Categoriearchief: Sin categoría

Slaven van het Hart van Maria. Commentaar voor Echtparen: Lucas 2, 41-51

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

De ouders van Jezus reisden ieder jaar, 
bij gelegenheid van het paasfeest, naar Jeruzalem.
En overeenkomstig het gebruik bij dit feest gingen zij opnieuw 
daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was.
Maar na afloop van die dagen bleef het kind Jezus, 
terwijl zij terugkeerden, in Jeruzalem achter, zonder dat zijn ouders het wisten.
In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond, gingen zij een dagreis ver 
en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden.
Omdat zij Hem niet vonden, keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug.
Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel, waar hij te midden van de leraren zat, 
naar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde.
Allen die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn begrip en zijn antwoor­den.
Toen zij Hem daar opmerkten, stonden zij versla­gen. Zijn moeder zei tot Hem: 
‘Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan? Denk toch eens 
met wat een pijn uw vader en ik naar U hebben gezocht.’
Maar Hij antwoordde: ‘Wat hebt ge toch naar Mij gezocht? 
Wist ge dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’
Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.
Hij ging met hen mee naar Nazaret en was aan hen onderdanig. 
Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart.
Woord van de Heer.
Slaven van het Hart van Maria.
Als we dit evangelie lezen, kunnen we er zeker van zijn dat Jozef en Maria op geen enkel moment schuld hadden aan het feit dat ze het Kind kwijt waren, maar dat ze, ondanks hun angst, samen naar Hem zochten. Hoe nodig is het voor onze kinderen (en alle mensen om ons heen) om ons altijd verenigd te zien, als de echtgenoten die we zijn, terwijl we de wil van de Vader doen. Ze leren meer van ons getuigenis van ons geloofsleven dan van wat we hen kunnen vertellen.
Vandaag gedenken we het Onbevlekt Hart van de Maagd Maria. Zij, de minste onder de kleinen, maar tegelijkertijd de grootste omdat zij de Moeder van de mensgeworden God was. We moeten leren dienaars van de Dienares te zijn en, net als zij, in alle omstandigheden te zoeken naar wat Gods wil is.
Wij echtgenoten kunnen slaven van onze echtgenoot worden om te groeien in nederigheid, niet om onze eigen criteria op te leggen, maar omdat we, wetend dat we de bemiddeling van de Heilige Geest voor elkaar zijn, gemeenschap zoeken en wat is een betere manier om dat te bereiken dan onszelf en ons huwelijk aan haar over te geven?
Zij was het eerste tabernakel, degene die de Heer verwelkomde vanuit het diepst van haar wezen en haar Hart en daarom onze beste lerares om te weten hoe we dat moeten doen. Zoals St. Louis Marie Grignion de Montfort zei in zijn “Verhandeling over de ware devotie”: Maria is de gemakkelijkste, de kortste, de meest volmaakte en de zekerste weg naar Jezus. Daarom nodigen wij u allen uit om u aan haar toe te wijden, u volledig aan haar over te geven en ons zo door haar naar de Heer te laten leiden.

Toegepast op het getrouwde leven:

Dani: Ik dacht dat we dit weekend een uitstapje naar het strand konden maken, wat denk jij?
María: (Ze denkt binnensmonds: we hadden gezegd dat we, omdat het erg warm zou worden, een mooie dag in de bergen zouden kunnen gaan wandelen.) Wat een goed plan, schat! Ik zal de zwemkleding en handdoeken even nakijken, dan hebben we alles klaar.
Dani: Ik weet niet of het aan mij ligt, maar de laatste tijd heb ik het gevoel dat je het over alles met me eens bent… Vroeger hadden we altijd ruzie omdat we het niet eens waren over de plannen.
Maria: Je hebt gelijk Dani, het is gewoon dat… een maand geleden heb ik me toegewijd aan Onze Lieve Vrouw en ik probeer te leven zoals zij. Voordat ik iets doe, bid ik hoe zij het zou doen of zeggen, en de waarheid is dat het steeds minder moeilijk wordt en dat ik gelukkiger ben.
Dani: Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar het is moeilijk voor mij om het te volgen, ik raak ontmoedigd en ik geef het uiteindelijk op…
María: Wat vind je ervan om samen de consecratie te doen?
Dani: Maar als je het al gedaan hebt, ga je het dan nog een keer doen?
María: Natuurlijk! Ten eerste omdat we onszelf elke dag zouden moeten toewijden, en ten tweede omdat ik het mooi vind om het samen te doen, zodat we meer momenten van gebed samen hebben.

