Categoriearchief: Sin categoría

Waar het hart heengaat. Commentaar voor huwelijken: Marcus 7, 1-13

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 7, 1-13

Eens kwamen de Farizeeën en enkele schriftgeleerden uit Jeruzalem bij Hem tezamen,  en zagen dat sommige van zijn leerlingen met onreine, dat wil zeggen, ongewassen handen aten. De Farizeeën immers en al de Joden eten niet zonder zich eerst de handen te hebben gewassen met een handvol water, daar ze vasthouden aan de overlevering van de voorvaderen;  4komen ze van de markt, dan eten ze niet, voordat zij zich gereinigd hebben; zo zijn er nog vele andere dingen waaraan ze bij overlevering vasthouden: het afwassen van bekers, kruiken en koperen vaatwerk.  Daarom stelden de Farizeeën en de schriftgeleerden Hem de vraag: “Waarom gedragen uw leerlingen zich niet volgens de overlevering van de voorvaderen, maar eten zij met onreine handen?”  Hij antwoordde hun: “Hoe juist heeft Jesaja over u, huichelaars, geprofeteerd! Zo staat er geschreven: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij.  Zij eren Mij, maar zonder zin, en mensenwet is wat zij leren.  Gij laat het gebod van God varen en houdt vast aan de overlevering van mensen: kruiken en bekers afwassen en meer van dergelijke dingen doet ge.  Het is fraai, vervolgde Hij, dat gij het gebod van God buiten werking stelt om uw overlevering te handhaven!  Mozes heeft immers gezegd: Eer uw vader en uw moeder, en Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet sterven.  En toch leert gij: Als iemand tot zijn vader of moeder zegt: alles waarmee ik u zou kunnen helpen, is Korban, dat betekent: offergave,  dan staat ge hem niet meer toe iets voor zijn vader of moeder te doen.  Zo maakt ge het woord Gods krachteloos ten gunste van uw overlevering die gij doorgeeft. En ge doet meer van dergelijke dingen.”

Woord van de Heer.

 

Waar het hart heengaat.

Het is dus hypocriet om Hem met mijn lippen te eren terwijl mijn hart ver van de Heer is. De hamvraag vandaag is: Is mijn hart dicht bij de Heer? Als ik mijn hart “loslaat”, gaat het dan alleen naar de Heer of drijft het in een andere richting?

Toegepast op het getrouwde leven:

Rosa: Het is waar dat het in het begin wat kost totdat je er een gewoonte van maakt en totdat je echt verliefd wordt op de Heer en de Huwelijksroeping, maar als het zover is, steelt de Heer je hart, en je echtgenoot ook.
Ramon: En het huwelijk wordt een prioriteit. Maar het duurt lang om die genegenheid in het hart te bereiken.
Rosa: Ja, het hangt er ook vanaf hoe vastberaden en standvastig we zijn, want in die mate kan genade handelen en onze prioriteiten veranderen.
Ramón: Nou, ja. Het heeft ons een paar jaar gekost…

Moeder,

Ik hou van de Heer boven alles, en van mijn echtgenoot met heel mijn hart. Zij zijn het centrum van mijn leven. Lof zij God die mij zijn liefde geeft.

Het is een beetje moeilijk voor mij. Commentaar voor huwelijken: Marcus 6, 53-56

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 6, 53-56

In die tijd toen Jezus en zijn leerlingen overgestoken waren, bereikten zij de kust van Gennesaret en liepen de haven binnen.
Zodra zij uit de boot gestapt waren, herken­den de mensen Hem.
Zij liepen heel de streek af en men begon de zieken op hun bedden naar de plaats te dragen waar men hoorde dat Hij was.
Waar Hij maar binnenkwam, in dorp of stad of gehucht, legde men de zieken op de pleinen en smeekte Hem, of ze tenminste de zoom van zijn kleed mochten aanraken. En allen die dit deden, werden gezond.
Woord van de Heer.

Het is een beetje moeilijk voor mij.

