Ons met Hem overgeven. Commentaar voor echtparen: Matteüs 9, 14-15

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Op zekere dag kwamen de leerlingen van Johannes tot Jezus met de vraag: ‘Waarom vasten wij en de Farizeeën wel, maar uw leerlingen niet?’
Jezus sprak tot hen: ‘De vrienden van de bruidegom kunnen toch niet bedroefd zijn, zolang de bruidegom bij hen is? Er zullen dagen komen, dat de bruidegom van hen is weggeno­men; dan zullen zij vasten.

Woord van de Heer.

Ons met Hem overgeven.
Wat een vreugde is dit woord van de Heer waarin Hij zich aan ons openbaart als echtgenoot!
Hij is De Echtgenoot, Echtgenoot van de Kerk. En Hij voedt ons in de Eucharistie, geeft ons Zijn lichaam en zegt ons: doe dit ter nagedachtenis aan Mij.
Wat een vreugde en wat een goed nieuws dat wij, echtgenoten, met Hem kunnen meegaan om ons aan onze echtgenoot te geven.
Met Hem, met zijn liefde, met zijn blik, met zijn naastenliefde, met zijn lichaam… is alles mogelijk! En de overgave wordt gemakkelijker, eenvoudiger en heel draaglijk. Want zoals Hij zelf zegt: “Mijn juk is zacht en mijn last is licht”.
Laten we dus, echtgenoten, naar Hem gaan, naar zijn woord, naar zijn aanwezigheid in de biecht, naar zijn werkelijke aanwezigheid in de eucharistie, en Hem zo onder ons aanwezig maken.
Op die manier kunnen we elkaar liefhebben zoals Hij liefheeft, ons overgeven zoals Hij zich overgeeft en elkaar verwelkomen zoals Hij dat altijd doet met zijn bruid, de Kerk.

Toegepast op het huwelijksleven:

Clara: Hallo Gerlach, ik ga naar de mis, ga je mee?
Gerlach: Nee Clara, ga maar, ik zie het echt niet zitten om elke dag te gaan…
Clara: Ik ben al vertrokken, ik ga naar huis.
Gerlach: Dat werd tijd, want ik ben moe, en nu moet ik ook nog eten maken…
Clara: Maak je geen zorgen schat, ik maak het wel, en ik maak een heerlijk aperitiefje voor je, kokkels met citroen en patatas bravas, waar je zo dol op bent.
Gerlach: Oké, kom maar, want ik heb honger.
Clara: Ja, natuurlijk, ik kom eraan.
Thuisgekomen.
Clara: Kinderen, aan tafel, papa heeft honger. Ana, dek de tafel, Carlos, snijd het brood en zet het water op.
Gerlach: Schat, wat een heerlijk aperitief, en wat een heerlijk diner! Om je vingers bij af te likken… Je weet precies wat ik lekker vind! Wat geweldig om je vreugde en toewijding te zien, ondanks de dag die je hebt gehad.
Clara: Dat is de vreugde en toewijding van de Heer, Gerlach.
Gerlach: Jo Clara, ik wil ook de Heer hebben en zijn vreugde en toewijding, morgen ga ik met je mee naar de mis.
Clara: Natuurlijk schat! De Heer heeft alleen ons kleine ja nodig.
Gerlach: Het is ongelooflijk om te bedenken wat voor wonderen de Heer voor ons in petto heeft! Bedankt dat je me dichter bij Hem brengt, bij het geluk tussen ons.

Moeder,

Moeder van de Echtelijke Liefde, breng ons naar uw Zoon, zodat we samen met Hem tot gemeenschap tussen ons kunnen komen. Gezegend zij de Heer

Gericht op U. Commentaar voor echtparen: Matteüs 6, 1-6. 16-18

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: “Denkt er om: beoefent uw gerechtigheid niet voor het oog van de mensen, 
om de aandacht te trekken; anders hebt gij geen recht op loon bij uw Vader, die in de hemel is.
Wanneer gij dus een aalmoes geeft, bazuin het dan niet voor u uit, zoals de huichelaars doen in de synagoge 
en op straat, opdat zij door de mensen geprezen worden. Voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvangen.
Als gij een aalmoes geeft, laat uw linkerhand dan niet weten, wat uw rechter doet,
opdat uw aalmoes in het verborgene blijve en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergel­den.
Wanneer gij bidt, gedraagt u dan niet als de schijnheiligen, die graag in de synagogen en op de hoeken van de straten 
staan te bidden om op te vallen bij de mensen; voorwaar Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvan­gen!
Maar als gij bidt, ga dan in uw binnenkamer, sluit de deur achter u en bidt tot uw Vader 
die in het verborge­ne is en uw Vader die in het verborge­ne ziet, zal het u vergelden.
Wanneer gij vast, zet dan geen somber gezicht zoals de schijnheiligen; zij verstrakken hun gezicht 
om de mensen te tonen dat zij aan het vasten zijn. Voorwaar, Ik zeg u: Zij hebben hun loon al ontvangen.
Maar als gij vast, zalf dan uw hoofd en was uw gezicht om niet aan de mensen te laten zien,  dat gij vast,
maar vast voor uw Vader, die in het verborgene is en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergelden.”
Woord van de Heer.
Gericht op U.

Mijn geliefde Jezus, vandaag begint de vastentijd. Dit moment dat onze Moeder de Kerk ons schenkt om ons voor te bereiden op de Goede Week, Uw Passie. Dat grote mysterie, het grote geheim dat eindelijk onthuld is: de oneindige liefde die U voor mij hebt, dat U Uw leven voor mij geeft, vreselijk lijdend, om voor mijn zonden te betalen, mij te redden en de deur naar de hemel voor mij te openen.
Heer, help mij mijn kleinheid te erkennen, mijn niets zonder U, mijn alles met U. Hoe leef ik? Waar ligt mijn hart?
Het is een bijzondere tijd van gebed, om U diep in mijn hart te ontmoeten, om U beter te leren kennen, om mijzelf beter te leren kennen en mijn echtgenoot beter te leren kennen.
Tijd om te vasten van die materiële dingen die mijn hart in beslag nemen, die mijn tijd opslokken (de mobiele telefoon, mijn, mijn… zoveel van mij), die mij van mijn echtgenoot verwijderen.
Tijd om aalmoezen te geven, om aan anderen te geven, niet wat ik over heb, maar mijzelf. Om mijzelf aan mijn echtgenoot te geven.
En dit alles, niet om gezien te worden. Dat niemand het ziet, alleen U, Heer. U en ik delen het in een liefdevolle intimiteit. En door het tot leven te brengen, vooral met mijn echtgenoot.
Met deze overgave zult U wonderen verrichten. Ik vertrouw op U.

Toegepast op het huwelijksleven:

Alfonso: Ana, deze vastentijd wil ik echt beleven. Ik wil mijn hart voorbereiden op die ongelooflijke tijd die de Goede Week is. Ik vind het indrukwekkend dat onze God uit de hemel neerdaalt om zijn leven voor ons te geven.
Ana: Ja, het is om van te beven. Ik vind het heel goed. Laten we de drie dingen opschrijven die we willen doen: bidden, vasten en aalmoezen geven. En elke dag, als we wakker worden, ’s middags en ’s avonds, kijken we hoe we het doen. Zonder ons te laten ontmoedigen als we, net als andere jaren, verslappen. Als we verslappen, moeten we ons weer oppakken.
Alfonso: Wat gebed betreft, elke dag als eerste ons echtpaargebed en daarna wil ik wat tijd vrijmaken voor mijn persoonlijke gebed. Om alleen te zijn met de Heer.
Ana: Ik ook. En ik wil vasten van overmatig werk. Ik wil niet te laat thuiskomen.
Alfonso: Ik ga vasten van mijn mobiele telefoon. Geen mobiele telefoon of schermen vanaf 9 uur. Hoewel ik daar wel bang voor ben. Wat als ik iets belangrijks niet beantwoord?
Ana: Ik ben ook bang om te vasten van mijn extra werk. Maar laten we op de Heer vertrouwen. Als we onze tijd aan Hem geven, zal Hij ervoor zorgen.
Alfonso: Als aalmoes geef ik je mijn vrije tijd. Voor jou, voor wat je maar wilt.
Ana: Ik ook. Laten we ervoor gaan! Het zal moeilijk zijn, maar als we elke dag samen volharden, met de hulp van de Heer, zullen we het halen.