 
Moeder,

Help ons om uw slaven te zijn, zodat we een hart als het uwe hebben waarin we de plannen die de Heer voor ons huwelijk heeft, kunnen bewaren en bidden.


Laten we het verlorene zoeken. Commentaar voor echtparen: Lucas 15, 3-7

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd hield Jezus de Farizeeën en Schriftgeleerden deze gelijkenis voor:
‘Wanneer iemand onder u honderd schapen heeft en er een van verliest, 
laat hij dan niet de negenennegentig in de wildernis achter 
om op zoek te gaan naar het verlorene, totdat hij het vindt?
En als hij het vindt legt hij het vol vreugde op zijn schou­ders,
gaat naar huis; roept zijn vrienden en buren bij elkaar en zegt hun: 
Deelt in mijn vreugde, want mijn schaap dat verloren was geraakt, heb ik gevonden.
Ik zeg u: zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over een zondaar die zich bekeert, 
dan over negenenne­gentig rechtvaardigen, die geen bekering nodig hebben.

Woord van de Heer.

Laten we het verlorene zoeken.

In het huwelijksleven zijn er ook “verloren schapen”. Soms gaat het niet om grote fouten, maar om momenten waarop een van de echtgenoten “losgekoppeld” is van zijn echtgenoot omdat hij zich gekwetst of onbegrepen voelt door de ander en zijn toevlucht heeft gezocht in zichzelf, omdat hij zich slachtoffer voelt van de ander.
Deze gelijkenis van de Goede Herder nodigt ons, de echtgenoten, uit om altijd uit onze trots en egoïsme te komen en naar degene toe te gaan die “losgekoppeld” is en niet weet of niet ziet hoe terug te keren…
De Heer vraagt ons om altijd bruggen te bouwen, om altijd de gemeenschap te zoeken, om nooit moe te worden onvoorwaardelijk te vergeven en om vergeving te vragen
En als we zo handelen, als de band hersteld is, als wonden verzoend zijn en blikken herenigd… dan is er ook feest in de hemel. Want er is geen grotere vreugde dan liefde die thuiskomt nadat ze is afgedwaald.

Toegepast op het getrouwde leven:

Paloma: (komt heel nerveus het huis binnen na een dag hard werken) Alfonso heb je gedaan wat ik je gevraagd heb?
Alfonso: Het spijt me schat, ik heb vandaag geen tijd gehad.
Paloma: Het is altijd hetzelfde; je hebt nooit tijd voor wat ik je vraag te doen; ik weet zeker dat je tijd hebt gehad om naar je moeder te gaan en je eigen dingen te doen. Ik ben het echt zat. Je bent een egoïstisch stuk stront (Paloma slaat de deur dicht en sluit zichzelf op in de kamer).
Alfonso: (Als hij ziet dat zijn echtgenote nerveus is, bidt hij in stilte) Heer, help me om Paloma met uw ogen te zien. Help me haar te begrijpen en, zonder haar te veroordelen, te weten dat wanneer ze het het minst verdient, zoals nu, ze me het hardst nodig heeft; geef me de kracht om haar te hulp te schieten.
Alfonso: (Laat een redelijke tijd op zich wachten en gaat naar de deur van haar kamer) Lieverd, vergeef me, je weet dat ik een beetje een puinhoop ben en dat ik mezelf heel slecht organiseer en daarom heb ik geen tijd gehad om te doen wat je me vroeg, maar ik verzeker je dat ik het morgen zonder mankeren zal doen.
Paloma: (De kamer verlatend) Nou, vergeef me. Ik ben erg nerveus geweest en ik heb het op jou afgereageerd. Je weet niet hoeveel het me helpt dat je, als ik mezelf niet eens kan uitstaan, in plaats van mij te pesten, begrip toont en me komt redden.
Alfonso: Dat is mijn Palomita.
Paloma: We hebben al een paar dagen geen echtelijk gebed gehad en dat merk je meteen. Vanavond gaan we zonder mankeren weer bidden, ben je het daarmee eens?
Alfonso: Natuurlijk ben ik het ermee eens. Dank je wel dat je me eraan herinnert.

