Evangelie van de dag
Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes
In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Nooit is er iemand naar de hemel geklommen, tenzij Hij die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des Mensen.
En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn,
opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben.
Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.
God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.
Verheffing van het Heilig Kruis
Vandaag vieren we de Verheffing van het Heilig Kruis, als een bewijs van de buitengewone liefde die God voor ons koestert. Dit evangelie openbaart ons hoe God liefheeft en dus ook hoe wij geroepen zijn om in het huwelijk lief te hebben: een liefde die zich overgeeft, die de ander verheft en die zijn of haar heil zoekt, niet zijn of haar veroordeling. Het woord ‘zich overgeven’ krijgt hier een zeer diepe betekenis. Van je echtgenoot of echtgenote houden bestaat niet alleen uit genegenheid voelen, mooie momenten beleven of samen ons eigen geluk zoeken. Liefhebben is jezelf aan de ander overgeven, je eigen leven in dienst stellen van zijn of haar welzijn en beetje bij beetje leren je leven voor de ander te geven. Jezus spreekt over ‘verheven worden’, want hoewel het kruis de plaats van nederlaag en dood lijkt, wordt het de plaats waar Jezus de grootste liefde openbaart: Hij geeft zijn leven om ons te redden. In elk huwelijk zijn er momenten van ‘woestijn’: vermoeidheid, ruzies, gekwetste gevoelens, teleurstellingen, financiële moeilijkheden, zorgen over het gezin… En op zulke momenten kunnen we in de verleiding komen om alleen maar naar de wond van de ander te kijken: ‘Kijk eens wat je me hebt aangedaan’, ‘het is jouw schuld’, ‘je doet altijd hetzelfde’. Maar Jezus nodigt ons uit om onze blik op Hem te richten. Het kruis herinnert ons eraan dat ware liefde niet inhoudt dat er nooit moeilijkheden zijn, maar dat liefde die moeilijkheden kan doorstaan zonder op te houden met liefhebben. We kunnen kiezen tussen ons in onszelf terugtrekken of onze liefde verheffen: om vergeving vragen wanneer we denken dat we gelijk hebben, luisteren wanneer we moe zijn, comfort opgeven ten behoeve van de ander, voor onze partner zorgen in zijn of haar kwetsbaarheid of trouw blijven wanneer we een moeilijke periode doormaken.
Toegepast op het huwelijksleven:
Mónica: Het wordt me steeds duidelijker dat ons voorbeeld en de manier waarop we moeten liefhebben, is zoals Christus ons in het Evangelie leert. God heeft Zichzelf gegeven, opdat ook wij onszelf zouden geven
Ludo: Ja. En ook ik zie steeds duidelijker dat dat in ons huwelijk tot uiting moet komen in de kleine dingen. Soms betekent het geven van mijn leven voor jou niet dat ik iets buitengewoons doe, maar dat ik naar je luister ook al ben ik moe, dat ik toegeef, je help of er gewoon ben.
Monica: En iets wat ik ook van Jezus leer, is dat Hij niet kwam om te oordelen, maar om te redden. Want wij doen vaak precies het tegenovergestelde: we oordelen over elkaar.
Ludo: Helemaal mee eens. Tijdens een ruzie is het heel makkelijk om te denken: ‘Jij doet dit altijd’ of ‘het is jouw schuld’. En misschien nodigt Jezus ons uit om de vraag te veranderen: niet ‘wie heeft de schuld?’, maar ‘hoe zou Christus in deze situatie handelen?’.
Monica: Dat verandert heel veel. Want als ik niet meer per se gelijk wil hebben, kan ik jou gaan zoeken.
Ludo: En dan komt het kruis om de hoek kijken. Niet als iets dat we moeten zoeken, maar als die momenten waarop liefhebben moeilijk is. Op dat moment kunnen we beslissen of we afstand nemen of juist dichterbij komen.
Monica: En we moeten proberen te leren naar onszelf te kijken zoals Hij naar ons kijkt.
Ludo: Ja. Met onze gebreken, onze wonden en onze beperkingen… maar zonder op te houden te geloven dat de ander een geschenk van God voor mij is, precies zoals hij of zij is.
Monica: En nu, als definitief bewijs dat we leren van elkaar te houden…
Ludo: Wat?
Monica: Ik laat jou voorstellen wat we vanavond op tv gaan kijken.
Ludo: Dat is pas echt een verlossende overgave!
Monica: Nou… raak nu niet te opgewonden. Ik zei ‘voorstellen’, niet ‘kiezen wat jij wilt’.
Ludo: Ah… dan hebben we nog een lange weg te gaan naar heiligheid.
Ludo: Ja. En ook ik zie steeds duidelijker dat dat in ons huwelijk tot uiting moet komen in de kleine dingen. Soms betekent het geven van mijn leven voor jou niet dat ik iets buitengewoons doe, maar dat ik naar je luister ook al ben ik moe, dat ik toegeef, je help of er gewoon ben.
Monica: En iets wat ik ook van Jezus leer, is dat Hij niet kwam om te oordelen, maar om te redden. Want wij doen vaak precies het tegenovergestelde: we oordelen over elkaar.
Ludo: Helemaal mee eens. Tijdens een ruzie is het heel makkelijk om te denken: ‘Jij doet dit altijd’ of ‘het is jouw schuld’. En misschien nodigt Jezus ons uit om de vraag te veranderen: niet ‘wie heeft de schuld?’, maar ‘hoe zou Christus in deze situatie handelen?’.
Monica: Dat verandert heel veel. Want als ik niet meer per se gelijk wil hebben, kan ik jou gaan zoeken.
Ludo: En dan komt het kruis om de hoek kijken. Niet als iets dat we moeten zoeken, maar als die momenten waarop liefhebben moeilijk is. Op dat moment kunnen we beslissen of we afstand nemen of juist dichterbij komen.
Monica: En we moeten proberen te leren naar onszelf te kijken zoals Hij naar ons kijkt.
Ludo: Ja. Met onze gebreken, onze wonden en onze beperkingen… maar zonder op te houden te geloven dat de ander een geschenk van God voor mij is, precies zoals hij of zij is.
Monica: En nu, als definitief bewijs dat we leren van elkaar te houden…
Ludo: Wat?
Monica: Ik laat jou voorstellen wat we vanavond op tv gaan kijken.
Ludo: Dat is pas echt een verlossende overgave!
Monica: Nou… raak nu niet te opgewonden. Ik zei ‘voorstellen’, niet ‘kiezen wat jij wilt’.
Ludo: Ah… dan hebben we nog een lange weg te gaan naar heiligheid.
Moeder,
Leer ons ons zonder voorbehoud over te geven, en elkaar op te beuren wanneer het kruis komt. Geprezen zij het kruis van Christus
