Lezing uit het heilige evangelie volgens Marcus

We stellen ons voor hoe de Heer hen een voor een zou roepen om Hem te volgen, en zij zeiden “ja” en gingen met Hem mee. Wat geweldig!
Welnu, dat mooie verhaal herhaalt zich vandaag en nu bij ons. Hij kiest ons om hier een prachtig plan te leven, een mooie en grote roeping om Hem te volgen: de roeping tot het huwelijk! En als echtgenoten zeggen we ja om Hem te volgen op onze trouwdag.
Waar zeggen we ja tegen? In voorspoed en tegenspoed, in gezondheid en ziekte, alle dagen van ons leven. Wat mooi! Gefeliciteerd! Zeggen onze vrienden, kennissen… Maar diezelfde mensen die ons feliciteerden, zeggen niet hetzelfde als het scenario anders is.
En dan, in het dagelijks leven, word ik moe en verwijt ik mijn echtgenoot dat hij zo hard werkt en me niet helpt… en zeg ik “nee” tegen de Heer. Mijn trots komt naar boven en ik word boos omdat mijn echtgenoot niet naar me luistert… en ik zeg “nee” tegen de Heer. En waar op onze trouwdag nog ‘gefeliciteerd’ werd gezegd, is het nu “ga uit elkaar”, waarom? Als alleen de situatie en de omstandigheden zijn veranderd? Is liefde dan afhankelijk van omstandigheden en van voorbijgaande aard? Nee, zoals de H. Paulus zegt: “Liefde houdt nooit op”.
Nu is het moment om meer lief te hebben, waar de Heer ons om ons “ja” vraagt, daar roept Hij jou en mij, hier en nu, hoor je dat niet? Ja? Dat is Hij die tegen ons, echtgenoten, roept: Kom en volg mij in je echtgenoot.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: Schat, ik ga het eten klaarmaken.
Carlos: Daar gaat ze weer, hardop zeggen dat ik haar moet helpen, dat weet ik zeker; ik blijf gewoon hier op internet.
Carmen: Wil je een omelet of liever roerei?
Carlos: Ze vraagt dat vast zodat ik haar ga helpen, want ik blijf hier zitten, ik verdien het… Eieren, Carmen!
Carmen: Schat, ik kom eraan en geniet van wat je aan het doen bent, want ik ben klaar met koken.
Carlos: Nee, ik was hier gewoon op zoek naar een horloge, meer niet.
Carmen: Laat me dan eens kijken, ik help je wel kiezen.
Carlos denkt: Wauw, ze maakt niet alleen het eten klaar, maar ze geeft ook om me, dat is geweldig, en ik dacht nog wel slecht over haar… De waarheid is dat sinds we naar de groep van de Echtelijke Liefde Project gaan, haar hart enorm aan het veranderen is, en ik blijf haar toch nog steeds met die vieze blik aankijken.
Carmen: Laat me de modellen eens zien, er zit vast wel een mooie bij.
Carlos: Schat, sorry dat ik je veroordeeld heb, ik dacht dat je me riep om van internet af te komen… Maar jij maakt het eten klaar en maakt je zorgen om het horloge dat ik wil. Ik ga nu de tafel dekken.
Carmen: Nou, ik zie dat je moe bent van je werk, dus ik maak het eten klaar en dan kunnen we hier samen van genieten.
Carlos: Dat hoeft niet, het heerlijke eten dat je hebt gemaakt wordt koud. Ik ga samen met de kinderen de tafel dekken en dan gaan we meteen eten, want ik weet dat je graag warm eet.
Carmen: Oké schat, laten we samen gaan.
Carlos: Ik zou graag, net als jij, dieper ingaan op wat we zien in de catechese van het Project, je bent echt een andere vrouw en een andere moeder.
Carmen: Laten we het vanavond aan de Heer vragen in ons echtpaargebed en Hij zal het doen.
Carlos: Oké, ik heb er zin in om te beginnen!

Moeder,

Mogen wij, net als U, altijd ja zeggen. Geprezen zij de Heer!

We stellen ons Jezus voor, omringd door een grote menigte, mensen komen van heinde en verre naar hem toe, iedereen wil hem aanraken, iedereen wil genezen worden. Ze geloven, net als de vrouw die aan bloedvloeiing leed, dat als ze hem aanraken, zelfs maar lichtjes, ze genezen zullen worden. Ze hebben geloof omdat ze weten dat hij anderen heeft genezen.
Zijn wij vandaag op zoek naar die ontmoeting met Jezus, komen wij naar Hem toe? Want vandaag kunnen we niet alleen zijn mantel aanraken of Hem aanraken. Vandaag kunnen we elke dag één worden met Hem wanneer we in genade zijn Lichaam en zijn Bloed ontvangen. Met welk verlangen en welke dankbaarheid ontvangen we Hem?
Jezus heeft gewild dat we naar Hem toe komen om genezen te worden. God heeft ons eerst liefgehad, maar wacht op onze “toestemming” om ons te genezen. Wat een groot mysterie van liefde!

