Auteursarchief: Esposos Misioneros

Op zee met Maria. Commentaar voor echtparen: Lucas 5, 1-11

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens LucasOp zekere dag stond Jezus aan de oever van het meer van Gennesaret, terwijl de mensen op Hem aandrongen om het woord Gods te horen.

Hij zag nu twee boten liggen aan de oever van het meer; de vissers waren eruit gegaan en spoelden hun netten.
Hij stapte in een van de boten, die van Simon en vroeg hem een eindje van wal te steken. Hij ging zitten en vanuit de boot vervolgde Hij zijn onderricht aan het volk.
Toen Hij zijn toespraak had geeindigd, zei Hij tot Simon: ‘Vaar nu naar het diepe en gooi uw netten uit voor de vangst.’
Simon antwoordde: ‘Meester, de hele nacht hebben we gezwoegd zonder iets te vangen, maar op uw woord zal ik de netten uitgooien.’
Ze deden het en vingen zulk een massa vissen in hun netten,
dat deze dreigen te scheuren. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Toen die gekomen waren, vulden zij de beide boten tot zinkens toe.
Bij het zien daarvan viel Simon Petrus Jezus te voet en zei: ‘Heer, ga van mij weg, want ik ben een zondig mens.’
Ontzetting had zich meester gemaakt van hem en allen die bij hem waren vanwege de vangst die ze gedaan hadden;
en zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeus, die met Simon samen­werk­ten. Jezus echter sprak tot Simon: ‘Weest niet be­vreesd, voortaan zult ge mensen vangen.’
Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen.
Woord van de Heer.

Op zee met Maria.

Als je een ander resultaat wilt, doe dan iets anders. Dat is toch logisch, nietwaar?
In deze passage over de wonderbaarlijke visvangst hebben Petrus en zijn metgezellen de hele nacht gevist zonder iets te vangen. Ze zijn nu moe en Jezus zegt hen dat ze weer moeten gaan roeien, de zee op moeten varen en hun netten moeten uitwerpen. Jezus gaat met hen mee.
Zonder excuses, omdat ze in Hem geloven en op Hem vertrouwen, gehoorzamen ze. En het resultaat, tegen alle menselijke logica in, is verbluffend.
Want met Hem verandert alles. Al onze daden, hoe klein ook, krijgen een onvoorstelbare waarde als we ze doen in zijn Heilig Hart. Hij maakt ze goddelijk. We hebben alleen geloof en vertrouwen in Hem nodig, in zijn Woord. Hij maakt de werken van onze handen vruchtbaar.

Toegepast op  het huwelijksleven:

Santiago: Fátima, ik wil je al een tijdje zeggen dat ik een verandering in je heb opgemerkt: hoe je naar me kijkt, hoe je me verwent en je liefde voor me toont. Het is iets speciaals.
Fátima: Ach Santi, wat ben ik blij! De waarheid is dat ik de laatste tijd probeer meer te leven met de hulp van de Maagd Maria en het Heilig Hart van Jezus, en dat helpt me enorm, vooral als ik moe ben en geen zin heb.
Santiago: Nou, het werkt echt. Ik ga het ook proberen.
Fatima: Dat vind ik geweldig. Laten we samen met Jezus de zee opgaan, naar zijn Hart.
Santiago: Dat wordt geweldig!

Moeder,
 
We willen onder uw mantel zijn en dat u ons bij de hand neemt en de zee op gaat, naar het Hart van Jezus. Gezegend zijt gij en gezegend is de vrucht van uw schoot.

Zonder maat, zonder te meten. Commentaar voor echtparen: Lucas 4, 38-44

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd verliet Jezus de synagoge van Kafarnaüm en ging het huis van Simon binnen. Omdat de schoonmoeder van Simon hoge koorts had, riepen ze voor haar zijn hulp in.
Hij kwam aan het hoofdeinde van haar bed staan en gaf een streng bevel aan de koorts. Zij werd ervan bevrijd en ogenblikke­lijk stond zij op en bediende hen.
Bij zonsondergang brachten allen die zieken hadden, lijdend aan velerlei kwalen, dezen naar Hem toe. Hij genas hen door ze een voor een de handen op te leggen.
Uit velen gingen ook duivels weg, die schreeuwden: ‘Gij zijt de Zoon van God.’ Hij gaf een streng bevel en liet niet toe dat zij spraken, want zij wisten dat Hij de Messias was.
Toen het dag geworden was, ging Hij naar buiten en begaf zich naar een eenzame plaats. De mensen zochten Hem echter, kwamen waar Hij was en poogden Hem vast te houden om te verhinderen dat Hij hen zou verlaten.
Maar Hij sprak tot hen: ‘Ik moet ook aan andere steden de Blijde Bood­schap van het Godsrijk brengen, want daarvoor ben Ik gezonden.’
En hij predikte in de synagogen van het joodse land.
Woord van de Heer.

Zonder maat, zonder te meten.

Mijn goede Jezus, je bent mens geworden en hebt je leven gegeven om ons te redden. Je wilt onze harten genezen.
Het valt me op dat Petrus, zodra hij zijn schoonmoeder heeft genezen, aan het werk gaat. En jij gaf je de hele tijd volledig.
Vroeger wilde ik dat je mijn huwelijk zou genezen om ‘gediend te worden’, zodat mijn partner zou handelen zoals ik vond dat hij of zij moest handelen. Dat je het vooral zou genezen door te veranderen wat de ander naar mijn mening niet goed deed. Nu weet ik hoe verkeerd ik was. Dat was geen liefde. Nu wil ik een huwelijk leiden zoals jij dat wilt, dat je mijn hart geneest zodat ik kan leren lief te hebben. Liefhebben is jezelf geven, is dienen. In alle omstandigheden, in wat bij mij past en in wat niet bij mij past.
Dank U, Heer, genees mijn hart, leer mij lief te hebben.

Toegepast op het huwelijksleven:

Almudena: Alejandro, ik ben het zat! Ik ben altijd degene die moet toegeven. Het moet altijd gaan zoals jij wilt! Je verstikt mijn persoonlijkheid! (En met een klap van de deur gaat ze weg…)
(’s Avonds, tijdens hun echtelijke gebed)
Almudena: Heer, hier, voor U en voor Alejandro, vraag ik jullie beiden om vergeving. Ik heb hem beoordeeld naar mijn eigen maatstaven. Ik heb alles gezien met mijn wereldse ogen, die veeleisend zijn. Ik weet hoe toegewijd Alejandro is, ook al zijn er veel dingen die ik nog niet zie. En ik, Heer, wil me alleen maar overgeven, zoals U deed, zonder maat, zonder te meten.

Heer, help mij alstublieft om te groeien in nederigheid, om niet te kijken naar wat ik doe en om het prachtige hart van mijn man te zien. Heel erg bedankt, lieve echtgenote, zonder jou zou ik een ramp zijn!
Almudena: Kom, geef me een knuffel! Ik hou zoveel van je!

Moeder,

Leer me alstublieft lief te hebben, mezelf te geven zoals U, zonder maat, zonder te meten. Geprezen zij het Hart van Jezus!


Autoriteit in de Waarheid. Commentaar voor echtparen: Lucas 4, 31-37

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd kwam Jezus in Kafarnaüm, een stad in Galilea, en trad daar op de sabbat voor de mensen als leraar op.
Zij waren buiten zichzelf van verbazing over zijn leer, omdat Hij sprak met gezag.
Eens bevond zich in de synagoge een man die bezeten was door een onreine geest en luid begon te schreeuwen:
‘Jezus van Nazaret, wat hebben wij met elkaar te maken? Zijt Ge gekomen om ons in het verderf te storten? Ik weet wie Gij zijt: de Heilige Gods.’
Jezus voegde hem toe: ‘Zwijg stil en ga van hem weg.’ De boze geest slingerde hem tussen de mensen en ging van hem weg zonder hem enig letsel te hebben toegebracht.
Ze stonden allen met verbazing geslagen en zeiden tot elkaar: ‘Wat is dat voor een woord, dat met gezag en macht aan de onreine geesten een bevel geeft, zodat ze weggaan?’
En zijn faam verspreidde zich over alle plaatsen van die streek.
Woord van de Heer.

