Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Marcus 9, 14-29

Toen Jezus, na de gedaanteverandering op de berg, weer bij de leerlingen kwam, 
zag Hij een grote menigte om hen heen staan, waaronder ook schriftgeleerden die met hen redetwistten.
Zodra al die mensen Hem opmerkten, waren ze verrast en liepen Hem tegemoet om Hem te begroeten.
Hij vroeg hun: ‘Waarom twist ge met hen?’
Een uit de menigte gaf Hem ten antwoord: ‘Meester, ik heb mijn zoon naar U toe gebracht omdat hij in de macht is van een stomme geest.
En waar deze hem overweldigt, werpt hij hem tegen de grond, en de jongen krijgt het schuim op de lippen, 
knarsetandt en wordt helemaal stijf. Nu heb ik uw leerlingen gevraagd hem uit te drijven, maar die hadden er de kracht niet toe.’
Jezus gaf ten antwoord: ‘O ongelovig geslacht, hoe lang moet Ik nog bij u zijn, hoe lang nog u verdragen? Brengt de jongen bij Mij.’
Ze brachten hem naar Hem, maar zodra de geest Hem zag, liet hij de jongen stuipen krijgen;
deze viel neer en rolde over de grond met het schuim op de lippen.
Jezus vroeg aan de vader: ‘Hoe lang heeft hij dit al?’ Deze antwoordde: ‘Vanaf zijn kinderjaren.’
Hij heeft hem ook dikwijls in het vuur en in het water geworpen om hem te doden. Maar als Gij iets kunt doen, heb dan medelijden en help ons.’
Jezus antwoordde hem: ‘Wat dat kunnen betreft: alles kan voor wie gelooft.’
Ogenblikkelijk riep de vader van de jongen uit: ‘Ik geloof, kom mijn ongeloof te hulp!’
Toen Jezus zag dat de mensen te hoop liepen, gebood hij op strenge toon aan de onreine geest: 
‘Stomme en dove geest, Ik gelast je, ga uit hem weg en kom nooit meer in hem terug.’
Onder geschreeuw en hevige stuiptrekkin­gen ging hij uit hem weg; 
de jongen zag eruit als een lijk, zodat de meesten dachten dat hij dood was.
Maar Jezus vatte hem bij de hand richtte hem op; en hij kwam overeind.
Toen Hij thuis gekomen was en zijn leerlingen met Hem alleen waren, vroegen zij: ‘Waarom hebben wij hem niet kunnen uitdrijven?’
Hij antwoordde hun: ‘Dit soort kan door niets anders uitgedreven worden dan door bidden en vasten.’

Woord van de Heer.

In het aangezicht van mysterie.

Er zijn momenten in het leven waarop je je in het aangezicht van een mysterie bevindt. Waarom is dat? Een onbeantwoordbare vraag. Maar waarom moet ik het waarom van Gods plan begrijpen? Misschien omdat ik niet geloof dat Hij van me houdt? Misschien omdat ik niet in Zijn kracht geloof?
Waarom dit? Het goede Antwoord: Wat maakt het uit of ik het begrijp of niet? Mijn Vader heeft deze situatie niet door Zijn vingers laten glippen. Dit is het juiste antwoord. Hij houdt van me, Hij is heel groot en het is niet uit Zijn machtige handen geglipt. Dus… wees kalm. Voel hoe je Moeder je omhelst en in je oor zegt: rustig, rustig….
En zo zal ik deze situatie in geloof beleven: ik geloof Heer, maar mijn gebrek aan geloof helpt.

Toegepast op het getrouwde leven:

Lucia: De Heer roept me naar dit pad. Ik zie het duidelijk.
Paco: (Bidt tot de Heer) Heer, ik zie deze weg niet. Ik zie het helemaal niet. Waarom laat U mij deze situatie doormaken? Ik begrijp niet waarom U ons niet gewoon hebt samengebracht in een echtelijke spiritualiteit die ons in staat stelt om samen ons geloof te beleven. Dus wat is het nut hiervan?
(Een paar dagen later…)
Lucía: Wat vind je van wat ik je laatst vertelde over de weg die de Heer me oproept?
Paco: Het lijkt me dat als je het duidelijk ziet, dat je dan moet gaan. Ik zal je met heel mijn hart proberen te begeleiden.
(En zo sprong deze echtgenoot in de leegte uit liefde voor zijn echtgenote zonder er iets van te begrijpen, met zijn vertrouwen op God).

