Categoriearchief: Sin categoría

Geloof je dit? Commentaar voor echtparen: Johannes 11,19-27.

Geef een reactie
Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 11,19-27.
In die tijd waren vele Joden waren dan ook naar Marta en Maria gekomen om hen te troosten over het verlies van hun broer.
Zodra Marta hoorde dat Jezus op komst was, ging zij Hem tegemoet; Maria echter bleef thuis.
Marta zei tot Jezus: ‘Heer, als Gij hier was geweest, zou mijn broer niet gestorven zijn.
Maar zelfs nu weet ik, dat wat Gij ook aan God vraagt, God het U zal geven.’
Jezus zei tot haar: ‘Uw broer zal verrijzen.’
Marta antwoordde: ‘Ik weet dat hij zal verrijzen bij de verrijze­nis op de laatste dag.’
Jezus zei haar: ‘Ik ben de verrijzenis en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven,
en ieder die leeft in geloof aan Mij, zal in eeuwigheid niet sterven. Gelooft gij dit?’
Zij zei tot Hem: ‘Ja, Heer ik geloof vast dat Gij de Messias zijt, de Zoon Gods, die in de wereld komt.’
Woord van de Heer

Geloof je dit?

Marta en Maria, twee zussen, en wat een verschil! Marta rent weg als ze hoort dat Jezus komt, verdrietig en wanhopig, en verwijt de Heer zelfs: “Als je hier was geweest…”. Maria daarentegen blijft thuis, waarschijnlijk omdat ze weet dat Jezus het beste zal doen, omdat ze gelooft en de wil van God aanvaardt als het beste voor haar, voor haar zus, voor haar broer, ook al is hij overleden. Ze wist dat ze niets tegen haar Meester hoefde te zeggen, Hij wist wat het beste voor hen was, wat God de meeste glorie zou brengen, en ze wacht geduldig af.

Hoe vaak zijn we niet zoals Martha, klagend dat de dingen anders zouden kunnen zijn als Hij zou handelen, als Hij dit of dat zou doen, de dingen zoals wij ze graag zouden willen, volgens onze criteria, op ons tempo: als U mijn man/vrouw zou veranderen, zou het zeker beter met ons gaan; als U ervoor zou kunnen zorgen dat mijn man/vrouw geloof zou hebben… We accepteren Zijn plannen niet, we willen en verwachten onze eigen plannen. Maar de waarheid is dat God een prachtig plan heeft voor ons, voor ons huwelijk en voor ons gezin, maar op Zijn tijd, op Zijn manier, altijd het beste voor ons willen, ook al is het pijnlijk, maar het is Zijn plan. Geloof je dit?

Toegepast op het huwelijksleven:

Sonia: (In gesprek me het begeleidende echtpaar) Ik ben het vechten beu, Elvira, ik heb het gevoel dat ik mijn tijd verspil en dat we jullie tijd verspillen.Ik doe alles wat jullie me zeggen: sacramenten, bidden, vechten tegen mijn zonde en eigenliefde, maar ik zie dat Santiago niets doet, niet bidt, in deze vier maanden heeft hij een paar keer gebiecht, maar hij is niet veranderd. Ik doe alles wat jullie me zeggen: sacramenten, bidden, vechten tegen mijn zonde en eigenliefde, maar ik zie dat Santiago niets doet, niet bidt, in deze vier maanden heeft hij een paar keer gebiecht en hij is niet in staat om iets op te geven, zijn tijd, de sportschool, vrienden, niets… Ik ben erg moe.

Elvira (mentor): Sonia, je kunt niet zeggen dat je tijd verspilt nu je terug bent bij het geloof, bij de sacramenten, dat je je huwelijk wilt redden… dat kan geen verspilling van tijd zijn. We zijn nog maar kort bezig met de begeleiding, en het is waar dat je misschien hebt begrepen dat God ons nodig heeft om ons te redden, om ons te helpen, en dat je alles hebt gedaan wat je is opgedragen. Maar misschien is het nu tijd om te beseffen dat je het niet alleen kunt, dat je huwelijk niet gered zal worden door alleen maar je taken goed te doen en je uiterste best te doen. Het is tijd om God, God te laten zijn en Hem echt in je leven toe te laten.

