Maandelijks archief: december 2025

Een God die zich laat vangen. Commentaar voor echtparen: Johannes 1, 1-18

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In het begin was het Woord en het woord was bij God en het Woord was God.
Dit was in het begin bij God.
Alles is door Hem geworden en zonder Hem is niets gewor­den van wat geworden is.
In Hem was leven, en dat leven was het licht der mensen.
En het licht schijnt in de duisternis maar de duisternis nam het niet aan.
Er trad een mens op, een gezondene van God; zijn naam was Johannes.
Deze kwam tot getuigenis, om te getuigen van het Licht, opdat allen door hem tot geloof zouden komen.
Niet hij was het Licht, maar hij moest getuigen van het Licht.
Het ware Licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld.
Hij was in de wereld; de wereld was door Hem geworden, en toch erkende de wereld Hem niet.
Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet.
Aan allen echter die Hem wel aanvaardden, aan hen die in zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden;
Zij zijn niet uit bloed noch uit begeerte van het vlees of de wil van een man, maar uit God geboren.
Het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, zulk een heerlijkheid als de Eniggeborene van de Vader ontvangt, vol van genade en waarheid.
Wij hebben Johannes’ getuigenis over Hem toen hij uitriep: ‘Deze was het van wie ik zei: Hij die achter mij komt, is mij voor, want Hij was eerder dan ik.’
Van zijn volheid hebben wij allen ontvangen: genade op genade.
Werd de Wet door Mozes gegeven, de genade en de waarheid kwamen door Jezus Christus.

Niemand heeft ooit God gezien; de eniggebo­ren Zoon, die in de schoot des Vaders is, Hij heeft Hem doen kennen.
Woord van de Heer.

Een God die zich laat vangen

De afgelopen dagen hebben we op een eenvoudige manier gelezen hoe de geboorte van Jezus plaatsvond: een reis naar Bethlehem, een kribbe, de aankondiging aan de herders… Vandaag lijkt de proloog van Johannes ons de verbinding met die gebeurtenis te doen verliezen, maar in werkelijkheid verbreedt dit prachtige evangelie ons blikveld op een indrukwekkende manier, het brengt ons in contact met het transcendente, met wat onze ogen niet zien, met die scheppende God die een schepsel wordt, hulpeloos en afhankelijk van alles. Een openbaring die ons omhult en ons voor het grootste mysterie plaatst: God heeft mijn leven willen binnenkomen om mij het Zijne te geven. Het bidden van dit evangelie brengt mij tot stilte, verwondering, aanbidding… mijn hart wordt groter, elk woord lijkt van heel hoog te komen en dringt tegelijkertijd door tot in het diepst van mijn wezen en wakkert het verlangen aan om deze God die als baby komt te verwelkomen.
Heer, het jaar dat vandaag ten einde loopt, leggen we in uw barmhartige handen, het jaar dat begint aan uw voorzienigheid, en we concentreren ons erop u elke dag met heel ons hart te verwelkomen en lief te hebben. Alles is van u, Heer, we geven u alles, ons heden, ons verleden en onze toekomst. U bent gekomen om ons genade op genade te schenken, uw goddelijk Leven zelf, en wij willen dat verwelkomen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miguel: Petra, help me even, want ik vond het vandaag moeilijk om het evangelie te begrijpen, ik vind het een beetje abstract, hoewel er één zin is die mijn hart heeft geraakt: dat God naar de zijne kwam en zijne ontvingen hem niet, wat een krachtige gedachte, nietwaar? Zou dat ook met ons kunnen gebeuren… Wat betekent het voor jou om God te ontvangen?
Petra: Nou, ik ben ook geen theoloog, maar… dit ‘verwelkomen van God’ moet zich toch vertalen in iets concreets in het leven… anders heeft het toch geen zin dat God mens wordt om ons te redden, ons te verlichten, en wij leven alsof er niets aan de hand is… Het is alsof we in het licht geloven, maar onze ramen dicht hebben…
Miguel: Maar kun je dat wat concreter maken? Hoe openen we de ramen?
Petra: Ik denk bijvoorbeeld aan hoe we reageren als er kwaad over ons wordt gesproken, of als we worden genegeerd, of als we worden belasterd of voorgelogen… Hoe handelen we op al die momenten? Want als we God echt in ons hart hebben opgenomen, woont Hij in ons en dan zal Hij het zijn die door ons spreekt, die door ons kijkt… Hij is het die antwoordt. Hij wil onze handen, onze ogen, onze stem gebruiken om te omhelzen, te glimlachen, te vergeven…
Miguel: Oei, dan betekent het ontvangen van God een keerpunt in het leven…
Petra: Zeker weten… want “aan allen die Hem ontvingen, gaf Hij het recht om kinderen van God te worden”. Dat vind ik indrukwekkend!
Miguel: wacht even, ik haal een fles wijn en dan vertel je me verder…
(Miguel en Petra brachten die middag thuis door bij de kerststal, rustig pratend en commentaar gevend op de dingen van God en wat deze grote gebeurtenis voor hen betekende)

