Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 16,19-31.

In die tijd zei Jezus : Er was eens een rijk man die in purper en fijn linnen gekleed ging en iedere dag uitbundig feest vierde,
terwijl een arme, die Lazarus heette, met zweren overdekt voor de poort lag.
Hij verlangde er naar zijn honger te stillen met wat bij de rijkaard van de tafel viel. Ja, zelfs kwamen honden zijn zweren likken.
Nu gebeurde het dat de arme stierf en door de engelen in de schoot van Abraham werd gedragen. De rijke stierf ook en kreeg een eervolle begrafenis.
In de onderwe­reld, ten prooi aan vele pijnen, sloeg hij zijn ogen op en zag van verre Abraham, en Lazarus in diens schoot.
Toen riep hij uit: Vader Abraham, ontferm u over mij en geef Lazarus opdracht de top van zijn vinger in water te dopen en mijn tong daarmee te komen verfris­sen, want ik word door de vlammen hier gefolterd.
Maar Abraham antwoordde: Mijn zoon, herinner u hoe gij tijdens uw leven uw deel van het goede hebt gekregen en op gelijke manier Lazarus het kwade; daarom ondervindt hij nu hier de vertroosting, maar wordt gij gefolterd.
Daarenboven gaapt er tussen ons en u voorgoed een wijde kloof, zodat er geen mogelijkheid bestaat, zelfs als men het zou willen, van hier naar u te gaan noch van daar naar ons te komen.
De rijke zei: Dan vraag ik u, vader, dat gij hem naar het huis van mijn vader wilt sturen,
want ik heb nog vijf broers; laat hij hen waarschuwen, opdat zij niet eveneens in deze plaats van pijniging terecht komen.
Maar Abraham sprak: Zij hebben Mozes en de profeten; laat ze naar hen luisteren.
Maar hij zei: Och neen, vader Abraham! Maar als er een uit de doden naar hen toegaat, zullen ze zich bekeren.
Hij echter sprak tot hem: Als ze naar Mozes en de profeten niet luisteren, zullen ze zich ook niet laten overreden, als er iemand uit de doden opstaat.’

Woord van de Heer.

Geschenken tegen jou.

Deze gelijkenis is niet voor de rijke man in de hel, maar is gericht aan de rijke broeders die op aarde achterblijven, en dat kunnen wij zijn. Er is geen gelijke verdeling van gaven door God, zodat ik die waarin ik rijk ben deel ten opzichte van anderen die arm zijn.
Daarom is de wet die deze wereld regeert die van de naastenliefde. Als ik meer heb, is dat niet om meer te genieten dan anderen, maar om te delen wat ik heb met degenen die minder hebben dan ik. En als ik dat niet doe, zal dat gevolgen hebben in deze wereld en in de volgende.

Toegepast op het getrouwde leven:

Paco: We hebben deze middag vrij. Wat denk je ervan als we de geschenken die we van God hebben gekregen eens bekijken en kijken hoe we ze gebruiken?
Dolores: Dat lijkt me een goed idee. Ik help bijvoorbeeld graag anderen, ik ben eerlijk, gelovig, diepzinnig, hardwerkend en volhardend.
Paco: Ik ben vasthoudend, volhardend, praktisch, ik heb de gave van doorzettingsvermogen en ik ben gedisciplineerd. Eens kijken… Ik gebruik vasthoudendheid voor wat ik voorstel, maar niet voor wat jij mij voorstelt; ik gebruik doorzettingsvermogen voor wat ik leuk vind; soms leidt vasthoudendheid ertoe dat ik geobsedeerd ben door jouw negatieve dingen en soms leidt discipline ertoe dat ik heel veeleisend tegen je ben. Ik denk niet dat ik mijn deugden gebruik om meer van je te houden.
Dolores: ik pas het helpen buitenshuis toe, maar niet bij jou, om eerlijk te zijn; eerlijkheid doet me soms klagen dat je niet zo eerlijk bent; religieus zijn doet me mezelf met jou vergelijken; en dieper zijn doet me klagen over je oppervlakkigheid; wat hard werken betreft, doet het me klagen dat je veel tijd verspilt. Ik gebruik mijn gaven zeker niet om van je te houden, ik gebruik ze tegen je.
Paco: Ik denk dat we nog veel moeten veranderen, wat als we onze deugden zouden gebruiken om elkaar te helpen in plaats van elkaar te irriteren.
Dolores: Misschien zouden we leren van elkaar te houden.