Toegepast op het huwelijksleven:

Luis: Gisteren sprak ik op kantoor met Felipe omdat hij onrustig, bezorgd en overweldigd was. Hij vertelde me dat hem was aangeraden om oosterse ontspanningstechnieken te gebruiken die hem grote rust zouden brengen en ik weet niet wat nog meer.
Marisa: En wat heb je hem gezegd? Ik denk dat hij echt in de war is, dat is niet echt iets voor een christen, toch?
Luis: Nee, natuurlijk niet. Ik heb hem gezegd dat we ware vrede alleen in God kunnen vinden. Dat Jezus ons heeft gezegd dat Hij ons vrede geeft en dat we tot Hem moeten komen als we vermoeid en overbelast zijn, dat Hij ons zal verlichten.
Marisa: Wat jammer, hoe vaak zoeken we vrede op de verkeerde plaats. En wat zei Felipe tegen je?
Luis: Hij bedankte me en vroeg me om hulp om terug te keren naar God. Hij heeft zich van Hem verwijderd en heeft de sacramenten, de biecht en de eucharistie verlaten.
Marisa: Wat een vreugde! Godzijdank dat Hij jou tot bemiddelaar voor Felipe heeft gemaakt. Glorie aan God!
Luis: Glorie aan Hem voor altijd!

Moeder,

Dank u dat u ons Jezus hebt gegeven. Help ons Hem in de Eucharistie te ontvangen met dezelfde zuiverheid, nederigheid en toewijding waarmee u Hem hebt ontvangen. Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd. Amen.

Terug naar het huwelijksleven:

Moeder,

Mogen we onderscheiden wat de Heer wil in ons leven, ons huwelijk en voor ons gezin, en mogen we de kracht hebben om dat te doen.
Gezegend zij de Heer!

De Heilige Geest bracht Johannes ertoe om de Zoon van God te zien en te getuigen.
En jij? Welke geest leidt jou? Wie zie je in je echtgenoot/echtgenote?
Er is een blik die wordt geleid door je eigen geest, die probeert een ‘model’ op te leggen van hoe je wilt dat je echtgenoot is. Die blik leidt tot frustratie, verdriet, eentonigheid en uiteindelijk tot het verlies van verwondering.
Maar er is nog een andere blik: een blik die verwelkomt en ‘waarde geeft’, die de deur opent voor de werking van de Heilige Geest in je echtgenoot/echtgenote en die altijd verrast, zelfs voorbij de pijn die dat soms met zich mee kan brengen. Het is een blik die niet alleen ruimte laat, maar ook actief samenwerkt met de Heilige Geest om je echtgenoot te helpen het mysterie in zichzelf te ontdekken, zijn relatie met God te cultiveren, zijn schoonheid als kind van God te verlichten.
Johannes wist zo te kijken en wist zich opzij te houden: “Na mij komt er iemand die voor mij staat” (Joh. 1:30).
En jij? Hoe draag jij bij aan Gods werk in je echtgenoot?
Wie is de echte hoofdrolspeler in dat werk: jouw geest of de Heilige Geest? Jouw eigenliefde of de Liefde van God?

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria en Juan hebben een kerst vol verplichtingen, familie en veel lawaai “overleefd”. Op een avond, na de terugkeer naar de “routine”…
Maria: Juan, het was een heel intense kerstperiode. Ik heb zoveel goede veranderingen in je gezien en hoe je je hebt ingezet voor onze kinderen. Maar ik moet je zeggen dat ik erg in de verleiding kom door mijn eigenliefde. Helaas kijk ik je boos aan en eis ik egoïstisch “mijn deel” van de aandacht op.
Ik ben me ervan bewust dat het niet jouw schuld is, maar volledig de mijne. En ik wil deze ellende met je delen, omdat ik bang ben dat mijn blik je pijn doet.
Het waren feestdagen vol familie en lawaai… en ik mis je heel erg. Ik mis die momenten waarop ik deel wat er in mijn hart leeft.
Ik vertel je dit omdat ik bang ben dat jij uiteindelijk de prijs betaalt voor mijn worstelingen. Ik wil niet dat dat zo is. Ik wil onze intimiteit beschermen.
Ik vraag je om vergeving, niet voor iets wat ik je heb aangedaan, maar voor alles wat ik niet doe vanwege een blik die mijn toewijding beperkt.
Ik wil dat Christus naar je kijkt. Ik mis onze tijd samen met Hem zo erg… Maar ik heb de grote hoop dat we nu onze momenten en onze intimiteit met Hem kunnen herstellen. Zo kan ik je mijn hart laten zien, dat ik zo graag met je wil delen, zodat Hij het kan genezen.
Juan: Mijn hemel!!! Lieverd, heel erg bedankt dat je je angst met me deelt. Het spijt me dat ik niet aandacht heb gehad voor je lijden. Je bent de hulp die God me stuurt om niet te vergeten dat alles voortkomt uit het delen van onze intimiteit, uit ons kwetsbaar opstellen.
Maria: Dat geloof ik ook. Uit die gemeenschap komt al het andere voort, want zo verzekeren we ons ervan dat Hij het is die het doet.

