Maandelijks archief: februari 2026

Weersta de verleiding. Commentaar voor echtparen: Mattheüs 4, 1-11

Geef een reactie

Evangelie van de dag.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Daarna werd Jezus door de Geest naar de woestijn gevoerd om door de duivel op de proef gesteld te worden.
Nadat Hij veertig dagen en veertig nachten had gevast, kreeg Hij honger.
Nu trad de verleider op Hem toe en sprak: ‘Als Gij de Zoon van God zijt, beveel dan dat deze stenen hier in brood veranderen.’
Hij gaf ten antwoord: ‘Er staat geschre­ven: Niet van brood alleen leeft de mens, maar van alles wat uit de mond van God voort­komt.’
Vervolgens nam de duivel Hem mee naar de heilige stad, plaatste Hem op de bovenbouw van een tempelpoort
en sprak tot Hem: ‘Als Gij de Zoon van God zijt, werp U dan naar beneden, want er staat geschre­ven: Aan zijn engelen zal Hij omtrent U een bevel geven, dat zij U op de handen nemen, opdat Ge uw voet niet zult stoten aan een steen.’
Jezus zei tot hem: ‘Er staat ook geschreven: Gij zult de Heer uw God niet op de proef stellen.’
Tenslotte nam de duivel Hem mee naar een heel hoge berg, vanwaar hij Hem alle konink­rijken der wereld toonde in hun heerlijkheid.
En hij zeide: ‘Dat alles zal ik U geven, als Gij in aanbid­ding voor mij neer­valt.’
Toen zei Jezus hem: ‘Weg, satan: er staat geschre­ven: De Heer uw God zult gij aanbidden en Hem alleen dienen.’
Nu liet de duivel Hem met rust en er kwamen engelen om Hem hun diensten te bewijzen.
Woord van de Heer.
Weersta de verleiding.

We zijn net begonnen aan de vastentijd en het evangelie laat ons zien hoe Jezus door de duivel wordt verleid.
Christus valt duidelijk niet voor deze verleidingen, maar hoe zit het met ons? We trappen voortdurend in het spel van de duivel: we vragen God meteen om wonderen te verrichten, om stenen in brood te veranderen, of om mijn echtgenoot te veranderen, die niet is wie ik verdien. Maar Hij zegt ons dat we moeten leven volgens Zijn Woord, dat leeft en ons elke dag aanspreekt en ons leert onze echtgenoot lief te hebben, zelfs als hij dat het minst verdient.
Hoe vaak vragen we Hem bij lijden of beproevingen om die weg te nemen, omdat Hij dat kan; en Hij zegt ons dat Hij beter dan wij weet wat we nodig hebben, dat we God niet moeten verleiden. We vragen God om onze verlangens en passies te vervullen, dat we recht hebben op geluk, zelfs ten koste van het geluk van mijn echtgenoot, onze kinderen, de mensen om ons heen, en Hij zegt ons dat we niet moeten kijken naar de wereld en haar eindige schatten, dat we geroepen zijn tot heiligheid in de roeping die Hij ons heeft gegeven en dat is oneindig.
Laten we deze vastentijd beleven door ons aan God over te geven via mijn echtgenoot, door Christus te vergezellen in de woestijn en ons hart voor te bereiden om Hem te vergezellen in Zijn Passie.

Toegepast op het huwelijksleven:

Jacob: Hallo Bea! Kijk eens! Op mijn werk hebben ze me een verblijf in het Hostel “de los Pirineos” cadeau gedaan, voor de hele Goede Week! Dat is het beste hostel van Spanje! En weet je wat mijn baas me heeft gezegd? Dat ze me dit geven omdat ik de beste ben op kantoor.
Bea: Maar… we hadden gepland om de Goede Week samen met de kinderen door te brengen, in het teken van de Heer…
Jacob: Ja, maar het is het beste hostel-hotel van Spanje. Het is een unieke kans om een geweldige tijd in de bergen door te brengen.
Bea: Maar er zijn daar geen dorpen in de buurt, het ligt midden in de natuur, ja, maar het is de Goede Week…
Jacob: Jeetje, ik zie dat je er niet enthousiast over bent, wat een teleurstelling.
(Na het echtpaargebed, waarin ze alles in de aanwezigheid van de Heer hebben gelegd)
Jacob: Je hebt gelijk, ik werd verblind door de luxe, het gevoel belangrijk te zijn, en ik zag niet dat het een valstrik van de duivel was om ons van de Heer weg te houden.
Bea: Dank U, Heer, voor deze echtgenoot die altijd aandachtig is om U te volgen en zich laat verlichten door de Heilige Geest.

Moeder,

Blijf altijd aan onze zijde, zodat we niet in verleiding komen. Geprezen zij de Heer.


Kom en volg mij. Commentaar voor echtparen: Lucas 5, 27-32

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas 

In die tijd, bij het tolhuis gekomen, richtte Jezus zijn blik op een tollenaar die daar zat, een zekere Levi. Hij zei tot hem: ‘Volg Mij.’
De man stond op, liet alles achter en volgde Hem.
Levi nu bood Hem in zijn huis een groot feestmaal aan, waarbij onder anderen talrijke tollenaars met hen aanlagen.
De Farizeeën, met name de schriftge­leerden onder hen, morden daarover tegen zijn leerlingen: ‘Waarom,’ zeiden ze, ‘eet en drinkt gij met tollenaars en zondaars?’
Maar Jezus nam het woord en sprak: ‘Niet de gezonden hebben een dokter nodig, maar de zieken.
Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen maar om zondaars te roepen, opdat ze zich bekeren.’

Woord van de Heer.

Kom en volg mij.
Heer, wat een blik heb je! Een blik die door de zonde heen dringt en het hart van Matteüs raakt. Wat mooi om te zien hoe je ons het barmhartige gezicht van de Vader openbaart: je bent niet gekomen voor de gezonden, maar voor de zieken; niet voor de rechtvaardigen, maar voor de zondaars. Dank U, Heer, dat U mij vandaag laat zien hoe vaak mijn hart niet lijkt op het Uwe. Wanneer mijn man faalt, wanneer hij mij kwetst, wanneer hij in zonde valt… lijk ik dan meer op degenen die wijzen en veroordelen, of op U, die dichterbij komt en opheft? Ben ik een toevluchtsoord voor mijn man of ben ik een oordeel? Verdiept mijn blik hem nog meer in zijn schuld of geeft het hem de hoop dat we samen kunnen opstaan? U daarentegen, Heer, komt dichterbij, kijkt teder en zegt onvoorwaardelijk: “Volg mij”, en roept op tot een nieuw leven. Heer, leer mij om met datzelfde hart lief te hebben. Graveer deze waarheid diep in mijn ziel: “Hoe minder hij het verdient, hoe meer hij mij nodig heeft”. Dat ik, in plaats van mijn hart te sluiten, het openstel; dat ik, in plaats van van mijn man af te keren, hem tegemoet ga met barmhartigheid en een blik die opbeurt en hoop geeft, zoals die welke Matteüs vond toen U hem riep.

Toegepast op het huwelijksleven:

Helena: Bram, vandaag was prachtig. Zoveel echtparen die het nieuws met open hart ontvingen… sommigen zelfs met tranen in hun ogen… hoe de Heer in hun harten aan het werk was! En daarna, wat een grote genade om Hem in de eucharistie te ontvangen en te voelen hoe Hij in ons het werk bevestigde dat Hij zelf was begonnen.

Bram: Schat, ik heb het ook zo ervaren. Toen de priester zei dat wij instrumenten waren geweest, voelde ik een diepe vreugde… en ook ontzag. Te bedenken dat iets dat zo kwetsbaar is als wij, een kanaal van Zijn genade kan worden. En… toch liet ik kort daarna de klei waaruit ik gemaakt ben zien met mijn boze reactie tegen de eigenares van de hond.

Helena: Bram, het was maar even… maar ja… het deed pijn. Daarom ben ik naar je toe gegaan en heb ik je hand vastgepakt. Toen ik tegen je zei: “We blijven de eucharistie op straat”, was het de Heer die ons teder corrigeerde.

Bram: Helena, toen ik dat hoorde, werd ik rustig en begreep ik dat de Eucharistie niet ophoudt als we de kerk verlaten, maar dat we geroepen zijn om te allen tijde in zijn aanwezigheid te blijven, alert op de kleine beproevingen.

Helena: Bram! Vandaag heeft de Heer ons twee genaden geschonken: ons laten ervaren hoe Hij onze armoede kan gebruiken en ons tegelijkertijd op een delicate manier laten zien op welke punten Hij ons nog moet zuiveren.

Bram: Ach… Helena… wat ben ik toch kwetsbaar… en hoe oneindig is het geduld van de Heer, die mij via jou tegemoet is gekomen.

Moeder,

Leer ons om met jouw ogen naar elkaar te kijken en met jouw hart van elkaar te houden, zodat we bij elke beproeving met tederheid en hoop kunnen reageren. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.

Ons met Hem overgeven. Commentaar voor echtparen: Matteüs 9, 14-15

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Op zekere dag kwamen de leerlingen van Johannes tot Jezus met de vraag: ‘Waarom vasten wij en de Farizeeën wel, maar uw leerlingen niet?’
Jezus sprak tot hen: ‘De vrienden van de bruidegom kunnen toch niet bedroefd zijn, zolang de bruidegom bij hen is? Er zullen dagen komen, dat de bruidegom van hen is weggeno­men; dan zullen zij vasten.

Woord van de Heer.

Ons met Hem overgeven.
Wat een vreugde is dit woord van de Heer waarin Hij zich aan ons openbaart als echtgenoot!
Hij is De Echtgenoot, Echtgenoot van de Kerk. En Hij voedt ons in de Eucharistie, geeft ons Zijn lichaam en zegt ons: doe dit ter nagedachtenis aan Mij.
Wat een vreugde en wat een goed nieuws dat wij, echtgenoten, met Hem kunnen meegaan om ons aan onze echtgenoot te geven.
Met Hem, met zijn liefde, met zijn blik, met zijn naastenliefde, met zijn lichaam… is alles mogelijk! En de overgave wordt gemakkelijker, eenvoudiger en heel draaglijk. Want zoals Hij zelf zegt: “Mijn juk is zacht en mijn last is licht”.
Laten we dus, echtgenoten, naar Hem gaan, naar zijn woord, naar zijn aanwezigheid in de biecht, naar zijn werkelijke aanwezigheid in de eucharistie, en Hem zo onder ons aanwezig maken.
Op die manier kunnen we elkaar liefhebben zoals Hij liefheeft, ons overgeven zoals Hij zich overgeeft en elkaar verwelkomen zoals Hij dat altijd doet met zijn bruid, de Kerk.

Toegepast op het huwelijksleven:

Clara: Hallo Gerlach, ik ga naar de mis, ga je mee?
Gerlach: Nee Clara, ga maar, ik zie het echt niet zitten om elke dag te gaan…
Clara: Ik ben al vertrokken, ik ga naar huis.
Gerlach: Dat werd tijd, want ik ben moe, en nu moet ik ook nog eten maken…
Clara: Maak je geen zorgen schat, ik maak het wel, en ik maak een heerlijk aperitiefje voor je, kokkels met citroen en patatas bravas, waar je zo dol op bent.
Gerlach: Oké, kom maar, want ik heb honger.
Clara: Ja, natuurlijk, ik kom eraan.
Thuisgekomen.
Clara: Kinderen, aan tafel, papa heeft honger. Ana, dek de tafel, Carlos, snijd het brood en zet het water op.
Gerlach: Schat, wat een heerlijk aperitief, en wat een heerlijk diner! Om je vingers bij af te likken… Je weet precies wat ik lekker vind! Wat geweldig om je vreugde en toewijding te zien, ondanks de dag die je hebt gehad.
Clara: Dat is de vreugde en toewijding van de Heer, Gerlach.
Gerlach: Jo Clara, ik wil ook de Heer hebben en zijn vreugde en toewijding, morgen ga ik met je mee naar de mis.
Clara: Natuurlijk schat! De Heer heeft alleen ons kleine ja nodig.
Gerlach: Het is ongelooflijk om te bedenken wat voor wonderen de Heer voor ons in petto heeft! Bedankt dat je me dichter bij Hem brengt, bij het geluk tussen ons.

Moeder,

Moeder van de Echtelijke Liefde, breng ons naar uw Zoon, zodat we samen met Hem tot gemeenschap tussen ons kunnen komen. Gezegend zij de Heer

Gericht op U. Commentaar voor echtparen: Matteüs 6, 1-6. 16-18

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Denkt er om: beoefent uw gerechtigheid niet voor het oog van de mensen, 
om de aandacht te trekken; anders hebt gij geen recht op loon bij uw Vader, die in de hemel is.
Wanneer gij dus een aalmoes geeft, bazuin het dan niet voor u uit, zoals de huichelaars doen in de synagoge 
en op straat, opdat zij door de mensen geprezen worden. Voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvangen.
Als gij een aalmoes geeft, laat uw linkerhand dan niet weten, wat uw rechter doet,
opdat uw aalmoes in het verborgene blijve en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergel­den.
Wanneer gij bidt, gedraagt u dan niet als de schijnheiligen, die graag in de synagogen en op de hoeken van de straten 
staan te bidden om op te vallen bij de mensen; voorwaar Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvan­gen!
Maar als gij bidt, ga dan in uw binnenkamer, sluit de deur achter u en bidt tot uw Vader 
die in het verborge­ne is en uw Vader die in het verborge­ne ziet, zal het u vergelden.
Wanneer gij vast, zet dan geen somber gezicht zoals de schijnheiligen; zij verstrakken hun gezicht 
om de mensen te tonen dat zij aan het vasten zijn. Voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvangen.
Maar als gij vast, zalf dan uw hoofd en was uw gezicht om niet aan de mensen te laten zien,  dat gij vast,
maar vast voor uw Vader, die in het verborgene is en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergelden.”
Woord van de Heer.
Gericht op U.

Mijn geliefde Jezus, vandaag begint de vastentijd. Dit moment dat onze Moeder de Kerk ons schenkt om ons voor te bereiden op de Goede Week, Uw Passie. Dat grote mysterie, het grote geheim dat eindelijk onthuld is: de oneindige liefde die U voor mij hebt, dat U Uw leven voor mij geeft, vreselijk lijdend, om voor mijn zonden te betalen, mij te redden en de deur naar de hemel voor mij te openen.
Heer, help mij mijn kleinheid te erkennen, mijn niets zonder U, mijn alles met U. Hoe leef ik? Waar ligt mijn hart?
Het is een bijzondere tijd van gebed, om U diep in mijn hart te ontmoeten, om U beter te leren kennen, om mijzelf beter te leren kennen en mijn echtgenoot beter te leren kennen.
Tijd om te vasten van die materiële dingen die mijn hart in beslag nemen, die mijn tijd opslokken (de mobiele telefoon, mijn, mijn… zoveel van mij), die mij van mijn echtgenoot verwijderen.
Tijd om aalmoezen te geven, om aan anderen te geven, niet wat ik over heb, maar mijzelf. Om mijzelf aan mijn echtgenoot te geven.
En dit alles, niet om gezien te worden. Dat niemand het ziet, alleen U, Heer. U en ik delen het in een liefdevolle intimiteit. En door het tot leven te brengen, vooral met mijn echtgenoot.
Met deze overgave zult U wonderen verrichten. Ik vertrouw op U.

Toegepast op het huwelijksleven:

Alfonso: Ana, deze vastentijd wil ik echt beleven. Ik wil mijn hart voorbereiden op die ongelooflijke tijd die de Goede Week is. Ik vind het indrukwekkend dat onze God uit de hemel neerdaalt om zijn leven voor ons te geven.
Ana: Ja, het is om van te beven. Ik vind het heel goed. Laten we de drie dingen opschrijven die we willen doen: bidden, vasten en aalmoezen geven. En elke dag, als we wakker worden, ’s middags en ’s avonds, kijken we hoe we het doen. Zonder ons te laten ontmoedigen als we, net als andere jaren, verslappen. Als we verslappen, moeten we ons weer oppakken.
Alfonso: Wat gebed betreft, elke dag als eerste ons echtpaargebed en daarna wil ik wat tijd vrijmaken voor mijn persoonlijke gebed. Om alleen te zijn met de Heer.
Ana: Ik ook. En ik wil vasten van overmatig werk. Ik wil niet te laat thuiskomen.
Alfonso: Ik ga vasten van mijn mobiele telefoon. Geen mobiele telefoon of schermen vanaf 9 uur. Hoewel ik daar wel bang voor ben. Wat als ik iets belangrijks niet beantwoord?
Ana: Ik ben ook bang om te vasten van mijn extra werk. Maar laten we op de Heer vertrouwen. Als we onze tijd aan Hem geven, zal Hij ervoor zorgen.
Alfonso: Als aalmoes geef ik je mijn vrije tijd. Voor jou, voor wat je maar wilt.
Ana: Ik ook. Laten we ervoor gaan! Het zal moeilijk zijn, maar als we elke dag samen volharden, met de hulp van de Heer, zullen we het halen.

