Mijn lieve Jezus, wanneer ik deze woorden van U hoor, die zo hard klinken, kan ik me er in eerste instantie niet in herkennen. Zo ben ik niet, zeg ik tegen mezelf. Maar als ik er dieper over nadenk, als ik echt luister, dringt het tot mijn hart door: wat wil je me hiermee zeggen, Jezus?
En plotseling zie ik dat deel van mijzelf dat zich aan de regels houdt, dat ogenschijnlijk het juiste doet. Maar dat diep van binnen ‘de liefde van God over het hoofd ziet’. Dat niet in staat is om echt lief te hebben, om lief te hebben in zwakheid, om lief te hebben wanneer ik het niet leuk vind wat anderen mij aandoen…
En ik zie ook dat deel van mij dat nog steeds graag op de eerste plaats staat. Dat graag wil horen wat ik goed doe. Waarbij ik vergeet dat wat ik goed doe, dankzij U is. Alleen U zou ik daarvoor moeten danken. Het succes niet aan mezelf toeschrijven. Want zonder U, Heer, kan ik niets. Zonder U maak ik er een puinhoop van.
En ik zie dat deel van mij dat anderen ondraaglijke lasten oplegt. Dat ik eisen stel aan mijn vrouw, aan mijn kinderen… ervan uitgaand dat ze gaven moeten hebben die U hen misschien niet hebt gegeven. Vergetend al mijn zwakheden en tekortkomingen. Ervan uitgaand en zonder U te danken voor de gaven die U mij hebt gegeven.
Heer, help mij om te geven zonder te vragen en zonder te oordelen. Om lief te hebben zoals U.

Terug in het huwelijksleven:

Marta: Juan, dit kan toch niet! We zijn weer te laat door jouw schuld! Ik werk me uit de naad en wat heb jij gedaan!
Juan: Maar ik heb geen seconde stilgezeten! En praat niet zo tegen me waar de kinderen bij zijn!
Marta: Je helpt me helemaal niet!
(Die avond, na hun gezamenlijk gebed)
Marta: Juan, vergeef me. Vanmorgen ben ik heel oneerlijk tegen je geweest. Ik ben in de verleiding gevallen. Ik heb vreselijk tegen je gesproken, ik heb me niet in jouw situatie verplaatst…
Juan: Dank je wel, Marta. Ik probeer echt heel efficiënt te zijn op zulke momenten. Maar ik haal bij lange na niet alles wat jij doet. Vergeef me, ik ben erg onhandig.
Marta: Wat ben je toch schattig! Je hebt een enorm groot hart. Ik eis van jou wat mij gemakkelijk afgaat en vergeet dat ik juist moet leren om jouw geduld en liefde te hebben. De Heer heeft me laten zien dat ik op zulke momenten vooral naar jou moet zoeken als steun, als voorbeeld om dingen met geduld en tact te doen. En als we dan iets later aankomen, dan is dat in liefde gebeurd. Duizend keer beter!
Juan: Marta, heel erg bedankt voor alles. Ik hou heel veel van je.
Marta: Insgelijks! Gelukkig volharden we in het gebed. Anders zouden we niets zien.

Moeder,

Help mij om mijzelf over te geven. Om mijn leven te geven zonder er iets voor terug te vragen. Zoals jij, zoals jouw Zoon. Gezegend en geprezen zij God, met zijn oneindige liefde voor ons!