Kijken zoals Christus. Commentaar voor echtparen: Johannes 1, 47-51

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zag Jezus Natanaël naar zich toekomen en zei, doelend op hem: ‘Dat is waarlijk een Israeliet in wie geen bedrog is!’
Natanaël zei toe Hem: ‘Hoe kent Gij mij?’ Jezus gaf hem ten antwoord: 
‘Voordat Filippus u riep, zag ik u onder de vijgeboom zitten.’
Toen zei Natanaël tot Hem: ‘Rabbi, Gij zijt de Zoon Gods, Gij zijt de Koning van Israël.’
Jezus antwoordde: ‘Omdat Ik u zei dat ik u onder de vijgeboom zag, gelooft ge? 
Gij zult grotere dingen zien dan deze.’
En hij voegde er aan toe: ‘Voorwaar, voor­waar, Ik zeg u: gij zult de hemel open zien 
en de engelen Gods zien opstijgen en neerdalen in dienst van de Mensen­zoon.’

Woord van de Heer.

Kijken zoals Christus.

Hoe moet Christus naar Nathanaël hebben gekeken om die uitdrukking van geluk op zijn gezicht te zien verschijnen. Jezus keek naar Nathanaël in zijn innerlijk, voorbij de uiterlijke schijn. Het christelijk huwelijk is geroepen om een verbond te zijn waarin de echtgenoten zich gezien, begrepen en geliefd voelen, zelfs in hun ellende. We moeten ervaren wat onvoorwaardelijke liefde is door in onze totaliteit aanvaard en geliefd te worden.
En als we dat doen, belooft Jezus ons de hemel te zien opengaan, een leven waarin de hemel de aarde raakt. Onze echtelijke liefde moet zich openstellen voor de hemel door God in het middelpunt te plaatsen: elk gebaar van vergeving, tederheid en dienstbaarheid in het huwelijk is al een voorproefje van die ‘grotere dingen’ die God belooft.
Laten we ons voornemen dat de hemel ons huwelijk raakt door lief te hebben en ons over te geven, zodat we in het dagelijks leven van ons gezin Gods belofte van grotere dingen zien.

Toegepast op het huwelijksleven:

José: Schat, ik geloof dat ik steeds meer en beter van je ga houden.
Ana: Wow! Wat een mooie liefdesverklaring. Maar waarom denk je dat?
José: Omdat ik zeker weet dat ik vroeger, met de opmerking die je vanmorgen tegen me maakte, boos zou zijn geworden, maar nu dacht ik dat je misschien erg moe was of een grote verleiding onderging. Bovendien vond ik het ook een goede gelegenheid om in nederigheid te groeien.
Ana: Je bent echt veranderd. Je weet dat ik vaak erg snel ben en me niet bewust ben van wat ik zeg, en dat ik me daarna niet meer herinner wat ik heb gezegd. Dus als ik vanmorgen niet lief tegen je was, vergeef me dan en bedankt dat je me niet boos hebt aangekeken. Ik ben dol op mijn ‘nieuwe José’.
José: Ik ben ook dol op mijn ‘nieuwe Ana’, haha.

Moeder,

Help mij om naar mijn echtgenoot te kijken door de ogen van Uw Zoon, die niet oordeelt of veroordeelt, maar mij liefheeft in mijn zwakheid  en mij uitnodigt om hetzelfde te doen in mijn huwelijk. Geprezen zij de Heer.

Reis naar het centrum. Commentaar voor echtparen: Lucas 16,19-31

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas 

In die tijd zei Jezus : Er was eens een rijk man die in purper en fijn linnen gekleed ging en iedere dag uitbundig feest vierde,
terwijl een arme, die Lazarus heette, met zweren overdekt voor de poort lag.
Hij verlangde er naar zijn honger te stillen met wat bij de rijkaard van de tafel viel. Ja, zelfs kwamen honden zijn zweren likken.
Nu gebeurde het dat de arme stierf en door de engelen in de schoot van Abraham werd gedragen. De rijke stierf ook en kreeg een eervolle begrafenis.
In de onderwe­reld, ten prooi aan vele pijnen, sloeg hij zijn ogen op en zag van verre Abraham, en Lazarus in diens schoot.
Toen riep hij uit: Vader Abraham, ontferm u over mij en geef Lazarus opdracht de top van zijn vinger in water te dopen en mijn tong daarmee te komen verfris­sen, want ik word door de vlammen hier gefolterd.
Maar Abraham antwoordde: Mijn zoon, herinner u hoe gij tijdens uw leven uw deel van het goede hebt gekregen en op gelijke manier Lazarus het kwade; daarom ondervindt hij nu hier de vertroosting, maar wordt gij gefolterd.
Daarenboven gaapt er tussen ons en u voorgoed een wijde kloof, zodat er geen mogelijkheid bestaat, zelfs als men het zou willen, van hier naar u te gaan noch van daar naar ons te komen.
De rijke zei: Dan vraag ik u, vader, dat gij hem naar het huis van mijn vader wilt sturen,
want ik heb nog vijf broers; laat hij hen waarschuwen, opdat zij niet eveneens in deze plaats van pijniging terecht komen.
Maar Abraham sprak: Zij hebben Mozes en de profeten; laat ze naar hen luisteren.
Maar hij zei: Och neen, vader Abraham! Maar als er een uit de doden naar hen toegaat, zullen ze zich bekeren.
Hij echter sprak tot hem: Als ze naar Mozes en de profeten niet luisteren, zullen ze zich ook niet laten overreden, als er iemand uit de doden opstaat.’
Woord van de Heer.

