Categoriearchief: Sin categoría

Zij die hem zagen. Commentaar voor Huwelijken: Lucas 24, 35-48

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas 24, 35-48

In die tijd vertelden de leerlingen wat er onderweg gebeurd was en hoe Jezus door hen herkend werd aan het breken van het brood.
Terwijl ze daarover spraken, stond Hijzelf plotseling in hun midden en zei: ‘Vrede zij u.’
In hun verbijstering en schrik meenden ze een geest te zien.
Maar Hij sprak tot hen: ‘Waarom zijt ge ontsteld en waarom komt er twijfel op in uw hart?
Kijkt naar mijn handen en voeten: Ik ben het zelf. Betast Mij en kijkt: een geest heeft geen vlees en beenderen, zoals ge ziet dat Ik heb.’
En na zo gesproken te hebben toonde Hij hun zijn handen en voeten.
Toen ze het van vreugde en verbazing niet konden geloven, zei Hij tot hen: ‘Hebt ge hier iets te eten?’
Zij reikten Hem een stuk gerooster­de vis aan;
Hij nam het en at het voor hun ogen op.
Hij sprak tot hen: ‘Dit zijn mijn woorden, die Ik tot u sprak, toen Ik nog bij u was: Alles wat over Mij geschreven staat in de Wet van Mozes, in de profeten en psalmen moet vervuld worden.’
Toen maakte Hij hun geest toegankelijk voor het begrijpen van de Schriften.
Hij zei hun: ‘Zo spreken de Schriften over het lijden en sterven van de Messias en over zijn verrijzenis uit de doden op de derde dag,
ever de verkondiging onder alle volkeren, van de bekering en de vergiffenis van de zonden in zijn Naam.
Te beginnen met Jeruzalem moet gij van dit alles getuigen.
Woord van de Heer.
Zij die hem zagen.

Dit evangelie is belangrijk omdat het het moment is waarop de elf ooggetuigen worden van de opstanding van Jezus, die na de dood zijn menselijke natuur behoudt, met een glorieus lichaam dat in staat is om te eten. Dit getuigenis is fundamenteel voor ons geloof. Het was voor hen noodzakelijk om hem met eigen ogen te zien verrijzen om te kunnen bevestigen dat ons geloof waar is.
Dit feit geeft ook betekenis aan het hele Oude Testament waarin de profeten alles rechtvaardigden wat er gebeurde met betrekking tot dit moment in de heilsgeschiedenis.
Dit verhaal is de sleutel die de rest van de Heilige Schrift verankert en ondersteunt. Vandaag heeft al ons geloof zin, loof God!

Toegepast op het getrouwde leven:

Martin: Waarom heb je zoveel vertrouwen in ons Sacrament van het Huwelijk?
Carmen: Omdat Christus is opgestaan.
Martin: En wat heeft dat te maken met ons huwelijk?
Carmen: Omdat we volgen in alles wat Hij heeft geleefd. Het is waar dat we kruisen leven zoals Hij, maar als we ze met Hem leven, zal dat ons met Hem naar een opstanding leiden. Het is bewezen omdat Hij er al doorheen is gegaan en er veel getuigen zijn die het met eigen ogen hebben gezien.
Martin: Dank God dat Hij zich aan de apostelen wilde openbaren, zodat zij ervan konden getuigen.

Moeder,

God zij dank dat Hij ons in de Apostelen ooggetuigen van Zijn opstanding wilde laten zijn, als borg voor ons geloof. Hem zij lof voor altijd.

