Evangelie van de dag
Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 7, 1-13
Eens kwamen de Farizeeën en enkele schriftgeleerden uit Jeruzalem bij Hem tezamen, en zagen dat sommige van zijn leerlingen met onreine, dat wil zeggen, ongewassen handen aten. De Farizeeën immers en al de Joden eten niet zonder zich eerst de handen te hebben gewassen met een handvol water, daar ze vasthouden aan de overlevering van de voorvaderen; 4komen ze van de markt, dan eten ze niet, voordat zij zich gereinigd hebben; zo zijn er nog vele andere dingen waaraan ze bij overlevering vasthouden: het afwassen van bekers, kruiken en koperen vaatwerk. Daarom stelden de Farizeeën en de schriftgeleerden Hem de vraag: “Waarom gedragen uw leerlingen zich niet volgens de overlevering van de voorvaderen, maar eten zij met onreine handen?” Hij antwoordde hun: “Hoe juist heeft Jesaja over u, huichelaars, geprofeteerd! Zo staat er geschreven: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is ver van Mij. Zij eren Mij, maar zonder zin, en mensenwet is wat zij leren. Gij laat het gebod van God varen en houdt vast aan de overlevering van mensen: kruiken en bekers afwassen en meer van dergelijke dingen doet ge. Het is fraai, vervolgde Hij, dat gij het gebod van God buiten werking stelt om uw overlevering te handhaven! Mozes heeft immers gezegd: Eer uw vader en uw moeder, en Wie zijn vader of moeder vervloekt, moet sterven. En toch leert gij: Als iemand tot zijn vader of moeder zegt: alles waarmee ik u zou kunnen helpen, is Korban, dat betekent: offergave, dan staat ge hem niet meer toe iets voor zijn vader of moeder te doen. Zo maakt ge het woord Gods krachteloos ten gunste van uw overlevering die gij doorgeeft. En ge doet meer van dergelijke dingen.”
Waar het hart heengaat.
Het is dus hypocriet om Hem met mijn lippen te eren terwijl mijn hart ver van de Heer is. De hamvraag vandaag is: Is mijn hart dicht bij de Heer? Als ik mijn hart “loslaat”, gaat het dan alleen naar de Heer of drijft het in een andere richting?
Toegepast op het getrouwde leven:
Rosa: Het is waar dat het in het begin wat kost totdat je er een gewoonte van maakt en totdat je echt verliefd wordt op de Heer en de Huwelijksroeping, maar als het zover is, steelt de Heer je hart, en je echtgenoot ook.
Ramon: En het huwelijk wordt een prioriteit. Maar het duurt lang om die genegenheid in het hart te bereiken.
Rosa: Ja, het hangt er ook vanaf hoe vastberaden en standvastig we zijn, want in die mate kan genade handelen en onze prioriteiten veranderen.
Ramón: Nou, ja. Het heeft ons een paar jaar gekost…
Moeder,
Ik hou van de Heer boven alles, en van mijn echtgenoot met heel mijn hart. Zij zijn het centrum van mijn leven. Lof zij God die mij zijn liefde geeft.