Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas
In die dagen reisde Maria met spoed naar het bergland, naar een stad in Judea.
Zij ging het huis van Zacharias binnen en groette Elisabet.
Zodra Elisabet de groet van Maria hoorde, sprong het kind op in haar schoot; Elisabet werd vervuld met de heilige Geest
en riep met luider stemme uit: ‘Gij zijt gezegend onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot.
Waaraan heb ik het te danken, dat de moeder van mijn Heer naar mij toe komt?
Zie, zodra de klank van uw groet mijn oor bereikte, sprong het kind van vreugde op in mijn schoot.
Zalig zij die geloofd heeft, dat tot vervulling zal komen wat haar vanwege de Heer gezegd is.’
En Maria sprak: ‘Mijn hart prijst hoog de Heer,
verrukt is mijn geest om God, mijn verlosser.
Zijn keus viel op zijn eenvoudige dienstmaagd:
van nu af prijst elk geslacht mij zalig.
Wonderbaar is het wat Hij mij deed,
de Machtige, groot is zijn Naam!
Barmhartig is Hij tot in lengte van dagen
voor ieder die Hem erkent.
Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen.
Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen.
Behoeftigen schenkt Hij overvloed,
maar rijken zendt Hij heen met lege handen.
Hij trekt zich zijn dienaar Israel aan,
zijn milde erbarming indachtig.
Zoals Hij de vaderen heeft beloofd
voor Abraham en zijn geslacht voor altijd.
Nadat Maria ongeveer drie maanden bij haar gebleven was, keerde zij naar huis terug.
In dit evangelie zien we hoe onze Moeder ons leert lief te hebben en ons de te volgen stappen laat zien: allereerst Jezus ontvangen, God in ons hebben. Vervolgens moeten we ons haastig op weg begeven om Jezus naar anderen te brengen en te dienen, net zoals Maria zich onmiddellijk op weg begeeft om Elisabeth te dienen. Ze sluit zich niet in zichzelf op, maar gaat Elisabeth tegemoet. Ze wacht niet tot die om hulp vraagt; ze neemt het initiatief. Elisabeth herkent Gods handelen in Maria, en Maria schrijft zichzelf geen enkele verdienste toe, maar antwoordt met het Magnificat, verkondigt dat al het goede van God komt, en prijst, verheerlijkt en dankt Hem. En we zien dat wanneer we Christus werkelijk in het middelpunt van ons leven plaatsen, we overspoeld worden door vreugde, een overvloedige vreugde die voortkomt uit het feit dat God onder ons is.
Echtgenoten, ware liefde zet ons altijd ertoe aan uit onszelf te treden om het welzijn van de naaste te zoeken, en wie is er dichterbij dan onze echtgenoot of echtgenote? In het huwelijksleven bestaat naastenliefde vaak uit het ontdekken van de behoeften van de ander voordat deze ze uitspreekt, uit het met vreugde dienen en het inzetten van de eigen gaven ten dienste van anderen, zonder onszelf de verdienste toe te schrijven van het goede dat er in ons gezin is, maar door te erkennen dat het God is die onze harten verandert en onze liefde vruchtbaar maakt. Daarom wordt de echtelijke liefde niet alleen voor twee beleefd, maar wordt ze een bron van leven voor de kinderen, de familie en anderen.
Daarom vraag ik me vandaag af: ben ik vandaag bereid om uit mezelf te treden, naar mijn echtgenoot toe te gaan en hem of haar met vreugde te dienen, in het besef dat God van ons huwelijk een instrument van zijn liefde wil maken?
Toegepast op het huwelijksleven:
Nieves: Het valt me op dat Maria, na de incarnatie, snel op weg gaat om Elisabeth te helpen. Ze blijft niet op zichzelf gericht, noch denkt ze eerst aan zichzelf, maar aan het welzijn van de ander.
Paco: Mij ook. Het doet me aan ons denken. Vaak ben ik in beslag genomen door mijn eigen zorgen en verwacht ik dat jij de eerste stap zet en dingen van me vraagt, in plaats van aandacht te hebben voor wat jij nodig hebt.
Nieves: Ik doe hetzelfde. Soms ben ik zo met mezelf bezig, met wat ik nodig heb, dat ik vergeet mezelf af te vragen: “Wat kan ik vandaag doen zodat mijn Paco zich beter voelt?”. Maar Maria leert ons dat liefhebben betekent uit jezelf te treden en eerst het welzijn van de ander te zoeken.
Paco: Dat vind ik heel belangrijk, Nieves. Liefde bestaat niet alleen uit vlinders in je buik of genegenheid voor jou, maar ook uit je dienen, naar je luisteren en me zorgen maken over wat je nodig hebt. Als ik je uit liefde dien, verlies ik niets; integendeel, ik merk dat ons huwelijk groeit in verbondenheid.
Nieves: En Maria gaat niet alleen helpen, maar ze neemt ook Jezus met zich mee. Dat doet me denken dat ook wij Christus naar de ander kunnen brengen als we leven met geduld, nederigheid en toewijding.
Paco: En de ontmoeting eindigt in vreugde en lofprijzing. Misschien moeten ook wij leren de goede dingen te herkennen die God in ons huwelijk doet, zelfs temidden van onze moeilijkheden.
Nieves: Wat kunnen we dan vandaag doen?
Paco: Nou, net als Maria: laten we de ander tegemoet treden, laten we dienen zonder een beloning te verwachten en laten we God danken.
Nieves: Ja. En laat ons huwelijk ook een Bezoek zijn: Christus naar het hart van de ander brengen.
Moeder,
leer ons elkaar werkelijk lief te hebben met de liefde van God, met een zachtmoedig en nederig hart zoals het uwe, bereid om te dienen en Jezus naar anderen te brengen, en te erkennen dat al het goede het werk is van Onze Heer. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!