Moeder,

Help ons alstublieft om deze vastentijd te beleven met onze aandacht gericht op Uw Zoon. Dat we deze tijd mogen beleven zoals U, in een liefdevolle intimiteit met Hem. Gezegend en geprezen zij God!


Een afgestompt hart. Commentaar voor echtparen: Marcus 8, 14- 21

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus
In die tijd hadden de leerlingen vergeten brood mee te nemen, zodat zij niet meer dan een brood bij zich in de boot hadden.
Toen gaf Hij hun deze waar­schuwing: ‘Let op, wacht u voor het zuurdeeg van de Farizeeën en het zuurdeeg van Herodes!’
Zij spraken daarover onder elkaar: ‘Dat zegt Hij omdat we geen brood hebben.’
Maar Hij bemerkte het en sprak: ‘Wat bespreekt ge daar onderling? Dat Ik dit gezegd heb, omdat ge geen brood hebt? Begrijpt en verstaat ge het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?
Ge hebt toch ogen: ziet ge dan niets? ge hebt toch oren: hoort ge dan niets? En herinnert ge u niet,
hoeveel korven vol brokken gij hebt opgehaald, toen Ik voor de vijfduizend die vijf broden heb gebroken?’ Zij antwoordden Hem: ‘Twaalf.’
‘En hoeveel manden vol brokken hebt gij opgehaald, toen met die zeven voor de vierduizend?’ En zij antwoord­den: ‘Zeven.’
Daarop zei Hij hun: ‘Begrijpt ge het dan nog niet?’
 
Woord van de Heer.
 
 
Een afgestompt hart.

De Heer wil onze ziel voeden, maar wij blijven ons vullen met de wereld, alsof dat onze dorst zou lessen, terwijl het tegendeel waar is: het maakt ons alleen maar nog leger… Hetzelfde zien we bij de discipelen en daarom wordt Jezus boos op hen. Ze zijn zo bezig met wereldse zaken dat ze niet meer kunnen zien, horen of begrijpen. Zo gebeurt het elke dag in ons huwelijk: we kijken naar onze echtgenoot met onze ogen, met onze criteria, en we zien zijn onvolkomenheden en fouten; we zoeken naar zijn tekortkomingen, we veroordelen hem… Wat doet de Heer met ons? Hij, die God is en die zich ook heeft opgeofferd om ons te redden, kijkt naar ons met liefde en barmhartigheid, ziet waartoe we geroepen zijn en roept ons bij onze naam, niet bij onze zonde.
Morgen begint de vastentijd, een tijd van voorbereiding en boetedoening om alles wat ons van Hem verwijdert aan de Heer over te geven. In ons gebed zullen we Hem ons afgestompte hart overgeven, opdat Hij ons helpt het te bevrijden van alle wereldse zaken.

Toegepast op het huwelijksleven:

Esther: Schat, ik weet niet hoe ik de kinderen moet vragen om meer te helpen in huis, ze maken me gek!
Gonzalo: Esther, besef je niet dat ze zich daar niet bewust van zijn? Ze zijn met hun eigen dingen bezig en denken alleen aan zichzelf en aan wat ze zelf willen.
Esther: Maar irriteert het jou dan niet? Want elk moment kan ik tegen ze gaan schreeuwen om te zien of ze dan reageren, ik kan er niet meer tegen, het lijken wel parasieten.
Gonzalo: Als je wilt, laten we dan eens iets anders proberen, in plaats van weer tegen ze te schreeuwen, laten we ze eens wat duidelijkheid geven, laten we met ze praten en proberen ze te laten zien wat de juiste weg is, misschien werkt dat beter.
(Na een week en meerdere keren liefdevol met hen te hebben gepraat en hen te hebben verlicht met de Waarheid)
Esther: De waarheid is, Gonzalo, dat schreeuwen niets uithaalt, maar wat de Heilige Geest ons heeft ingegeven om hen de laatste dagen te vertellen, door hen de Waarheid te laten zien, werpt zijn vruchten af!
Gonzalo: We moeten dus volharden, beetje bij beetje, maar laten we vooral niet vergeten te bidden, zodat ook wij alles in de Heer kunnen doen en hen zo beter kunnen begeleiden.