De weg terug. Commentaar voor Huwelijken: Lucas 24, 13-35

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas 24, 13-35

Op de eerste dag der week waren er twee leerlingen van Jezus op weg naar een dorp dat Emmaüs heette en dat zestig stadiën van Jeruzalem lag.
Zij spraken met elkaar over alles wat was voorgevallen.
Terwijl zij zo aan het praten waren en van gedachten wisselden, kwam Jezus zelf op hen toe en liep met hen mee.
Maar hun ogen werden verhinderd Hem te herkennen.
Hij vroeg hun: ‘Wat is dat voor een gesprek dat gij onderweg met elkaar voert?’ Met een bedrukt gezicht bleven ze staan.
Een van hen, die Kleopas heette, nam het woord en sprak tot Hem: ‘Zijt Gij dan de enige vreem­deling in Jeruzalem, dat Gij niet weet wat daar dezer dagen gebeurd is?
Hij vroeg hun: ‘Wat dan?’ Ze antwoordden hem: ‘Dat met Jezus de Nazarener, een man die profeet was, machtig in daad en woord in het oog van God en heel het volk;
hoe onze hogepriesters en overheidspersonen Hem hebben overgele­verd om ter dood te worden veroordeeld en Hem aan het kruis hebben geslagen.
En wij leefden in de hoop, dat Hij degene zou zijn die Israel ging verlossen! Maar met dit al is het reeds de derde dag sinds die dingen gebeurd zijn.
Zelfs hebben een paar vrouwen uit ons midden ons in de war gebracht; ze waren in de vroegte naar het graf geweest,
maar hadden zijn lichaam niet gevonden en kwamen zeggen, dat zij ook nog een verschij­ning van engelen hadden gehad, die verklaarden dat Hij weer leefde.
Daarop zijn enkelen van de onzen naar het graf gegaan en bevonden het zoals de vrouwen gezegd hadden, maar Hem zagen ze niet.’
Nu sprak Hij tot hen: ‘O onverstan­digen, die zo traag van hart zijt in het geloof aan alles wat de profeten gezegd hebben!
Moest de Messias dat alles niet lijden om in zijn glorie binnen te gaan?’
Beginnend met Mozes verklaarde Hij hun uit al de profeten wat in al de Schriften op Hem betrekking had.
Zo kwamen ze bij het dorp waar ze heen gingen, maar Hij deed alsof Hij verder moest gaan.
Zij drongen bij Hem aan: ‘Blijf bij ons, want het wordt al avond en de dag loopt ten einde.’ Toen ging Hij binnen om bij hen te blijven.
Terwijl Hij met hen aanlag nam Hij het brood, sprak de zegen uit, brak het en reikte het hun toe.
Nu gingen hun ogen open en zij herkenden Hem, maar Hij verdween uit hun gezicht.
Toen zeiden ze tot elkaar: ‘Brandde ons hart niet in ons, terwijl Hij onderweg met ons sprak en ons de Schriften ontsloot?’
Ze stonden onmiddellijk op en keerden naar Jeruzalem terug. Daar vonden ze de elf met de mensen van hun groep bijeen.
Deze verklaarden: De Heer is werkelijk verrezen, Hij is aan Simon verschenen.’
En zij van hun kant vertelden wat er onderweg gebeurd was en hoe Hij door hen herkend werd aan het breken van het brood.
Woord van de Heer.

De weg terug.

Soms, als we met onze ogen en verstand naar het kruis kijken, worden we tot wanhoop gedreven, vluchten we in individualisme, keren we ons in onszelf en beperken we onszelf.
Wat is de weg terug? kijken naar de Heer en alles vanuit de Heilige Schrift te interpreteren. Als we het goed interpreteren met de hulp van de Geest, zal het ons hart weer in vuur en vlam zetten, het zal ons terugbrengen in de gemeenschap en we zullen evangeliseren als getuigen van Gods handelen in ons.

Toegepast op het getrouwde leven:

Martha: Elke keer als me iets dwars zit in je gedrag naar mij toe, stel je me teleur en neem ik afstand van je, omdat ik niet begrijp hoe jij, juist jij, mij die schade toebrengt.
Mario: Wat als het blijkt dat de intentie in mijn hart anders is dan wat jij interpreteert? Wat als het blijkt dat God wil dat je deze gevoelens ervaart omdat het nodig is voor je zuivering?
Marta: Ja, misschien interpreteer ik dat kruis met mijn eigen criteria en kan ik God niet zien in die situatie.
Mario: Precies. En je neemt afstand van me, terwijl ik, hoewel ik het soms verpest zonder dat ik het wil, toch probeer van je te houden. En je ziet me niet meer als Gods geschenk aan jou.
Marta: Ik weet het niet. Ik zal bidden en kijken wat het evangelie me vertelt.
(Martha las de passage over de Emmaüsgangers, haar hart brandde, ze geloofde en werd weer één met haar echtgenoot).

