Woord van de Heer.

Kijken zoals Christus.

Het eerste wat ons opvalt in dit evangelie is dat het Jezus is die de gebogen vrouw ziet, haar roept en haar bevrijdt. Deze aandachtige en medelevende blik is een sleutel tot het huwelijksleven: de echtelijke liefde wordt vernieuwd wanneer we aandacht hebben voor de ander en naar hem of haar kijken met de blik waarmee God naar hem of haar kijkt. Er zijn ook momenten waarop de echtgenoot of echtgenote “gebogen” kan zijn door zijn of haar dagelijkse lasten, wrok, angsten, stilzwijgen, en juist dan vraagt God ons om hem of haar tegemoet te treden om hem of haar, met de hulp van de Heilige Geest, te genezen en te bevrijden.
Deze barmhartige blik naar de ander moet voortdurend zijn. We moeten niet wachten op het “juiste” moment om te handelen (ook al is het “Sabbat”, we moeten het doen). We zijn geroepen om snel te zijn in de
liefde, altijd alert te zijn, en als we op een bepaald moment zien dat onze echtgenoot “gebogen” raakt, zoals Jezus ons leert, dan moeten we snel zijn om met mededogen te kijken, dichterbij te komen, hem/haar teder de hand te reiken en te helpen opstaan.
Jezus maakt duidelijk dat naastenliefde – ware liefde – boven de norm staat. De norm heeft alleen zin als ze naar Hem leidt. Daarom zijn wij als echtgenoten geroepen om in het huwelijk, boven mijn redenen en mijn criteria, naar gemeenschap te zoeken. In die gemeenschap zijn echtgenoten niet gebonden aan wat ‘gedaan moet worden’, leggen ze zich niet neer bij een middelmatige liefde, maar hebben ze lief zoals Jezus: met vrijheid, tederheid en waarheid, en die manier van liefhebben geneest, maakt recht en richt op.

Toegepast op het huwelijksleven:

(Marta en Jan bespreken het evangelie)
Marta: Wat een hoop geeft dit evangelie, 18 jaar ziekte en ze wordt genezen…
Jan: Ja, Jezus ziet haar en wacht niet tot ze iets vraagt, hij kijkt haar alleen maar aan, roept haar en bevrijdt haar. Hopelijk hebben we altijd die blik voor elkaar. Vaak gebeurt het dat we met onze eigen dingen bezig zijn en niet zien hoe de ander ervoor staat…
Marta: Het is waar dat de ander het ons vaak niet gemakkelijk maakt. Zij is “gebogen” door het werk, het huishouden, de kinderen… dat ze het niet eens merkt. Maar kijk eens hoe mooi: Jezus raakt haar aan en laat haar rechtop staan. Zijn aanraking maakt haar recht. Misschien betekent dat in het huwelijk dat je het hart van de ander met tederheid moet raken, niet met verwijten.
Jan: En wat een verschil tussen Jezus en het hoofd van de synagoge. Het hoofd van de synagoge wordt boos omdat Jezus op de sabbat geneest. Hoe vaak stellen wij ook ‘sabbatten’ in: ‘nu verdient hij het niet’, ‘ik ben moe’, ‘ik heb geen tijd’, ‘we praten er morgen wel over’…
Marta: Dat is waar, hoe vaak stellen we liefde, vergeving, een vriendelijk woord uit… omdat we verwachten dat de ander ons tegemoet komt. Jezus wacht niet op de perfecte dag, maar heeft lief en bevrijdt wanneer hij een nood ziet.
Jan: Wat is de Heer groot.
Marta: Denk je dat we vanaf nu ook doordeweeks naar de mis gaan om ons door Christus te laten aanspreken en ons te laten genezen van onze “gebogen ruggen”?
Jan: Heel goed idee, schat, wat zou ik zonder jou moeten!

Moeder,

Leer ons lief te hebben boven de regels, gemeenschap te verkiezen boven rede, en altijd uw naastenliefde als maatstaf te nemen voor onze woorden en daden. Gezegend zij God die ons zoveel leert.

De farizeeër vergelijkt zichzelf en is ‘dankbaar voor hoe goed hij is’, en betreedt een wereld van verplichtingen en prestaties, waar alles een prijs heeft… en de anderen, zijn minachting.
De tollenaar stelt zichzelf in vraag en vertrouwt op Gods goedheid: de voorportaal om een leven van gave en vrijgevigheid binnen te treden.
En wij, echtparen van het Project Huwelijksliefde, wat zijn wij? Farizeeërs die dankbaar zijn dat het ‘goed met ons gaat’ en dat we ‘er al zijn’… of willen we meer?