Moeder,

Mogen we onze rijkdom gebruiken voor liefde. Alle lof voor de Gever van alles.

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Matteüs 1, 16. 18-21. 24a

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Matteüs 23, 1-12

In die tijd sprak Jezus tot het volk en tot zijn leerlin­gen:
‘Op de leerstoel van Mozes hebben de schriftge­leerden en de Farizeeën plaats genomen.
Doet en onderhoudt daarom alles wat zij u zeggen, maar handelt niet naar hun werken; want zelf handelen ze niet naar hun woorden.
Zij maakten bundels van zware, haast ondraag­lijke lasten en leggen die de mensen op de schou­ders, maar zelf zullen ze er geen vinger naar uitsteken.
Alles wat zij doen, doen zij om bij de mensen op te vallen; zij maken immers hun gebedsriemen breed en hun kwasten groot,
ze zijn belust op de ereplaats bij de maaltijden en de voor­naamste zetels in de synagogen,
ze laten zich graag groeten op de markt en willen door de mensen rabbi genoemd worden.
Maar gij moet u geen rabbi laten noemen. Gij hebt maar een Meester en gij zijt allen broe­ders.
En noemt niemand van u op aarde vader; gij hebt maar een Vader, de hemelse.
En laat u ook geen leraar noemen; gij hebt maar een leraar, de Christus.
Wie de grootste onder u is, moet uw dienaar zijn.
Al­wie zichzelf verheft, zal verne­derd en wie zichzelf vernedert zal verheven worden.

Woord van de Heer.

Het ontbrekende hoofdstuk.

Is het niet beter om te getuigen dat het God is die het doet?
En opnieuw richt hij ons gedrag op liefde en waarheid, met twee richtlijnen:
– De eerste zal uw dienaar zijn
– Wie zichzelf verheft zal vernederd worden, en wie zichzelf vernedert zal verheven worden.
Twee zeer interessante sleutels voor het huwelijk. Wie niet dient (om te dienen) dient niet (om waard te zijn). En de tweede is dat ik mezelf niet kan verheffen, want verdiensten aan mezelf ophangen is ze van God afpakken. Is het niet beter om te getuigen dat het God is die dat doet? Alleen God verheft, en Hij verheft de nederigen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Juanjo (Catechist): Mmmm, wat een lekker toetje! Nou… (terwijl hij opstaat van tafel) eten gedaan, gezelschap ontbonden.
Martha: Hoe zit het met de afwas? Wie raapt die op? Ik alleen?
Juanjo: Marta, ik heb nog veel te doen. Morgen geef ik catechismusles en ik ben nog niet klaar met de voorbereidingen.
Martha: Ooit moet ik het mysterie ontdekken van hoe lief te hebben en niet de tafel af te ruimen. Dat hoofdstuk van het evangelie staat niet in mijn bijbel…
Juanjo: Je hebt gelijk, Marta, het spijt me. Ga maar even rusten, ik regel alles wel. De catechese van morgen is niet zo belangrijk vergeleken met de waardigheid om jou te kunnen dienen.
Marta: Dank je, Juanjo, en vergeef me. Ik ben een beetje sarcastisch tegen je geweest, en sarcasme staat heel ver af van liefde. Ik schaam me, want sarcastisch zijn is jezelf altijd boven de ander stellen, en op die manier heb ik je veracht. Ik had met genegenheid tegen je moeten praten, aan jou moeten denken en niet aan mij.
Juanjo: Hoe het ook zij, het heeft effect gehad. Bedankt dat je me weer op mijn plaats hebt gezet.
Marta: Bedankt dat je zo goed hebt gereageerd en me weer op mijn plaats hebt gezet.
(Ze omhelzen elkaar)

Moeder,

U leert ons ook in het Magnificat: Hij verricht heldendaden met zijn arm, Hij haalt de machtigen van hun troon en tilt de nederigen op. Hij vult de hongerigen met goede dingen en de rijken stuurt Hij leeg weg… Zo is de Vader en zo laat U het ons zien. Hoe belangrijk is het om het Hart van God te kennen. Dank U, Moeder, dat U het ons laat zien. Gezegend bent U. Amen

