Categoriearchief: Sin categoría

Laat Zijn Licht binnen. Commentaar voor echtparen: Mt 4, 12-17

Evangelie van de dag.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Toen Jezus vernam dat Johannes was gevangen genomen, week Hij uit naar Galilea.
Met voorbijgaan echter van Nazaret vestigde Hij zich in Kafarnaum aan de oever van het meer, in het grensgebied van Zebulon en Naftali,
opdat in vervulling zou gaan het woord van de profeet Jesaja:
Land van Zebulon, land van Naftali, liggend aan de zee, Overjordanie: Galilea van de heidenen!
Het volk dat in de duisternis zat, heeft een groot licht aan­schouwd; en over hen 
die in het land van de schaduw van de dood gezeten waren, over hen is een licht opgegaan.
Van toen af begon Jezus te prediken en te zeggen: ‘Bekeert u, want het Rijk der hemelen is nabij.’
Eens toen Hij zich bij het meer van Galilea ophield, zag Hij twee broers, Simon die Petrus wordt genoemd en diens broer Andreas, bezig met het net uit te werpen in het meer. Zij waren namelijk vissers.
En Hij sprak tot hen: ‘Komt, volgt Mij: Ik zal u vissers van mensen maken.’
Terstond lieten zij hun netten in de steek en volgden Hem.
Iets verder zag Hij nog twee broers, Jakobus en diens broer Johannes; 
met hun vader Zebedeus waren zij in de boot de netten een het klaarma­ken. Hij riep hen,
en onmiddellijk lieten zij de boot en hun vader achter en volgden Hem.
Jezus trok rond door geheel Galilea, terwijl Hij als leraar optrad in hun synagogen, 
de Blijde Boodschap verkondigde van het Koninkrijk en alle ziekten en kwalen onder het volk genas.
Woord van de Heer.
Laat Zijn Licht binnen

De Heer is gekomen om Leven te brengen aan allen die in duisternis en in de schaduw van de dood leven. Hoeveel licht straalt een echtpaar uit dat het Koninkrijk van God in hun leven beleeft, dat in intimiteit met de Heer leeft; je merkt de vrede, de vreugde, en wanneer er moeilijke situaties komen, beleven ze die niet langer in de duisternis van onbegrip, maar met vertrouwen, wetende dat alles deel uitmaakt van Gods plan voor hen, dat alles uiteindelijk zin heeft omdat ze in de handen zijn van Hem die Heer is van Hemel en Aarde. Tegenwoordig leven veel huwelijken in duisternis, zonder enige gedeelde intimiteit, heen en weer geslingerd door een consumptiegedrag van grillen en hartstochten. Maar de Heer is het Licht, en wanneer Hij in een huwelijk komt, ontstaat er leven en wordt dat leven doorgegeven. Alleen met hun kleine ja is de Heer in staat om alles nieuw te maken. En dan worden ze beetje bij beetje apostelen. Zijn jullie bereid om Christus in jullie huwelijk binnen te laten?

Toegepast op het huwelijksleven:

Juan: Vandaag, Elena, wil ik God danken dat Hij ons uit onze duisternis heeft gered; danken dat Hij ons Ramon en Sofía als mentoren heeft gegeven. Wat een groot licht zijn zij voor ons!
Elena: Ja, ze zijn een zegen voor ons geweest, ze geven hun leven voor ons. Ze hebben ons met zoveel liefde naar God geleid dat vandaag, een jaar nadat de Heer ons van de dood heeft gered en licht in ons leven heeft gebracht, een dag is om alleen maar dankbaar te zijn. Het heeft ons veel moeite gekost en kost ons nog steeds veel moeite, maar het is het waard.
Juan: We hebben nog een lange weg te gaan, maar als we terugkijken, hebben we een weg afgelegd die, hoewel niet zonder moeite, zeker de moeite waard is. Nu zien we licht en hebben we hoop; en bovenal hebben we geleerd om op de Heer te vertrouwen.
Elena: Dit is het verhaal van de redding die God voor ons heeft gewild. Wat een overvloed aan genade!
Juan: Wat dacht je ervan om ter ere van deze eerste verjaardag naar de eucharistie te gaan en God te danken zoals Hij dat verdient?
Elena: Dat lijkt me geweldig, ik kan me geen betere manier voorstellen om dit te vieren.

