Categoriearchief: Sin categoría

Doe wat ik zeg. Overweging voor echtparen: Matteüs 23, 1-12

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd sprak Jezus tot het volk en tot zijn leerlin­gen:
‘Op de leerstoel van Mozes hebben de schriftge­leerden en de Farizeeën plaats genomen.
Doet en onderhoudt daarom alles wat zij u zeggen, maar handelt niet naar hun werken; want zelf handelen ze niet naar hun woorden.
Zij maakten bundels van zware, haast ondraag­lijke lasten en leggen die de mensen op de schou­ders, maar zelf zullen ze er geen vinger naar uitsteken.
Alles wat zij doen, doen zij om bij de mensen op te vallen; zij maken immers hun gebedsriemen breed en hun kwasten groot,
ze zijn belust op de ereplaats bij de maaltijden en de voor­naamste zetels in de synagogen,
ze laten zich graag groeten op de markt en willen door de mensen rabbi genoemd worden.
Maar gij moet u geen rabbi laten noemen. Gij hebt maar een Meester en gij zijt allen broe­ders.
En noemt niemand van u op aarde vader; gij hebt maar een Vader, de hemelse.
En laat u ook geen leraar noemen; gij hebt maar een leraar, de Christus.
Wie de grootste onder u is, moet uw dienaar zijn.
Al­wie zichzelf verheft, zal verne­derd en wie zichzelf vernedert zal verheven worden.

Doe wat ik zeg.

De Heer wijst ons in dit evangelie op drie punten. Ten eerste op de tegenstrijdigheid tussen wat we zeggen en wat we doen. Pas op dat we niet meer van onze partner eisen dan van onszelf, alleen maar omdat ik degene ben die het geld binnenbrengt, of omdat ik een betere baan heb, of omdat ik meer spreekvaardigheid heb… Ons voorbeeld geeft onze woorden samenhang. De beste bijdrage die een echtgenoot en een vader aan zijn echtgenoot of zijn zoon kan leveren, is zijn eigen bekering, want woorden kunnen hooguit overtuigen, maar het voorbeeld trekt anderen mee. De tweede correctie betreft ijdelheid. Waarom doe ik de dingen die ik doe? Waarom wil ik catechese-begeleider zijn? Of een retraite coördineren? Of een retraite leiden? Als het is om erkenning te krijgen, pas dan op, want dan zouden we een doel op zich worden in plaats van een middel van de Heer voor anderen. En de derde correctie heeft betrekking op het feit dat we niet mogen vervallen in ongevoeligheid ten opzichte van de gaven die we van God hebben ontvangen. Laten we ons niet ‘leraren’ noemen, want alleen God is de Leraar. Wij zijn Zijn instrumenten. We zijn wat we zijn bij volmacht van God. Aan het einde van de passage wijst Hij ons de weg: nederigheid, als licht om ons farizeïsme te overwinnen.

Toegepast op het huwelijksleven:

(Juan en Lucia in de auto, als ze terug komen van een retraite waar ze hebben geholpen)
Lucía: Juan, ik ben me iets gaan realiseren… We vinden het heerlijk om op retraites te gaan, ons getuigenis te delen en gezien te worden als een toegewijd echtpaar, maar als we thuiskomen, vervallen we weer in dezelfde houdingen.
Juan: Ja, schat. Soms zijn we meer bezig met het voorkomen dat we een voorbeeldig echtpaar lijken, dan dat we God ons hart werkelijk laten veranderen.
Lucía: Jezus zegt vandaag tegen ons: ‘Ze doen alles om door de mensen gezien te worden.’ Misschien zijn we meer op zoek naar erkenning dan naar onze verbondenheid met Christus.
Juan: En we kunnen zelfs van andere echtparen eisen wat we zelf nog niet in praktijk brengen, waardoor we hen lasten opleggen die we zelf niet eens willen dragen.
Lucía: Juan, alles wat we tijdens de retraites hebben ontvangen, zou ons moeten helpen om meer van elkaar te houden, niet om ons imago te voeden.
Juan: Dan begint onze ware retraite hier, wanneer we weer thuiskomen en ervoor kiezen om naar elkaar te luisteren, elkaar te vergeven, afstand te doen en elkaar te dienen.
Lucía: Je hebt gelijk, Juan. Ik wil niet dat mensen ons bewonderen, maar dat ze in onze kwetsbaarheden kunnen ontdekken dat Christus ons huwelijk aan het veranderen is.
Juan: En ik ook niet, schat. Want ware grootheid ligt niet in het feit dat men ons ziet, maar in het feit dat Jezus zichtbaar wordt in de manier waarop we van elkaar houden.