Moeder, 

Morgen begint een nieuw jaar, we weten niet hoe het zal zijn, maar we weten dat God met ons is. We willen elke dag in uw Onbevlekt Hart leven en het Kindje Jezus brengen naar zoveel huwelijken die Hem niet ontvangen omdat ze Hem niet kennen. Geprezen zij dit Kind dat ons bezoekt!


Profeten van de echtelijke liefde. Commentaar voor echtparen Lucas 2, 36-40

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd was er een profetes, Hanna, een dochter van Fanuël uit de stam van Aser. Zij was hoogbejaard en na haar jeugd had zij zeven jaren met haar man geleefd.
Nu was zij een weduwe van vierentachtig jaar. Ze verbleef voortdurend in de tempel en diende God dag en nacht door vasten en gebed.
Op dit ogenblik kwam zij naderbij, dankte God en sprak over het Kind tot allen die de bevrijding van Jeruzalem verwachtten.
Toen zij alle voorschriften van de Wet des Heren vervuld hadden, keerden zij naar Galilea, naar hun stad Nazaret terug.
Het Kind groeide op en nam toe in krachten; het werd vervuld van wijsheid en de genade Gods rustte op Hem.

Woord van de Heer.

Profeten van de echtelijke liefde

Geloven jullie dat jullie voorbestemd zijn om profeten te zijn? Twijfel daar niet aan. Door de doop zijn we dat allemaal. Kijk naar Hanna. Zij was net als wij echtgenote geweest. Haar leven was niet gemakkelijk, maar ze leefde in volledige overgave aan God en in een trouw en vurig wachten op de Messias. Zodra ze Maria en Jozef met het Kind in hun armen de tempel zag binnengaan, wist ze zeker dat Hij het was. Een wakker hart, dat weet dat het God nodig heeft en Hem elke dag in waarheid en nederigheid zoekt, weet God te zien wanneer Hij voorbijgaat, en wanneer het Hem vindt, kan het niet anders dan dat aan anderen bekendmaken. Wees ook zo profeten van de echtelijke liefde! Vraag elke dag om de genade om Christus levend te zien in uw echtgenoot/echtgenote, want daar is Hij. Sta even stil. Stop met rennen. Kijk hem in de ogen en schenk hem iets heel eenvoudigs, maar dat soms zo moeilijk is: een glimlach van liefde, ja, van liefde en erkenning van de immense gave van God die hij is. Kijk naar hem en heb hem lief met Gods liefde, vraag het Hem. Dan zal het gebeuren dat God in een eenvoudig huis en in volgzame harten zijn intrek zal nemen en alle hoeken van het huis met goddelijke liefde zal vullen, alle plooien van je hart zal bereiken. Daar begint de profetie! Het zal gebeuren dat de harten die door deze nieuwe liefde worden aangestoken, het aan alle gezinnen van de wereld willen verkondigen, zodat ook zij kunnen genieten van deze immense hoop die men niet kan verzwijgen, zoals bij Hanna het geval was; en je voelt dat je het onophoudelijk moet verkondigen. Dat is wat we beleven en delen in het Project Echtelijke Liefde met iedereen die komt, omdat ze een nieuw leven willen, een nieuwe liefde, iets meer dat ze aanvoelen, omdat ze worden uitgenodigd, omdat… wat maakt het uit? kortom, iedereen die de Maagd brengt: dat Jezus leeft in elk huwelijk, bereid om ons een liefde te geven die de wereld niet kent of begrijpt, maar waarnaar zij dorst, en die, hoewel zij in het begin klein begint, zoals het Kind Jezus klein was, mettertijd groeit, sterker wordt en zich vult met wijsheid en genade van God, waardoor zij iedereen aantrekt die langs haar heen gaat.

