Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Jezus, hoe doe ik dat in mijn huwelijk? Kun je goede werken doen zonder dat het licht schijnt? Kun je goede werken doen zonder dat ze dienen om God te verheerlijken? Ja, U weet het, mijn Jezus, want U kent mijn hart. Vaak doe ik dingen zonder er liefde in te zoeken, niet zoals U ze zou doen. Op subtiele wijze word ik beheerst door eigenliefde en zoek ik mezelf, dus wat mij goed lijkt, is niets anders dan de ander gebruiken voor mijn eigen voordeel, dingen doen om erkenning te krijgen. En dan komt de duisternis: omdat men niet erkent hoe goed ik ben, word ik boos, ook al is het niet meer dan die droefheid of onbehagen in mijn hart.
Maar wanneer ik me door U laat leiden, wanneer mijn hart zich laat verbranden in de Oven van Liefde die Uw Hart is, en gezuiverd wordt van zijn eigenliefde, dan zie ik dat door mijn vrouw lief te hebben in alle omstandigheden, wanneer het goed met haar gaat, wanneer het slecht met haar gaat, wanneer ze me vraagt wat ik leuk vind, wanneer ze me vraagt wat ik niet leuk vind, wanneer ik me overgeef aan die kleine details… dan laat U dat Licht schijnen dat voortkomt uit Uw genade en ons laat genieten van een klein stukje hemel op aarde; en onze kleine daden geven eer aan God de Vader, omdat ze de waarde hebben dat ze niet door ons zijn gedaan, maar door de Zoon. Hoeveel licht straalt een huwelijk dat zo leeft, in overgave aan de Heer, uit in de wereld. Hoeveel vreugde hebben zij in hun hart. Dat wil ik, en jij?

Toegepast op het huwelijksleven:

Rosa: Ik lees al een tijdje elke dag een commentaar op het evangelie op een website. Het is bedoeld voor echtparen. Meestal heb ik het gevoel dat het niet voor mij is, dat het niet echt is.
Jan: Ah ja, dat van Project Echtelijke Liefde. De dialogen zijn soms een beetje melig, vind je niet? En soms vind ik het te hoogdravend. Ik vind het ook niet erg realistisch.
Rosa: Ja, ik heb dat geloof niet, dat gevoel van ‘Gods liefde’, dus dat schrikt me ook af. Maar vandaag heb ik een echtpaar ontmoet dat een bijzondere vrede en geluk uitstraalt. Hun kijk op alledaagse dingen, op problemen, is anders. Het is alsof ze een licht uitstralen, een bijzondere vreugde.
Jan: Ja, en wie zijn dat?
Rosa: Een echtpaar uit de parochie. Ze doen mee aan het Project Echtelijke Liefde en ik heb maar even met ze gesproken, maar ik was onder de indruk van het licht dat ze uitstralen. Dat wil ik ook. Ik weet niet hoe ze dat hebben bereikt, ik weet niet wat ze hebben gedaan, maar ik verzeker je dat het anders is, ze hebben iets.
Jan: Zo bijzonder is het toch ook weer niet?
Rosa: Ik verzeker je dat ik wat ik in hen heb gezien ook zou willen ervaren. Wil je dat ik het hen vraag als ik ze zie?
Jan: Ja, een duwtje in de rug voor ons huwelijk kan geen kwaad.

Moeder,

Breng ons naar het Hart van Jezus, naar Zijn Oven van Liefde, opdat Hij onze harten zuivert en onze werken God verheerlijken. Geprezen zij de Heer voor altijd!

Jezus merkt hoe moe zijn apostelen zijn. Hij vraagt niet meer van hen dan ze kunnen geven, hij oefent geen druk op hen uit en veroordeelt hen niet; integendeel, hij begrijpt hen ten volle en nodigt hen uit om met hem mee te gaan om uit te rusten, en omarmt hen met barmhartigheid.
Deze houding van Jezus spreekt ons vooral aan in het huwelijksleven. Wat doen wij, echtgenoten, als onze echtgenoot moe thuiskomt na een lange werkdag? Verwijten we hem dan: “Je bent nooit thuis”, of verwelkomen we hem met dankbaarheid en erkennen we de enorme inspanningen die hij voor zijn gezin levert?
“Kom en rust uit bij mij, echtgenoot”.
Je echtgenoot verwelkomen betekent ook jezelf in stilte en met liefde afvragen: wat doet hem pijn, wat weegt hem zwaar? Medeleven met je echtgenoot betekent niet dat je alles goedpraat, maar dat je je hart niet verhardt, ook al is dat moeilijk. Het betekent dat je kiest voor begrip in plaats van verwijten, voor nabijheid in plaats van afstand. Het is een manier om echtelijke liefde te beleven, door aanwezig te zijn: een geschenk van God dat in ons hart woont en voortdurend aan de deur klopt. Als we open doen, wordt ons leven een gave en een eucharistie voor anderen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: Schat, kun je met me mee gaan boodschappen doen? Ik heb er vandaag geen zin in.
Emilio: Carmen… Ik wilde net gaan hardlopen… Ik heb er de hele week naar uitgekeken. Maar ik zie dat je het moeilijk hebt, dus natuurlijk gaan we samen.
Carmen: Dank je wel, echt waar. Ik weet dat je graag sport en het spijt me dat ik je daarvan afhoud, maar ik ben je dankbaar dat je de moeite neemt om met me mee te gaan.
Emilio: Maak je geen zorgen. Soms nodigt de Heer ons uit om lief te hebben in de kleine dingen, ook al verstoort dat onze plannen. Laten we gaan en ervan profiteren om samen te zijn.
Carmen: Dat helpt me enorm, Emilio. En als we terugkomen, kun je, als er tijd is, even gaan hardlopen.
Emilio: Perfect. En nu gaan we boodschappen doen… maar met een glimlach, oké? Want ook hier kun je liefhebben.

Moeder,