Moeder,

Leer ons nederig te zijn zoals U, zodat God in ons hart kan groeien. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Allereerst: liefhebben. Overweging voor echtparen: Matteüs 22, 34-40

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd toen de Farizeeën vernamen dat Jezus de Sadduceeen de mond gesnoerd had, kwamen zij bijeen
en een van hen, een wetgeleerde, vroeg Hem om Hem op de proef te stellen:
‘Meester, wat is het voor­naamste gebod in de Wet?’
Hij ant­woordde hem: ‘Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel en geheel uw verstand.
Dit is het voornaam­ste en eerste gebod.
Het tweede, daarmee gelijkwaar­dig: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.
Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.’

Allereerst: liefhebben.

Zoals de heilige Johannes van het Kruis zegt: „Aan het einde van mijn leven zal ik worden beproefd op Liefde…”
En wat we ook doen, of het nu op het werk is, met mijn collega’s, met vrienden, in de parochie, thuis, in mijn huwelijk, in mijn gezin… Als ik het niet met Liefde doe, is het een holle daad, die leeg blijft.
Vandaag roept de Heer ons in het evangelie op om alles met Hem en in Hem te doen, dat wil zeggen: met Liefde.
En meer nog: om het met Hem te doen als een offer aan de Vader. Op die manier krijgt elke handeling die we verrichten betekenis en blijft ze niet leeg, maar wordt ze vervuld; ze zal ons in volheid laten leven. De Heer zegt: Dit is de wil van de Vader, dat jullie elkaar liefhebben zoals Ik jullie heb liefgehad.

Toegepast op het huwelijksleven:

Monica: Ik ben de hele dag bezig met strijken, opruimen, wassen,
Xavier: Ja, wat ben je toch lief voor mij en de kinderen…
Monica: Maar ik heb gemerkt dat ik er ook de hele dag over klaag, en dat ik het niet met liefde doe…
Xavier: Maar dat is normaal, ik help maar weinig in huis en jij neemt veel op je.
Monica: Ja, maar Xavi, wat heb ik eraan om zoveel te doen als ik het niet met liefde en uit liefde doe?
Xavier: Oh, Monica, je hebt gelijk, daar had ik nog niet zo over nagedacht. Sinds we aan het traject van het ‘Echtelijke Liefdesproject’ zijn begonnen, verdiep je je erg in alles en geef je er een andere betekenis aan, en dat vind ik geweldig!
Mónica: De Heer is degene die mij heeft veranderd, zodat ik met Zijn blik kan kijken en in alles met liefde wil handelen.

Moeder,

Help ons om alles samen met U te doen, zodat we er echt liefde in kunnen leggen. Gezegend zij de Heer!

Gasten aan het feestmaal. Overweging voor echtparen: Matteüs 22, 1-14

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd nam Jezus het woord en sprak tot de hogepriester en de oudsten van het volk in gelijkenissen. Hij zei:

‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.
Hij stuurde zijn dienaars uit om allen te roepen die hij tot de bruiloft had uitgenodigd, maar zij wilden niet komen.
Daarop zond hij andere dienaars met de opdracht: Zegt aan de genodig­den: Zie ik heb mijn maaltijd klaar, mijn ossen en het gemeste vee zijn geslacht; alles staat gereed. Komt dus naar de bruiloft.
Maar zonder er zich om te bekommeren, gingen zij weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.
De overigen grepen zijn dienaars vast, mishan­delden en doodden hen.
Nu ontstak de koning in toorn, stuurde zijn troepen en liet de moordenaars ombren­gen en hun stad in brand steken.
Toen sprak hij tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal staat klaar, maar de genodigden waren het niet waard.
Gaat dus naar de drukke ver­keerswegen en nodigt wie ge er maar vindt tot de bruiloft.
Zijn dienaars gingen naar de wegen en brachten allen mee die zij er aantroffen, slechten zowel als goeden, en de brui­loftszaal liep vol met gasten.
Toen de koning binnen­kwam om de aanlig­genden te bezoeken, merkte hij daar iemand op die niet voor een bruiloft gekleed was.
En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengeko­men zonder bruilofts­kleed? Maar de man bleef het antwoord schuldig.
Toen sprak de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars.
Velen zijn geroepen maar weinigen uitverko­ren.’

Gasten aan het feestmaal.

