Alles achterlaten.

Jezus liet alles achter wat Hij had voordat Hij naar de Vader ging, zelfs het dierbaarste dat Hij had: Zijn Moeder. Maar Hij liet haar niet zomaar achter; Hij vertrouwde haar toe aan Zijn geliefde leerling en schonk haar zo aan de mensheid, opdat Zij altijd voor ons allen zou kunnen zorgen.

Ook wij als echtgenoten zijn geroepen om deze overgave te beleven: het ‘ik’, mijn rechten, mijn plannen, mijn voorkeuren achter ons laten… om een echt ‘wij’ op te bouwen. Het gaat er niet om te stoppen met te zijn wie we zijn, maar om te ontdekken dat we onze volheid bereiken wanneer we leren onszelf tot een geschenk voor de ander te maken.

Wat kost het ons toch veel moeite om ons te ontdoen van dingen! Er blijft altijd wel een stukje over dat we voor onszelf willen houden. Daarom begint alles met het gebed: laten we leren ons volledig aan de Heer over te geven, want ook in die overgave aan Hem houden we vaak een verborgen hoekje achter de hand dat we Hem maar moeilijk willen aanbieden.

Terug naar het huwelijksleven:

Na het gezamenlijke gebed.

Elena: Weet je, dit evangelie deed me denken aan die tweede zaterdagen van de maand die gereserveerd waren voor jou en je vrienden…

Fernando: O schat, dat is waar! Wat begreep ik toen toch weinig van wat overgave inhield!

Elena: Eerlijk gezegd dacht ik toen dat ik het heel goed deed, en bovendien schepte ik bij mijn vriendinnen op door te zeggen wat een goede echtgenote ik was, omdat ik je één zaterdag per maand ‘aan je vrienden overliet’, maar diep van binnen had ik er enorm veel moeite mee.

Fernando: Ik had geen idee, Elena! Weet je, als ik terugdenk aan die tijd, had ik meer dan eens geen zin om te gaan, omdat het al een soort routine was geworden, iets wat ‘moest’ en het programma was altijd hetzelfde… Als ik had geweten dat je het zo moeilijk had, was ik niet gegaan, het spijt me heel erg!

Elena: Je hoeft je niet te verontschuldigen, Fernando. Het is gewoon zo dat op dat moment nog niemand ons al dit had uitgelegd wat we nu leren in het Project Huwelijkse Liefde. Ik was ervan overtuigd dat het goed was om je één dag per maand op te geven, zodat je je eigen ruimte en rust zou hebben, of dat was me tenminste verteld, maar ik begrijp nu dat die ruimte tussen ons moet zijn en als je er een voor jezelf moet hebben, dan zou die met God moeten zijn.

Fernando: Ja, schat, de toewijding is aan de Heer en aan de echtgenote, en daarna aan het gezin. Met jou moet ik één vlees zijn, niet met mijn vrienden… Ik zeg niet dat ik ze in de steek laat, maar dat idee om ruimte voor mezelf te reserveren, zie ik nu in dat het helemaal niet past bij ons sacrament.

Moeder,

Help ons om ons volledig aan de Heer over te geven, zodat we ook in ons huwelijk weten hoe we ons moeten overgeven.

Glorie en lof aan de Heer!