Reis naar het centrum.

De onverschilligheid van de rijke man is het resultaat van een oppervlakkig, inhoudsloos leven, gericht op plezier en sensatie. Een gulzigheid naar eten, gevoelens, roddels, kritiek, … die de werkelijkheid etiketteert en hopeloos maakt: “Lazarus is een luilak”, “ons huwelijk is hopeloos”, “er is niets aan mijn zoon te doen”, … een “etikettering” die mij verwijdert van begrip, kennis en bewustzijn. Kortom, het verwijdert me van de Heilige Geest die in het centrum van mijn ziel woont, en ik beland in de emotionele en sensuele periferie.

Toegepast op het huwelijksleven:

Pedro: Het doet me pijn dat Luis en María een etentje hebben georganiseerd zonder ons uit te nodigen.
Verónica: Dat is begrijpelijk; de laatste tijd zijn we vooral bezig geweest met ons huwelijk en onze kinderen.
Pedro: Maar we waren toch intiem…
Verónica: We deelden eerder hobby’s en amusement, niet zozeer intimiteit.
Pedro: Dat is waar. Met onze groep echtparen is er veel meer diepgang.
Verónica: En ook met onze kinderen. Vandaag belde Pablo me om ons te bedanken voor gisteren. Hij voelde zich erg welkom en begrepen in zijn verdriet na zijn breuk met Clara.
Verónica: Zullen we bidden? We moeten onze God danken dat Hij ons zo eerlijk heeft gemaakt. Dat we ons bewust zijn van het verdriet van de mensen om ons heen.

Moeder,

Meesteres van het lijden aan de voet van het kruis van uw Zoon, bid voor ons. Geprezen zij de Heer!


Liefde is overgave. Commentaar voor echtparen: Lucas 9,43b-45.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 9,43b-45.
In die tijd verbaasde zich iedereen over alls wat Jezus deed, en Hij sprak tot zijn leerlingen:
‘Hebt een open oor voor wat Ik u zeg. De Mensenzoon zal worden overgeleverd in de handen der mensen.’
Ofschoon zij die woorden niet begrepen ‑ ze bleven voor hen omsluierd, zodat zij het niet konden vatten ‑ schrokken zij ervoor terug Hem hierover te ondervragen.

Woord van de Heer.

Liefde is overgave.

In dit evangelie spreekt de Heer duidelijk tot ons: Ik zal worden overgeleverd. Hij weet het, Hij aanvaardt het en Hij geeft zich vrijwillig over om uit liefde aan het kruis te sterven, om mij te verlossen, om mijn huwelijk te verlossen. Jezus zegt ons dat de grootste blijk van liefde is je leven te geven voor je vrienden, je over te geven aan de geliefde. En vandaag zegt Hij dat tegen ons, echtgenoten: “Luister goed naar deze woorden”: de weg van het huwelijk bestaat uit het liefhebben van je echtgenoot, en die liefde wordt getoond in overgave. Een totale, vrijwillige overgave, die niets terugvraagt. Het lijkt alsof Hij tegen mij zegt: luister naar wat ik je te zeggen heb, let goed op, de weg van de liefde is een weg van overgave. Onthoud dit goed, liefde is toewijding, en toewijding tot aan het kruis. Het is een duidelijke en krachtige boodschap. Welk deel is onduidelijk?
Wil ik de boodschap begrijpen, of sluit ik liever mijn oren en doe ik alsof ik het niet begrijp? Welke delen van mijn leven wil ik niet opgeven? Durf ik het aan de Heer te vragen, zodat Hij me laat zien waar en hoe ik me meer aan mijn echtgenoot kan geven? Of ben ik bang om het Hem te vragen, uit angst dat het antwoord me niet zal bevallen?