Moeder,

Leid ons bij de hand naar Hem die het Licht is, opdat we nooit in duisternis hoeven te leven. Gezegend zijt Gij voor altijd, Moeder!a


Genade verbindt ons. Commentaar voor echtparen: Marcus 3, 20-21

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Marcus
In die tijd ging Jezus met zijn leerlingen naar huis en weer stroomde zoveel volk samen, dat zij niet eens gelegenheid hadden om te eten.
Toen zijn verwanten dit hoorden, trokken zij erop uit om Hem mee te nemen, want men zei dat Hij niet meer bij zijn verstand was.
Woord van de Heer.

Genade verbindt ons.

Dit evangelie onthult de spanning die ontstaat wanneer iemand zich laat transformeren door de liefde van God. Genade brengt het hart op orde, verandert prioriteiten en vergroot het vermogen om lief te hebben. Deze transformatie wordt echter niet altijd begrepen door degenen die het dichtst bij ons staan.
In het huwelijk komt deze ervaring concreet tot uiting wanneer een van de echtgenoten sneller vooruitgang boekt op zijn of haar spirituele weg. Zijn of haar liefde wordt vrijer en zelfopofferende, terwijl de ander zich verward of onzeker kan voelen. Dit verschil in tempo vormt echter geen bedreiging voor de gemeenschap, maar een bevoorrechte plek waar genade werkt.
Vanuit de logica van de wereld kan zo leven ‘buiten zichzelf’ lijken. Vanuit Gods logica is het de ware wijsheid van de liefde die zich weggeeft. De huwelijksgemeenschap wordt niet opgebouwd vanuit uniformiteit, maar vanuit wederzijdse aanvaarding en dagelijkse trouw.
Wie sneller loopt, wordt geroepen om met geduld en tederheid lief te hebben; wie langzamer vooruitgaat, om zich door de genade via de ander te laten bereiken. Zo wordt het huwelijk een concrete weg naar heiliging, waar de echtelijke liefde op levendige wijze de liefde van Christus weerspiegelt, die zich geeft.

Toegepast op het huwelijksleven:

Ana: Edu, ik merk dat je de laatste tijd anders bent… je bent stiller, alsof je met je gedachten ergens anders bent.
Edu: Ana, sinds we op retraite zijn geweest en ik me bewust ben geworden van de grootsheid van het sacrament van het huwelijk, voel ik in het gebed dat de Heer me vraagt om van je te houden zoals Hij van je houdt, ook al weet ik vaak niet goed hoe ik dat moet doen.
Ana: Schat, eerlijk gezegd ben ik soms een beetje in de war door je. Vroeger maakte je ruzie, werd je bij het minste of geringste boos, en nu zijn er momenten dat het lijkt alsof je alles koud laat…
Edu: Ana, het is niet dat het me niets kan schelen. Ik probeer je gewoon beter lief te hebben, ook al doe ik dat vaak onhandig en maak ik fouten.
Ana: Ach, Edu… ik zie dat je veel groeit in je band met de Heer, dat je momenten van intimiteit met Hem zoekt, en ik heb het gevoel dat ik achterblijf.
Edu: Ana, ik wil niet voor je uit lopen. Als ik iets leer, dan is het wel dat de genade ons altijd samen bereikt. De Heer werkt in ieder op zijn eigen tijd, maar altijd ten goede van ons beiden. En ik moet leren op je te wachten en van je te houden zonder iets van je te eisen.
Ana: Eerlijk gezegd vind ik het een beetje eng, maar ik vraag je om geduld te hebben en me te begeleiden. Ook al gaan we langzamer vooruit, laten we dat dan samen doen.
Edu: Natuurlijk, schat. En als we fouten maken, laten we dan meer vertrouwen op de genade dan op onze eigen krachten.

Moeder,

Ontvang ons huwelijk, bewaar ons in eenheid en leid ons altijd, samen, naar uw Zoon. Gezegend en geprezen zij de Heer voor altijd.


Ja, onvoorwaardelijk. Commentaar voor echtparen: Marcus 3, 13-19

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

In die tijd ging Jezus de berg op en riep tot zich die Hij zelf wilde; en zij kwamen bij Hem.
Hij stelde er twaalf aan om Hem te vergezellen en door Hem uitgezon­den te worden om te prediken,
met de macht de duivels uit te drijven.
Hij wees dus deze twaalf aan; aan Simon gaf Hij de naam Petrus;
verder Jakobus de zoon van Zebedeüs en Johannes de broer van Jakobus, aan wie Hij de naam Boanerges gaf, wat betekent: zonen van de donder;
vervolgens Andreas, Filippus, Bartolomeüs, Matteüs, Tomas, Jakobus de zoon van Alfeüs, Taddeüs, Simon de Ijveraar
en Judas Iskariot, die Hem heeft overgeleverd.

Woord van de Heer.

Ja, onvoorwaardelijk.

We stellen ons voor hoe de Heer hen een voor een zou roepen om Hem te volgen, en zij zeiden “ja” en gingen met Hem mee. Wat geweldig!
Welnu, dat mooie verhaal herhaalt zich vandaag en nu bij ons. Hij kiest ons om hier een prachtig plan te leven, een mooie en grote roeping om Hem te volgen: de roeping tot het huwelijk! En als echtgenoten zeggen we ja om Hem te volgen op onze trouwdag.
Waar zeggen we ja tegen? In voorspoed en tegenspoed, in gezondheid en ziekte, alle dagen van ons leven. Wat mooi! Gefeliciteerd! Zeggen onze vrienden, kennissen… Maar diezelfde mensen die ons feliciteerden, zeggen niet hetzelfde als het scenario anders is.
En dan, in het dagelijks leven, word ik moe en verwijt ik mijn echtgenoot dat hij zo hard werkt en me niet helpt… en zeg ik “nee” tegen de Heer. Mijn trots komt naar boven en ik word boos omdat mijn echtgenoot niet naar me luistert… en ik zeg “nee” tegen de Heer. En waar op onze trouwdag nog ‘gefeliciteerd’ werd gezegd, is het nu “ga uit elkaar”, waarom? Als alleen de situatie en de omstandigheden zijn veranderd? Is liefde dan afhankelijk van omstandigheden en van voorbijgaande aard? Nee, zoals de H. Paulus zegt: “Liefde houdt nooit op”.
Nu is het moment om meer lief te hebben, waar de Heer ons om ons “ja” vraagt, daar roept Hij jou en mij, hier en nu, hoor je dat niet? Ja? Dat is Hij die tegen ons, echtgenoten, roept: Kom en volg mij in je echtgenoot.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: Schat, ik ga het eten klaarmaken.
Carlos: Daar gaat ze weer, hardop zeggen dat ik haar moet helpen, dat weet ik zeker; ik blijf gewoon hier op internet.
Carmen: Wil je een omelet of liever roerei?
Carlos: Ze vraagt dat vast zodat ik haar ga helpen, want ik blijf hier zitten, ik verdien het… Eieren, Carmen!
Carmen: Schat, ik kom eraan en geniet van wat je aan het doen bent, want ik ben klaar met koken.
Carlos: Nee, ik was hier gewoon op zoek naar een horloge, meer niet.
Carmen: Laat me dan eens kijken, ik help je wel kiezen.
Carlos denkt: Wauw, ze maakt niet alleen het eten klaar, maar ze geeft ook om me, dat is geweldig, en ik dacht nog wel slecht over haar… De waarheid is dat sinds we naar de groep van de Echtelijke Liefde Project gaan, haar hart enorm aan het veranderen is, en ik blijf haar toch nog steeds met die vieze blik aankijken.
Carmen: Laat me de modellen eens zien, er zit vast wel een mooie bij.
Carlos: Schat, sorry dat ik je veroordeeld heb, ik dacht dat je me riep om van internet af te komen… Maar jij maakt het eten klaar en maakt je zorgen om het horloge dat ik wil. Ik ga nu de tafel dekken.
Carmen: Nou, ik zie dat je moe bent van je werk, dus ik maak het eten klaar en dan kunnen we hier samen van genieten.
Carlos: Dat hoeft niet, het heerlijke eten dat je hebt gemaakt wordt koud. Ik ga samen met de kinderen de tafel dekken en dan gaan we meteen eten, want ik weet dat je graag warm eet.
Carmen: Oké schat, laten we samen gaan.
Carlos: Ik zou graag, net als jij, dieper ingaan op wat we zien in de catechese van het Project, je bent echt een andere vrouw en een andere moeder.
Carmen: Laten we het vanavond aan de Heer vragen in ons echtpaargebed en Hij zal het doen.
Carlos: Oké, ik heb er zin in om te beginnen!

