Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus
Toen Jezus enige dagen later in Kafarnaüm was teruggekeerd, en men hoorde dat Hij thuis was,
stroomden de mensen in zulk een aantal samen, dat zelfs de ruimte voor de deur
geen plaats meer bood toen Hij hun zijn leer verkondigde.
Men kwam een lamme bij Hem brengen, die door vier mannen gedragen werd.
Omdat zij wegens de menigte geen mogelijkheid zagen hem dicht bij Jezus te brengen,
legden ze het dak bloot boven de plaats waar Hij zich bevond,
maakten er een opening in en lieten het bed, waarop de lamme uitgestrekt lag, zakken.
Toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tot de lamme: ‘Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.’
Er zaten enkele schriftgeleerden bij en dezen zeiden bij zichzelf:
‘Wat zegt die man daar? Hij spreekt godslasterlijk! Wie anders kan er zonden vergeven dan God alleen?
Uit zichzelf wist Jezus aanstonds dat zij zo redeneerden, en Hij zei hun: ‘Wat redeneert gij toch bij uzelf?
Wat is gemakkelijker, tot de lamme te zeggen: Uw zonden zijn u vergeven, of: Sta op, neem uw bed op en loop?
Welnu, opdat ge zult weten, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde zonden te vergeven’, sprak Hij tot de lamme:
‘Ik zeg u, sta op, neem uw bed mee en ga naar huis.’
Hij stond op, nam zijn bed en voor aller ogen ging hij onmiddellijk naar buiten. Iedereen stond er versteld van,
en ze verheerlijkten God en zeiden: ‘Zoiets hebben wij nog nooit gezien.’
De Heer geneest de verlamde van zijn lichamelijke en geestelijke kwaal door het geloof van de vier mensen die hem droegen. Zouden wij in staat zijn om dit te doen voor een huwelijk dat op de knieën ligt? Hoe belangrijk het geloof is, zegt de Heer ons al in een andere passage uit het Evangelie: als we geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden we bergen kunnen verzetten. We hoeven alleen maar op Hem te vertrouwen en ons kleine beetje bij te dragen, zodat Hij Zijn Alles kan doen, in ons en in zoveel huwelijken en gezinnen in moeilijkheden om ons heen. Heer, vergroot ons geloof!
Pepe: Ach Lucía, de verantwoordelijken voor liefdadigheid van ons bisdom hebben me gebeld om ons voor te stellen een echtpaar te begeleiden dat begeleiders nodig heeft.
Lucía: Wat heb je gezegd?
Pepe: Dat ik het met jou moest bespreken en dat we zouden antwoorden nadat we erover gebeden hadden. Ze hebben een beetje aangedrongen en gezegd dat we veel hebben ontvangen en dat we ons al een tijdje voorbereiden in de Nazaret-school met een goede opleiding; dat ze erop vertrouwen dat we het met Gods hulp kunnen doen.
Lucía: Laten we erover bidden, het is inderdaad een beetje spannend.
(Na het echtpaargebed)
Lucía: De Heer heeft me alles laten zien wat Hij in ons huwelijk heeft gedaan door middel van het Project Echtelijke Liefde. Het is een vreugde om onze ontwikkeling in deze jaren te zien sinds we de retraite hebben gedaan en, nog belangrijker, sinds we zijn begonnen met de vorming met de catechese van Johannes Paulus. Ik ben er zeker van.
Pepe: We kunnen veel goeds doen door deze schat te delen, dat heeft Hij me ook laten zien, dus zullen we de stap zetten?
Lucía: Vooruit! Laten we erop vertrouwen dat de Heer met ons kleine beetje grote dingen zal doen.
Moeder,
U bent ons voorbeeld en onze gids in het geloof. Wendt Uw blik niet van ons af en leid ons bij de hand naar Hem. Gezegend en geprezen zij de Heer!
