Dagelijks archief: 12 februari, 2026

Altijd aanwezig. Commentaar voor echtparen: Marcus 7,24-30.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 7,2430.

In die tijd trok Jezus naar de streek van Tyrus en Sidon. Hij ging een huis binnen en wilde niet dat iemand het te weten kwam, maar Hij kon niet onopgemerkt blijven.
Een vrouw wier dochtertje door een onreine geest was bezeten, kwam dan ook, zodra ze van Hem gehoord had, naderbij en wierp zich aan zijn voeten.
De vrouw was een Helleense van Syrofenicische afkomst. Zij vroeg Hem de duivel uit haar dochter uit te drijven.
Hij sprak tot haar: ‘Laat eerst de kinderen verzadigd worden, want het is niet goed het brood dat voor de kinderen bestemd is aan de honden te geven.’
Maar zij had een antwoord en zei Hem: ‘Jawel, Heer. De honden onder tafel eten immers van de kruimels van de kinderen.’
Toen sprak Hij tot haar: ‘Omdat ge dit zegt, ga heen, de duivel heeft uw dochter verlaten.’
Zij keerde naar huis terug, trof haar kind te bed en bevond dat de duivel was heengegaan.

Altijd aanwezig

Het kan vaak lijken alsof de Heer onopgemerkt blijft of op een bepaald moment niet aanwezig is, en we kunnen Hem zelfs verwijten dat Hij bepaalde situaties toestaat, maar dat is niet zo. Wanneer we die indruk hebben, is dat omdat we Gods wil niet accepteren of begrijpen. Maar de Heer is altijd aanwezig, aan onze zijde, zelfs op die momenten dat we niet willen dat Hij er is, maar Hij is veel meer op ons gericht dan we ons kunnen voorstellen en we denken alleen aan Hem als we zien dat we het zelf niet kunnen of niet begrijpen. Hoe verandert alles wanneer we God op elk moment zoeken, in wat we doen en niet doen, in het goede en het slechte, ons bewust van de ware aanwezigheid van de Heer in alles, soms om dank te zeggen en soms om vergiffenis te vragen. God is altijd aan onze zijde, maar we nemen Hem niet waar als we dat niet willen. We hebben de absolute vrijheid om Hem te willen of niet te willen, en Hij openbaart zich op vele manieren en het hangt altijd van ons af.

 

Toegepast op het huwelijksleven:

Valeria: Eduardo, heb je gemerkt hoe prettig Ángeles en David bij elkaar zijn? De manier waarop ze met elkaar praten, hoe ze naar elkaar kijken, de fijngevoeligheid in hun omgang met elkaar en een oneindig aantal details die je opvallen als je bij hen bent.

Eduardo: Ja Valeria, hoe kan ik dat niet opmerken, het is onmogelijk om het niet op te merken, in tegenstelling tot jou en mij, die altijd kijken wie het sterkst is.

Valeria: Je merkt dat God een belangrijke rol speelt in hun leven en hun huwelijk. Ze zoeken Hem in alles, aanvaarden Zijn wil en brengen die in praktijk door Hem te eren met hun liefde.

Eduardo: Eigenlijk zouden jij en ik dat ook kunnen proberen. Wat is het verschil tussen hen en ons? Alleen willen we niet accepteren dat God in ons is en laten we dat merken door elkaar te willen domineren.

Valeria: Je hebt helemaal gelijk, Eduardo, laten we het proberen. We weten nu dat de oplossing niet ligt in gelijk hebben, maar in vertrouwen op de Heer, wetende dat Hij in ons is.

Eduardo: En wat is een betere manier om te beginnen dan je om vergeving te vragen. Vergeef me, lieve Valeria, ik ben egoïstisch tegen je geweest door je mijn mening op te dringen en mijn zwakheden niet te erkennen, door me sterk voor te doen door je pijn te doen.

Valeria: Dank je, Eduardo, je bent een geschenk en ik heb dat niet willen zien omdat ik dacht dat je altijd voor mij klaar moest staan en dat alles moest gaan zoals ik wilde. Vergeef me dat ik niet heb gezien wat voor een geweldige man je bent.

Eduardo: Jij bent pas geweldig, je bent de mooiste vrouw ter wereld.

Valeria: Laten we er helemaal voor gaan. Nu we de demon van ons eigen ego hebben verdreven, vind je het dan een goed idee om samen naar de mis te gaan om God te danken voor ons huwelijk?

Moeder:

Help ons om je Zoon altijd in gedachten te houden via onze echtgenoot. God zij gezegend.