
maar mijn voeten zijn nat geworden door haar tranen en zij heeft ze met haar haren afgedroogd.
Gij hebt Mij niet eens een kus gegeven, maar zij hield, sinds Ik binnenkwam, niet op mijn voeten te kussen.
Gij hebt mijn hoofd niet met olie gezalfd, maar zij heeft mijn voeten gezalfd met balsem.
Daarom zeg Ik u: haar zonden zijn haar vergeven, al waren ze vele,
want zij heeft veel liefde betoond. Aan wie weinig wordt vergeven, hij betoont weinig liefde.’
Daarop sprak Hij tot haar: ‘Uw zonden zijn vergeven.’
De medeaanliggenden vroegen zich af: ‘Wie is deze man, die zelfs zonden vergeeft?’
Jezus zei tot de vrouw: ‘Uw geloof heeft u gered: ga in vrede.’
Vandaag opent de Heer Zijn Hart en toont Hij ons de tederheid van Zijn Liefde. Het is waar dat Hij de gebruikelijke gebaren van beleefdheid en gastvrijheid mist, maar wat Hij eigenlijk het meest mist, is wat Hem raakt aan de zondares: haar liefde, haar toewijding en haar tederheid. En ik herinner me de woorden van Jezus tot de heilige Margareta Maria Alacoque, toen Hij leed onder de onverschilligheid en kilheid van de Zijnen: “Heb tenminste jij, mij lief”.
Jezus, ik wil U liefhebben in alles wat ik doe of denk: door het evangelie met toewijding te lezen, met liefde en aandacht aan de mis deel te nemen, de communie met aandacht en vroomheid te ontvangen, mijn werk goed te doen, een collega te helpen … en dat alles uit liefde, om U troost te schenken en de Vader te verheerlijken. En bovenal, Heer, wil ik U met diezelfde liefde liefhebben in mijn echtgenoot. Legt U die leifde in mijn hart.
Terug in het huwelijksleven:
Sonia: Javier, is er iets aan de hand? Je bent erg stil.
Javier: Het was een moeilijke dag. Maar ik wil je niet met mijn zaken belasten.
Sonia: En ik stond op het punt om gewoon door te gaan zonder het je te vragen… Kom, vertel het me.
Javier: Nu? Ik weet dat je moe bent.
Sonia: Ja, maar jij bent belangrijker dan alles afmaken wat ik nog moet doen.
(Javier vertelt dat een collega van hem, grapjes maakte over het geloof en dat iedereen mee lachte, maar dat Javier ze helemaal niet leuk vond)
Javier: Dankjewel. Ik had alleen maar het gevoel nodig dat je bij me was.
Sonia: Terwijl ik naar je luisterde, dacht ik: hoe vaak wacht Jezus ook op een gebaar van liefde en loop ik gewoon door?
Javier: Misschien heeft Hij ons daarom bij elkaar gebracht. Zodat we leren Hem lief te hebben door elkaar lief te hebben.
Sonia: Dan wil ik Hem vandaag troosten door voor jou te zorgen. Zonder haast naar je luisteren, je liefdevol aankijken, je omhelzen…
Javier: Weet je wat ik voel als je dat doet?
Sonia: Wat dan?
Javier: Dat Hij van me houdt via jou.
Sonia: Heer, laat me nooit wennen aan deze echtgenoot die U mij geschonken hebt. Leer mij U in hem lief te hebben.
Javier: En mij, in jou.
Moeder,
Vraag Uw Zoon ons een hart te geven dat zo teder is als het Zijne, zoals het uwe. Gezegend zijt Gij, Moeder!