Moeder,


Mogen wij leren om in de Heer te leven zoals U dat deed, zodat wij een zuiver hart hebben en niet afgestompt raken. Moge de Heer voor altijd gezegend en geprezen zijn!

Lees verder →

Ik vertrouw op U. Commentaar voor echtparen: Marcus 8, 11-13

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

In die tijd daagden de Farizeeën op en begonnen met Jezus te rede­twisten. Om Hem op de proef te stellen verlangden ze van Hem een teken uit de hemel.
Hij slaakte een zucht uit het diepste van zijn hart en zei: ‘Wat verlangt dit geslacht toch voor een teken? Voorwaar, Ik zeg u: in geen geval zal aan dit geslacht een teken gegeven worden.’
Hij liet hen staan, stapte weer in de boot en keerde naar de overkant terug.
Woord van de Heer

Ik vertrouw op U

In deze passage benaderen de farizeeën Jezus niet om Hem te ontmoeten, maar om Hem op de proef te stellen. Ze vragen Hem om een teken, een buitengewone garantie die bevestigt wat ze al voor zich hebben. Jezus zucht diep: het is geen luidruchtige woede, maar de vermoeidheid van iemand die zich in twijfel getrokken voelt in een relatie waar vertrouwen zou moeten zijn.
In het huwelijksleven gebeurt iets soortgelijks. Soms behandelen we onze partner, zonder dat we het beseffen, zoals de farizeeën Jezus behandelden: we vragen om ‘tekenen’.
‘Als je echt van me hield, zou je…’
‘Als je van me hield, zou je het meer merken, zou je het beter laten zien…’
Het probleem is niet dat we gebaren van liefde verlangen, maar dat we voortdurend bewijzen eisen, alsof de liefde van de ander altijd verdacht is. Dat slijt. Vandaar de zucht van Jezus: liefde bloeit niet waar alles onderzocht en gecontroleerd wordt. Jezus weigert het teken te geven dat van hem gevraagd wordt, omdat ware liefde niet opgelegd of met geweld getoond kan worden. Zijn aanwezigheid, zijn woord, zijn toewijding waren al het teken. Op dezelfde manier is in het huwelijk het teken vaak al aanwezig: in de dagelijkse trouw, in het doorzetten, in het samen verdergaan, zelfs als er geen vuurwerk is.
Dit evangelie nodigt echtparen uit om over te stappen van de logica van ‘bewijs het me’ naar de logica van ‘ik vertrouw op je; om de eenvoudige, alledaagse tekenen van liefde te herkennen en om voor de relatie te zorgen, zodat deze geen proeftuin wordt, maar een plek van rust. Want uiteindelijk vraagt de echtelijke liefde – net als die van God – niet om spectaculaire tekenen, maar om een hart dat ze kan herkennen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Iris: Vandaag realiseerde ik me dat ik je soms behandel zoals de farizeeën Jezus behandelden.
Alejandro: Is dat ernstig of moet ik me zorgen maken?
Iris: Een beetje… Ik vraag je om tekenen uit de hemel.
Alejandro: Zoals wonderen? Het vermenigvuldigen van schone sokken?
Iris: Precies. En dat je ze ook goed opvouwt, zodat het duidelijk is dat je van me houdt.
Alejandro: Dan ben ik al jaren gezakt voor het examen liefde.
Iris: Dat is het niet… Het is gewoon dat ik soms bewijzen nodig heb.
Alejandro: En ik zucht soms zoals Jezus in het Evangelie. Niet hardop, maar van binnen.
Iris: Ik weet het. En vandaag dacht ik: misschien geef je me al tekenen, alleen zijn ze niet spectaculair.
Alejandro: Natuurlijk. Ik laat geen vuur uit de hemel vallen, maar ik breng elke avond het vuilnis naar beneden.
Iris: En dat telt ook mee.
Alejandro: Voor mij zou het veel moeten tellen, want ik doe echt mijn best.
Iris: Zullen we een afspraak maken? Ik zal proberen meer te vertrouwen en niet elke dag om wonderen te vragen.
Alejandro: En ik beloof dat ik niet “naar de andere kant” zal gaan als ik me op de proef gesteld voel.
Iris: We kunnen beter in hetzelfde schuitje blijven zitten.
Alejandro: Ja. Liefde heeft geen tekenen uit de hemel nodig… als het schuitje maar niet zinkt, gaat het goed.