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas 6, 36-38

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Evangelie volgens Lucas 9, 28b-36

In die dagen nam Jezus Petrus, Johannes en Jakobus met zich mee en besteeg de berg Tabor om er te bidden.
Terwijl Hij in gebed was, veranderde zijn gelaat van aanblik en werden zijn kleren verblindend wit.
En zie, twee mannen waren met Hem in gesprek; het waren Mozes en Elia
die in heerlijkheid verschenen waren en spraken over zijn heengaan, dat Hij in Jeruzalem zou voltrekken.
Petrus en zijn metgezellen waren intussen door slaap overmand. Klaar wakker geworden zagen zij zijn heerlijk­heid en de twee mannen die bij Hem stonden.
Toen dezen van Hem heen wilden gaan, zei Petrus tot Jezus: ‘Meester, het is goed dat wij hier zijn. 
Laten we drie tenten bouwen, een voor U, een voor Mozes en een voor Elia.’ Maar hij wist niet wat hij zei.
Terwijl hij zo sprak, kwam er een wolk die hen overscha­duwde. Toen de wolk hen omhulde, werden zij door vrees bewogen.
Uit de wolk klonk een stem die sprak: ‘Dit is mijn Zoon, de Uitverkorene, luistert naar Hem!’
Terwijl de stem weerklonk, bevonden zij dat Jezus alleen was. Zij zwegen er over en verhaalden in die tijd aan niemand iets van wat zij gezien hadden.

Woord van de Heer.

De geheimen van Zijn intimiteit.

De gedaanteverandering toont ons de intimiteit van Jezus, Zijn goddelijkheid en Zijn verbondenheid met de Vader. Jezus zelf is het Licht van het Licht. Vandaag wordt de glorie die de Vader en de Zoon delen aan ons geopenbaard. We aanschouwen Zijn grootheid.
Petrus, Jakobus en Johannes gingen met de Heer de berg op, naar Tabor. En wat ze zagen, sterkte en troostte hen, toonde hen Zijn intimiteit, Zijn geheimen, God openbaart ons wat in Hem verborgen was van alle eeuwigheid, als we met Hem opstijgen door gebed (“Dit is mijn geliefde Zoon, luister naar Hem”). Op deze manier verkrijgt onze ziel helderheid, het wit van zuiverheid dat ons transformeert in elke ontmoeting, ons voorbereidt om in de opstanding te geloven en niet verlamd te raken door moeilijke tijden, maar te begrijpen dat ze de weg naar glorie zijn. Om binnen te gaan in de wolk van de Geest zoals de drie leerlingen, om binnen te gaan in de uiteindelijke betekenis van de dingen, in het mysterie, moeten we luisteren naar Jezus, de Heilige Schrift overdenken.

Toegepast op het getrouwde leven:

Juanjo: Carmen, in ons huwelijksgebed haalt God ons even uit de moeilijkheden van het leven om ons Zijn heerlijkheid te laten zien. Hij laat ons proeven van Zijn grootheid, Zijn vrede, Zijn volheid. Hij toont ons het einde van de weg, het einde dat Hij voor ons heeft voorbereid na dit leven.
Carmen: God laat ons in gebed die grotere schat zien waarmee Hij ons de kracht geeft om ons egoïsme achter te laten, alles wat ons tegenhoudt op het pad van de liefde. Als we samen beginnen te bidden, begint ons huwelijk te veranderen. We ontvangen troost waardoor we ontdekken dat dit de weg is en volharden ondanks de moeilijkheden. Deze momenten van Tabor geven ons kracht om de moeilijke momenten van de calvarieberg van het leven te doorstaan.
Juanjo: Hij leert me mijn intimiteit met jou te delen en terwijl mijn blik wordt getransfigureerd, zie ik jouw toewijding, jouw genegenheid, jouw innerlijke schoonheid. Dit is de transfiguratie die ik heb ervaren: de manifestatie van God in jou te ontdekken.

Moeder,

We voeden ons met de vertroostingen die God ons wil geven. Laten we ze, net als u, in ons hart bewaren en met onze echtgenoot delen om elkaar te bemoedigen en de Tabor van de Communie te bereiken. Amen.