Moeder,

Laat ons zien hoe we de Geest kunnen ontvangen die uw Zoon onder ons aanwezig maakt. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Marcus

Vandaag zien we de roeping van Jezus aan Matteüs, zoals enkele dagen geleden het evangelie ons de roeping van Petrus en Andreas, en van Jakobus en Johannes liet zien, terwijl zij bezig waren met hun dagelijkse werkzaamheden: sommigen wierpen hun netten uit in zee, anderen maakten de netten schoon, Matteüs zat achter de belastingbalie. Hij kiest hen allemaal uit. Hij neemt het initiatief, bereidt de weg, gaat hen tegemoet en nodigt hen uit om Hem te volgen, zonder zich te laten afschrikken door de toestand waarin zij verkeren, want Hij is gekomen om de zieken te genezen, om ons te redden. De Heer heeft ieder van ons uitgekozen en komt ons tegemoet in onze dagelijkse realiteit. Hij kijkt niet naar hoe we nu zijn, maar naar waarvoor we geroepen zijn. Het is aan ons om alert en open te staan voor de roeping die Hij ons geeft, en te reageren door onze gehechtheden achter ons te laten om Hem onmiddellijk te volgen, zoals de discipelen, of door voorwaarden te stellen, zoals degenen die tegen Hem zeiden: “Laat me eerst mijn vader begraven”, of “Laat me eerst afscheid nemen van mijn familie”. Zij hielden vast aan hun gehechtheden en konden Jezus niet volgen.
Echtgenoten, zijn we alert om de roeping van God te herkennen en bereid om Hem te volgen, om onze gehechtheden los te laten? Want om de Heer echt te volgen in onze roeping tot het huwelijk, moeten we werkelijk bereid zijn alles achter te laten om ons volledig aan God over te geven, ons met lichaam en ziel over te geven aan de persoon die Hij aan onze zijde heeft geplaatst, en aan de vervulling van onze missie: de liefde van de drie-eenheid van God in deze wereld vertegenwoordigen en meewerken aan de redding van onze echtgenoot. Is er iets mooiers? Is er een beter plan? Laten we dus aandachtig zijn voor Zijn roeping en aan de slag gaan!

Toegepast op het huwelijksleven:

Frans: Hallo, Pedro heeft me gebeld en gezegd dat ze al een datum hebben voor de volgende retraite en dat ze op zoek zijn naar een team; hij heeft me gevraagd of wij mee kunnen gaan, wat vind je ervan?
Lola: Wij weer? Frans, we zijn vier maanden geleden nog geweest… Weet je nog wat een gedoe dat was… De kinderen een heel weekend regelen, mijn ouders… Bovendien gaat het nu zo goed tussen jou en mij… Laten we daar gebruik van maken om een gezinsplan te maken.
Frans: Ja, dat is heel goed, Lola, en we kunnen dat elk ander weekend doen, maar ze hebben ons gebeld voor deze retraite… na wat we hebben ontvangen, denk ik dat het nu onze beurt is om te helpen en niet om ons te settelen.
Lola: Ja, het is waar dat we moeten helpen, maar weer wij?
Frans: Vergeet ook niet dat het ons veel goed heeft gedaan, we hebben dingen ontdekt die we tijdens onze retraite niet hadden gezien… en het was geweldig om andere echtparen te zien die de schoonheid van hun sacrament ontdekken…
Lola: Ach, Frans… ik heb gewoon geen zin om weg te gaan… we hebben het nu zo goed. 

Moeder,

Leer ons altijd alert te zijn op de roeping van God, zoals u dat was, en bereid om Hem te volgen en Zijn wil te doen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!