Moeder,

Mogen wij, net als U, altijd ja zeggen. Geprezen zij de Heer!


Zijn we op zoek naar een ontmoeting met Jezus? Commentaar voor echtparen: Marcus 3, 7-12

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

In die tijd trok Jezus met zijn leerlingen weg in de richting van het meer, 
maar een grote volksme­nigte uit Galilea ging Hem achterna; er kwamen ook vele mensen uit Judea,
Jeruzalem, Iduma, het Overjor­daanse en uit de streek rond Tyrus en Sidon tot Hem, omdat ze hoorden wat Hij allemaal deed.
Hij droeg zijn leerlingen op te zorgen dat er een bootje voor Hem bij de hand was, als voorzorg tegen het opdringen van de menigte.
Want Hij had er velen genezen, met het gevolg dat allen die aan kwalen leden, op Hem aandrongen om Hem aan te raken.
Zelfs de onreine geesten vielen, als zij Hem zagen, voor Hem neer en schreeuwden: ‘Gij zijt de Zoon van God.’
Maar Hij verbood hun nadrukkelijk Hem bekend te maken.
Woord van de Heer.
Zijn we op zoek naar een ontmoeting met Jezus?

We stellen ons Jezus voor, omringd door een grote menigte, mensen komen van heinde en verre naar hem toe, iedereen wil hem aanraken, iedereen wil genezen worden. Ze geloven, net als de vrouw die aan bloedvloeiing leed, dat als ze hem aanraken, zelfs maar lichtjes, ze genezen zullen worden. Ze hebben geloof omdat ze weten dat hij anderen heeft genezen.
Zijn wij vandaag op zoek naar die ontmoeting met Jezus, komen wij naar Hem toe? Want vandaag kunnen we niet alleen zijn mantel aanraken of Hem aanraken. Vandaag kunnen we elke dag één worden met Hem wanneer we in genade zijn Lichaam en zijn Bloed ontvangen. Met welk verlangen en welke dankbaarheid ontvangen we Hem?
Jezus heeft gewild dat we naar Hem toe komen om genezen te worden. God heeft ons eerst liefgehad, maar wacht op onze “toestemming” om ons te genezen. Wat een groot mysterie van liefde!

Toegepast op het huwelijksleven:

Luis: Gisteren sprak ik op kantoor met Felipe omdat hij onrustig, bezorgd en overweldigd was. Hij vertelde me dat hem was aangeraden om oosterse ontspanningstechnieken te gebruiken die hem grote rust zouden brengen en ik weet niet wat nog meer.
Marisa: En wat heb je hem gezegd? Ik denk dat hij echt in de war is, dat is niet echt iets voor een christen, toch?
Luis: Nee, natuurlijk niet. Ik heb hem gezegd dat we ware vrede alleen in God kunnen vinden. Dat Jezus ons heeft gezegd dat Hij ons vrede geeft en dat we tot Hem moeten komen als we vermoeid en overbelast zijn, dat Hij ons zal verlichten.
Marisa: Wat jammer, hoe vaak zoeken we vrede op de verkeerde plaats. En wat zei Felipe tegen je?
Luis: Hij bedankte me en vroeg me om hulp om terug te keren naar God. Hij heeft zich van Hem verwijderd en heeft de sacramenten, de biecht en de eucharistie verlaten.
Marisa: Wat een vreugde! Godzijdank dat Hij jou tot bemiddelaar voor Felipe heeft gemaakt. Glorie aan God!
Luis: Glorie aan Hem voor altijd!