Terug naar het huwelijksleven:

Ana: Papa, Jaime heeft me ten huwelijk gevraagd en ik heb ja gezegd.
Juan: Wat een geluk, dochter. Weet je zeker dat Jaime je roeping is?
Ana: Wat zeg je nou? Ik begrijp je niet, papa.
Juan: Waarom wil je trouwen?
Ana: Om gelukkig te zijn. Ik weet dat Jaime van me houdt en me gelukkig zal maken.
Juan: Maar het huwelijk bestaat er niet uit dat je gelukkig wordt gemaakt, maar dat je jezelf geeft voor de redding en het eeuwige geluk van je echtgenoot.
Ana: Ik zal hem ook gelukkig maken!
Juan: Het huwelijk is geen kwestie van geluk, maar van het aanvaarden van een roeping tot overgave.
Ana: Ik begrijp niets van wat je zegt.
Juan: Als Jaime je roeping is, zeg je door te trouwen ja tegen de Heer, en dan aanvaard je vrijwillig om je aan Jaime te geven. In voor- en tegenspoed. Tot de dood ons scheidt. Tot je je leven voor hem geeft, wat er ook gebeurt.
Ana: Papa, je bent ouderwets. Je geven… Tot de dood ons scheidt… Dat is niet meer van deze tijd.
Juan: Mijn dochter, dat is het echte huwelijk. Datgene wat je moeder en ik proberen te leven sinds we het huwelijk ontdekten zoals God het bedoeld heeft. Datgene wat tot eeuwig geluk leidt. Waarom gaan jullie niet op de bezinning voor verloofden van Marital Love Project en verdiepen jullie je in jullie roeping, voordat jullie die stap zetten? Wij nodigen jullie uit voor de bezinning.
Ana: Eerlijk gezegd zou ik graag willen dat mijn huwelijk zou zijn zoals dat van jou en mama de laatste jaren. Jullie zien er zo hecht en gelukkig uit, zelfs als het even tegenzit. Ik ga Jaime voorstellen om op de bezinning te gaan.

Moeder,

Leer ons ons te geven zoals U zich hebt gegeven, met vreugde, met vrijgevigheid, zonder grenzen, zodat we kunnen liefhebben met een Liefde zoals de Uwe. Gezegend zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer, die zich voor ons heeft gegeven!

Een kwestie van geloof. Commentaar voor echtparen: Lucas 9,18-22.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 9,18-22.

Toen Jezus eens alleen aan het bidden was en zijn leerlingen bij Hem kwamen, stelde Hij hun de vraag: ‘Wie zeggen de mensen, dat Ik ben?’
Zij antwoordden: ‘Johannes de Doper; anderen zeggen: Elia, en weer anderen: Een van de oude profeten is opgestaan.’
Hierop zeide Hij tot hen: ‘Maar gij, wie zegt gij dat Ik ben?’ Nu antwoordde Petrus: ‘De Gezalfde van God.’
Maar Hij verbood hun nadrukkelijk dit aan iemand te zeggen.
‘De Mensenzoon,’ zo sprak Hij, ‘moet veel lijden en door de oudsten, hogepriesters en schriftgeleerden verworpen worden, maar na ter dood te zijn gebracht, zal Hij op de derde dag verrijzen.’

Woord van de Heer

Een kwestie van geloof

Een van de  belangrijkste dingen die de Heer zijn discipelen leerde, was het belang van gebed, en hij deed dat door het goede voorbeeld te geven.  Geloof en gebed zijn twee kanten van dezelfde medaille en om ons geloof te versterken is er geen beter recept dan dagelijks te bidden, een intieme relatie te hebben met degene die van ons houdt en zijn leven voor ons heeft gegeven.

Toegepast op het huwelijksleven:

(Bij het verlaten van de mis)
Miguel: Lucía, de Heer heeft me vandaag in het evangelie sterk aangesproken.  Hij vraagt me: “En jij, wie zeg je dat ik ben?”
Lucía: Wat geweldig, Miguel! Dat moet je vanavond in je gebed meenemen.
Miguel: Ik kijk ernaar uit… (Die avond tijdens het echtelijk gebed) Miguel: Heer, ik wil U om vergeving vragen voor alle keren dat ik geen getuigenis heb gegeven van wie U voor mij bent. Voor alle keren dat ik uit schaamte of verlegenheid heb gezwegen toen mij werd gevraagd waarom ik naar de mis ga of waarom ik gelovig ben. Voor alle keren dat ik met mijn daden geen getuigenis heb gegeven van Uw liefde. Vergeef mij, Heer, ik weet dat U de Messias bent, de Zoon van God, en ik wil dat aan de hele wereld vertellen.  Voor alle keren dat ik met mijn daden geen getuigenis heb gegeven van jouw liefde. Vergeef me, Heer, ik weet dat U de Messias bent, de Zoon van God, en ik wil dat aan de hele wereld vertellen.
Lucía: Ook ik wil U om vergeving vragen, Heer. Ik vraag U al heel lang om mijn geloof te versterken, maar ik doe zelf niets.  Keer op keer herinner U ons in het Evangelie aan het belang van gebed.  En vandaag wil ik het vaste voornemen nemen om mijn dagelijkse gebedstijd te verlengen, dat zal de manier zijn om mijn geloof te vergroten.
Miguel: Prachtig voornemen, ik sluit me bij je aan en neem ook het vaste voornemen om meer te gaan bidden.  
Beiden samen: Help ons, Heer, om vol te houden!