Toegepast op het huwelijksleven

Lourdes: Alberto, soms sta ik stil bij wat God in ons leven en in onze liefde heeft gedaan en kan ik het bijna niet geloven. Als ik een paar jaar terugkijk, herken ik ons echt niet meer.
Alberto: Dat is waar, Lourdes. Wie had dat kunnen denken? We dachten dat we het goed hadden, maar we konden ons niet voorstellen hoe groot het verschil is tussen ‘het goed hebben’ en elkaar liefhebben met de liefde van God.
Lourdes: Een kloof. Wat is het toch onbeduidend om het goed met elkaar te kunnen vinden, vergeleken met het gevoel dat we in het Koninkrijk van God leven. En niet alleen wij, ook Lourdje… het is ongelooflijk hoezeer zij groeit in geloof, liefde en volwassenheid…
Alberto: Daarom kunnen we niet zwijgen en moeten we het onophoudelijk verkondigen, zodat alle echtparen ontdekken dat we geroepen zijn om een prachtige liefde te leven, dat het mogelijk is!
Lourdes: (Glimlacht) Nu we het toch over onophoudelijk hebben, ik herinner je eraan dat we over 10 minuten een vergadering hebben om de retraite voor te bereiden; pak de laptop, ik heb hem naast de tv gelegd.
Alberto: Bij de tv? Wat is dat? (lacht)
Lourdes: Alberto, we zijn van het kijken naar opgenomen series overgestapt op het zien van wonderen in het echt. Zou je dat willen ruilen voor iets in de wereld?
Alberto: nooit!
Lourdes: Glorie aan God! (glimlacht)

Moeder,

Leer ons om het Koninkrijk van God in ons te laten groeien, als getuigen en profeten van de echtelijke liefde, geleid door Uw Hand, zullen we gaan waar U ons heen stuurt. Geprezen zij God!


Op weg naar de tempel. Commentaar voor echtparen: Lucas 2,22-35

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Toen de tijd aanbrak, waarop Maria en het Kind volgens de Wet van Mozes gereinigd moesten worden, 
brachten zijn ouders Jezus naar Jeruzalem om Hem aan de Heer op te dragen,
volgens het voorschrift van de Wet des Heren: Elke eerstgeborene van het mannelijk geslacht moet aan de Heer worden toegeheiligd,
en om volgens de bepaling van de Wet des Heren een offer te brengen, namelijk een koppel tortels of twee jonge duiven.
Nu leefde er in Jeruzalem een zekere Simeon, een wetgetrouw en vroom man, 
die Israëls vertroosting ver­wachtte en de heilige Geest rustte op hem.
Hij had een godsspraak ontvangen van de heilige Geest dat de dood hem niet zou treffen, voordat hij de Gezalfde des Heren zou hebben aanschouwd.
Door de Geest gedreven was hij naar de tempel gekomen. Toen de ouders het kind Jezus daar binnenbrachten, om aan Hem het voorschrift der Wet te vervullen,
nam ook hij het kind in zijn armen en verkondigde Gods lof met de woorden:
‘Uw dienaar laat gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan:
mijn ogen hebben thans uw Heil aanschouwd,
dat Gij voor alle volken hebt bereid;
een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israel.’
Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat van Hem gezegd werd.
Daarop sprak Simeon over hen een zegen uit en hij zei tot Maria, zijn moeder: 
‘Zie, dit kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt,
opdat de gezind­heid van vele harten openbaar moge worden; 
en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.’