Terug naar het huwelijksleven:

Luis: Vandaag heeft God tijdens het gebed iets heel diep in mijn ziel wakker gemaakt.
María: En wat dan?
Luis: Toen we de retraite van het Project Echtelijke Liefde deden, begonnen we aan een weg die ons redde. Maar ik voel dat Christus iets meer van me vraagt. We leven een goed, verantwoordelijk geloof… maar misschien te redelijk. We zoeken ons eigen welzijn, en dat is niet verkeerd. Maar…
María: Maar?
Luis: En Zijn hart? Ik realiseer me dat ik gefocust ben op ons welzijn. En hoe gaat het met Zijn hart?
María: Wat is God groot… je bevestigt net iets wat me al een tijdje bezighield en waar ik Hem om een teken voor had gevraagd. En je hebt me dat net gegeven.
Luis: Ja?
María: Ja. Door zo gefocust te zijn op ‘onze’ spirituele weg zijn we een beetje egoïstisch geworden… Soms veroordelen we zelfs mensen die niet leven zoals wij.
Luis: Zonder dat we het beseffen, leven we ons huwelijk volgens onze eigen plannen. We moeten Hem ruimte geven. Uit onze logica stappen, meer op Hem letten en reageren op wat Hij van ons vraagt.
Maria: Kom, laten we bidden, zodat Hij ons de ‘volgende stappen’ laat zien.
Luis: Hahaha, je merkt dat je net uit een werkvergadering komt.

Moeder,

Leer ons ‘meer te willen’, want ons verlangen is oneindig en alleen uw Zoon kan ons verzadigen. Voor altijd gezegend en geprezen zij Jezus, die ons met Zijn bloed heeft verlost.

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Lucas

In dit evangelie zien we hoe sommigen Jezus gaan vertellen wat anderen volgens hen verkeerd hebben gedaan, en het is zeer waarschijnlijk dat ze hen in hun hart zelfs al hebben veroordeeld. Deze scène komt ons misschien bekend voor. Hoe vaak vertel ik Jezus niet op beschuldigende toon hoezeer ik lijd onder iets wat mijn echtgenoot heeft gedaan! Ik vertel hem wat hij volgens mij verkeerd heeft gedaan. Maar we zien hoe Jezus niet stilstaat bij de beschuldiging, maar van de gelegenheid gebruik maakt om ons met een krachtig antwoord aan het denken te zetten. Denk je dat je partner zondiger is dan jij? Denk je misschien dat je beter bent omdat je niet in dezelfde zonde bent gevallen? Jezus zegt ons: dat ben je niet, dus bekeer je, anders zul je ook verloren gaan.
Dat lijken misschien harde woorden, maar tegelijkertijd nodigt de Heer ons met Zijn oneindige geduld uit tot bekering. Want hoewel Hij weet dat we door onze lauwheid, ons gemakzucht, ons egoïsme, om welke reden dan ook, misschien al heel lang niet de vruchten dragen die Hij van ons verwacht, wil Hij ons altijd nog een kans geven, zoals aan de vijgenboom in de gelijkenis. Hij stelt Zijn hoop op ons en geeft ons niet op. Daarom vraagt Hij de Vader om een nieuwe kans voor ons huwelijk. Als Hij mijn huwelijk en mijn echtegnoot niet opgeeft, waarom zou ik dat dan wel doen? Nee, Heer. Ik wil met U samenwerken om mijn huwelijk vruchtbaar te maken.

Toegepast op het huwelijksleven:

Vincent: Waarom moeten de dingen zo moeilijk zijn, Marta?
Marta: Waarom zeg je dat, Vincent?
Vincent: Omdat we nu weliswaar bijna elke dag naar de mis gaan en regelmatig het echtpaargebed doen, maar ik niet zie dat ons leven gemakkelijker is dan voorheen. Integendeel, ik zou zeggen dat de dingen steeds ingewikkelder worden. Nu protesteren onze kinderen omdat ze zeggen dat we minder tijd met hen doorbrengen.
Marta: Nou, Jezus heeft nooit gezegd dat het gemakkelijker zou worden, menselijk gezien; vergeet niet dat hij ons heeft gezegd dat hij niet gekomen is om vrede te brengen, maar verdeeldheid. En dat we alleen waardig zijn voor Hem als we ons dagelijks kruis dragen.
Vincent: Ja, dat is waar, maar het zou gemakkelijker zijn als het de externe omstandigheden zouden helpen.
Marta: Weet je dat zeker? Kijk, toen ik vandaag mijn persoonlijke gebed bad, viel het me op dat in de gelijkenis van de vijgenboom die geen vrucht draagt, de Heer uitdrukkelijk zegt dat hij, om te zien of hij vrucht draagt, mest op de grond zal strooien die hij rondom omspit. Hij zegt geen kunstmest, hij zegt mest.
Vincent: En? Ik begrijp niet wat je bedoelt.
Marta: Nou, om vrucht te dragen, legt hij er geen bloemetjes of mooie versieringen omheen, maar mest, die stinkt, die afval is, maar voedingsstoffen bevat. En dat heeft me doen inzien dat, om als echtpaar vrucht te dragen, de mest die hij ons geeft, bepaalde moeilijkheden en beproevingen zijn, want alleen daarmee kunnen we groeien in onze liefde. We groeien niet als alles van een leien dakje gaat, maar als we samen moeten vechten om de obstakels te overwinnen die op ons pad komen.
Vincent: Ik begrijp het, de mest symboliseert alles wat we niet leuk vinden, maar wat de Heer toestaat zodat we ons huwelijk kunnen versterken.
Marta: Ja, zoiets.
Vincent: Dank je, Marta, dat je me dit hebt uitgelegd en me hebt laten zien dat de Heer van ons houdt, zelfs als Hij ons beproevingen stuurt. Ik hou van je.
Marta: Dank aan de Heer, die ons helpt om te groeien in onze liefde. Ik hou nog meer van jou.

Moeder,

Leer ons ook in moeilijkheden de wil van God te herkennen, te geloven dat Hij onze goede Vader is en ons altijd geeft wat het beste voor ons is, ook al begrijpen we dat niet, en zoals U deed, altijd ja te zeggen tegen Zijn wil. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zijt Gij voor altijd, Heer!

We vertrouwen steeds meer op de weersvoorspelling die ons minstens een week van tevoren vrij betrouwbaar vertelt of het gaat regenen of zonnig wordt.  Zo kunnen we al onze plannen voor het weekend maken. We hoeven niet meer naar het westen te kijken of op de zuidenwind te letten… Het is veel makkelijker geworden, we krijgen alles voorgekauwd en hoeven niet meer na te denken. Daardoor is het ook veel moeilijker om te weten wat rechtvaardig of onrechtvaardig is, en laten we ons meeslepen door wat de maatschappij en de overheid zeggen dat het beste voor ons is. Wat een enorme vergissing! De Heer zegt ons dat we daar niet weg zullen komen voordat we onze laatste cent hebben betaald. Echtgenoten, hoeveel schuld hebben we nog omdat we niet consequent volgens het evangelie leven?

Toegepast op het huwelijksleven:

Eduardo: Laura, hoe was je dag? Wat een regenbui, en ik had geen paraplu meegenomen. Ik ben doorweekt.
Laura: Kom op, Eduardo! Ga snel een warme douche nemen en kleed je om, anders word je verkouden en bovendien laat je alles nat achter.
Eduardo: O, wat fijn, ik ben alweer droog. Zal ik je helpen met het eten?
Laura: Dank je wel, het is bijna klaar. Ik zat hier na te denken en de Heer te danken. Weet je nog dat ik zei dat je mijn weerman was? Je was verslaafd aan het nieuws en het weerbericht. Je keek de hele dag op je mobiel, we gingen perfect voorbereid de deur uit voor regen of kou, maar we hadden nooit tijd om te bidden of rustig met het gezin te praten.
Eduardo: Ja, dat weet ik nog, wat zijn we veranderd sinds we de retraite van het Project van de Echtelijke Liefde hebben gedaan en besloten hebben om elke dag samen te bidden. En je kijkt niet meer naar die roddelprogramma’s die zoveel schade aanrichten.
Laura: Oef! Herinner me er niet aan, als ik nu naar mijn moeder ga en ze kijkt die programma’s, kan ik niet begrijpen hoe ik zoveel tijd aan deze dingen heb kunnen verspillen. Weet je dat ik zelfs heb gebiecht omdat ik zoveel uren voor de televisie heb gezeten?
Eduardo: Wat ben je mooi! Je hebt een prachtige ziel, laten we gaan eten, want ik kijk ernaar uit om met het echtpaargebed te beginnen.

Moeder,

Dank u voor alles, we weten dat u ons met liefdevolle hand naar de aanwezigheid van uw Zoon leidt en ons elk geeft wat we op elk moment nodig hebben. We bidden voor alle huwelijken en gezinnen die donkere tijden doormaken, wij zijn hier om u te helpen hen naar Hem te brengen. Gezegend en geprezen zij Hij!