Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Johannes
Toen het paasfeest der Joden nabij was, ging Jezus op naar Jeruzalem.
In de tempel trof Hij de verkopers van runderen, schapen
en duiven aan en ook de geldwisselaars, die daar zaten.
Hij maakte een gesel, dreef ze allemaal uit de tempel, ook de schapen en de runderen;
het kleingeld van de wisselaars veegde Hij van de tafels en wierp die omver.
En tot de duivenhandelaars zei Hij: ‘Weg met dit alles!
Maakt van het huis van mijn Vader geen markthal!
Zijn leerlingen herinnerden zich dat er geschreven staat: De ijver voor Uw huis zal mij verteren.
De Joden richtten zich tot Hem met de woorden: ‘Wat voor teken kunt Gij ons laten zien, dat Gij dit doen moogt?’
Waarop Jezus hun antwoordde: ‘Breekt deze tempel af
en in drie dagen zal Ik hem doen herrijzen.’
Maar de Joden merkten op: ‘Zesenveertig jaar is aan deze tempel gebouwd;
zult Gij hem dan in drie dagen doen herrijzen?’
Jezus echter sprak over de tempel van zijn lichaam.
Toen Hij dan ook verrezen was uit de doden, herinnerden zijn leerlingen zich
dat Hij dit gezegd had, en geloof den in de Schrift en in het woord dat Jezus gesproken had.
Dit evangelie is een van de meest verrassende passages uit het leven van Jezus. We zijn gewend Hem te zien terwijl Hij zieken geneest, kinderen omhelst, zondaars vergeeft en vriendelijk spreekt. Hier zien we Hem echter een zweep van touwen maken, de verkopers verdrijven, de tafels omverwerpen en de munten verspreiden. Het probleem dat Jezus aan de kaak stelt, is dat de plaats die voor God bestemd was, werd ontheiligd door een manier van religie beleven die materiële belangen boven de ontmoeting met de Vader kon stellen en het risico liep om een zakelijke aangelegenheid te worden. Jezus beperkt zich er niet toe zijn ongenoegen in woorden uit te drukken, maar zijn reactie is krachtig en weloverwogen. En dat is zo omdat hij zijn Vader innig liefheeft. Hij is niet verontwaardigd omdat zijn persoonlijke trots is gekrenkt. Hij verdedigt niet zijn prestige, zijn comfort of zijn belangen. Hij verdedigt de heiligheid van het huis van zijn Vader. De toorn van Jezus is niet het tegenovergestelde van zijn liefde; in deze passage is het juist een uitdrukking van zijn liefde. Jezus is zachtmoedig, maar niet onverschillig. Hij is barmhartig, maar noemt niet goed wat de relatie met God vernietigt. Hij vergeeft de zondaar, maar nodigt hem ook uit om te veranderen.
Soms veranderen we, zonder dat we het doorhebben, onze liefde in een markt: we geven in de hoop iets terug te krijgen, we houden bij wie zich het meest inspant, we eisen dat de ander verandert of we gebruiken verwijten om te krijgen wat we willen. Liefde is dan niet langer een vrijgevige overgave, maar wordt een uitwisseling van belangen. Jezus wil in ons huwelijk komen om onze manier van liefhebben te zuiveren. Hij wil het egoïsme, de trots, de eisen en de oordelen verdrijven die de plaats innemen van de overgave. Hij komt niet om onze liefde te vernietigen, maar om haar opnieuw op te bouwen op de rots van Zijn Liefde. We zijn geroepen om naar onze echtgenoot te kijken met de ogen van Christus, hem te aanvaarden in zijn waarheid en te leren ons over te geven zonder rekening te houden met wat we krijgen of geven, waarbij we zijn welzijn zoeken en niet alleen onze eigen voldoening.
En wanneer Jezus zegt: „Breek deze tempel af, en in drie dagen zal ik hem weer opbouwen”, herinnert Hij ons eraan dat ook ons huwelijk kan herrijzen. Zelfs wanneer vermoeidheid, kwetsuren of de dagelijkse sleur de liefde lijken te hebben gedoofd, kan Christus die herstellen als we Hem binnenlaten.
Terug naar het huwelijksleven:
Paloma: Alfonso, ik geef toe dat ik ons huwelijk soms in een markt verander. Ik geef jou iets, maar ik verwacht dat jij mij ook iets geeft; ik doe mijn best, maar ik heb behoefte aan jouw erkenning.
Alfonso: Dat is waar, Paloma. En ook als ik niet krijg wat ik verwacht, word ik boos en neem ik het je kwalijk. In plaats van je onvoorwaardelijk lief te hebben, houd ik bij wat ik allemaal voor jou doe.
Paloma: Misschien wil Jezus vandaag ons hart binnentreden en alles verdrijven wat ons ervan weerhoudt om elkaar lief te hebben zoals Hij ons liefheeft.
Alfonso: Zoals trots, verwijten en de drang om altijd gelijk te hebben?
Paloma: Precies! Hoewel jij nog wel een paar tafels moet omgooien…
Alfonso: En jij af en toe een muntje moet oprapen! Maar je hebt gelijk: soms maken we van onze liefde een markt, waarbij ik verwacht dat jij verandert en jij verwacht dat ik verander.
Paloma: Ik moet leren om met de ogen van Christus naar je te kijken, je in je zwakheid te omarmen en te ontdekken hoe ik je kan helpen om dichter bij God te komen.
Alfonso: En ik moet me er ook van bewust zijn dat ons huwelijk geen uitwisseling van gunsten is, maar een roeping om ons aan elkaar over te geven, en ik moet me meer inspannen voor die overgave.
Paloma: Alfonso, zullen we Christus dan vragen om te herstellen wat wij hebben laten verslechteren? Laten we Hem vandaag echt binnenkomen in ons huis en in ons hart?
Alfonso: Ja, Paloma. Moge Hij alles wat geen liefde is uit ons verdrijven en van ons huwelijk een tempel maken waar Hij woont.
Paloma: Laten we dan serieus aan de slag gaan met het dagelijkse echtelijke gebed om de Heer om dit alles te vragen.
Moeder,