Het net van het Koninkrijk.

We zouden kunnen zeggen dat de Kerk de belichaming is van het Koninkrijk der Hemelen in ons aardse leven en dat zij haar net over de hele wereld uitgooit om de liefde van God bekend te maken, ongeacht wie iemand is, wat hij doet, waar hij vandaan komt of wat hij denkt – aan iedereen, zonder enige voorwaarde. Jij en ik, die ooit door dat net zijn opgevangen, moeten bekendmaken wat de Heer in ons leven heeft gedaan, zonder stil te staan bij de vraag of deze of gene het verdient, want het is niet aan ons om te beslissen of iemand het waard is of niet; met andere woorden, het staat ons niet toe om over iemand te oordelen, maar we moeten de liefde van God bekendmaken aan iedereen om ons heen. Paus Leo herinnert ons er in zijn encycliek aan dat solidariteit de concrete erkenning is dat het lot van ieder individu verbonden is met het lot van iedereen, dat ‘niemand in zijn eentje wordt gered’. Des te meer moeten jij en ik solidair zijn met degenen die God niet kennen en hen laten zien wat de Heer in ons leven doet, en onvoorwaardelijk geven wat wij hebben ontvangen.

In ons huwelijk moeten we hetzelfde doen: te allen tijde het net uitwerpen om onze echtgenoot altijd aan onze zijde te hebben, samen met hem en in hem de liefde van God die in ons is te tonen en die samen aan de wereld te laten zien. Soms kan de zonde een muur tussen echtgenoten oprichten, maar via dat net drijft die liefde van God in ons ons voort en moedigt ze ons aan om onze echtgenoot onder alle omstandigheden te omarmen, zoals we op onze trouwdag hebben beloofd: in vreugde en verdriet, elke dag van ons leven, door de liefde van God in ons aanwezig te maken en die aan de wereld te tonen met de vreugde te weten dat Christus zich door ons openbaart.

Toegepast op het huwelijksleven:

Araceli: Soms vraag ik me af of we wel genoeg doen om alles wat we ontvangen te beantwoorden.

Pedro: Araceli, bij mij is het juist andersom; soms lijkt het me dat we te veel doen en te weinig tijd aan onze eigen dingen besteden.

Araceli: Nou ja, die dingen zullen er altijd zijn, maar ik maak me zorgen dat we ons te veel aanpassen aan onze levenssituatie, die weliswaar prachtig is, maar we hebben zoveel ontvangen door te beseffen dat ons huwelijk het grootste is wat we hebben en hoezeer we dat aan de wereld moeten laten zien.

Pedro: Ik begrijp niet hoe je je daar zorgen over kunt maken; we staan geen moment stil, we zijn voortdurend overal heen en weer aan het reizen, naar deze parochie, naar die andere, zonder te klagen en we gaan overal naartoe waar men ons vraagt.

Araceli: Ja, dat weet ik al en we doen het met veel plezier, maar ik bedoel iets meer dan dat. We hebben een prachtig sacrament, waarin Christus zich voortdurend openbaart, maar soms heb ik het gevoel dat we het te weinig bekendmaken, alsof we wachten tot we worden gevraagd om dat te doen.

Pedro: Ik moet je zeggen dat je je onnodig zorgen maakt; de liefde van God openbaart zich voortdurend in jou door mij heen en omgekeerd, telkens wanneer we elkaar omarmen, elkaar liefdevol corrigeren of geen aandacht schenken aan de kleine dingen die we niet leuk vinden aan elkaar. De Heer werkt in ons door middel van kleine dingen en bereidt ons voor om dat later aan de wereld te laten zien.

Araceli: Dank je wel, Pedro. De Heer werkt door jou heen en laat me zien wat mijn zonde voor mij verbergt. Je hebt volkomen gelijk.

Pedro: Dankzij jou, door jouw geduld en doorzettingsvermogen, ben je erin geslaagd mijn hart te veranderen en heb ik geleerd Christus te zien in alles wat je doet, ook al begrijp ik het soms niet.

Moeder:

Help ons het Koninkrijk der Hemelen aan de hele wereld door te geven, dat zich openbaart door de aanwezigheid van Uw Zoon in ons huwelijk. Gezegend en geprezen zij God.