Moeder,

Dank u dat u ons Jezus hebt gegeven. Help ons Hem in de Eucharistie te ontvangen met dezelfde zuiverheid, nederigheid en toewijding waarmee u Hem hebt ontvangen. Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd. Amen.


Normen, normen, normen. Commentaar voor echtparen: Marcus 2, 23-28

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden en zijn leerlingen begonnen onder het gaan aren te plukken.
De Farizee­ën zeiden tot Hem: ‘Waarom doen ze op sabbat iets wat niet geoorloofd is?’
Hij gaf hun ten ant­woord: ‘Hebt gij nooit gelezen wat David deed, 
toen hij gebrek had en hij en zijn metgezellen honger kregen?
Hoe hij onder de hogepriester Abjatar het huis van God binnenging en van de toonbroden at, 
die alleen de priesters mogen eten, en hoe hij er ook van gaf aan zijn metgezellen?’
En Hij voegde er aan toe: ‘De sabbat is gemaakt om de mens, maar niet de mens om de sabbat.
De Mensenzoon is dus Heer ook van de sabbat.’
Woord van de Heer.

Normen, normen, normen.
Hoeveel normen van de samenleving volgen we? Wie willen we behagen, God of de mensen? Als je erover nadenkt, wil de wereld, de samenleving, ons vertellen wat we moeten doen, wat we moeten denken, hoe we het moeten doen, hoe we ons moeten gedragen, hoe we ons moeten kleden… en vaak doen we dat omdat we dan goed overkomen en niet als ‘rare snuiters’ worden gezien.
We moeten onze prioriteiten op een rijtje zetten, weten wie onze Heer is en Hem volgen, ons leven inrichten zoals Hij dat voorschrijft. In ons huwelijk is het hetzelfde, we moeten ons niet schamen om elke dag naar de mis te gaan, samen plannen te maken, te bidden, elkaar de hand te geven, onze genegenheid te tonen, misschien zelfs af te zien van bepaalde plannen omdat we die niet gepast vinden… we moeten de genade tonen dat we kinderen van God zijn en de schoonheid van het sacrament van het huwelijk en het gezin.

Terug naar het huwelijksleven:

Marina: Schat, Laura heeft me gevraagd om met Pasen vier dagen naar haar huis aan het strand te gaan met al mijn vriendinnen.
Juan Pablo: Wat een geweldig plan! Op welke dagen zou dat zijn? Dan kan ik thuis werken en op de kinderen passen. Zo kun je even uitrusten en ontspannen.
Marina: Ik weet niet zeker of dit is wat ik ‘moet’ doen. Ik ga naar de mis en zal erover bidden, dan zie ik het vast duidelijker.
Terug van de mis.
Juan Pablo: Marina, ik weet niet wat de Heer je heeft gezegd, maar ik heb er ook voor gebeden en ik denk dat het beter is dat je niet gaat, want dit is een tijd waarin we als gezin altijd in gebed leven, ons voorbereidend op de dood van de Heer. Aan de andere kant is het geen goed voorbeeld voor de kinderen… vind je niet?
Marina: Juan Pablo, wat hou ik van je! De Heer heeft mij hetzelfde gezegd. Ik hou heel veel van mijn vriendinnen, maar deze dagen zijn bedoeld om met het gezin door te brengen, in gebed en in een poging ons te verenigen met Zijn Passie. Het is ook goed dat de kinderen zien dat het volgen van de Heer soms betekent dat je nee moet zeggen tegen bepaalde plannen; ik zeg niet dat het plan slecht is, of dat we een schandaal gaan veroorzaken, maar op dit moment is het niet wat ik moet doen.

Moeder,

Mogen we onderscheiden wat de Heer wil in ons leven, ons huwelijk en voor ons gezin, en mogen we de kracht hebben om dat te doen.
Gezegend zij de Heer!