Woord van de Heer.

 

Op weg naar de tempel.

Het huwelijk is niet alleen een menselijk project van samenleven, maar een ‘oersacrament’ waarin de liefde van de echtgenoten de onzichtbare liefde van God zichtbaar maakt.
Ons ‘liefdesproject’ in de tempel presenteren (zoals Maria en Jozef deden) betekent erkennen dat onze verbintenis niet van ons is, maar een missie die God door onze lichamen en zielen vervult.
Vaak behandelen we ons huwelijk als een carrièreplan of een lijst met doelstellingen. Als we het daarentegen zien als een ontvangen geschenk, dan is het presenteren van dat project hetzelfde als tegen God zeggen: “U bent de auteur van onze geschiedenis” en wij zijn de beheerders van deze liefde.
Simeon kondigt een zwaard aan. In het huwelijk moet dat zwaard ons egoïsme en onze menselijke verwachtingen doorhakken, zodat de liefde kan rijpen en tot totale overgave kan komen. Gods plan voor ons is vaak groter en veeleisender dan ons eigen comfort.
Echtgenoten kunnen een goddelijk verhaal vertellen, onze fysieke overgave en ons dagelijks leven zijn de “taal” waarmee God tot de wereld spreekt. Een teken van tegenstrijdigheid in deze samenleving, waarin liefde ons wordt voorgesteld als een uitwisseling van egoïsme en die zoveel leed veroorzaakt.

Toegepast op het huwelijksleven:

Javier: Marta, ik realiseer me dat ik de laatste tijd erg gespannen ben geweest om ‘ons’ project perfect te laten verlopen. Ik heb ons huwelijk behandeld alsof het een bedrijf is dat ik in mijn eentje moet runnen.
Marta: Ik begrijp je. Ik heb ook het gevoel dat we vergeten zijn dat we niet twee mensen zijn die elkaar ‘gebruiken’ om gelukkig te zijn, maar twee mensen die zich ‘schenken’ als teken van Gods liefde. Presenteren we onze toekomst in de tempel? Of maken we die afhankelijk van onze eigen wil?
Javier: Dat is waar. Maria en Jozef gaven Jezus weg in de wetenschap dat hij niet ‘van hen’ was. Het maakt indruk op me dat Simeon hen zegt dat hij een ‘teken van tegenspraak’ zal zijn. Ik denk dat ons liefdesproject niet is om het perfecte leven te leiden dat Instagram verwacht, maar om dat teken van trouwe liefde te zijn waarvan de wereld niet meer gelooft dat het bestaat.
Marta: Dat is nu het ‘zwaard’ voor ons, nietwaar? Het doet pijn om de controle los te laten en te accepteren dat Gods plan voor ons offers kan inhouden die we niet gepland hadden. Maar als we ons leven, ons lichaam, onze tijd als een offer in de tempel aanbieden, hoeven we niet langer de last van ‘succes hebben’ te dragen. We hoeven alleen maar trouw te zijn.
Javier: Laten we dan doen wat zij deden. Heer, wij bieden U ons huwelijk aan. Het is niet van ons, het is van U. Geef ons het licht van Simeon om Uw aanwezigheid in ons dagelijks leven te herkennen, en de kracht van Maria om te aanvaarden dat Uw plan altijd beter is dan ons veiligheidsplan.

Moeder,

Moge onze liefde ook “licht zijn om de volkeren te verlichten”. Geprezen zij God!