Sonia: Maar ik zie echt geen verandering in Santiago, op geen enkele manier. Als ik hem uitnodig om het echtgebed te doen, met veel geduld, wat me veel moeite kost…, zoekt hij duizend excuses en doen we het niet, en zo is het ook met biechten of naar de mis gaan, al is het maar op zondag voor de kinderen, maar niets.

Elvira: Deze weg naar verlossing is niet dat ik het doe en hij niet, maar wat ik bereid ben te doen voor Christus. Als mijn man op dit moment niet reageert, kan ik, verenigd met Christus, hem uit zijn put halen, met mijn gebed, mijn overgave, mijn verzaking aan mijn eigenwaarde. Dat is het kruis dat de Heer op dit moment van je vraagt. Maar leef het met Hem en in Hem; leer je man echt lief te hebben, in moeilijkheden, in pijn, dat is echte liefde. En dat is de weg naar echt geluk, niet het lege geluk dat de wereld biedt.

Sonia: Het geeft me echt veel rust om met je over God te praten, over hoe Hij het kan doen, en het geeft me hoop, ook al is het moeilijk. Bedankt voor al je hulp.

Elvira: Dankzij God en Zijn voorzienigheid die ons op dit pad van heiligheid heeft willen samenbrengen, zal Hij de harten veranderen van degenen die Hem binnenlaten. Geloof je dat?

Sonia: Ja, ik geloof het.

Elvira: Dan zal het gebeuren volgens je geloof.

Moeder,

Help ons de genade te zien die God ons op elk moment van ons leven schenkt. Gezegend en geprezen zij God!


Voel je zo klein mogelijk. Commentaar voor echtparen: Matteüs 13,31-35

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 13,31-35.

In die tijd hield Jezus andere gelijkenis voor: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een mosterd­zaadje, dat iemand op zijn akker zaaide.
Wel­iswaar is dit het allerkleinste zaadje, maar wanneer het is opgeschoten, is het groter dan de andere tuingewassen; het wordt een boom, zodat de vogels uit de lucht in zijn takken komen nestelen.’
Nog een andere gelijkenis vertelde Hij hun: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, totdat deze in hun geheel gegist waren.’
Dit alles sprak Jezus tot het volk in gelijke­nissen en zonder gelijkenissen leerde Hij hun niets,
opdat in vervulling zou gaan het door de profeet gesproken woord: Ik zal mijn mond openen in gelijkenissen, Ik zal openbaren wat verborgen is geweest vanaf de grondvesting der wereld.
Woord van de Heer

Voel je zo klein mogelijk.

De Heer onderwijst zijn volk de Waarheid door middel van gelijkenissen, omdat ze die zo beter begrepen. In dit evangelie staan twee gelijkenissen. In de eerste leert de Heer ons wat Hij kan doen met ons bijna niets, als we ons klein en onbeduidend voelen als een mosterdzaadje, als we ons door Hem laten besproeien en voeden. Met de sacramenten, het gebed en de wederzijdse toewijding in ons huwelijk kan de Heer het veranderen in een stevige boom, waar we alles in ons leven met Hem, door Hem en in Hem beleven, omdat Zijn wijsheid door onze stam stroomt en op deze manier onze takken en vruchten een afspiegeling van de Heer zullen zijn. En zelfs andere huwelijken en gezinnen zullen zich tot ons wenden, omdat de Heer ons zal gebruiken om hen te verwelkomen, zoals vogels in de takken nestelen. De Heer maakt groter naarmate het zaadje kleiner en nederiger is.

In de tweede gelijkenis, die van het zuurdeeg, omdat zuurdeeg onopvallend is, niet zichtbaar, maar wel transformatief. Zoals kleine daden van liefde, dienstbaarheid, vergeving en verzaking, die ons huis doen gisten. Ze veranderen het en maken het tot de aanwezigheid van Christus.