Moeder,

Niemand kent als U het belang van gebed en contemplatie. Wij willen aan Uw hand onze intimiteit met Uw Zoon vergroten en ons verdiepen in Zijn Heilig Hart.  Geprezen zij Hij voor altijd!


Zonder spijt. Commentaar voor echtparen: Lucas 9, 7-9

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het Evangelie van Lucas

In die tijd hoorde de viervorst Herodes alles wat Jezus deed en hij wist niet wat hij ervan denken moest. Sommigen immmers zeiden: ‘Johannes is verrezen uit de doden ‘;
anderen: ‘Elia is verschenen ‘; en weer anderen: ‘een van de oude profeten is opge­staan.’
Maar Herodes zei: ‘Johannes heb ik onthoofd. Wie kan dat zijn over wie ik dergelijke verhalen hoor?’ Hij wilde Hem daarom te zien krijgen.

Woord van de Heer.
Zonder spijt.
 
Wanneer we om welke reden dan ook een fout maken, voelen we spijt voor het kwaad dat we hebben gedaan, waarvoor we geen berouw hebben getoond en dat ons zoveel pijn doet als we denken aan het leed dat we hebben veroorzaakt, maar er is een eenvoudige oplossing: onze excuses aanbieden. Erkennen dat we een fout hebben gemaakt en ons best doen om die te herstellen, kost ons vaak meer moeite dan verwacht vanwege die smet die we in ons dragen door de erfzonde, maar het is altijd mogelijk als we beseffen dat de beloning groter is. Wanneer dit ons overkomt, moeten we in ons hart kijken, want daar ligt de bron van onze liefde, omdat het het centrum van de persoon is, waar we ontdekken wie we zijn en vooral hoe groot ons vermogen om lief te hebben is. Bij elk vermoeden van wroeging moeten we om vergeving vragen, naar de biecht gaan om onze ziel te reinigen en de wereld verlichten met de liefde die in ons zit, want zonder dat we het beseffen is ons hart veel meer verbonden met het hart van Christus dan we denken. Als echtparen moeten we gebruik maken van de genade die we door het sacrament hebben ontvangen, waarin we geroepen zijn om één hart te zijn, nauw verbonden met het Heilig Hart van Christus en het Onbevlekt Hart van de Maagd Maria.

Toegepast op het huwelijksleven:

Marta: Van harte gefeliciteerd, Santi! Vandaag is het onze trouwdag en ik ben God oneindig dankbaar voor alles wat we samen beleven in ons huwelijk.
Santi: Van harte gefeliciteerd! Alles wat we delen is een geschenk en elke dag is beter met jou aan mijn zijde.
Marta: Ja, wat is ons leven samen veranderd sinds we hebben ontdekt wat we allemaal hebben en ontvangen door de genade van ons huwelijk.
Santi: Ontdekken dat er altijd een grotere beloning is als ik uit mezelf kom om alles te geven wat ik heb zonder iets terug te verwachten, en vooral dat ik heb geleerd om niets voor morgen te laten liggen in de veronderstelling dat de tijd het kan veranderen.
Marta: Inderdaad, hoe gemakkelijk lieten we zoveel dingen liggen zonder ons te realiseren hoeveel schade dat ons deed, en hoe we dat gevoel van “het gaat wel over” hebben vervangen door een snel “vergeef me”, waarmee we laten zien hoe klein we zijn en hoeveel we nog moeten verbeteren.
Santi: Ja, je bent het licht in mijn dagelijks leven. Elke dag betrap ik mezelf erop dat ik me afvraag of er iets onafgemaakt is en als ik me dat realiseer, kost het me geen moeite om naar je toe te gaan om het op te lossen, waarbij ik de schaamte dat ik een fout heb gemaakt vergeet en zeker weet dat het het beste is voor ons beiden.

Marta: Vandaag is een speciale dag die we moeten vieren. Zullen we vanmiddag samen naar de mis gaan om God en de Maagd Maria te bedanken voor alles wat we hebben gekregen?
Santi: Geweldig! We kunnen iets eerder gaan, zodat we ook kunnen biechten en met een schone lei kunnen beginnen.
Marta: Perfect.
Moeder,

Dank u, Moeder, dat u ons de snelste weg hebt gewezen om door vergeving het heilige Hart van uw Zoon te bereiken. Ere zij God.