Moeder,

Help me om te leren liefhebben, vraagt uw Zoon ons, door er steeds weer op uit te gaan om mijn echtgenoot te ontmoeten, ook als hij of zij dat het minst verdient. Uit Uw hand kan de liefde altijd weer gevonden worden. Lof zij God die Liefde is.


Herder en weide. Commentaar voor echtparen: Matteüs 7, 21-29

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Niet ieder die tot Mij zegt: Heer, Heer! zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar hij die de wil doet van mijn Vader die in de hemel is.
Velen zullen op die dag tot Mij zeggen: Heer, Heer, hebben wij niet in uw Naam geprofeteerd en hebben wij niet in uw Naam duivels uitgedreven en in uw Naam veel wonderen gedaan?
Maar dan zal Ik hun onomwonden verklaren: Nooit heb Ik u gekend; gaat weg van Mij, gij die ongerech­tigheid doet!
Ieder nu, die deze woorden van Mij hoort en ernaar handelt, kan men vergelijken met een verstandig man die zijn huis op rotsgrond bouwde.
De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij stortten zich op dat huis, maar het viel niet in, want het stond op gegrondvest op de rots.
Maar ieder die deze woorden van Mij hoort, doch er niet naar handelt, kan men vergelijken met een dwaas die zijn huis bouwde op het zand.
De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij beukten dat huis, zodat het volledig verwoest werd.’
Toen Jezus deze toespraak geeindigd had, was het volk buiten zichzelf van verbazing over zijn leer.
Want Hij onderrichtte niet zoals hun schriftgeleerden, maar als iemand die gezag bezit.
Woord van de Heer.

Herder en weide.

Als echtgenoot vind ik het moeilijk om zijn woorden “in praktijk te brengen”. In de praktijk “leg ik mijzelf toe” op het interpreteren van zijn woord en eis ik van mijn echtgenoot “in Jezus’ naam” wat hij wel of niet moet doen. Wat een “subtiel” verschil en wat een verwoesting voor mijn huwelijk.
Ik kan gaan denken dat ik, omdat ik Jezus als herder volg, weet wat het beste is voor mijn echtgenoot en kinderen, terwijl ik vergeet dat Jezus boven alles “weide” is, Hij is het voedsel dat Zijn woord in mijn hart doet ontkiemen en in de praktijk is Hij het die mijn echtgenoot helpt door mij.
Laten we ophouden ons te verschansen in onze zekerheden en ons hart voor Hem openen in gebed. Moge Hij ons kennen!

Toegepast op het getrouwde leven

Almudena: (kijkt met genegenheid naar haar echtgenoot) Vandaag, terwijl ik bad, inspireerde Jezus in mijn hart een heel sterk idee…. Soms heb ik het gevoel dat ik probeer degene te zijn die alles in ons gezin regisseert, alsof ik precies weet wat God wil dat je doet.
Luis: (verrast) En dat stoort je?
Almudena: Het is niet dat het me stoort… maar ik realiseer me dat in plaats van God tot jou te laten spreken, ik voor God spreek, alsof ik zijn stem heb.
Luis: (nadenkend) Ik heb het ook gevoeld, ik ga niet tegen je liegen. Soms klinken je woorden voor mij meer als een bevel dan als hulp. Maar ik weet dat je het doet omdat je gelooft dat het het beste voor me is… en ik probeer je te begrijpen.
Almudena: Het spijt me zo… Ik ben aan het leren dat Jezus volgen niet zozeer gaat over “jou leiden”, maar over mezelf toestaan om door Hem getransformeerd te worden. Dat mijn gebed niet alleen is om voor jou te bidden, maar ook om me met Hem te voeden en Hem door mij te laten handelen.
Luis: Dat vind ik mooi… dat Jezus niet alleen onze herder is, maar ook onze voeding. Misschien als we ons allebei door Hem laten voeden, zal Hij ervoor zorgen dat we samen groeien.
Almudena: (neemt zijn hand) Wil je samen bidden? Zonder dingen te vragen. Gewoon luisteren.
Luis: Dat zou ik graag willen. Laat Hem ons centrum zijn, niet onze verwachtingen.

Moeder,

U die onze God in uw schoot droeg, leer ons om zijn woord vruchtbaar te laten zijn in onze harten. Dank u dat u zoveel van ons houdt!

De boom van het hart. Commentaar voor echtparen: Mt 7, 15-20

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Wacht u voor de valse profeten, mensen die tot u komen in schaapskle­ren, maar van binnen roof­zuchtige wolven zijn.
Aan hun vruchten zult ge ze kennen. Plukt men soms druiven van dorens of vijgen van distels?
Zo brengt iedere goede boom goede vruchten voort, maar de zieke boom brengt slechte vruch­ten voort.
Een goede boom kan geen slechte vruchten dragen, noch een zieke boom goede vruchten.
Iedere boom die geen goede vruchten voortbrengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen.
Aan hun vruchten dus zult ge ze kennen.

Woord van de Heer.

 

De boom van het hart.

De Heer vertelt ons dat om goede vruchten te dragen, de boom gezond moet zijn, want een zieke boom draagt slechte vruchten. Hoe is het met mijn hart? Niet in de oppervlakkige emoties, niet in de huid, maar diep van binnen, welk deel ervan is verziekt? Want dat is wat mij verhindert om goede vruchten te dragen.
Heer, vandaag leert u me hoe belangrijk het is om oplettend te zijn en me niet te laten misleiden door uiterlijkheden: het zijn niet mijn echtgenoot en zijn dingen, noch de omstandigheden, noch de moeilijkheden buiten, die me verhinderen om goede vrucht te dragen; het is mijn zieke hart.
Wat doe ik? Wend ik me tot genade, werk ik samen met de Heilige Geest om mijn hart te genezen zodat ik goede vrucht kan dragen? Help ik mijn echtgenoot om het zieke deel van zijn hart te genezen? De Heer, die zielsveel van ons houdt en wil dat er goede vruchten in ons huwelijk groeien, is degene die ons deze waarschuwing geeft, dat we ons niet moeten laten misleiden en moeten kijken naar wat er uit ons hart komt.
Ik ga mijn best doen om mijn hart te helen en het hart van mijn echtgenoot te helpen helen, zodat ons huwelijk de beste vruchten kan dragen.

 

Toegepast op het getrouwde leven:

(Sandra herinnert zich een voorval uit het verleden met haar schoonmoeder en vraagt Hector om hulp)
Sandra: Schat, je moet me helpen, ik herinner me wat je moeder tegen me zei en ik word boos omdat ik haar had moeten antwoorden…..
Hector: Schat, het is maar een verleiding… Ik ben trots op je en ik weet hoe hard je geprobeerd hebt om je mond te houden, ik weet hoe hard je geprobeerd hebt om mijn moeder te accepteren en van haar te houden….
Sandra: Ja, maar…
Hector: Waarom onthoud je dat nu, het verleden is in de genade van de Heer! Ik weet dat je hart een gewond deel heeft, maar met Gods genade zal het genezen en grote vrucht dragen.
Sandra: Heel erg bedankt voor je hulp, ik weet niet wat ik zonder jou zou moeten! Vergeef me dat ik terugging naar het verleden!