Toegepast op het getrouwde leven:

Mariqui: Gonzalo, eet het avondeten van je vader niet op, ik heb het voor hem klaargemaakt omdat hij hongerig zal zijn.

Nacho: Mariqui, ik ben thuis, ik ben erg moe en heb geen zin om te eten. Ik ga naar mijn kamer.

Mariqui: Ik had zin om met je te eten. Het is ongelooflijk. Hoe meer ik mijn best doe om hem tevreden te stellen, hoe meer minachting ik van hem krijg…

(Ik laat me niet leiden door mijn eigen oordeel, want hij heeft vast een zware werkdag gehad. Ik ga naar Nacho toe, ook al kost het me moeite). Nacho, ik weet dat je een slechte dag hebt gehad en moe bent. Ik ben hier bij je voor als je wilt praten. Ik hou van je.

Nacho: Wat ben je toch lief. Je weet niet hoe slecht ik me voelde, maar je vriendelijke woorden hebben me geraakt. Bedankt dat je naar me toe bent gekomen. Ik wil graag met je eten en ook met onze kinderen de rozenkrans bidden.

Gonzalo: Wat een rust hebben we thuis sinds we als gezin bidden.

Mariqui: God zij gezegend voor de vruchten die de Heer ons schenkt voor onze toewijding in ons huwelijk.

Moeder,

Dank u dat u ons leert dat we ons klein en nederig moeten voelen om ons uit liefde aan onze echtgenoot over te geven. Geprezen zij de Heer!


Intimiteit met Hem. Commentaar voor echtparen: Lucas 11,1-13

Geef een reactie
Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 11,1-13.
Op een keer was Jezus ergens aan het bidden. Toen Hij ophield, zei een van zijn leerlingen tot Hem: ‘Heer, leer ons bidden, zoals Johannes het ook aan zijn leerlingen geleerd heeft.’
Hij sprak tot hen: ‘Wanneer ge bidt, zegt dan: Vader, Uw Naam worde geheiligd, Uw Rijk kome.
Geef ons iedere dag ons dagelijks brood,
en vergeef ons onze zonden, want ook wijzelf vergeven aan ieder die ons iets schuldig is, En leid ons niet in bekoring.’
Hij vervolg­de: ‘Stel, iemand van u heeft een vriend. Midden in de nacht gaat hij naar hem toe en zegt: Vriend, leen mij drie broden,
want een vriend van mij is van een reis bij mij aangekomen en ik heb niets om hem voor te zetten.
Zou die ander van binnen uit dan antwoorden: ‘Val me niet lastig, de deur is al op slot en mijn kinderen en ik liggen in bed; ik kan niet opstaan om het je te geven?
Ik zeg u: als hij al niet opstaat en het hem geeft omdat hij zijn vriend is, zal hij toch opstaan en hem geven al wat hij nodig heeft, om zijn onbescheiden aandringen.
Tot u zeg Ik hetzelfde: Vraagt en u zal gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en er zal worden opengedaan.
Want al wie vraagt, verkrijgt; wie zoekt, vindt; en voor wie klopt, wordt opengedaan.
Is er soms onder u een vader die aan zijn zoon een steen zal geven, als deze hem om brood vraagt? Of als hij om vis vraagt, zal hij hem toch in plaats van vis geen slang geven?
Of als hij een ei vraagt, zal hij hem toch geen schorpioen geven?
Als gij dus, ofschoon ge slecht zijt, goede gaven aan uw kinderen weet te geven, hoeveel te meer zal dan uw Vader in de hemel de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen.’
Woord van de Heer

Intimiteit met Hem.

De Heer wil meer intimiteit met ons, en die liefdesrelatie met Hem wordt versterkt door het gebed. Hij spreekt tot ons in alles, Hij zoekt ons… en die liefdesrelatie met Hem en met mijn echtgenoot groeit in het gebed.

