Evangelie van de dag
Toen gaf Hij hun deze waarschuwing: ‘Let op, wacht u voor het zuurdeeg van de Farizeeën en het zuurdeeg van Herodes!’
Zij spraken daarover onder elkaar: ‘Dat zegt Hij omdat we geen brood hebben.’
Maar Hij bemerkte het en sprak: ‘Wat bespreekt ge daar onderling? Dat Ik dit gezegd heb, omdat ge geen brood hebt? Begrijpt en verstaat ge het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?
Ge hebt toch ogen: ziet ge dan niets? ge hebt toch oren: hoort ge dan niets? En herinnert ge u niet,
hoeveel korven vol brokken gij hebt opgehaald, toen Ik voor de vijfduizend die vijf broden heb gebroken?’ Zij antwoordden Hem: ‘Twaalf.’
‘En hoeveel manden vol brokken hebt gij opgehaald, toen met die zeven voor de vierduizend?’ En zij antwoordden: ‘Zeven.’
Daarop zei Hij hun: ‘Begrijpt ge het dan nog niet?’
De Heer wil onze ziel voeden, maar wij blijven ons vullen met de wereld, alsof dat onze dorst zou lessen, terwijl het tegendeel waar is: het maakt ons alleen maar nog leger… Hetzelfde zien we bij de discipelen en daarom wordt Jezus boos op hen. Ze zijn zo bezig met wereldse zaken dat ze niet meer kunnen zien, horen of begrijpen. Zo gebeurt het elke dag in ons huwelijk: we kijken naar onze echtgenoot met onze ogen, met onze criteria, en we zien zijn onvolkomenheden en fouten; we zoeken naar zijn tekortkomingen, we veroordelen hem… Wat doet de Heer met ons? Hij, die God is en die zich ook heeft opgeofferd om ons te redden, kijkt naar ons met liefde en barmhartigheid, ziet waartoe we geroepen zijn en roept ons bij onze naam, niet bij onze zonde.
Morgen begint de vastentijd, een tijd van voorbereiding en boetedoening om alles wat ons van Hem verwijdert aan de Heer over te geven. In ons gebed zullen we Hem ons afgestompte hart overgeven, opdat Hij ons helpt het te bevrijden van alle wereldse zaken.
Toegepast op het huwelijksleven:
Esther: Schat, ik weet niet hoe ik de kinderen moet vragen om meer te helpen in huis, ze maken me gek!
Gonzalo: Esther, besef je niet dat ze zich daar niet bewust van zijn? Ze zijn met hun eigen dingen bezig en denken alleen aan zichzelf en aan wat ze zelf willen.
Esther: Maar irriteert het jou dan niet? Want elk moment kan ik tegen ze gaan schreeuwen om te zien of ze dan reageren, ik kan er niet meer tegen, het lijken wel parasieten.
Gonzalo: Als je wilt, laten we dan eens iets anders proberen, in plaats van weer tegen ze te schreeuwen, laten we ze eens wat duidelijkheid geven, laten we met ze praten en proberen ze te laten zien wat de juiste weg is, misschien werkt dat beter.
(Na een week en meerdere keren liefdevol met hen te hebben gepraat en hen te hebben verlicht met de Waarheid)
Esther: De waarheid is, Gonzalo, dat schreeuwen niets uithaalt, maar wat de Heilige Geest ons heeft ingegeven om hen de laatste dagen te vertellen, door hen de Waarheid te laten zien, werpt zijn vruchten af!
Gonzalo: We moeten dus volharden, beetje bij beetje, maar laten we vooral niet vergeten te bidden, zodat ook wij alles in de Heer kunnen doen en hen zo beter kunnen begeleiden.
Moeder,
Mogen wij leren om in de Heer te leven zoals U dat deed, zodat wij een zuiver hart hebben en niet afgestompt raken. Moge de Heer voor altijd gezegend en geprezen zijn!