Moeder,

Mogen onze harten branden van de interpretatie van wat er in ons Huwelijk gebeurt vanuit de Heilige Schrift. Prijs de Heer die het ons openbaart.

De grootste vreugde. Commentaar voor echtparen: Johannes 20, 11-18

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Johannes 20, 11-18

In die tijd Maria stond buiten bij het graf te schreien. En al schreiend boog zij zich naar het graf toe
en zag op de plaats waar Jezus’ lichaam gelegen had, twee in het wit geklede engelen zitten, een aan het hoofdeinde en een aan het voeteneinde.
Zij spraken haar aan: ‘Vrouwe, waarom schreit ge?’ Zij antwoordde: ‘Zij hebben mijn Heer weggenomen en ik weet niet waar zij Hem hebben neerge­legd.’
Toen zij dit gezegd had, keerde zij zich om en zag Jezus staan, maar zonder te weten dat het Jezus was.
Jezus zei tot haar: ‘Vrouw, waarom schreit ge? Wie zoekt ge?’ In de mening dat het de tuinman was, vroeg zij: ‘Heer, mocht gij Hem hebben weggenomen, zeg mij dan waar ge Hem hebt neergelegd, zodat ik Hem kan weghalen.’
Daarop zei Jezus tot haar: ‘Maria!’ Zij keerde zich om en zei tot Hem in het Hebreeuws: ‘Rabboeni!’ ‑ wat leraar betekent.
Toen sprak Jezus: ‘Houd mij niet vast, want Ik ben nog niet opgestegen naar mijn Vader, maar ga naar mijn broeders en zeg hun: Ik stijg op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God.’
Maria Magdalena ging aan de leerlingen berichten dat zij de Heer gezien had, en wat Hij haar gezegd had.
Woord van de Heer.

De grootste vreugde.

Ik kan me niet voorstellen met welke vreugde Jezus Maria Magdalena het nieuws zou brengen dat Zijn Vader nu ook onze Vader is. Zou er een grotere ervaring van vreugde zijn in de hele menselijke geschiedenis? Zijn vreugde was zo groot dat Hij niet eens wachtte om op te stijgen naar de Vader om het aan ons te geven.
Dat was de grote overwinning van Christus, dat was Zijn glorie: ons tot Zijn kinderen te hebben gemaakt. Wat een grote prestatie! Wat een triomfantelijke intocht zou Hij in de hemel maken! Wat zou de Heilige Maagd trots op Hem zijn!

Toegepast op het getrouwde leven:

Jaime: Deze Goede Week begreep ik hoe je van de ene op de andere dag van het grootste verdriet naar de grootste vreugde kunt gaan.
Teresa: Ik kan me voorstellen dat het de overgang is van Heilige Zaterdag naar Paaszondag.
Jaime: Dat klopt. Het was om te zien hoe ons huwelijk veranderde van het niet hebben van God als Vader naar het hebben van Hem als Vader. Hem niet hebben betekende een onmogelijkheid om het uit te voeren, een onmogelijkheid om ergens beter in te worden, een nutteloze inspanning die tot niets leidt… En met God de Vader, een hoop, een vreugde, om de werking van genade in ons te zien…
Teresa: Natuurlijk is er geen kleur. Het feit dat God onze Vader is, verplicht hem om voor ons te zorgen en ons bij te staan. Het heeft niets te maken met het feit dat we alleen Zijn schepselen zijn.

Moeder,

De vrijgevigheid van Christus is zo groot dat Hij in de wereld komt om Zichzelf te vernederen om ons tot Zijn broeders te maken. Indrukwekkend. Wie is als God? Hem zij lof.

Lichtheid van geest. Commentaar voor echtparen: Matteüs 28, 8-15

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Matteüs 28, 8-15

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena, vroeg in de morgen ‑ het was nog donker ‑ bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold.
Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: ‘Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf.
Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan.
Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen.
Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen,
maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats.
Toen pas ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde,
want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.
Woord van de Heer.

Lichtheid van geest.