Want in het gebed leren we Hem kennen, ontdekken we Hem, aanschouwen we Hem, houden we meer van Hem en willen we ons meer met Hem verenigen. Het gebed maakt de eenheid met Hem mogelijk en ook de eenheid met mijn man, want: wanneer ik Hem in mijn gebed aanschouw en weet dat Hij mij oneindig liefheeft, dan kan ik Zijn liefde aan mijn man doorgeven. En in het gebed belooft Hij ons dat Hij ons de Heilige Geest zal geven, en de Heilige Geest maakt onze eenheid mogelijk.

Dank U, Heer, dat U ons de kracht van het gebed laat zien.

Woord van de Heer.

Intimiteit met Hem.

De Heer wil meer intimiteit met ons, en die liefdesrelatie met Hem wordt versterkt door het gebed. Hij spreekt tot ons in alles, Hij zoekt ons… en die liefdesrelatie met Hem en met mijn echtgenoot groeit in het gebed.

Want in het gebed leren we Hem kennen, ontdekken we Hem, aanschouwen we Hem, houden we meer van Hem en willen we ons meer met Hem verenigen. Het gebed maakt de eenheid met Hem mogelijk en ook de eenheid met mijn man, want: wanneer ik Hem in mijn gebed aanschouw en weet dat Hij mij oneindig liefheeft, dan kan ik Zijn liefde aan mijn man doorgeven. En in het gebed belooft Hij ons dat Hij ons de Heilige Geest zal geven, en de Heilige Geest maakt onze eenheid mogelijk.

Dank U, Heer, dat U ons de kracht van het gebed laat zien.

Terug naar het huwelijksleven:

Teresa: Heb je gezien hoe Jimena en Elías zijn veranderd?

Gustavo: Ja, ze hebben een weekend lang een retraite van Proyecto Amor Conyugal gedaan en zijn vol enthousiasme teruggekomen, maar het gaat maar door…

Teresa: Ja, ze zegt me dat het geheim ligt in volharding in het gebed.

Gustavo: Volhouden? Maar ze zijn de meest wispelturige mensen die ik ken!

Teresa: Ze zegt dat ze bidden en dat dat hen een bijzondere vreugde geeft die ze op geen enkele andere manier ervaren, en dat ze steeds hechter worden.

Gustavo: Mijn hemel! Wat een verandering! Misschien moeten we ook maar eens een weekend naar die retraite gaan…

Teresa: Dat is een heel goed idee! Als dat ons helpt om meer verbonden te zijn met elkaar en met God, dan doe ik mee!

Moeder,

bedankt dat u ons helpt volhardend te zijn in het gebed en zo meer met Hem verbonden te zijn. Gezegend zijt Gij, Heer!


Volhard met vreugde. Commentaar voor echtparen: Matteüs 13,24-30.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 13,24-30.

In die tijd hield Jezus de menigte deze voor: ‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een man die op zijn akker goed zaad had gezaaid;
maar terwijl de mensen sliepen, kwam zijn vijand, zaaide onkruid tussen de tarwe en ging heen.
Toen de halmen opgeschoten waren en vrucht hadden gezet, was ook het onkruid te zien.
Nu gingen de knechten naar hun meester en zeiden hem: Heer, ge hebt toch goed zaad op uw akker gezaaid? Hoe komt het dan dat er onkruid op staat?
Hij antwoordde hun: Dat is het werk van een vijand. De knechten zeiden tot hem: Wilt ge dan dat we het bijeenga­ren?
Maar hij zei: Neen, ik ben bang dat ge, wanneer ge het onkruid bijeengaart, de tarwe mee uittrekt.
Laat beide samen opgroeien tot de oogst, en met de oogsttijd zal ik maaiers zeggen: Haalt eerst het onkruid bijeen en bindt het in bussels om te verbran­den; maar slaat de tarwe op in mijn schuur.’

Woord van de Heer

Volhard met vreugde.