Jezus heeft ons groot nieuws te brengen: dat het koninkrijk van God met zijn komst naar ons is gekomen. Maar hij moet deze grote boodschap doseren, en het eerste waar hij mee begint is het genezen van fysiologische ziekten om de menigte aan te trekken. Daarna zou hij hen onderwijzen.
Zijn genezingen leken voor iedereen geweldig, maar niets vergeleken bij de grootsheid van het nieuws van het Koninkrijk. Het koninkrijk van God is er al. Wil je niet dicht bij Hem komen en Hem leren kennen? Je zult versteld staan!

Toegepast op het getrouwde leven:

Angel: Ik wil het koninkrijk van God toch met jou leven?
Sofia: Natuurlijk wil ik dat, maar je moet me helpen, want je weet dat ik heel zenuwachtig ben en snel afgeleid raak en praktische dingen ga doen. Ik heb je nodig om me met genegenheid en zonder berispingen te helpen stil te zijn en me bewust te worden van het Hart dat Jezus me geeft. Ik vind het heel mooi en heel belangrijk dat Hij zo graag wil dat ik in Hem ben, maar ik merk dat het moeilijk voor me is omdat ik afgeleid raak zonder dat ik het wil.
Angel: Je hebt gelijk dat, hoewel ik je al heel lang wil helpen, ik misschien in plaats van je in stilte te trekken, je meer gestoord heb met mijn eisen en mijn harde woorden. Ik ga de Heer om hulp vragen zodat ik je met tederheid de liefde kan overbrengen die in Zijn Hart voor jou is.
Sophia: Dank je wel. Je weet dat ik volgzaam probeer te zijn, maar het is moeilijk voor mij om mijn gevoelens te uiten, ook al weet ik dat ik dat moet doen om God te bereiken.

Moeder,

Mogen we het koninkrijk van God verwelkomen, waarin de Heer ons wil binnenleiden zodat we in Hem kunnen zijn. Lof zij Christus, bron van Liefde voor ons.

Het onbegrijpelijke. Commentaar voor huwelijken: Lucas 5,1-11.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 5,1-11.

Op zekere dag stond Jezus aan de oever van het meer van Gennesaret, terwijl de mensen op Hem aandrongen om het woord Gods te horen.
Hij zag nu twee boten liggen aan de oever van het meer; de vissers waren eruit gegaan en spoelden hun netten.
Hij stapte in een van de boten, die van Simon en vroeg hem een eindje van wal te steken. Hij ging zitten en vanuit de boot vervolgde Hij zijn onderricht aan het volk.
Toen Hij zijn toespraak had geeindigd, zei Hij tot Simon: ‘Vaar nu naar het diepe en gooi uw netten uit voor de vangst.’
Simon antwoordde: ‘Meester, de hele nacht hebben we gezwoegd zonder iets te vangen, maar op uw woord zal ik de netten uitgooien.’
Ze deden het en vingen zulk een massa vissen in hun netten,
dat deze dreigen te scheuren. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Toen die gekomen waren, vulden zij de beide boten tot zinkens toe.
Bij het zien daarvan viel Simon Petrus Jezus te voet en zei: ‘Heer, ga van mij weg, want ik ben een zondig mens.’
Ontzetting had zich meester gemaakt van hem en allen die bij hem waren vanwege de vangst die ze gedaan hadden;
en zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die met Simon samen­werk­ten. Jezus echter sprak tot Simon: ‘Weest niet be­vreesd, voortaan zult ge mensen vangen.’
Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen.
Woord van de Heer.

Het onbegrijpelijke.

Er zijn momenten waarop Gods logica volgens onze manier van redeneren en denken onbegrijpelijk en zelfs absurd is. Dit is wat Petrus tegen de Heer komt zeggen: Als zij hebben gewerkt tijdens de vistijd en niets hebben gevangen, hoe kunnen zij dan vissen op het uur waar er geen vis is?
Maar Petrus vertrouwt boven alles op Zijn Woord en laat ons zien wat er gebeurt als we op Hem vertrouwen. De Heer is genereus en overvloedig.
Dit is wat wij echtgenoten vinden als we de echtgenoot niet naar onze eigen maatstaven waarderen, maar omarmen als een geschenk van God. Dan voltrekt zich het wonder dat vergelijkbaar is met de vangst van Petrus.