Het huwelijk is een dagelijkse uitnodiging om deel te nemen aan het feestmaal van de Liefde. Net als de eerste gasten kunnen ook wij toestaan dat drukte, haast of zorgen de plaats innemen van onze relatie en van God. Zonder dat we het doorhebben, kunnen we die momenten die onze verbondenheid voeden steeds verder uitstellen.
De Heer houdt nooit op ons uit te nodigen. Zijn oproep is voortdurend en kosteloos, maar Hij wacht op een antwoord. De ‘feestkleding’ is niets anders dan een hart dat bereid is om lief te hebben, te vergeven, te dienen en zich door Hem te laten veranderen. Het is niet genoeg om getrouwd te zijn; we moeten ons elke dag met de liefde van Christus bekleden om onze huwelijksroeping met vreugde te beleven. Het huwelijk is geen eindpunt, maar een weg naar de hemel. Vandaag kunnen we ons afvragen: wat neemt de plaats in van het feestmaal in ons leven? Zorg ik voor het ‘feestkleed’ van mijn huwelijk met kleine gebaren van toewijding, gebed en tederheid? De Heer blijft zeggen: ‘Alles is gereed. Komt naar de bruiloft.’ Laten we Zijn uitnodiging niet voorbij laten gaan.

Terug naar het huwelijksleven:

Maria: Carlos, ik heb het gevoel dat we de laatste tijd wel samenwonen, maar steeds minder verbonden zijn.
Carlos: Komt dat door het werk en de kinderen?
Maria: Ja. We hebben het altijd druk. En als we even tijd hebben, zitten we op onze mobiel of denken we aan andere dingen.
Carlos: Dat is waar. We zeggen altijd: ‘Als we tijd hebben, zullen we samen zijn.’
Maria: Toen ik vandaag het evangelie over het bruiloftsfeest hoorde, moest ik aan ons denken. De genodigden hadden andere dingen te doen en lieten de uitnodiging aan zich voorbijgaan. Dat kunnen wij ook doen: we wijzen God noch ons huwelijk af, maar we stellen alles steeds uit tot later.
Carlos: Wat is dan ons ‘feestmaal’?
Maria: De momenten die ons helpen elkaar te vinden: praten, samen bidden, naar elkaar luisteren, elkaar vergeven, kleine gebaren van genegenheid.
Carlos: En de ‘feestkleding’ zou zijn dat we ons elke dag bekleden met geduld, liefde en dienstbaarheid.
Maria: Precies. Het is niet genoeg om getrouwd te zijn. We moeten elke dag voor elkaar kiezen en voor elkaar zorgen.
Carlos: Laten we dan iets concreets doen. Laten we vanavond onze mobieltjes wegleggen en samen bidden.
Maria: Dat lijkt me een goed idee. En laten we ook elke dag een moment samen reserveren, alleen voor de Heer.
Carlos: Want God blijft ons uitnodigen voor het feestmaal.
Maria: Ja. En deze keer willen we niet antwoorden: ‘Nu even niet’.
Carlos: We willen tegen Hem zeggen: ‘Ja, Heer. Hier zijn we.’


Heb meer lief waar het pijn doet. Overweging voor echtparen: Matteüs 20, 1-16

Geef een reactie

 

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd verhaalde Jezus de volgende gelijkenis: Met het Rijk der hemelen is het als met een landeige­naar die vroeg in de morgen uitging om arbeiders te huren voor zijn wijngaard.
Hij werd het met de arbeiders eens voor een denarie per dag en stuurde ze naar zijn wijn­gaard.
Rond het derde uur ging hij er weer op uit en zag nog anderen werkloos op de markt staan
tot wie hij zei: Gaat ook naar mijn wijngaard en ik zal u geven wat billijk is.
En zij gingen.
Rond het elfde uur ging hij opnieuw uit en vond er weer anderen staan. Hij zei tot hen: Wat staat ge heel de dag werkloos?
Ze antwoordden hem: Niemand heeft ons gehuurd. Daarop zei hij tot hen: Gaat ook gij naar mijn wijngaard.
Bij het vallen van de avond sprak de eigenaar van de wijngaard tot zijn rentmeester: Roep de arbeiders en betaal hun uit, te beginnen met de laatsten en zo tot de eersten.
Toen de arbeiders van het elfde uur kwamen, kregen zij elk een denarie;
toen nu ook de eersten kwamen, meenden dezen dat zij meer zouden krijgen, maar ook zij kregen ieder de overeen­gekomen denarie.
Ze namen hem wel aan, maar begonnen tegen de landeigenaar te morren
en zeiden: Dezen hier, die het laatst gekomen zijn, hebben maar een uur gewerkt en gij stelt ze gelijk met ons die de last van de dag en de brandende hitte hebben gedragen.
Maar hij antwoord­de een van hen: Vriend, ik doe u toch geen onrecht? Zijt gij niet met mij overeen­gekomen voor een denarie?
Neem wat u toekomt en ga heen.
Mag ik soms met het mijne niet doen wat ik verkies of zijt ge kwaad, omdat ik goed ben?
Zo zullen de laatsten de eersten en de eersten de laatsten zijn.’

