Woord van de Heer

Niet zonder jou.

In ons dagelijks leven maken we ons zorgen over onze relatie met onze familie, met onze ouders, of we het wel goed doen met onze schoonouders, of we wel genoeg voor hen zorgen. Met onze broers en zussen zou het geweldig zijn als ze het traject van het Project zouden kennen…
En waar is de Heer temidden van dit alles? Waar zijn wij? Ben ik me bewust dat ik een kind van God ben en gedraag ik me ook zo? Gedragen mijn man en ik ons als kinderen van God?
Vandaag zegt U ons, Heer, dat boven alles, en om iedereen te behandelen, liefde het belangrijkste is, ons gedragen als jouw kinderen. Laten we als kinderen van God de Vader tot U komen, mijn man en ik samen. Want U hebt beloofd Uw genade over ons sacrament uit te storten.
Als ik moeite heb om lief te hebben, laat mij dan liefhebben met Uw liefde; als ik wil overtuigen, laat mij dat dan in Uw naam aan de Vader vragen; als het mij pijn doet hoe ik behandeld word, laat mij dat dan opofferen zoals U dat aan de Vader hebt gedaan.
In plaats van zelf te gaan, laten we in uw naam gaan, laten we voor U gaan, met U en in U.
Door Christus, met Hem en in Hem, aan U, almachtige God de Vader, in de eenheid van de Heilige Geest, alle eer en alle glorie, voor eeuwig en altijd. Amen

Toegepast op het getrouwde leven:

Fede: Ik vraag me af of ik genoeg van mijn moeder houd.
Ángela: Waarom denk je dat?
Fede: Ik weet niet of ik haar vaak genoeg bezoek, we hebben haar al lang niet meer gezien.
Ángela: Ik denk dat we vaak genoeg gaan, want anders, wanneer hebben we dan tijd voor onszelf of onze eigen dingen?
Ángela en Fede realiseerden zich dat ze elk hun eigen criteria hanteerden. Dus besloten ze erover te bidden.
De volgende dag, nadat ze gebeden hadden, besloten ze aan de ander te denken in plaats van aan zichzelf…
Ángela: Gaan we zondag naar je moeder? Ik weet dat ik van haar moet houden, ook al vind ik dat moeilijk.
Fede: Heel erg bedankt schat, want ik weet dat het je moeite kost, ik ben je daar heel dankbaar voor. We kunnen bij haar gaan eten en dan komen we snel terug, want ik weet dat je dat leuk vindt, en dan gaan we samen wandelen, wat denk je ervan?
Angela: O, dat is een geweldig idee!
Beiden samen: Dank U, Heer, omdat U ons Uw Wil laat zien wanneer we ons in Uw handen begeven.

Moeder,

Dank u dat u ons de weg wijst, dat u ons laat zien dat we kleine kinderen zijn en dat we de Liefde van de Vader nodig hebben.
Geprezen zij de Heer!

Vandaag Heer laat u me zien hoe ik mezelf moet geven, hoe ik moet liefhebben. U liefhebben boven alles met mijn hele wezen en mijn naaste als mijzelf.
En wie is meer mezelf dan mijn eigen vlees? Mijn echtgenoot. Door ons sacrament van het huwelijk zijn we niet twee, we zijn één vlees.
En in dat vlees moet ik U liefhebben, mijn echtgenoot liefhebben. Hem of haar altijd en boven alles liefhebben, in alle omstandigheden en vooral wanneer hij of zij verblind is door de zonde, of gewond. Wanneer hij het, het minst verdient, mij het meest nodig heeft.
Ik weet dat dit voor mij onmogelijk is, maar niet als ik leef vanuit de genade van het Sacrament van het Huwelijk: voor U, met U en in U, want U kunt alle dingen. Dank U Heer voor de genade die U ons geeft door middel van ons sacrament. U zij geprezen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Teresa: (in gebed) Heer, U weet dat ik mijzelf geef aan anderen in verschillende kerkelijke initiatieven, maar vandaag voel ik dat U meer van mij vraagt, dat U wilt dat ik allereerst liefheb in mijn huiselijke kerk, dat ik mijzelf geef aan mijn echtgenoot zoals U zich geeft aan uw echtgenote de Kerk.
Ik vraag om uw genade, Heer, omdat ik het vaak moeilijk vind. Omdat ik mijn man niet zie als mijn naaste, maar als een tegenstander, als een vijand tegen wie ik me moet verdedigen. Heer, reinig mijn ogen en geef mij Uw genade voor mijn sacrament. Amen

Moeder,

Dank U dat U ons de weg van de echtelijke liefde hebt getoond. Gezegend bent U voor altijd. Zegen U voor altijd.

Woord van de Heer.

Ben ik bang?

Heer, U staat erop dat we niet bang zijn, dat “zelfs de haren op ons hoofd geteld zijn”. Met andere woorden, dat U alles weet, dat U weet wat we doormaken, dat als U het toestaat, dat is omdat U een groter goed tot stand zult brengen als we het in Uw handen leggen.
Er is maar één ding dat U ons zegt te vrezen, “vrees hem die ziel en lichaam kan leiden naar verdoemenis in de hel, dat wil zeggen dat we alleen bang moeten zijn dat we ons laten leiden door de boze, die wil dat we Uw Wil niet doen, dat we U wantrouwen, dat we in wanhoop vervallen.
Dus, Heer, we laten alles in Uw handen. We willen alleen Uw wil doen. Handelen zoals het U behaagt, handelen zoals U zou handelen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Manolo: Ana, ik kan er niet meer tegen! Ik ben het zat, ik lijd zoveel met onze zoon Carlos. Ik kan er niet meer tegen, hij gaat het ontdekken, en jij, als je hem verdedigt, dan zul je het zien!
Manolo, alsjeblieft. Ik begrijp je boosheid, maar voordat je iets zegt, alsjeblieft, bid, leg het in de handen van de Heer.
Manolo: Jaren geleden zou ik boos op je zijn geweest, maar na wat ik leer en ervaar in het Project, ga ik naar je luisteren.
(Na het bidden en het in de handen van de Heer leggen)
Manolo: Ana, ik heb veel last van Carlos. Het loopt uit de hand. Ik weet niet wat ik moet doen. Maar aan de voet van het kruis heb ik me gerealiseerd dat onze zoon Gods zoon is, dat Hij het het beste weet, dat Hij zal weten waarom dit gebeurt…. Dus morgen ga ik met Carlos praten om te zien wat er met hem aan de hand is, zodat hij zich gehoord en geliefd voelt, en vooral, zodat hij vertrouwt op God, die zijn Vader is en die zielsveel van hem houdt. Ik zeg hem dat als hij wil, ik hem zal meenemen naar de biecht en dat we samen naar de mis zullen gaan. Als hij naar me luistert, geweldig. En als hij niet naar me luistert, zal ik nog meer voor hem bidden en zal ik mijn leven blijven geven voor ons gezin. Elke dag wil ik mezelf meer geven voor Christus, met Christus, in Christus.
Ana: Wat geweldig om van je te horen, Manolo! Ik ga met onze kinderen praten om voor hun broer te bidden en offers voor hem te brengen. Met al onze gebeden en offers zal de Heer het doen. We weten niet wanneer, maar Hij zal het doen. Ik vertrouw volledig op Christus, Hij heeft zijn leven voor ons gegeven, Hij is zo goed!

Moeder,

Help ons om altijd naar uw Zoon te luisteren en onze smeekbeden aan zijn voeten te brengen. Bij U hebben we niets te vrezen. Dank U voor alles. Prijs de Heer.

De Heer geeft ons altijd het honderdvoudige terug.
In ons leven moet Hij, en Hij alleen, onze prioriteit zijn. Het is waar dat we een aantal “staatsverplichtingen” hebben en ook door die verplichtingen te vervullen, dienen we God, maar soms verleidt de duivel ons door meer belang te hechten aan sommige aardse dingen dan aan goddelijke dingen.
In het evangelie spreekt Christus over honderdvoudig ontvangen, maar we vragen ons af: als we onszelf aan de Heer geven, doen we dat dan voor de beloning of uit liefde? We moeten onszelf geven uit liefde, zonder iets terug te verwachten, want het simpele feit dat we onszelf geven is al meer dan een geschenk (“Er is meer vreugde in het geven dan in het ontvangen”. Handelingen 20,35). Geven moet zonder maat zijn, zoals vele heiligen door de geschiedenis heen hebben gezegd, en dat is dat we moeten geven tot het pijn doet.