Verheug je! Dit is het grote gebod van de Heer vandaag. Het is het gevolg van alle andere geboden, want je kunt pas diep vreugdevol zijn als je je diep geliefd voelt door de Heer en diep van anderen houdt.
Blij zijn is het getuigenis dat de Heer leeft en zijn heiligen maakt.

Toegepast op het getrouwde leven:

Almudena: Deze Goede Week heb ik een grote verandering van stemming ervaren.
Luis: Ik heb het gemerkt. Een grote verandering ten goede.
Almudena: Ja, echt waar. Ik ben van een benauwde stemming, het resultaat van voortdurend naar mezelf kijken, naar een lichtheid van geest gegaan.
Luis: Lichtheid van geest. Wat is dat?
Almudena: Eigenlijk is het stoppen met kijken naar mezelf en mijn verwachtingen en beginnen te kijken naar de Verrezen Heer en Zijn plannen voor mij en mijn familie.
Luis: Ik begrijp dat de lichtheid van geest dan bestaat uit het gaan van een zware, zware geest, die moeilijk te dragen is, naar een levendige en draaglijke geest.
Almudena: Dat klopt. Je hebt het perfect beschreven. Godzijdank heb ik jou om woorden te geven aan wat ik ervaar. Dank u, mijn leven.

Moeder,

De Heer is opgestaan en wij verheugen ons. Gezegend en voor altijd geprezen.

Alleen in een oogwenk. Commentaar voor Huwelijken: Johannes 20, 1-9

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Johannes 20, 1-9

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena, vroeg in de morgen ‑ het was nog donker ‑ bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold.
Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: ‘Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf.
Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan.
Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen.
Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen,
maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats.
Toen pas ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde,
want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan.
Woord van de Heer.

Alleen in een oogwenk.

De kracht van God wilde zich niet manifesteren tegen zijn beulen, want zij waren de slachtoffers van het ware kwaad. Het grootste wapen van het kwaad is de dood, en daartegen laat de immense kracht van God zich gelden. Het was een kwestie van een ogenblik, een enkele verlossende daad, en de dood is voor eeuwig overwonnen. Alleen in een oogwenk is de duivel verslagen, alleen in een oogwenk verandert onze wanhoop in hoop, wordt duisternis licht, wordt dood getransformeerd in eeuwig leven. De mens heeft weer toegang tot de “boom des levens”. Daar manifesteert zich Gods kracht, die alle vernietigende kracht overwint waarmee de schepping, het hele universum, was getekend, gedoemd tot een dramatisch einde.
Maar alleen als we deel uitmaken van Hem, van Christus, zullen we met Hem opstaan in die ene verlossende daad. Een daad van enorme kracht, waarin de kracht van God wordt gemanifesteerd en waarin het hele universum is vervat.
Eindelijk zal de Echtgenoot helemaal één worden met Zijn Echtgenote. Hoofd en Lichaam zullen één worden. Alleluia! Alleluia! Alleluia! Alleluia!

Toegepast op het getrouwde leven:

Andrew: Cristina, het is het niet meer waard dat we met elkaar concurreren. Ook niet dat we ons tegen elkaar verdedigen. Op deze manier geven we het kwaad de macht die het verloren heeft. Ik stel voor om te leven als echtgenotes die weten dat ze gered zijn van het kwaad, om hier te leven in het Koninkrijk van God waarvan we slechts een kleine stap verwijderd zijn. Waarom op dat moment wachten als we al gered zijn?
Cristina: Nou, je hebt gelijk, Andrés. We verspillen onze tijd en maken ons eigen leven ellendig. We hebben de kracht van God aan onze kant en we hebben al gezien waartoe het in staat is. Dus ik ben aan de winnende kant met je mee.
Andrew: God is gewillig, dus het is aan ons. Hij heeft de dood al verslagen, Hallelujah!
Christina: Hallelujah!
Andrew: Zullen we het bezegelen met een kus?

Moeder,

Verheug je omdat we zullen doen wat Hij ons zegt te doen. Prijs de Heer die de dood heeft overwonnen. Glorie aan Hem voor eeuwig en altijd Hallelujah!