 

Moeder,

Leer ons en help ons om aandachtig te zijn zoals U altijd was, aandachtig en zorgzaam. Gezegend bent U voor altijd!

Hij was met hem. Commentaar voor echtparen: Lucas 1, 57-66.80

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas.

In die tijd brak voor Elisabet het ogenblik aan, dat zij moeder werd; zij schonk het leven aan een zoon.
Toen de buren en de familie hoorden, hoe groot de barmhartigheid was die de Heer aan haar had betoond, deelden zij in haar vreugde.
Op de achtste dag kwam men het kind besnijden en ze wilden het naar zijn vader Zacharias noemen.
Maar zijn moeder zei daarop: ‘Neen, het moet Johannes heten.’
Zij antwoord­den haar: ‘Maar er is in uw familie niemand die zo heet.’
Met gebaren vroegen zij toen aan zijn vader, hoe hij het wilde noemen.
Deze vroeg een schrijftafeltje en schreef er op: ‘Johannes zal hij heten.’ Ze stonden allen verbaasd.
Onmiddellijk daarop werd zijn mond geopend, zijn tong losgemaakt en verkondigde hij Gods lof.
Ontzag vervulde alle omwonenden en in heel het bergland van Judea werd al het gebeurde rondverteld.
Ieder die het hoorde, dacht er over na en vroeg zich af: ‘Wat zal er worden van dit kind?’ Want de hand des Heren was met hem.
Het kind groeide op en de Geest beheerste hem meer en meer. Hij verbleef in de woestijn tot de dag, waarop hij zich aan Israel in het openbaar vertoonde.
Woord van de Heer.

Hij was met hem.

Vandaag vieren we het feest van Johannes de Doper, die sprong in de schoot van zijn moeder, de heilige Elisabeth, toen de groet van Maria hem bereikte. Heer, geef dat we op elk moment van ons leven weten hoe we U op deze manier kunnen herkennen.  Mogen we altijd bereid zijn om ons “Ja” te geven tegen de ultieme gevolgen, tot op het punt dat we ons leven kunnen geven om uw plan van Liefde voor het huwelijk te verdedigen.  Maar we kunnen het niet alleen, neem Uw Hand niet van ons weg.

Toegepast op het getrouwde leven::

Paco: Clara, wat mooi dat Johannes de Doper zijn leven heeft gegeven om het huwelijk te verdedigen, hij gaf niet om de mening van de wereld, maar hij verdedigde de enorme waardigheid die ons sacrament heeft, het belang van eenheid en trouw aan onze band.
Clare: Hij is de eerste martelaar voor het huwelijk. Stel je de vruchten voor van elke druppel van zijn vergoten bloed. En gaan we achterover leunen en toekijken hoe zoveel getrouwde stellen de handdoek in de ring gooien en gaan scheiden?
Paco: Ik denk dat we een duidelijk pad hebben om te volgen, er is zoveel te doen!  Laten we ons volledig geven aan de missie van Onze Lieve Vrouw.  Als jij het goed vindt, kunnen we de preisters van onze kleine groepen bellen en zeggen dat ze op ons kunnen rekenen voor alles wat ze nodig hebben.
Clara: Oh Paco, wat spannend! Ik vind het een prachtig idee. Laten we God veel dank zeggen voor de vruchten die het echtelijk gebed en de sacramenten in ons huwelijk geven, het is tijd om dit geschenk dat de Heilige Moeder aan ons gezin geeft te delen. Laten we erheen gaan, naar de missie!

Moeder,

Moge ook onze ziel de grootheid van de Heer verkondigen, moge onze geest zich verheugen in God, onze Verlosser, en moge het Hem behagen onze nederigheid te zien. Glorie aan God!