We mogen niet in slaap vallen door te denken dat we al op de goede weg zijn en dat alles op rolletjes loopt; dat ik me al bekeerd heb, dat we naar de mis gaan, dat we bidden, dat het goed met ons gaat, dat we al een tijdje geen ruzie meer hebben gehad. Als dat zo is, dan danken we God daarvoor, maar wat een enorme vergissing zou het zijn om te denken dat de strijd gewonnen is. De Boze slaapt niet, hij slaapt nooit, hij is onvermoeibaar; en hij ligt op de loer, wachtend tot we onze waakzaamheid laten verslappen en in slaap vallen, om dan onkruid te zaaien.

Wat moeten we doen als we dit weten en onkruid in ons hart ontdekken? Bovenal mogen we de hoop niet verliezen en moeten we volharden op de onontbeerlijke weg van zuivering. Volharden in gebed en de sacramenten en God danken. Wees God altijd dankbaar, want Hij houdt van ons, ook al vallen we, Hij maakt ons sterk als we onze zwakheid erkennen.

Terug naar het huwelijksleven:

(Voordat hij het pad van zuivering begon, was Pepe een ongeduldig persoon en dat leidde er soms toe dat hij zijn vrouw niet liefhad. Bovendien bleef hij achter met een gevoel van bitterheid en verdriet omdat hij weer was gevallen, want Pepe wist dat dat niet goed was.

Vandaag bidt Pepe)

Pepe: Vergeef me Heer, ik dacht dat ik mijn ongeduld al had overwonnen, het was al lang niet meer voorgekomen. Maar zie je, vandaag ben ik gevallen. En bovendien heb ik Mieke een moeilijke tijd bezorgd. Maar weet je wat, Heer? Er is iets veranderd: ik ben blij omdat ik mijn kleinheid heb ervaren; ik heb haar snel om vergeving gevraagd en bovendien heb ik Uw liefdevolle blik gezien die me aanmoedigde om verder te gaan op de weg. Ik wil heilig zijn, Heer, en ik weet dat ik dat niet alleen kan. Ik ben niet langer bang voor mijn valpartijen, maar wel voor een gebrek aan liefde.

Moeder,

Vandaag vieren we de nagedachtenis van je ouders, Joachin en Anna, een heilig echtpaar. Ik wil je vragen voor alle echtparen die deze commentaren op het evangelie lezen; dat we altijd volharden en weten dat de Liefde sterker is dan de dood, dat Jezus altijd trouw is.

Gezegend zij Jezus. Gezegend zijt Gij die het gebroken riet niet breekt en de flikkerende lont niet dooft.


Zijn excuses voldoende? Commentaar voor echtparen: Matteüs 20,20-28.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 20,20-28.

In die tijd trad de moeder van de zonen van Zebedeus samen met hen op Jezus toe en wierp zich voor zijn voeten om Hem iets te vragen.
Hij sprak tot haar: ‘Wat verlangt ge?’ Zij antwoordde Hem: ‘Laat deze twee jongens van mij in uw Koninkrijk zitten, een aan uw rechter ‑ en een aan uw linkerhand.’
Maar Jezus antwoordde: ‘Gij weet niet wat ge vraagt. Zijt gij in staat de beker te drinken die Ik ga drinken?’ Zij zeiden hem: ‘Ja, dat kunnen wij.’
Hij sprak: ‘Inder­daad, mijn beker zult gij drinken, maar het is niet aan Mij u te doen zitten aan mijn rechter ‑ of linkerhand, omdat alleen zij dit verkrijgen voor wie mijn Vader dit heeft bereid.’
Toen de tien anderen dit hoorden, werden zij kwaad op de beide broers.
Jezus echter riep hen bij zich en sprak: ‘Gij weet, dat de heersers der volkeren hen met ijzeren vuist regeren en dat de groten misbruik maken van hun macht over hen.
Dit mag bij u niet het geval zijn; wie onder u groot wil worden, moet dienaar van u zijn,
en wie onder u de eerste wil zijn, moet slaaf van u wezen,
zo­als ook de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen.’
Woord van de Heer.