Toegepast op het getrouwde leven:

George: We proberen al een paar jaar om samen te zijn, maar het is niet mogelijk. We zijn totaal onverenigbaar.
Mercedes: Jij, Echtgenoot, komt in de naam van de Heer, ik geloof het gewoon niet. Maar ik ben vastbesloten om te proberen hem te zien tot bloedens toe, als dat nodig is.
(Na een tijdje…)
George: Eindelijk is de droogte tussen ons voorbij. We hebben begrepen dat we ons door elkaar moeten laten beïnvloeden, om te ontdekken wat God ons door elkaar wil geven.
Mercedes: We zijn aan het leren, we overwinnen gehechtheden die ons gevangen hielden, we delen onze intimiteit. We zijn een grote schat voor elkaar geworden. We danken God dat Hij ons de schoonheid van onze roeping heeft laten zien.

Moeder,

We kijken naar elkaar met onze ogen en beoordelen elkaar met valse criteria en natuurlijk is er geen vrucht. Zuiver onze blik en verander ons hart van steen in een hart van vlees. Dank u Moeder!

Een pauze? Commentaar voor huwelijken: Marcus 6, 30-34

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 6, 30-34

In die tijd voegde de apostelen zich weer bij Jezus, en brachten Hem verslag uit over alles wat zij gedaan en onderwezen hadden.
Daarop sprak hij tot hen: ‘Komt nu eens zelf mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en rust daar wat uit.’ Want wegens de talrijke gaande en komende mensen hadden zij zelfs geen tijd om te eten.
Zij vertrokken dus in de boot naar een eenzame plaats om alleen te zijn.
Maar velen zagen hen gaan en begrepen waar Hij heenging; uit al de steden kwamen mensen te voet daarheen en waren er nog eerder dan zij.
Toen Jezus aan land ging, zag Hij dan ook een grote menigte. Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder, en Hij begon hen uitvoerig te onderrichten.
 
Woord van de Heer.
 
Een pauze?

Geconfronteerd met dit evangelie vraag ik me af: Hoe zou een tijd van rust met Jezus eruit zien? Zou hij stoppen met praten over het Koninkrijk en het onderwerp veranderen in “rust”? Ik geloof dat Jezus tijdens de pauzes nog steeds Jezus zou zijn. Ik denk niet dat Hij een pauze zou doen over Zijn evangelisatie en Zijn essentie als Redder. Hij zou een Herder blijven.
Mogen onze priesters, in hun tijd van rust, priesters blijven. Mogen wij christelijke echtgenoten en echtgenotes blijven in onze tijd van rust, laat staan voor onze kinderen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Rafa: Lola, ben je christen of doe je het jezelf aan?
Lola: Ik weet het niet Rafa, wat is dat voor een vraag. Ik ben een christen en dat is het.
Rafa: Ja, maar gedraag je je in je vrije tijd ook als een christelijke echtgenote of gedraag je je alleen zo als mensen je zien en in een kerkelijke omgeving?
Lola: Nou, het is waar dat ik me soms niet zo gedraag, maar dat is als ik in verleiding kom en de duivel me te pakken krijgt, maar dan ben ik het niet, maar het kwaad dat in mij werkt.
Rafa: Ik realiseerde me dat er altijd geesten zijn die ons conditioneren. Als we bij Christus horen, is het de Heilige Geest en als we dat niet doen, is het de geest van het kwaad die over ons heerst. Maar jij en ik, wij identificeren ons met Christus, toch?