Moeder,

Help ons alstublieft om deze vastentijd te beleven met onze aandacht gericht op Uw Zoon. Dat we deze tijd mogen beleven zoals U, in een liefdevolle intimiteit met Hem. Gezegend en geprezen zij God!


Een afgestompt hart. Commentaar voor echtparen: Marcus 8, 14- 21

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus
In die tijd hadden de leerlingen vergeten brood mee te nemen, zodat zij niet meer dan een brood bij zich in de boot hadden.
Toen gaf Hij hun deze waar­schuwing: ‘Let op, wacht u voor het zuurdeeg van de Farizeeën en het zuurdeeg van Herodes!’
Zij spraken daarover onder elkaar: ‘Dat zegt Hij omdat we geen brood hebben.’
Maar Hij bemerkte het en sprak: ‘Wat bespreekt ge daar onderling? Dat Ik dit gezegd heb, omdat ge geen brood hebt? Begrijpt en verstaat ge het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?
Ge hebt toch ogen: ziet ge dan niets? ge hebt toch oren: hoort ge dan niets? En herinnert ge u niet,
hoeveel korven vol brokken gij hebt opgehaald, toen Ik voor de vijfduizend die vijf broden heb gebroken?’ Zij antwoordden Hem: ‘Twaalf.’
‘En hoeveel manden vol brokken hebt gij opgehaald, toen met die zeven voor de vierduizend?’ En zij antwoord­den: ‘Zeven.’
Daarop zei Hij hun: ‘Begrijpt ge het dan nog niet?’
 
Woord van de Heer.
 
 
Een afgestompt hart.

De Heer wil onze ziel voeden, maar wij blijven ons vullen met de wereld, alsof dat onze dorst zou lessen, terwijl het tegendeel waar is: het maakt ons alleen maar nog leger… Hetzelfde zien we bij de discipelen en daarom wordt Jezus boos op hen. Ze zijn zo bezig met wereldse zaken dat ze niet meer kunnen zien, horen of begrijpen. Zo gebeurt het elke dag in ons huwelijk: we kijken naar onze echtgenoot met onze ogen, met onze criteria, en we zien zijn onvolkomenheden en fouten; we zoeken naar zijn tekortkomingen, we veroordelen hem… Wat doet de Heer met ons? Hij, die God is en die zich ook heeft opgeofferd om ons te redden, kijkt naar ons met liefde en barmhartigheid, ziet waartoe we geroepen zijn en roept ons bij onze naam, niet bij onze zonde.
Morgen begint de vastentijd, een tijd van voorbereiding en boetedoening om alles wat ons van Hem verwijdert aan de Heer over te geven. In ons gebed zullen we Hem ons afgestompte hart overgeven, opdat Hij ons helpt het te bevrijden van alle wereldse zaken.

Toegepast op het huwelijksleven:

Esther: Schat, ik weet niet hoe ik de kinderen moet vragen om meer te helpen in huis, ze maken me gek!
Gonzalo: Esther, besef je niet dat ze zich daar niet bewust van zijn? Ze zijn met hun eigen dingen bezig en denken alleen aan zichzelf en aan wat ze zelf willen.
Esther: Maar irriteert het jou dan niet? Want elk moment kan ik tegen ze gaan schreeuwen om te zien of ze dan reageren, ik kan er niet meer tegen, het lijken wel parasieten.
Gonzalo: Als je wilt, laten we dan eens iets anders proberen, in plaats van weer tegen ze te schreeuwen, laten we ze eens wat duidelijkheid geven, laten we met ze praten en proberen ze te laten zien wat de juiste weg is, misschien werkt dat beter.
(Na een week en meerdere keren liefdevol met hen te hebben gepraat en hen te hebben verlicht met de Waarheid)
Esther: De waarheid is, Gonzalo, dat schreeuwen niets uithaalt, maar wat de Heilige Geest ons heeft ingegeven om hen de laatste dagen te vertellen, door hen de Waarheid te laten zien, werpt zijn vruchten af!
Gonzalo: We moeten dus volharden, beetje bij beetje, maar laten we vooral niet vergeten te bidden, zodat ook wij alles in de Heer kunnen doen en hen zo beter kunnen begeleiden.

Moeder,


Mogen wij leren om in de Heer te leven zoals U dat deed, zodat wij een zuiver hart hebben en niet afgestompt raken. Moge de Heer voor altijd gezegend en geprezen zijn!

Lees verder →