Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 6,24–34.
Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd voor uw leven, wat ge zult eten en wat ge zult drinken, en ook niet voor uw lichaam, wat ge zult aantrekken. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam niet meer dan de kleding?
Let eens op de vogels in de lucht: ze zaaien niet en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze. Zijdt gij dan niet veel meer dan zij?
Trouwens, wie van u is in staat met al zijn tobben aan zijn levensweg een el toe te voegen?
En wat maakt gij u zorgen over kleding? Kijkt naar de lelien in het veld: hoe ze groeien. Ze arbeiden noch spinnen.
Toch zeg Ik u: Zelfs Salomo in al zijn pracht was niet gekleed als een van hen.
Als God nu het veldgewas dat er vandaag nog staat en morgen in de oven wordt geworpen, zo kleedt, hoeveel te meer dan u, kleingelovigen?
Maakt u dus geen zorgen over de vraag: wat zullen wij eten of wat zullen wij drinken?
Want dat alles jagen de heidenen na. Uw hemelse Vader weet wel dat gij al deze dingen nodig hebt.
Maar zoekt eerst het Koninkrijk en zijn gerechtigheid: dan zal dat alles u erbij gegeven worden.
Maakt u dus niet bezorgd voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen leed.
Wat zoek je?
Deze woorden uit het evangelie nodigen me uit om me af te vragen wat mijn hart werkelijk zoekt: het koninkrijk van God of een leven volgens de maatstaven van de wereld? In deze hectische tijden, waarin alles zo snel gaat, vergeten we misschien wel dat, zoals Jezus ons zegt, het enige belangrijke is het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid te zoeken. En al het andere zal ons erbij gegeven worden.
Echtgenoten, in het huwelijk betekent het beleven van het koninkrijk van God dat we de liefde van Christus in onze huwelijksband tot uitdrukking brengen, door ons in te spannen om te liefhebben zoals Hij liefheeft, door ons aan onze echtgenoot over te geven, zowel in goede als in slechte tijden, door ons egoïsme, onze grillen, eisen en verwijten op te geven… en altijd gemeenschap te zoeken door middel van echtelijke naastenliefde. Daarvoor moeten we de wereldse logica van egoïsme, individualisme en zelfgenoegzaamheid ontvluchten, die Gods oorspronkelijke plan voor ons vernietigen en ons van elkaar scheiden. En daarvoor is het essentieel dat het echtelijk gebed en de wederzijdse zorg voorrang krijgen boven werk, de gezinsfinanciën of zelfs de eisen van de opvoeding, in het vertrouwen dat God de rest vanzelf zal vermenigvuldigen. Door ons te ontdoen van egoïsme zodat God in onze verbintenis kan heersen, komt al het andere vanzelf op zijn plaats en bloeit het op natuurlijke wijze op. Werken, thuiskomen, weer weggaan… ja, maar zonder ons te overbelasten, in vertrouwen op de goede Vader die onze behoeften volmaakt kent en liefdevol voor ons wil zorgen. Wat is God blij als we op Hem vertrouwen!
Terug naar het huwelijksleven:
Marta: Je zit al de hele middag achter de computer, rekeningen te controleren en je druk te maken, en die spanning drijft ons uit elkaar.
Pedro: Maar Marta, als ik de toekomst van het gezin niet in de hand houd, wie dan wel? Ik heb het gevoel dat alle last op mijn schouders rust en dat jij je er niets van aantrekt.
Marta: Nou, ik ben je heel dankbaar dat je de boekhouding doet, de rekeningen controleert en de gezinsfinanciën regelt; ik wilde je alleen maar zeggen dat het leek alsof je je overbelastte, alsof alles uitsluitend van jou afhing, en daarbij vergat dat God voorziet.
Pedro: Ja, je hebt gelijk. Merk je wel dat ik, in plaats van te zien dat we er wel uitkomen, alleen maar zag wat we hadden kunnen besparen als we bepaalde uitgaven niet hadden gedaan die ik onnodig vind…
Marta: Je bent altijd zuiniger geweest dan ik, Pedro, en dat heeft ons geholpen… maar ik wil niet dat je geobsedeerd raakt door het beheren van het geld. Juist dit jaar hebben we gezien hoe de Heer ons, toen we dat het hardst nodig hadden, heeft geholpen met die nieuwe klant die je hebt binnengehaald, waardoor we alle extra uitgaven konden betalen die voortvloeiden uit de studies van onze kinderen. En bovendien hebben die uitgaven die jij onnodig noemt, bijgedragen aan meer vrede in ons gezin.
Pedro: Je hebt gelijk, Marta. Ik denk dat ik, door alles willen controleren, uiteindelijk de god ‘geld’ dien, in plaats van op de Heer en op jou te vertrouwen. En bovendien brengt het ons niet dichter bij elkaar, maar juist het tegenovergestelde. Sorry dat ik de laatste dagen wat afstandelijk was.
Marta: Nou, we staan hierin samen, en in alles… laten we bidden, het koninkrijk van God zoeken, en Hij zal zeker voor de rest zorgen, zoals altijd.
Pedro: Dat is waar. Bedankt dat je me eraan herinnert wat er echt toe doet. Laten we de zorgen van morgen loslaten, want elke dag heeft zijn eigen zorgen. Laten we op onze knieën gaan zitten, samen bidden en mijn zorgen aan de Vader overgeven.
Moeder,
leer ons te vertrouwen op de goede Vader, die onze noden kent en ons altijd alles geeft wat we werkelijk nodig hebben, en ons aan Hem over te geven, zoals U deed. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!