Moeder,

Wij zijn echtgenoten van Christus, onze Goede Herder. Loof Hem voor altijd

4 soorten geweten. Commentaar voor huwelijken: Marcus 6, 14-29

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 6, 14-29

Toen koning Herodes nu over Jezus hoorde, want zijn naam was bekend geworden, zei hij:
‘Johannes de doper is verrezen uit de doden en daarom werken die wonderkrachten in hem.’
Maar anderen zeiden: ‘Het is Elia ‘, en weer anderen: ‘Hij is een profeet zoals andere profeten.’
Maar toen Herodes dit alles hoorde, zei hij: ‘Neen, het is Johannes, die ik onthoofd heb, die verrezen is.’
Herodes had namelijk zelf Johannes laten grijpen en in de gevangenis in boeien geslagen 
omwille van Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus, want hij had haar tot zijn vrouw genomen.
Johannes had immers tot Herodes gezegd: ‘Het is u niet geoorloofd de vrouw van uw broer te hebben.’
Herodias was daarom op hem gebeten en wilde hem doden, maar zij kreeg geen kans,
want Herodes had ontzag voor Johannes. Hij wist dat hij een rechtschapen en heilig man was, 
en nam hem in bescher­ming. Telkens wanneer hij hem gehoord had, 
verkeerde hij in tweestrijd; maar toch luisterde hij graag naar hem.
Er kwam echter een gunstige dag, toen Herodes bij zijn verjaardag een maaltijd aanrichtte 
voor zijn hoogwaardig­heidsbekleders, zijn hoofdofficie­ren en de vooraanstaanden van Galilea.
De dochter van Herodias trad op met een dans en zij beviel aan Herodes en zijn tafelgenoten. 
De koning zei tot het meisje: ‘Vraag me wat je wilt en ik zal het je geven.’
En hij bevestigde haar met een eed: ‘Wat je me ook vraagt, ik zal het je geven, al is het de helft van mijn koninkrijk.’
Zij ging naar buiten en vroeg aan haar moeder: ‘Wat zou ik vragen?’ 
Deze ant­woordde: ‘Het hoofd van Johannes de Doper.’
Zij haastte zich naar de koning en zei hem haar verlangen: 
‘Ik wil dat u mij op staande voet op een schotel het hoofd van Johannes de Doper geeft.’
Dit deed de koning leed, maar om zijn eed gestand te doen en ook wegens zijn tafelgeno­ten wilde hij haar niet afwijzen.
Terstond stuurde de koning dus een lijfwacht en gelastte hem 
het hoofd van Johannes te brengen. De man ging en onthoofdde hem in de gevangenis.
Hij bracht het hoofd op een schotel en gaf het aan het meisje; 
het meisje gaf het weer aan haar moeder.
Toen zijn leerlingen er van gehoord hadden, kwamen ze zijn lijk halen en legden het in een graf.

Woord van de Heer.

 

4 soorten geweten.

Het lijdt geen twijfel dat Herodes wroeging heeft over de moord op Johannes de Doper. En zijn wroeging wekt een zekere angst in hem op.
Er zijn verschillende soorten wroeging, maar de wroeging die van God komt is de wroeging die zich ook opent en een uitweg vindt, terwijl de wroeging van degene die zich voor God afsluit zich tegen zichzelf keert en in plaats van hoop, angst en wanhoop brengt.
Herodes erkent God niet en kan zichzelf niet vergeven, vandaar zijn kwelling.

Toegepast op het getrouwde leven:

John: Weet je dat er 4 soorten geweten zijn?
Gemma: Oh ja, welke?
John: 1 De blinde, degene die zijn zonde niet ziet. 2 De gewetensbezwaarde, die alles als fout ziet. 3 De farizeeër, die hard oordeelt over anderen en heel laks is met zichzelf. En 4 Het zuivere geweten, waarin iemand een realistische perceptie heeft van zonde, de ernst ervan en de gevolgen.
Gema: Heel interessant, welke is volgens jou de jouwe?
Juan: Ik zie mezelf in het realistische, maar een beetje blind. En jij?
Gema: Ik zie mezelf als realist, maar een beetje scrupuleus. En hoe voed jij je geweten op?
Juan: Nou, met vorming, met geestelijke begeleiding en vooral door vaak te biechten.
Gema: Natuurlijk. Als je vaak de genade van God ervaart die ons vergeeft, komt alles in orde.

 

Moeder,

Hoeveel dank geven we aan God voor het wonder van het Sacrament van de Biecht dat ons opent voor hoop. Prijs de Heer voor altijd.