Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus
In die tijd ging Jezus de berg op en riep tot zich die Hij zelf wilde; en zij kwamen bij Hem.
Hij stelde er twaalf aan om Hem te vergezellen en door Hem uitgezonden te worden om te prediken,
met de macht de duivels uit te drijven.
Hij wees dus deze twaalf aan; aan Simon gaf Hij de naam Petrus;
verder Jakobus de zoon van Zebedeüs en Johannes de broer van Jakobus, aan wie Hij de naam Boanerges gaf, wat betekent: zonen van de donder;
vervolgens Andreas, Filippus, Bartolomeüs, Matteüs, Tomas, Jakobus de zoon van Alfeüs, Taddeüs, Simon de Ijveraar
en Judas Iskariot, die Hem heeft overgeleverd.
We stellen ons voor hoe de Heer hen een voor een zou roepen om Hem te volgen, en zij zeiden “ja” en gingen met Hem mee. Wat geweldig!
Welnu, dat mooie verhaal herhaalt zich vandaag en nu bij ons. Hij kiest ons om hier een prachtig plan te leven, een mooie en grote roeping om Hem te volgen: de roeping tot het huwelijk! En als echtgenoten zeggen we ja om Hem te volgen op onze trouwdag.
Waar zeggen we ja tegen? In voorspoed en tegenspoed, in gezondheid en ziekte, alle dagen van ons leven. Wat mooi! Gefeliciteerd! Zeggen onze vrienden, kennissen… Maar diezelfde mensen die ons feliciteerden, zeggen niet hetzelfde als het scenario anders is.
En dan, in het dagelijks leven, word ik moe en verwijt ik mijn echtgenoot dat hij zo hard werkt en me niet helpt… en zeg ik “nee” tegen de Heer. Mijn trots komt naar boven en ik word boos omdat mijn echtgenoot niet naar me luistert… en ik zeg “nee” tegen de Heer. En waar op onze trouwdag nog ‘gefeliciteerd’ werd gezegd, is het nu “ga uit elkaar”, waarom? Als alleen de situatie en de omstandigheden zijn veranderd? Is liefde dan afhankelijk van omstandigheden en van voorbijgaande aard? Nee, zoals de H. Paulus zegt: “Liefde houdt nooit op”.
Nu is het moment om meer lief te hebben, waar de Heer ons om ons “ja” vraagt, daar roept Hij jou en mij, hier en nu, hoor je dat niet? Ja? Dat is Hij die tegen ons, echtgenoten, roept: Kom en volg mij in je echtgenoot.
Toegepast op het huwelijksleven:
Carmen: Schat, ik ga het eten klaarmaken.
Carlos: Daar gaat ze weer, hardop zeggen dat ik haar moet helpen, dat weet ik zeker; ik blijf gewoon hier op internet.
Carmen: Wil je een omelet of liever roerei?
Carlos: Ze vraagt dat vast zodat ik haar ga helpen, want ik blijf hier zitten, ik verdien het… Eieren, Carmen!
Carmen: Schat, ik kom eraan en geniet van wat je aan het doen bent, want ik ben klaar met koken.
Carlos: Nee, ik was hier gewoon op zoek naar een horloge, meer niet.
Carmen: Laat me dan eens kijken, ik help je wel kiezen.
Carlos denkt: Wauw, ze maakt niet alleen het eten klaar, maar ze geeft ook om me, dat is geweldig, en ik dacht nog wel slecht over haar… De waarheid is dat sinds we naar de groep van de Echtelijke Liefde Project gaan, haar hart enorm aan het veranderen is, en ik blijf haar toch nog steeds met die vieze blik aankijken.
Carmen: Laat me de modellen eens zien, er zit vast wel een mooie bij.
Carlos: Schat, sorry dat ik je veroordeeld heb, ik dacht dat je me riep om van internet af te komen… Maar jij maakt het eten klaar en maakt je zorgen om het horloge dat ik wil. Ik ga nu de tafel dekken.
Carmen: Nou, ik zie dat je moe bent van je werk, dus ik maak het eten klaar en dan kunnen we hier samen van genieten.
Carlos: Dat hoeft niet, het heerlijke eten dat je hebt gemaakt wordt koud. Ik ga samen met de kinderen de tafel dekken en dan gaan we meteen eten, want ik weet dat je graag warm eet.
Carmen: Oké schat, laten we samen gaan.
Carlos: Ik zou graag, net als jij, dieper ingaan op wat we zien in de catechese van het Project, je bent echt een andere vrouw en een andere moeder.
Carmen: Laten we het vanavond aan de Heer vragen in ons echtpaargebed en Hij zal het doen.
Carlos: Oké, ik heb er zin in om te beginnen!
Moeder,
Mogen wij, net als U, altijd ja zeggen. Geprezen zij de Heer!