Moeder,

Wij geloven, maar help ons geloof. Heilig Hart van Jezus, in U vertrouwen wij.

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas 6, 27-38

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Matteüs 16, 13-19

In die tijd toen Jezus in de streek van Caesarea van Filippus gekomen was, stelde Hij zijn leerlin­gen deze vraag: 
‘Wie is, volgens de opvatting van de mensen, de Mensen­zoon?’
Zij antwoord­den: ‘Sommigen zeggen Johannes de Doper, anderen Elia, 
weer anderen Jeremia of een van de profeten.’
‘Maar gij’, sprak Hij tot hen, ‘wie zegt gij dat Ik ben?’
Simon Petrus antwoordde: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.’
Jezus hernam: ‘Zalig zijt gij Simon, zoon van Jona, want niet vlees en bloed 
hebben u dit geopenbaard maar mijn Vader die in de hemel is.
Op mijn beurt zeg ik u: Gij zijt Petrus; en op deze steen­rots zal Ik mijn Kerk bouwen 
en de poorten der hel zullen haar niet overweldi­gen.
Ik zal u de sleutels geven van het Rijk der hemelen en wat gij zult binden op aarde, 
zal ook in de hemel gebonden zijn en wat gij zult ontbinden op aarde, 
zal ook in de hemel ontbonden zijn.’

Woord van de Heer.

stel je voor dat je die niet zou hebben?

Vandaag wordt in Spanje de Stoel van Sint Petrus gevierd. Aan de ene kant bewonderen we het feit dat God de wetten van de Kerk en de interpretatie van het Evangelie toevertrouwt aan mensen in de persoon van de paus. En aan de andere kant moeten wij erkennen dat de paus de herder van de Kerk is aan wie wij trouw moeten zijn. Hoe belangrijk is het voor ons om de referentie van de leer van de Kerk te hebben om niet op een dwaalspoor te raken.

Toegepast op het getrouwde leven:

Jaime: Het gaat er niet om wat jij denkt of wat ik denk, het gaat erom wat de leer van de Kerk zegt.
Sofia: Hoe goed is het om je te kunnen verenigen in de waarheid en in Gods wil. Zo kunnen er geen scheuren tussen ons ontstaan.
Jaime: Wat een zegen om de Heilige Kerk als Moeder te hebben, kun je je voorstellen haar niet te hebben? We zouden overgeleverd zijn aan elkaars interpretaties. Laten we bidden voor de paus, die Gods opdracht heeft om de kerk te besturen en naar Hem toe te leiden.
Sophia: Oef! Wat een geschenk en wat een verantwoordelijkheid. We moeten veel voor hem bidden.

Moeder,

Dank u dat u Moeder van de Kerk bent. We onderwerpen ons aan haar. Gezegende Moeder Kerk.

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Evangelie volgens Marcus 8, 34-9, 1

Nadat Hij behalve zijn leerlingen ook het volk bij zich had laten komen, 
sprak Hij tot hen: ‘Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen 
door zichzelf te verloo­chenen en zijn kruis op te nemen.
Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. 
Maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het Evange­lie, zal het redden.
Wat voor nut heeft het voor een mens de hele wereld te winnen als dit ten koste gaat van eigen leven?
Wat toch zou een mens in ruil kunnen geven voor zijn leven?
Als iemand zich schaamt over Mij en mijn woorden ten overstaan van dit overspelig en zondig geslacht, zal ook de Mensenzoon zich over hem schamen, wanneer Hij, vergezeld van de heilige engelen, komt in de heerlijkheid van zijn Vader.’
Hij sprak tot hen: ‘Voorwaar, Ik zeg u: onder de hier aanwezigen zijn er die de dood zullen ervaren, voordat zij zien dat het Rijk Gods is gekomen in kracht.’

Woord van de Heer.

Snackmonster.

Het onverslaanbare is: zelfliefde. Hoe moeilijk is het om jezelf te ontkennen…. Soms lijkt het alsof het je lukt bij de gratie Gods, en dan opeens, bij de minste aanleiding, stijgt het boven zichzelf uit en werpt het zich weer op als koning.
Zelfliefde is als een snackmonster.
Het kan alleen door liefde verslagen worden. Alleen met de liefde van God kan het winnen. Als ik God en mijn echtgenoot meer liefheb dan mezelf, zal ik een goede discipel zijn, omdat ik in staat zal zijn om mezelf uit liefde voor hem of haar aan het kruis te geven en zo de Heer te volgen.
Wil jij je eigenliefde overwinnen? Houd meer van de Heer en houd meer van je echtgenoot.

Toegepast op het getrouwde leven:

Negui: Carlos, hou je meer van mij dan van jezelf?
Carlos: Ik zou je willen zeggen dat ik wel meer van jou wil houden dan van mezelf, maar dat ik mezelf soms nog steeds boven jou stel. Er zijn nog steeds momenten waarop ik meer aan mezelf denk dan aan jou. Er zijn nog steeds momenten waarop ik je pijn doe door mezelf te verdedigen, Negui.
Negui: Voor mij geldt hetzelfde. Soms buig ik mijn zelfrespect, maar als ze op mijn zenuwen werken …. En wat denk jij dat we moeten doen?
Carlos: Ik denk dat we trouw moeten blijven aan het gebed elke dag en oefeningen moeten doen van wederzijdse zelfgave om meer verliefd op elkaar te worden.
Negui: Oké, ik doe mee!

Moeder,

We willen discipelen van Uw Zoon zijn. Laat ons Hem volgen, alstublieft. We houden van Hem, maar we willen meer van Hem houden. We houden van elkaar, maar we willen nog meer van elkaar houden. Dank U, gezegende Moeder. 

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 8,27-33.

In die tijd trok Jezus met zijn leerlingen naar de dorpen rond Caesarea van Filippus.
Onderweg stelde Hij aan zijn leerlingen de vraag: ‘Wie zeggen de mensen dat Ik ben?’
Zij antwoordden Hem: ‘Johannes de Doper, anderen zeggen Elia
en weer anderen, dat Gij een van de profeten zijt.’
Daarop stelde Hij hun de vraag: ‘Maar gij, wie zegt gij dat Ik ben?’
Petrus ant­woordde: ‘Gij zijt de Christus.’
Maar Hij verbood hun nadrukkelijk iemand hierover te spreken.
Daarop begon Hij hun te leren, dat de Mensenzoon veel zou moeten lijden
en door de oudsten, de hogepriesters en de schrift­geleerden verworpen worden
en ter dood gebracht, maar drie dagen later verrijzen.
Hij sprak deze woorden zonder terughou­dendheid.
Toen nam Petrus Jezus terzijde en begon Hem ernstig daarover te onderhouden.
Maar zich omkerend keek Hij naar zijn leerlingen en voegde Petrus op strenge toon toe:
‘Ga weg, satan, terug! want gij laat u leiden door menselijke overwe­gingen
en niet door wat God wil.’

Woord van de Heer.

Oké, maar ik snap het niet.

Soms lijkt het ons dat de manier om van onze Echtgenoot of onze kinderen te houden is om te zoeken naar een manier om hun lijden te verlichten of weg te nemen, maar wat als dat een kruis is dat God gewild heeft voor zijn eigen verlossing of die van anderen? Wees voorzichtig in het aangezicht van het lijden van onze geliefden. Laten we Gods “waarvoor” zoeken en niet onze menselijke criteria, want we kunnen deel uitmaken van een verleiding die hen wegleidt van de weg van de Heer.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: De Heer vraagt me om te vasten van eigenliefde door mezelf niet te verdedigen.
Lucas: Ja, maar wat mijn zus tegen je zei is erg oneerlijk. Ze zullen denken dat je hen ontwijkt.
Carmen: Laat ze denken wat ze willen over mij.
Lucas: Ik zal met ze praten.
Nee Lucas. Respecteer alsjeblieft Gods wil. Hij wil dat ik vast van eigenliefde door mezelf niet te verdedigen en dit is de manier. Breng me niet in verleiding, alsjeblieft.
Lucas: Oké, oké. Maar ik begrijp het niet.

Moeder,

Mogen we de kruisen accepteren die God ons en onze dierbaren toestaat als een manier om Christus te volgen. Hij is de Heer.