Autoriteit in de Waarheid.

Hoe indrukwekkend moet het geweest zijn om naar de Heer te luisteren toen Hij in de synagoge onderwees. Wat een geluk hadden de mensen die in die tijd leefden! Maar de Heer onderwees niet alleen toen, Zijn leer blijft ook vandaag en voor altijd voortleven.
Een detail valt ons op, wanneer hij zegt: “zijn woorden waren vol autoriteit”. Wij zijn getuigen van de Heer en van Zijn Glorie en daarom kunnen wij ook met die autoriteit spreken. Wij spreken niet over wat wij denken of houden toespraken om door veel mensen gehoord te worden of om belangrijk te zijn, maar wij verkondigen de WAARHEID en die heeft op zichzelf autoriteit.
De aanwezigheid van Christus alleen al moest indruk maken en dat is waar we naar moeten streven, zo verenigd zijn met Hem dat ons leven een weerspiegeling is van het leven van Christus. We moeten die autoriteit in ons eigen leven hebben en dat bereiken we door consistentie en eenheid in alles. We kunnen niet het ene zeggen en het andere doen, maar we spreken over wat we leven, omdat we verenigd zijn met de Heer.

Toegepast op het huwelijksleven:

(Javier en Cristina zitten met hun kinderen aan het avondeten)
Javier: Kinderen, jullie weten dat jullie moeder en ik heel veel van jullie houden en daarom laten we jullie soms bepaalde plannen met jullie vriendjes of vriendinnetjes niet maken, plannen die volgens jullie ‘iedereen’ maakt. We willen dat jullie je ontwikkelen tot mensen en echtgenoten die vriendelijk, liefdadig en eerlijk zijn… die kunnen onderscheiden wat goed en fout is in het licht van het Evangelie.
Cristina: Wat papa bedoelt, is dat we jullie hebben aangeraden om naar de catechese voor verloofden van het Project van de echtelijke liefde in de parochie te gaan, zodat jullie kunnen leren wat de WAARHEID is van wat jullie roeping lijkt te zijn.
Javier: Mama heeft gelijk, als jullie die solide basis hebben, kunnen jullie echt vrij zijn, een huwelijk bouwen op een rots en ook met autoriteit aan jullie vrienden uitleggen waarom dingen zijn zoals ze zijn; dat betekent niet dat ze jullie zullen begrijpen, maar jullie kunnen wel een licht zijn en hen helpen om de goede weg te volgen.
Cristina: We weten dat het soms moeilijk is en dat jullie zelfs vrienden kunnen verliezen, omdat de Waarheid in deze wereld niet altijd goed wordt gezien, maar jullie zullen vrede hebben en de zekerheid dat jullie doen wat God op elk moment van jullie verlangt.

Moeder,

Wij vragen u ons te helpen zeer trouw te zijn aan de Heer, zodat wij kunnen leven met de autoriteit die de kinderen van God waardig is.
Geprezen zij de Heer die ons de Waarheid laat zien.


De niet gewaardeerde gave. Commentaar voor echtparen: Lucas 4:16-30

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd kwam Jezus in Nazaret, waar Hij was grootge­bracht, ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen.
Ze reikten Hem de boekrol van de profeet Jesaja aan. Hij opende de rol 
en vond de plaats waar geschreven stond:
De geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft. 
Hij heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, 
aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken, en aan blinden, dat zij zullen zien; 
om verdrukten te laten gaan in vrijheid,
om een genade­jaar af te kondigen van de Heer.
Daarop rolde Hij het boek dicht, gaf het terug aan de dienaar en ging zitten. 
In de synagoge waren aller ogen gespannen op hem gevestigd.
Toen begon Hij hen toe te spreken: ‘Het Schriftwoord 
dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan.’
Allen bevestigden Hem hun instemming en verbaasden zich, dat woorden, zo vol genade 
uit zijn mond vloeiden. Ze zeiden: ‘Is dat dan niet de zoon van Jozef?’
Hij zei hun: ‘Natuurlijk zult ge Mij dit spreekwoord voorhouden: Geneesheer, genees uzelf. 
Doe al wat, maar wij hoorden, in Kafarnaum gebeurd is, nu ook hier in uw vaderstad.’
Maar Hij gaf er dit antwoord op: Voor­waar, Ik zeg u: geen profeet is heilzaam voor zijn eigen vaderstad.
En het is waar wat Ik u zeg: in de tijd van Elia immers, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten bleef 
en een grote hongersnood uitbrak over het hele land, waren er veel weduwen in Israel;
toch werd Elia tot niemand van hen gezonden, behalve tot een weduwe in Sarepta in het gebied van Sidon.
En in de tijd van de profeet Elisa waren er vele melaatsen in Israel; 
toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syrier Naaman.’
Toen ze dit hoorden, werden allen die in de synagoge waren, woedend.
Ze sprongen overeind, joegen Hem de stad uit en dreven Hem voort tot aan de steile rand van de berg 
waarop hun stad gebouwd was, om Hem daar in de afgrond te storten.
Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.
Woord van de Heer.

De niet gewaardeerde gave.

Deze passage nodigt ons uit om na te denken over een veelvoorkomend fenomeen in het leven van echtparen: de moeilijkheid om de grootsheid en het handelen van God te erkennen in degene die ons het dichtst bij staat. Jezus wordt juist afgewezen door degenen die hem al sinds zijn kindertijd kennen. Hun vertrouwdheid verhindert hen te zien wat God door hem doet. In het huwelijk kan iets soortgelijks gebeuren: na verloop van tijd zien we de ander, zijn waarde, zijn gaven of zelfs zijn lijden niet meer, omdat we het als vanzelfsprekend beschouwen. De ‘liefde’ (de verkeerd begrepen liefde) kan bekoelen, zelfs zonder dat er grote problemen zijn, maar gewoon door de routine, de gewoonte en het gebrek aan verwondering omdat we niet erkennen dat onze echtgenote een zeer waardig schepsel en kind van God is. De Heer nodigt ons uit om naar onze echtgenoot te kijken met de ogen van God, met hernieuwde tederheid, en zijn of haar geschiedenis, wonden en gaven te waarderen.
Het is mooi om in deze passage te zien hoe Jezus zich niet aanpast aan de verwachtingen van zijn volk. In ons huwelijksleven is het ook van vitaal belang om te accepteren dat de ander niet precies is zoals ik wil dat hij is, maar zoals hij is. Liefhebben is niet de ander naar mijn beeld vormen, maar hem verwelkomen en begeleiden in zijn proces en mezelf geven zoals ik ben, en zoals de ander is. 

De heftige reactie van de mensen op Jezus waarschuwt ons voor het gevaar om ons af te sluiten voor verandering, om ons niet door de Geest te laten confronteren en veranderen. In het huwelijk kan dat zich uiten in trots, koppigheid of angst om toe te geven. Maar volwassen liefde vereist nederigheid, luisteren en openheid voor wederzijdse correctie.
Toegepast op het huwelijksleven:

Julio: Weet je wat? Sinds we de retraite van Project van de echtelijke liefde hebben gedaan, ontdek ik een Roos die ik voorheen over het hoofd zag. Nu zie ik je steeds meer als een geschenk voor mij en echt mijn steun en toeverlaat in alles Roos: Ik probeer het ook, maar zoals je hebt gemerkt, lukt dat vaak niet en val ik weer in de verleiding om je niet te bekijken met de blik waarmee de Heer naar je kijkt.
Julio: Nou, ik ben ook niet perfect, maar ik geef toe dat zodra ik merk dat ik je in mijn hart bekritiseer, de Heer me de genade schenkt om me daarvan bewust te worden en ik probeer met alle middelen niet in die slechte gedachten te blijven hangen. Soms lukt dat niet en dan maak ik er een puinhoop van en beginnen de ruzies.

Rosa: Dat is essentieel: de poging om die zelfbeheersing te hebben, en dat is ook wat mij zo veel moeite kost. Als ik daar geen rem op zet, komt mijn hele verleden weer boven en kom ik niet meer uit mijn kritiek en mijn slechte gedachten over jou. De duivel heeft me vaak in zijn greep en ik verval in slachtofferschap en zelfmedelijden, zonder aandacht te schenken aan alle goede dingen die ik voor mezelf en voor de meisjes kan doen.
Julio: Nou, vaak maak ik het je ook niet gemakkelijk. Je weet dat ik niet perfect ben en als ik daarover nadenk, en hoewel jij dat ook niet bent, besef ik hoe moeilijk ik het je maak om die zelfbeheersing te bereiken en de waarde die ik in Gods ogen heb te herontdekken.
Roos: Je hebt me heel goede ideeën gegeven: ik ga beginnen met toe te passen wat je me hebt gezegd en ik ga proberen om vanaf het begin de slechte gedachten te stoppen en in plaats daarvan altijd naar je te kijken als een geschenk voor mij.

Moeder,

Help me om elke dag de waarde van mijn man te herontdekken, om te leren naar hem te kijken met jouw barmhartigheid en te erkennen dat hij een instrument van God voor mij is. Geprezen zij de
Heer!


De niet gewaardeerde gave. Commentaar voor echtparen: Lucas 4:16-30

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd kwam Jezus in Nazaret, waar Hij was grootge­bracht, ging volgens zijn gewoonte op de sabbatdag naar de synagoge en stond op om voor te lezen.
Ze reikten Hem de boekrol van de profeet Jesaja aan. Hij opende de rol 
en vond de plaats waar geschreven stond:
De geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft. 
Hij heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, 
aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken, en aan blinden, dat zij zullen zien; 
om verdrukten te laten gaan in vrijheid,
om een genade­jaar af te kondigen van de Heer.
Daarop rolde Hij het boek dicht, gaf het terug aan de dienaar en ging zitten. 
In de synagoge waren aller ogen gespannen op hem gevestigd.
Toen begon Hij hen toe te spreken: ‘Het Schriftwoord 
dat gij zojuist gehoord hebt, is thans in vervulling gegaan.’
Allen bevestigden Hem hun instemming en verbaasden zich, dat woorden, zo vol genade 
uit zijn mond vloeiden. Ze zeiden: ‘Is dat dan niet de zoon van Jozef?’
Hij zei hun: ‘Natuurlijk zult ge Mij dit spreekwoord voorhouden: Geneesheer, genees uzelf. 
Doe al wat, maar wij hoorden, in Kafarnaum gebeurd is, nu ook hier in uw vaderstad.’
Maar Hij gaf er dit antwoord op: Voor­waar, Ik zeg u: geen profeet is heilzaam voor zijn eigen vaderstad.
En het is waar wat Ik u zeg: in de tijd van Elia immers, toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten bleef 
en een grote hongersnood uitbrak over het hele land, waren er veel weduwen in Israel;
toch werd Elia tot niemand van hen gezonden, behalve tot een weduwe in Sarepta in het gebied van Sidon.
En in de tijd van de profeet Elisa waren er vele melaatsen in Israel; 
toch werd niemand van hen gereinigd, behalve de Syrier Naaman.’
Toen ze dit hoorden, werden allen die in de synagoge waren, woedend.
Ze sprongen overeind, joegen Hem de stad uit en dreven Hem voort tot aan de steile rand van de berg 
waarop hun stad gebouwd was, om Hem daar in de afgrond te storten.
Maar Hij ging midden tussen hen door en vertrok.

Woord van de Heer.

 

De niet gewaardeerde gave.