Heb meer lief waar het pijn doet.

Mijn lieve Jezus, hartelijk dank dat U ons de waarheid laat zien. U vertelt ons graag gelijkenissen die ons raken, die ons aan het denken zetten. Wat wilt U ons daarmee zeggen? Wel, dat Uw logica niet onze logica is. Dat we niet mogen vergeten dat onze verlangens in de war zijn, beïnvloed door de erfzonde en door zonden uit het verleden. Daardoor worden we sterk beïnvloed door eigenliefde. En het ergste is dat we dat meestal niet zien. Eigenliefde is onze grootste vijand. En als we het niet zien, is het des te sterker in ons aanwezig. Hoe vaak beoordeel ik mijn partner niet volgens mijn eigen maatstaven? Hoe vaak denk ik niet dat ik gelijk heb? Hoe vaak zie ik niet meer zijn of haar gebreken dan die van mijzelf?
Heer, help mij te beseffen dat mijn blik beïnvloed is door de zonde. Dat Uw maatstaf de juiste is, nooit de mijne. Dat U wel degelijk alles weet en de Waarheid bent. Laat mij daarom, Jezus, mijn eigen maatstaf ontvluchten om alleen de Uwe te zoeken.
Laat mij mij altijd afvragen: wat zou U in deze situatie doen? En Uw antwoord zal altijd zijn: “heb lief, geef je over, vergeef, verwelkom.…”.
Heer, dank U voor elke kans die U mij in mijn dagelijks leven geeft om mij aan mijn partner over te geven, zelfs als ik het niet begrijp, om te vergeven, om bij elke gelegenheid lief te hebben.

Toegepast op het huwelijksleven:

Sergio: Rosa, deze gelijkenis spreekt me enorm aan. Hoe vaak klaag ik niet dat dit of dat oneerlijk is, vergelijk ik mezelf met anderen… En die zin „of ben je jaloers omdat ik goed ben?“ raakt me diep in mijn hart.
Rosa: Bij mij is het net zo. God heeft ieder van ons de gaven gegeven die Hij het beste vond. Sterker nog, Hij laat dingen gebeuren die ons ten goede komen en andere die ons schade berokkenen. Omdat Hij weet dat dat het beste voor ons is en daaruit iets groots voor ons wil voortbrengen.
Sergio: Zeker weten. Ik herinner me dat we ons de hele tijd met elkaar vergeleken. We dachten na over wat de ander wel of niet had gedaan, of hij dit wel had gekregen en ik niet… Wat een kronkelige weg! Je merkt meteen waar dat vandaan kwam. Het vergroot elke situatie om er het ergste uit te halen.
Rosa: Ja, en wat een prachtige weg is die van de Heer! Het lijkt alsof het ons schade zal berokkenen als we onszelf niet verdedigen, als we niet voor onszelf opkomen. Maar het tegendeel is waar: het bevrijdt ons en vervult ons met vrede.
Sergio: Hoe groot is de Heer! Hij laat al die situaties toe die ons irriteren, zodat we leren niet te klagen, niet te oordelen, op Hem te vertrouwen en lief te hebben zoals Hij liefheeft.

Moeder,

Help ons alstublieft om elke situatie die mij tegenstaat te zien als een moment om meer lief te hebben. Zoals U dat deed, zoals Uw Zoon. Gezegend en geprezen zij God!