Vertrouwen in God. Commentaar voor echtparen: Mt 2, 13-15. 19-23

Geef een reactie

Evangelie van de dag.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: ‘Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden.’
Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit.
Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes, opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet: Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte.
Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei:
‘Sta op, neem het Kind en zijn moeder en trek naar het land Israël, want die het Kind naar het leven stonden zijn gestorven.’
Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël.
Toen hij echter hoorde, dat Archelaus in plaats van zijn vader Herodes over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaar­schuwd, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea.
Hier aangeko­men vestigde hij zich in een stad, Nazaret geheten, opdat in vervulling zou gaan wat door profeten gezegd was: Hij zal een Nazoreeer genoemd worden.
Woord van de Heer.

Vertrouwen in God

Vandaag, op de feestdag van de Heilige Familie, is het prachtig om te zien welke gemeenschap er bestond tussen Jozef en Maria, en tussen hen en God. Wanneer zij tekenen ontvingen via bemiddeling, handelden zij beiden snel en eensgezind, in volledige vertrouwen volgens Gods plan.
Ons huwelijk is geroepen om op een dag zo te zijn, in een steeds volmaakter wordende gemeenschap. Wat verhindert ons om dat te bereiken? Onze zonde. Telkens wanneer we ons laten meeslepen door onze hartstochten, onze gehechtheden; telkens wanneer ik in het dagelijks leven, in concrete zin, voor mezelf kies in plaats van voor Gods plan, raken we een beetje van elkaar verwijderd. Zo gaat dat door, totdat alles kapot is.
Maar als we handelen in het geloof dat alles deel uitmaakt van Gods plan, dat elke dag vol details en bemiddelingen is om te groeien en vooruit te gaan, kansen zoals kiezen wat mijn echtgenoot leuk vindt in plaats van wat ik leuk vind, afzien van een drankje met mijn vrienden of koffie drinken met mijn vriendinnen om bij mijn gezin te zijn, mijn echtgenoot opvangen als hij moe of in een slechte bui is, eten koken, de tafel afruimen. .. Alle aangename of onaangename bemiddelingen om mij te verenigen met Jezus, die komt om zich voor ons op te offeren. Dan vliegt ons huwelijk naar Hem toe en leven we een stukje hemel op aarde.

Toegepast op het huwelijksleven:

Giancarlo: Bea, ik moet bekennen dat ik helemaal geen zin heb om met de groep te gaan eten. Ik voel me elke dag meer van hen verwijderd.
Bea: Ik weet het, Carlos, ik heb ook geen zin om over kleding en mode te praten, maar ik denk dat het goed is dat we gaan. De Heer wil dat we in de wereld zijn zonder van de wereld te zijn.
Giancarlo: Dat is waar, we moeten Zijn licht en Zijn warmte brengen naar koude harten, en onze vrienden hebben het hard nodig dat we hen laten zien wat de Heer met ons heeft gedaan.
Bea: Natuurlijk, bovendien was Adela de vorige keer erg geïnteresseerd om te weten wat ons zo veranderd had en waarom we er nu zo goed uitzagen.
Giancarlo: Nu je het zegt, meer dan één persoon heeft me hetzelfde gezegd.
Bea: En wat heb je ze gezegd?
Giancarlo: Dat de Heer ons hart en ons huwelijk aan het veroveren was en dat ik mijn vrouw nu zag als de hulp die God me had gegeven en dat dat me hielp om meer van je te houden.
Bea: Wat ben je toch mooi! Daarom moeten we gaan en licht zijn temidden van die duisternis, ook al hebben we daar geen zin in.
Giancarlo: Ja, ik denk niet dat Maria veel zin had om naar Egypte te gaan, maar ze deed het toch, omdat ze wist dat het Gods wil was. Hij vraagt ons om te gaan eten en wij klagen. Dus geen geklaag! Maar laten we eerst naar de eucharistie gaan, zodat we met een hart vol van de Heer gaan.

Moeder,

Bedek onze families met uw mantel, zodat ze vrolijke en stralende families mogen zijn die het licht van de Heer weerspiegelen. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer!