Moeder,

Help ons elke dag de eenvoudige tekenen te herkennen en het hart van de ander niet te vermoeien met eisen die voortkomen uit angst. Wees altijd gezegend, Moeder.


Ben je er nog? Commentaar voor echtparen: Matteüs 5, 17-37

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd wees Jezus tweeënzeventig leerlingen aan en zond hen twee voor twee voor zich uit
naar alle steden en plaatsen, waarheen Hijzelf van plan was te gaan.
Hij sprak tot hen: ‘De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig. 
Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten.
Gaat dan, maar zie, Ik zend u als lammeren tussen wolven.
Neemt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoeisel; en groet niemand onderweg.
Laat in welk huis gij ook binnengaat uw eerste woord zijn: Vrede aan dit huis!
Woont daar een vredelievend mens, dan zal uw vrede op hem rusten; zo niet, dan zal hij op u terugkeren.
Blijft in dat huis en eet en drinkt wat zij u aanbieden; want de arbeider is zijn loon waard. 
Gaat niet van het ene huis naar het andere.
In elke stad waar ge binnengaat en ontvangen wordt, eet wat u wordt voorgezet,
geneest de zieken die er zijn en zegt tot hen: Het Rijk Gods is u nabij.
Woord van de Heer.

Ben je er nog?

Er zijn wonden die, als we ze laten genezen en niet laten bloeden, voor altijd scheiden. Er zijn emotionele en spirituele afstanden die, zelfs als ze geen breuk betekenen, plaats bieden aan onverschilligheid die de band ‘verwondt’.
En dan komt de overtuiging dat het niet nodig is om iets te genezen, waarbij we de wond verbergen in de gedachte dat ‘het wel overgaat’.
Geroepen om de volheid te beleven, blijven we steken in de uiterlijke schijn. We leven van schijn, verbergen de pijn van een ziel die behoefte heeft aan oneindigheid, maar gevoed wordt met eindigheid. Hongerig naar Christus God, wordt ze verzadigd met “Christian Dior”.
Christus heeft de volheid, de oneindigheid, het geheel… in het centrum van onze ziel geplaatst. De volheid van de Heilige Geest in ons.
Wat is de waarheid van je huwelijk? Op welke waarheid is het gebaseerd?

Toegepast op het huwelijksleven:

(scène geïnspireerd op “De winkel van de juwelier” van Johannes Paulus II)
Stephan komt stil binnen. Anna, zijn vrouw, zit bij het raam en houdt haar verlovingsring vast.
Anna: Weet je nog dat we beloofden elkaar lief te hebben… zelfs als het niet gemakkelijk zou zijn?
Stephan: Ik weet het nog… hoewel ik soms moeite heb te geloven dat het nog iets betekent.
Anna: Het is niet de ring die zwaar weegt, Stephan. Het is wat we niet meer zeggen en niet meer delen. Ik ben er nog steeds. Niet uit gewoonte, maar omdat ik nog steeds in Hem geloof… en in jou.
Stephan: Ik… ben de weg kwijtgeraakt, Anna. Liefde werd een verplichting en ik verstopte me in stilte.
Anna: Doorbreek dan die stilte. Ik vraag je niet om weer te voelen wat je vroeger voelde. Alleen om opnieuw te kiezen voor liefde.
Stephan (met gebroken stem): En als ik niet meer weet hoe dat moet?
Anna: Begin met een ja. Klein, oprecht. Zoals op de eerste dag, maar deze keer in het vertrouwen dat Hij het zal doen, niet wij.
(Ze kijken elkaar aan. Stephan pakt de ring en houdt hem tussen hen beiden vast.)

Moeder,

toon ons uw Zoon in ons huwelijk, zodat we het in waarheid en volheid kunnen beleven. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.