God kan alles. Commentaar voor echtparen: Matteüs 19, 23-30

Geef een reactie

 

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Voorwaar, Ik zeg u: voor een rijke is het moeilijk het Rijk der hemelen binnen te gaan.
Nog sterker: voor een kameel is het gemak­kelijker door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke in het Koninkrijk Gods te komen.’
Toen de leerlingen dit hoorden, stonden zij verbijs­terd en vroegen: ‘Wie kan er nu eigenlijk gered worden?’
Jezus keek hen aan en zei: ‘Dit ligt niet in de macht der mensen, maar voor God is alles mogelijk.’
Waarop Petrus zeide: ‘Zie, wij hebben alles prijsgegeven om U te volgen. Wat zullen wij dus krijgen?’
Jezus sprak tot hen: ‘Voorwaar, Ik zeg u: bij de wedergeboorte, wanneer de Mensenzoon zal gezeten zijn op de troon van zijn heerlijk­heid, zult ook gij die Mij gevolgd zijt, gezeten zijn op twaalf tronen en heersen over de twaalf stammen van Israël.
En ieder die zijn huis, broers of zusters, vader of moeder, vrouw, kinderen of akkers heeft prijsgegeven om mijn Naam, zal het honderd­voudig terugkrijgen en eeuwig leven ontvangen.
Veel eersten zullen laatsten en veel laatsten zullen eersten zijn.

God kan alles.
“Wie kan er dan nog gered worden?”. Bij deze vraag van de discipelen klinken de woorden van de heilige Johannes Paulus II in Chili weer: „Liefde overwint altijd”.
Waarom twijfelen we zo vaak aan Hem? We meten God af aan onze beperkte menselijke vermogens. We kijken met onze eigen ogen en het kost ons moeite om die bovennatuurlijke blik te verwerven die ons laat ontdekken dat wat voor ons onmogelijk is, voor God mogelijk is.
“Christus leek [ook] machteloos aan het kruis”. En toch, juist daar, waar schijnbaar alles verloren was, was de Liefde aan het zegevieren. De overgave van Christus tot in de dood droeg de grootste vrucht. Dit is ook de logica van de echtelijke liefde: onszelf sterven om ons aan onze echtgenoot of echtgenote over te geven en samen in Christus te herrijzen. Ons ‘ik’ achterlaten om een geschenk te worden, ons leven aan de echtgenoot of echtgenote overgeven omwille van Christus. Want door ons leven te verliezen ontvangen we een nieuw leven, het eeuwige leven.
Het gaat er dus niet om op onze eigen krachten te vertrouwen, maar om ons aan Hem over te geven en niet te wankelen. Ook al zien we menselijk gezien geen uitweg, ook al lijkt het ons onmogelijk om te liefhebben zoals Christus liefheeft, laten we dan niet vergeten: God kan altijd meer!

Terug naar het huwelijksleven:

Marcos: Ik moet je bekennen dat ik al heel lang dacht dat ons huwelijk voorbij was. Eerlijk gezegd was ik er zelfs van overtuigd geraakt dat we op een dag uit elkaar zouden gaan.
Rosa: Ik leefde ook met die angst. Vaak dacht ik dat ik thuiskwam en je er niet meer zou aantreffen. Daarom ben ik novenen gaan bidden tot Sint-Jozef, de beschermer van het gezin. Ik vroeg hem ons gezin te beschermen, omdat ik voelde dat we het in ons eentje niet meer konden oplossen.
Marcos: Maar op een gegeven moment begon jij te veranderen. Je keek me niet meer verwijtend aan, je maakte me niet meer voortdurend verwijten en je hield me niet meer zoveel dingen voor.
Rosa: Een vriendin van het Project stelde me een vraag die me erg raakte: ‘Wil je voor je huwelijk vechten of wil je er een einde aan maken?’. Ze liet me inzien dat ik niet kon wachten tot jij zou veranderen om van jou te gaan houden. Ik besloot mijn steentje bij te dragen, te bidden en de Heer te vragen mijn hart te veranderen. En beetje bij beetje gebeurde dat ook.
Marcos: En toen jij veranderde, begonnen er ook veel dingen in mij te veranderen. De vreugde keerde terug in huis en bovenal begonnen we de Heer weer toe te laten in ons huwelijk. Je hebt zelfs een priester uitgenodigd voor het avondeten…
Rosa: Nou, ik denk dat zelfs dat niet mijn verdienste was. Het was de Heer die de juiste mensen op ons pad bracht, precies op het juiste moment. Zoals die ‘toevallige’ ontmoeting met je vriend, die je uiteindelijk over de retraite vertelde.
Marcos: Ja. Toen wij dachten dat er geen oplossing meer was, was Hij al aan het werk. Uiteindelijk is het waar: de Heer kan alles, maar wij zijn het die Hem de deur moeten openen en Hem moeten toestaan te handelen.

Moeder,

Bron van goedheid en volgzaamheid, help ons te weten wat we op elk moment moeten doen en de wil van God te volgen.
Gezegend zij de Heer!