Verliefd hart. Commentaar voor echtparen: Johannes 20,1a 2-8

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

Op de eerste dag van de week liep Maria Magdalena snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: ‘Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf.
Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan.
Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen.
Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen,
maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats.

Toen pas ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde.
Woord van de Heer.

Verliefd hart

Zelfs temidden van de duisternis rent Maria Magdalena. Ze rent omdat haar hart brandt van liefde, geloof en een diep verlangen om haar Bruidegom te ontmoeten, in het besef dat de ontmoeting met Christus het belangrijkste is, wat zin en vervulling geeft aan haar leven. Ze laat zich niet tegenhouden door verwarring, angst of onzekerheid; haar drang komt voort uit de liefde die alles verwacht en alles ondersteunt. Elke stap die ze zet, herinnert ons eraan dat ware liefde tussen echtgenoten vastberadenheid, toewijding en doorzettingsvermogen vereist, dat we niet moeten wachten op perfecte omstandigheden om elkaar te ontmoeten, maar dat we ondanks de duisternis, de beproevingen, het onbegrip, het verraad en het stilzwijgen tussen ons als echtgenoten moeten vertrouwen. Net zoals Maria Magdalena naar het graf rende, zijn ook wij geroepen om naar onze echtgenoot te rennen en samen naar Christus, in het besef dat Hij ons leven vernieuwt. Wanneer ze bij het graf aankomt en de lege doeken aantreft, bereikt Maria Magdalena haar doel: de ontmoeting met de verrezen Christus. Hoe mooi is het voor ons echtgenoten om te zien dat wanneer we ons hart met vrijgevigheid en trouw geven, de liefde wordt vernieuwd, vreugde brengt en het dagelijks leven verandert in een ervaring van genade.

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria: Jorge, eerlijk gezegd zijn deze kerstdagen enorm spannend geweest. Hoe moeilijk vind ik het om je moeder te ontvangen als ze me corrigeert omdat het eten niet naar haar smaak is, omdat we de kinderen niet goed opvoeden… Ik kan haar echt niet uitstaan en jij zwijgt, en dat maakt me nog nerveuzer.
Jorge: Maite, ik zie dat je vol woede zit en voor zeer ongemakkelijke momenten zorgt, je gezicht spreekt boekdelen en de spanning die je creëert is enorm.
Maria: Wat, wil je zeggen dat ik die ongemakkelijke situaties veroorzaak? Kijk Jorge, als je moeder wat stiller was en dankbaarder voor wat ik voor hen doe, zouden die ongemakkelijke situaties zich zeker niet voordoen en zou de sfeer aangenamer zijn.
Jorge: Maite, je hebt gelijk dat mijn moeder niet altijd even tactvol is in haar opmerkingen, maar als we iets leren op deze weg, dan is het wel dat we ons moeten overgeven. Dat is waar de Heer ons vraagt om meer liefde te geven, die moeilijke momenten te omarmen en lief te hebben, zodat ons huis een weerspiegeling wordt van de vreugde van de geboorte van het Kindje Jezus.
Maria: Jorge, bedankt dat je me hebt laten zien dat ik in die momenten van woede alleen naar mezelf kijk… wat heb je gelijk! Ik kan God alleen maar danken dat ik jou heb en dat hij me de waarheid heeft laten zien en me heeft geleerd dat we samen elke moeilijkheid kunnen omzetten in een kans om echt lief te hebben.
Jorge: Wat ben je mooi, Maite, ik vind het geweldig hoe we elkaar kunnen helpen om ons dagelijks leven te vullen met genade en vreugde.
Mariaaite: Jorge, ik beloof je dat ik me op nieuwjaarsdag volledig zal inzetten om je ouders oprecht lief te hebben, en als je ziet dat mijn gezicht geen vreugde uitstraalt, herinner me er dan liefdevol aan.
Jorge: Dat zal ik doen, mijn liefste.

Moeder,

Leer ons om in onze moeilijkheden te rusten aan de zijde van uw Zoon en op Hem te vertrouwen zoals Johannes dat deed. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.