Deze passage nodigt ons uit om na te denken over een veelvoorkomend fenomeen in het leven van echtparen: de moeilijkheid om de grootsheid en het handelen van God te erkennen in degene die ons het dichtst bij staat. Jezus wordt juist afgewezen door degenen die hem al sinds zijn kindertijd kennen. Hun vertrouwdheid verhindert hen te zien wat God door hem doet. In het huwelijk kan iets soortgelijks gebeuren: na verloop van tijd zien we de ander, zijn waarde, zijn gaven of zelfs zijn lijden niet meer, omdat we het als vanzelfsprekend beschouwen. De ‘liefde’ (de verkeerd begrepen liefde) kan bekoelen, zelfs zonder dat er grote problemen zijn, maar gewoon door de routine, de gewoonte en het gebrek aan verwondering omdat we niet erkennen dat onze echtgenote een zeer waardig schepsel en kind van God is. De Heer nodigt ons uit om naar onze echtgenoot te kijken met de ogen van God, met hernieuwde tederheid, en zijn of haar geschiedenis, wonden en gaven te waarderen.
Het is mooi om in deze passage te zien hoe Jezus zich niet aanpast aan de verwachtingen van zijn volk. In ons huwelijksleven is het ook van vitaal belang om te accepteren dat de ander niet precies is zoals ik wil dat hij is, maar zoals hij is. Liefhebben is niet de ander naar mijn beeld vormen, maar hem verwelkomen en begeleiden in zijn proces en mezelf geven zoals ik ben, en zoals de ander is. 

De heftige reactie van de mensen op Jezus waarschuwt ons voor het gevaar om ons af te sluiten voor verandering, om ons niet door de Geest te laten confronteren en veranderen. In het huwelijk kan dat zich uiten in trots, koppigheid of angst om toe te geven. Maar volwassen liefde vereist nederigheid, luisteren en openheid voor wederzijdse correctie.

Toegepast op het huwelijksleven:

Julio: Weet je wat? Sinds we de retraite van Project van de echtelijke liefde hebben gedaan, ontdek ik een Roos die ik voorheen over het hoofd zag. Nu zie ik je steeds meer als een geschenk voor mij en echt mijn steun en toeverlaat in alles Roos: Ik probeer het ook, maar zoals je hebt gemerkt, lukt dat vaak niet en val ik weer in de verleiding om je niet te bekijken met de blik waarmee de Heer naar je kijkt.
Julio: Nou, ik ben ook niet perfect, maar ik geef toe dat zodra ik merk dat ik je in mijn hart bekritiseer, de Heer me de genade schenkt om me daarvan bewust te worden en ik probeer met alle middelen niet in die slechte gedachten te blijven hangen. Soms lukt dat niet en dan maak ik er een puinhoop van en beginnen de ruzies.

Rosa: Dat is essentieel: de poging om die zelfbeheersing te hebben, en dat is ook wat mij zo veel moeite kost. Als ik daar geen rem op zet, komt mijn hele verleden weer boven en kom ik niet meer uit mijn kritiek en mijn slechte gedachten over jou. De duivel heeft me vaak in zijn greep en ik verval in slachtofferschap en zelfmedelijden, zonder aandacht te schenken aan alle goede dingen die ik voor mezelf en voor de meisjes kan doen.
Julio: Nou, vaak maak ik het je ook niet gemakkelijk. Je weet dat ik niet perfect ben en als ik daarover nadenk, en hoewel jij dat ook niet bent, besef ik hoe moeilijk ik het je maak om die zelfbeheersing te bereiken en de waarde die ik in Gods ogen heb te herontdekken.
Roos: Je hebt me heel goede ideeën gegeven: ik ga beginnen met toe te passen wat je me hebt gezegd en ik ga proberen om vanaf het begin de slechte gedachten te stoppen en in plaats daarvan altijd naar je te kijken als een geschenk voor mij.
Moeder,

Help me om elke dag de waarde van mijn man te herontdekken, om te leren naar hem te kijken met jouw barmhartigheid en te erkennen dat hij een instrument van God voor mij is. Geprezen zij de Heer!