Zijn excuses voldoende?

Zoals Johannes van het Kruis zei, zullen we aan het einde van ons leven worden beoordeeld op onze liefde. Geloven we echt dat excuses voldoende zijn? Mijn man was…, mijn vrouw was… Hoe begint het gebod dat alle geboden samenvat? “Hoor, Israël.” En luisteren we echt naar de Heer? Want het kan niet duidelijker zijn. Zoals de moeder van Zebedeüs, die “redelijke dingen vraagt volgens menselijke criteria”: Heer, ik vraag U dat mijn man dit verandert, dat het niet eerlijk is…, dat mijn zoon zo is… Maar de Heer zegt ons: weet je wat je vraagt? Wil je echt groot zijn in Mijn ogen? Welnu, ga dan, zoals de Mensenzoon, dienen en je leven geven.

Laten we dus naar de Heer luisteren, zonder excuses, laten we ophouden te kijken naar wat anderen niet goed doen en ons alleen toeleggen op dienen, ons leven geven, liefhebben in die omstandigheden die ons zoveel moeite kosten. En wie gaat mijn man vertellen wat hij moet veranderen? Laat dat over aan de Heer, zoek de wil van God, geef jezelf over en heb lief. En je zult zien wat de Heer doet door de genade van je huwelijk.

Toegepast op het getrouwde leven:

Mary: Ik kan het niet meer. Weer ruzie met Angel. Hij helpt me helemaal niet. Ik moet alles zelf doen. Dat is niet eerlijk. Ik heb het hem al duizend keer gezegd. En ik vraag de Heer om hem te veranderen, al was het maar vanwege het voorbeeld dat hij aan de kinderen moet geven.

Mentoren: Mary, heb je het in gebed gebracht? Wat zegt de Heer tegen je?

Mary: Natuurlijk heb ik erover gebeden. Ik vertel de Heer hoe Angel zich gedraagt, hoe hij nooit helpt…

Mentoren: De Heer weet al wat je denkt. Maar lees je Zijn Woord en luister je dan naar de Heer? In stilte, met liefdevolle aandacht.

Mary: Oef, ik denk dat ik veel praat en weinig luister…

(De volgende maand)

Mary: Beste Mentoren, heel erg bedankt voor wat jullie me hebben gezegd. Sinds ons gesprek probeer ik naar de Heer te luisteren, Zijn Woord te lezen en echt te luisteren… en ik heb gemerkt dat ik Angel voortdurend veroordeel, alleen kijk naar wat hij niet goed doet en ben vergeten naar zijn hart te kijken, hoe geweldig hij is, al het goede dat hij in zich heeft. Door zo veel op het slechte te letten, was ik het goede vergeten. Bovendien heb ik het dienen en het geven van mijn leven letterlijk genomen. Dus ben ik gestopt met eisen te stellen… Het kost me moeite, maar ik merk dat God me helpt.

Mentoren: Wat een vreugde, Mary!

Mar: En weet je wat de verrassing was? Dat Angel gisteren tijdens ons echtpaargebed zei dat hij mijn inspanningen zag, dat hij zich vroeger vreselijk voelde door alles wat ik tegen hem zei, dat hij me nu liefdevoller ziet, dat hij ziet hoeveel ik van hem houd, en dat hij zijn best doet om me niet teleur te stellen en me meer te helpen.

Mentoren: Wat is de Heer groot, wat houdt Hij veel van ons! En wees niet te zelfverzekerd, want de strijd gaat door, maar dit is de weg. Luister naar de Heer, geef je leven over en heb elke dag meer lief.

Moeder,

Duizendmaal dank voor alles, vooral voor je Zoon die ons de weg wijst. Help ons om naar Hem te luisteren, onszelf te verloochenen, het kruis van elke dag te omarmen en Hem te volgen. Geprezen zij de Heer!