Volg mij. Overweging voor echtparen: Johannes 21,20-25.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 21,20-25.

In die tijd, toen Petrus zich omkeerde, zag hij, dat de leerling van wie Jezus veel hield, hen volgde;
dezelfde die ook bij de maaltijd tegen Jezus’ borst had geleund en gezegd:
‘Heer, wie is het die U zal overleve­ren.’
Toen Petrus hem nu zag, vroeg hij aan Jezus: ‘Wat dan met hem?’
Waarop Jezus hem zei: ‘Als ik hem wil laten blijven tot Ik kom, is dat uw zaak? Gij moet Mij volgen!’
Zo ontstond onder de broeders het gerucht, dat die leerling niet zou sterven.
Doch Jezus had hem niet gezegd, dat hij niet zou sterven, maar: ‘Als Ik hem wil laten blijven tot Ik kom, is dat uw zaak?’
Dit is de leerling, die van deze dingen getuigt en dit geschreven heeft, en wij weten dat zijn getuigenis waar is.
Er zijn nog vele andere dingen die Jezus gedaan heeft. Maar als ze een voor een beschreven werden,
dan zou naar mijn mening zelfs de hele wereld te klein zijn voor de boeken die men dan zou moeten schrijven.

Volg mij.

In dit evangelie laat de Heer ons zien dat de enige manier om onszelf te leren kennen, is door Hem te leren kennen. En wanneer we Hem vragen hoe we dat moeten doen, zegt Hij: „Richt je blik op Mij”. Daarom zegt Hij, wanneer we onze blik op anderen richten: “En wat maakt dat voor jou uit? Vergelijk jezelf niet met anderen, let niet op anderen, rechtvaardig jezelf niet met wat anderen verkeerd doen. Volg mij, kijk naar mij, alleen naar mij, en doe wat je moet doen.”

In het huwelijk kunnen we onszelf niet rechtvaardigen met wat mijn partner wel of niet doet. Echtgenoten mogen zich niet met elkaar vergelijken of bijhouden wat de ander doet. Ik wil al mijn liefde in elke handeling van de dag leggen, ook al wordt die niet gereciproceerd, zoals Jezus deed. Mijn missie in dit leven is mij onbeperkt aan mijn echtgenoot te geven, tot in de dood, zoals Christus dat met mij deed, die tot de laatste druppel van zijn bloed voor mij gaf, en ook voor jou, en voor ieder van ons, voor zijn bruid, de Kerk. Laten we niet wanhopen, laten we niet verslappen, laten we trouw en volhardend zijn, zoals Onze Heer ons heeft geleerd.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miguel: Weet je, Susana? Toen ik vandaag over het evangelie nadacht, voelde ik me erg verbonden met Petrus… naar de ander kijken, mezelf vergelijken, de Heer vragen: “Wat dan met hem?” 

Susana: Ja… het is indrukwekkend hoe die vergelijking daar naar voren komt. Petrus heeft net een enorme opdracht gekregen, het hoofd van de Kerk te zijn, maar hij kijkt meteen naar de weg van de ander. En Jezus antwoordt met zoveel tederheid en vastberadenheid: “En jij? Volg mij.” Alsof Hij ook tegen ons zegt: “ “En wat maakt het jou uit? Volg mij maar.” Alsof Hij ook tegen ons zegt: “Kijk niet naar wat anderen doen… kijk naar Mij en laten we samen verdergaan.”

Miguel: Hoe vaak verliezen we onze vrede door onszelf te vergelijken: dat de een meer bidt, dat de anderen meer verenigd lijken, die andere echtpaar alles op orde heeft… en soms denk ik: “Hadden wij maar zo kunnen zijn”. En zonder dat ik het doorheb, minacht ik het prachtige verhaal dat God met ons aan het schrijven is.

Susana: En de Heer herinnert ons er vandaag aan dat ons verhaal uniek is. Onze liefde heeft een concrete missie. We moeten ontdekken dat we uitverkoren, geroepen en gezonden zijn als echtpaar. We hoeven niet het leven van iemand anders te leiden.

Miguel: En erop vertrouwen dat God zich niet vergist in ons verhaal. Hij wil niet dat we “zoals andere echtparen” zijn; Hij wil dat we volledig onszelf zijn. Het raakt me te bedenken dat Jezus ons heeft uitgekozen en op ons vertrouwt, net zoals Hij op Petrus vertrouwde, ondanks diens tekortkomingen. Hij vroeg geen perfectie van hem… alleen liefde en navolging.

Susana: Wat een rust geeft dat… Niet concurreren, niet doen alsof, onszelf niet meten. Alleen samen Christus volgen. Want zo zal ook ons huwelijk een ‘getuigenis’ zijn: een klein verhaal waarin Jezus blijft handelen.

Miguel: Dan wil ik vandaag alleen dat horen: “Volg mij” … met jou, hand in hand, naar Hem toe.

Susana: En ik met jou, Miguel. Wat er ook gebeurt, meer kijkend naar Christus en onze missie dan naar onze beperkingen.
Beiden in koor: “Heer, leer ons U samen te volgen, in nederigheid, trouw en vreugde, zonder onszelf met anderen te vergelijken, en de unieke missie te leven die U voor ons huwelijk hebt bedacht.”

Moeder,

Leer ons onze blik op te heffen en alleen naar Hem te kijken. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *