verborgen gehouden hebt voor wijzen en verstandigen, maar ze heb geopenbaard aan kleinen.
Ja, Vader, zo heeft het U behaagd.
Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand kent de Zoon tenzij de Vader,
en niemand kent de Vader tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren.
Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken.
Neemt mijn juk op uw schouders en leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen,
want mijn juk is zacht en mijn last is licht.
Mijn lieve Jezus, ik ben moe. En overweldigd. Veel dingen zijn me te veel. Er zijn zoveel dingen die ik niet begrijp. Veel dingen doen me pijn, ik vind het moeilijk om ze te accepteren, ze lijken oneerlijk. En er zijn talloze momenten waarop ik niet kan liefhebben, vergeven… Ik kom in opstand, ik word boos.
Je zegt dat ik naar jou toe moet komen om dit op te lossen. En jouw juk moet dragen. Het juk, dat voor de muilezels? Je zegt ja, want het juk houdt ons met jou verbonden. Door het juk zijn we nooit van jou gescheiden, en jij draagt het grootste deel van de last. Maar ik moet me laten leiden.
En U zegt dat ik van U moet leren, dat U zachtmoedig en nederig bent. Moet ik nederig zijn om van deze lasten verlost te worden? Ook daar zegt U ja tegen. Dat ik gebukt ga onder een last omdat ik te veel aan mezelf denk, aan wat ik nodig heb, aan wat anderen me aandoen, aan wat ik verdien… U zegt dat ik moet stoppen met zo zelfgericht te zijn en alleen naar U moet kijken. U geeft uzelf zonder iets terug te vragen. U vergeeft, U verwelkomt, U ziet het lijden van anderen in plaats van uw eigen lijden. En U vertrouwt volledig op uw Vader.
Heer, help me om niet langer naar mezelf te kijken, maar naar U. Om U in mijn naaste te zien en alles aan U toe te vertrouwen. Ik geef mezelf over en laat de rest in Uw handen.
Heel erg bedankt, mijn Jezus.
Toegepast op het huwelijksleven:
Maria: Ik ben uitgeput. Ik kan er niet meer tegen. Bovendien klaag je al dagenlang over je werk. Ik heb ook een miljoen problemen.
Santiago: Maar kun je je niet in mijn schoenen verplaatsen? Ik kan niets doen.
Maria: En je vraagt me naar mijn spullen? Of maak je je alleen zorgen om die van jezelf? Ik heb ook drukke dagen op mijn werk, weet je?
Nadat je erover gebeden hebt en het in de handen van de Heer hebt gelegd.
Santiago: Maria, vergeef me. Jezus zegt ons, geconfronteerd met onze angsten, dat we nederig moeten zijn. En ik heb me gerealiseerd dat ik niet nederig was. Dat ik mijn problemen beschouwde alsof ze de grootste ter wereld waren. Ik keek alleen maar naar mezelf. Ik wantrouw, ik vertrouw niemand. Christus wil dat ik eerlijk ben en op Hem vertrouw. Dat ik doe wat in mijn macht ligt en de rest aan Hem overlaat.
Maria: Vergeef mij ook. Ik lijd als ik zie dat het slecht met je gaat. Vind alsjeblieft rust in de Heer en in mij.
Santiago: Ja. Ik weet het niet in mijn eentje. Ik ga me volledig in de handen van de Heer leggen. En dat betekent dat ik me in jouw handen leg. Ik ga echt naar je luisteren. Ik weet dat als ik naar je luister en doe wat je me zegt, de Heer Zijn werk in ons zal kunnen doen. Thuis ga ik me in eerste instantie volledig op jou richten. Laat de Heer maar zorgen voor wat ik niet kan bereiken.
