Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 12,35-37.
Bij zijn onderricht in de tempel wierp Jezus eens de vraag op: ‘Hoe kunnen de schriftgeleerden zeggen, dat de Messias Zoon van David is?
David heeft zelf gezegd door de heilige Geest bewogen: De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zit aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten heb gelegd.
Als David Hem Heer noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?’ Het merendeel van het volk luisterde graag naar Hem.
Zoon van God
Jezus overtreft al onze verwachtingen, zelfs die van degenen die een Messias verwachtten die hen zou bevrijden van de Romeinse overheersing. Hij is zoveel meer. Zien wij Jezus nog steeds als een ‘probleemoplosser’? We moeten erkennen dat Hij veel meer is, namelijk de Zoon van God, die gekomen is om ons te verlossen en ons de weg naar de hemel te wijzen: overgave en zelfopoffering, tot de laatste druppel bloed en zonder iets terug te verwachten. En hoe kan ik zoveel uitgestorte liefde terugbetalen? Door mijn man, mijn kinderen, mijn familie, mijn collega’s lief te hebben… zoals Hij mij liefheeft, vooral wanneer ze het het minst verdienen.
Terug in het huwelijksleven:
(Terugkomend van een pelgrimstocht)
Pepa: Wat een prachtige dagen hebben we gehad, met onze groep echtparen, zo dicht bij de Heer. Het was een zegen.
Miguel: Zeker weten! En nu we bijna thuis zijn, denk ik dat we ons gezin aan de Maagd moeten toevertrouwen. Mogen we alles wat de Heilige Geest in ons hart heeft uitgestort, aan hen doorgeven. Het was overvloedig
Pepa: Wat een zegen! Je hebt helemaal gelijk, ik kan niet wachten om thuis te komen om al het vuur dat ik in me draag aan de rest van het gezin door te geven
Miguel: Maar we weten al van eerdere keren dat zodra we thuiskomen, allerlei verleidingen op ons af zullen komen.
Pepa: Pfff! Ik herinner me de laatste keer nog. De kleine met buikgriep, Raúl met al zijn huiswerk nog niet gedaan, en María die het hele weekend aan haar mobiel gekluisterd zat…
Miguel: En mijn moeder die alles vertelde wat er gebeurd was. Ze bleef maar zeggen: “Hier bij jullie kinderen hoort het thuis, en niet de hele dag aan het bidden!”
Pepa: Nou, als je het goed vindt, laten we dan de rozenkrans bidden en voor ieder van hen bidden. Moge de Heilige Geest ons verlichten en mogen we ieder geven wat hij of zij nodig heeft.
Miguel: Dat lijkt me een geweldig plan, laten we Zijn hand stevig vasthouden, met Haar aan onze zijde hoeven we niet bang te zijn. Laten we ook bidden voor alle jongeren en kinderen die deze dagen examens hebben, en voor hun families en leraren.
Pepa: Amen!
Moeder:
Mogen we de Heer danken voor elke gave die Hij ons heeft gegeven, en mogen we in onze roeping op elk van hen reageren. Gezegend en geprezen zij de Heer, onze God, in het Allerheiligste Sacrament op het altaar!
