Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 5,33–39.
en verrichten gebeden; die van de Farizeeën doen dat ook, maar de uwen eten en drinken.’
Jezus antwoordde: ‘Kunt gij soms de vrienden van de bruidegom laten vasten, zolang de bruidegom bij hen is?
Er zullen echter dagen komen, dat de bruidegom van hen is weggenomen en dan, in die tijd, zullen ze vasten.’
Hij gaf hun ook nog een gelijkenis: ‘Niemand scheurt een lap van een nieuw kleed om daarmee een oud te verstellen;
anders verscheurt hij immers niet alleen het nieuwe kleed, maar de lap uit het nieuwe past bovendien niet bij het oude.
En niemand doet jonge wijn in oude zakken; anders doet de jonge wijn de zakken bersten, hij loopt eruit en de zakken gaan verloren.
Maar jonge wijn moet men in nieuwe zakken doen.
En niemand die oude gedronken heeft, wenst jonge; hij zal zeggen: de oude is best.’
Een nieuw huwelijk
Christus verwijst naar de Bruidegom, en richt zich daarmee onvermijdelijk rechtstreeks tot ons, de echtparen. Christus is de Bruidegom die ons tegemoetkomt en die deel wil uitmaken van ons huwelijksleven. Het huwelijk is niet simpelweg een verbintenis tussen twee mensen die proberen meer van elkaar te houden; het is een roeping waarin Christus aanwezig wil zijn en onze liefde wil vernieuwen.
Vaak willen we een nieuw huwelijk leiden met een oud hart. We willen dat onze echtgenoot verandert, dat onze omstandigheden veranderen, dat er meer dialoog, meer genegenheid, meer geduld is… maar we blijven op dezelfde manier reageren: we verdedigen ons standpunt, koesteren wonden, stellen eisen aan de ander of proberen hem of haar te veranderen.
De nieuwe wijn is Christus. En wij zijn de nieuwe wijnzakken wanneer we Hem toestaan ons te veranderen.
Het gaat er niet om een klein christelijk ‘pleistertje’ op onze manier van huwelijksleven te plakken. Het volstaat niet om wat meer te bidden of op zondag naar de mis te gaan, om daarna verder te leven vanuit egoïsme, veeleisendheid of zelfgenoegzaamheid.
Christus wil ons een nieuwe liefde schenken: een liefde die in staat is te vergeven, zich over te geven, te wachten, te begrijpen en het welzijn van de ander boven dat van onszelf te stellen, en daarvoor is een nieuw hart nodig.
Laten we de Heer vandaag vragen dat we ons huwelijk niet proberen op te lappen met kleine pleisters, maar dat Hij ons ‘nieuwe wijnzakken’ schenkt: een hart dat in staat is de nieuwe wijn van Zijn Liefde te ontvangen. Want wanneer Christus ons hart vernieuwt, begint ook ons huwelijk zich te vernieuwen.
Terug naar het huwelijksleven:
Nacho: Ik weet niet meer wat ik met je aan moet. We praten erover, maar het loopt altijd weer op hetzelfde uit.
Susana: Omdat jij ook niet naar mij luistert. Je wilt alleen maar dat ik de dingen doe zoals jij zegt.
Nacho: Het lijkt wel alsof het je helemaal niets kan schelen wat ik doe!
Susana: Het kan me wel degelijk iets schelen. Maar ik ben het beu om het gevoel te hebben dat, wat ik ook doe, het nooit genoeg voor je is.
Er viel een stilte. Beiden waren gekwetst. Ze probeerden al een tijdje die situatie op te lossen, maar elk gesprek eindigde met het openrijten van een nieuwe wond.
Nacho: Misschien proberen we ons huwelijk op eigen kracht te redden.
Susana: En wat wil je dan dat we doen?
Nacho: Ik weet het niet… Maar vandaag, tijdens het gebed, kwam het evangelie bij me op: ‘Nieuwe wijn hoort in nieuwe wijnzakken’. Misschien vragen we om een nieuwe liefde, maar blijven we dezelfde als altijd.
Susana: Dat zou kunnen. Ik vraag Jezus al dagen dat jij verandert.
Nacho: Haha! En ik vraag Hem al dagen dat jij verandert.
Susana: Dan zijn wij het misschien wel die moeten veranderen.
Nacho: Nou ja, misschien is het beter om te zeggen dat… wij het zijn die Jezus ons moeten laten veranderen.
Susana: Je hebt gelijk, Nacho! Laten we dan, in ons huwelijksgebed, de Heer vragen om ons hart te veranderen.
Moeder,
Help ons om Uw Zoon ons hart te laten veranderen, zodat we Hem kunnen ontvangen zoals U dat deed. Geprezen zij de Heer!