Maria: Schat, wil je me vandaag helpen met het klaarmaken van het eten? Ik heb een zware middag gehad op het werk en ik weet niet of ik tijd heb.
Karsten: Goed… maar als ik je vandaag help, ga je dan mee naar dat etentje met mijn vrienden op dinsdagavond?
Maria: Serieus? Het is gewoon dat je vrienden slechte grappen vertellen, soms gaan ze een beetje te ver en dan voel ik me een beetje ongemakkelijk… Daarom ga ik niet graag naar die etentjes.
Karsten: Je hebt gelijk schat, sinds we dichter bij de Heer komen, vind ik het ook moeilijk om naar die etentjes te gaan waar ze om alles lachen, maar dan op een slechte manier… Trouwens, neem me niet kwalijk, want ik hoef niet van je te houden met voorwaarden. Op dit moment stroop ik mijn mouwen op en maak ik een superlekker diner.
Maria: Wat geweldig! Ik kan je niet genoeg bedanken. Ik bedenk me dat we het plan kunnen veranderen, eens kijken wat je ervan vindt… Laten we tegen je vrienden zeggen dat we de dinsdag ervoor afspreken in de aanbiddingskapel en dat we dan gaan eten, zodat we ze dichter bij de Heer kunnen brengen.
Karsten: Dat lijkt me een geweldig idee! Zo zal Jezus hun harten veranderen.

 
Moeder,

Help ons om onszelf te geven zonder grenzen, zonder voorwaarden, totdat het pijn doet. Eer en lof aan de Heer die het allemaal mogelijk maakt.

Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilig Evangelie van Matteüs

Vrede in ’t huis.

In het huwelijksleven moeten we deze zending opvatten als de missie die we hebben om het Koninkrijk van God naar ons huis, naar onze echtgenoot te brengen.
Vaak verwachten we dat de ander verandert, en het moet duidelijk zijn dat dit niet is wat Jezus van ons als echtgenoten vraagt. Hij wil dat ieder van ons, ongeacht hoe de ander handelt, door zijn daden verkondigt dat het Koninkrijk dichtbij is. Hij is aanwezig en actief te midden van de menselijke liefde en ieder van ons heeft de verantwoordelijkheid om dit in de eerste plaats aan onze echtgenote en daarna aan anderen te laten zien.
Laten we door naar elkaar te kijken, door met elkaar om te gaan, door over onze echtgenote te praten zien dat het Koninkrijk van God nabij is?
Het echtelijk huis is dat “huis” waar het evangelie over spreekt, dat Gods vrede kan verwelkomen of afwijzen. Laten we de genade verwelkomen dat de vrede waar we naar verlangen altijd aanwezig mag zijn in ons huis.

Toegepast op het getrouwde leven:

Paloma: Nacho, de laatste tijd blijf ik nadenken over welk getuigenis we uitstralen naar anderen. Denk je dat we de goede geur van Christus achterlaten met onze aanwezigheid?
Nacho: Nou, de waarheid is: misschien niet. Menselijk eerbied is belangrijker voor mij, en de waarheid is dat ik niet in staat ben om het getuigenis te geven dat Christus van me vraagt.
Paloma: Denk je dat ons gedrag anders is in het bijzijn van God dan in het bijzijn van anderen? Zijn we geen authentiek echtpaar dat altijd handelt in het bijzijn van God?
Nacho: Nou, natuurlijk van mijn kant, en nu je het vraagt en ik erover nadenk, denk ik van niet. Ik geef veel om wat andere mensen denken en ik weet zeker dat ik het niet goed doe.
Paloma: Nou, denk ook niet zo slecht over jezelf. Je hebt iedereen verteld dat je in Vormselcatechese zat en je vertelt ook veel mensen dat we in een groep van het Project van de echtelijke liefde zitten
Nacho: Dat is waar. Misschien ben ik niet zo “slecht”. Hahaha
Paloma: Nacho, je bent niet slecht. En veel minder slecht, in de ogen van God. Maar het is goed dat we hier vaak over nadenken, zodat we nooit vergeten waar we zijn en waar God wil dat we zijn en wat God van ons wil, denk je niet?
Nacho: Natuurlijk. Dank je wel dat je me eraan herinnert en dat je me er ook aan herinnert dat ik in dit opzicht ten goede veranderd ben door de genade van God. Natuurlijk zie ik steeds duidelijker dat jij altijd bent wat ik nodig heb om in de hemel te komen. Dank je wel, mijn lieve.

Moeder,

Help me om Uw voorbeeld te volgen van onthechting van de dingen van de wereld, om geen zilver of kleingeld of een andere bovenkleed of sandalen te hoeven dragen… om de Wil van God te vervullen. Prijs Hem voor altijd.