Christus in ons. Overweging voor echtparen: Johannes 14,15-21.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,1521.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Als gij Mij liefhebt, zult ge mijn geboden onderhou­den.
Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven:
de Geest van de waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. Gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn.
Ik zal u niet verweesd achterlaten: Ik keer tot u terug.
Nog een korte tijd en de wereld ziet Mij niet meer; gij echter zult Mij zien, want Ik leef en ook gij zult leven.
Op die dag zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben en gij in Mij en Ik in u.
Wie mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren.

Christus in ons
In het huwelijksleven blijft de liefde voor Christus niet beperkt tot woorden of innerlijke gevoelens, maar wordt ze zichtbaar in concrete gebaren naar de echtgenoot. Christus is aanwezig in mijn echtgenoot, waardoor deze een ware weg wordt om Hem te ontmoeten. Zo worden elke daad van geduld, elke vergeving en elke stille dienstbaarheid een levende uitdrukking van die goddelijke liefde. We kunnen Christus niet rechtstreeks liefhebben zonder via onze echtgenoot te gaan: daar wordt de liefde gezuiverd en wordt ze waarachtig. In het huwelijk is de ander liefhebben hetzelfde als Christus zelf liefhebben, en in die trouwe liefde openbaart Hij zich en woont Hij.

Toegepast op het huwelijksleven:

 

Het is laat in de middag. Juan is net opgeroepen voor een vergadering waar zijn succes met zijn laatste project eindelijk erkend zal worden.

Op dat moment herinnert hij zich iets dat hem diep raakt: door de zenuwen is hij vergeten de kinderen op te halen. Hij kijkt op zijn horloge. Het is al laat. Maria, zijn vrouw, zal alles hebben moeten laten vallen om ze op te halen. Hij stelt zich haar vermoeidheid, spanning en waarschijnlijk ook boosheid voor.

Even twijfelt hij. Hij zou kunnen blijven, de erkenning in ontvangst nemen en daarna uitleggen wat er is gebeurd. Niemand zou het hem kwalijk nemen. Maar in zijn geweten hoort hij een andere roeping, veeleisender en stiller: concreet liefhebben.

Uiteindelijk verontschuldigt hij zich en vraagt hij of de vergadering de volgende ochtend opnieuw kan worden belegd. Er zal die middag geen applaus zijn, alleen de weg terug naar huis, waar een moeilijk gesprek op hem wacht. In zijn hart brengt hij dat kleine offer, wetende dat liefhebben – zoals het Evangelie zegt – zich in daden bewijst.

Voordat hij het huis binnenkomt, zegt hij in zijn hart: “Mijn Heer, voor U, met U en in U…”. En hij opent de deur…

Moeder,

Leer ons te leven in het Hart van uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *