Lezing uit het heilige Evangelie volgens Marcus
Eens ging Jezus naar de oever van het meer. Al het volk kwam naar Hem toe en Hij onderrichtte hen.
In het voorbijgaan zag Hij Levi, de zoon van Alfeüs, aan het tolhuis zitten en sprak tot hem: ‘Volg Mij.’ De man stond op en volgde Hem.
Terwijl Jezus eens in diens woning te gast was, lag met Hem en zijn leerlingen
ook een groot aantal tollenaars en zondaars aan, want er waren er velen die Hem volgden.
De farizeese schriftgeleerden die zagen dat Hij at met zondaars en tollenaars,
zeiden tot zijn leerlingen: ‘Hoe kan Hij eten en drinken met tollenaars en zondaars?’
Jezus hoorde dit en antwoordde hun: ‘Niet de gezonden hebben een dokter nodig,
maar de zieken. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.’
Vandaag zien we de roeping van Jezus aan Matteüs, zoals enkele dagen geleden het evangelie ons de roeping van Petrus en Andreas, en van Jakobus en Johannes liet zien, terwijl zij bezig waren met hun dagelijkse werkzaamheden: sommigen wierpen hun netten uit in zee, anderen maakten de netten schoon, Matteüs zat achter de belastingbalie. Hij kiest hen allemaal uit. Hij neemt het initiatief, bereidt de weg, gaat hen tegemoet en nodigt hen uit om Hem te volgen, zonder zich te laten afschrikken door de toestand waarin zij verkeren, want Hij is gekomen om de zieken te genezen, om ons te redden. De Heer heeft ieder van ons uitgekozen en komt ons tegemoet in onze dagelijkse realiteit. Hij kijkt niet naar hoe we nu zijn, maar naar waarvoor we geroepen zijn. Het is aan ons om alert en open te staan voor de roeping die Hij ons geeft, en te reageren door onze gehechtheden achter ons te laten om Hem onmiddellijk te volgen, zoals de discipelen, of door voorwaarden te stellen, zoals degenen die tegen Hem zeiden: “Laat me eerst mijn vader begraven”, of “Laat me eerst afscheid nemen van mijn familie”. Zij hielden vast aan hun gehechtheden en konden Jezus niet volgen.
Echtgenoten, zijn we alert om de roeping van God te herkennen en bereid om Hem te volgen, om onze gehechtheden los te laten? Want om de Heer echt te volgen in onze roeping tot het huwelijk, moeten we werkelijk bereid zijn alles achter te laten om ons volledig aan God over te geven, ons met lichaam en ziel over te geven aan de persoon die Hij aan onze zijde heeft geplaatst, en aan de vervulling van onze missie: de liefde van de drie-eenheid van God in deze wereld vertegenwoordigen en meewerken aan de redding van onze echtgenoot. Is er iets mooiers? Is er een beter plan? Laten we dus aandachtig zijn voor Zijn roeping en aan de slag gaan!
Toegepast op het huwelijksleven:
Frans: Hallo, Pedro heeft me gebeld en gezegd dat ze al een datum hebben voor de volgende retraite en dat ze op zoek zijn naar een team; hij heeft me gevraagd of wij mee kunnen gaan, wat vind je ervan?
Lola: Wij weer? Frans, we zijn vier maanden geleden nog geweest… Weet je nog wat een gedoe dat was… De kinderen een heel weekend regelen, mijn ouders… Bovendien gaat het nu zo goed tussen jou en mij… Laten we daar gebruik van maken om een gezinsplan te maken.
Frans: Ja, dat is heel goed, Lola, en we kunnen dat elk ander weekend doen, maar ze hebben ons gebeld voor deze retraite… na wat we hebben ontvangen, denk ik dat het nu onze beurt is om te helpen en niet om ons te settelen.
Lola: Ja, het is waar dat we moeten helpen, maar weer wij?
Frans: Vergeet ook niet dat het ons veel goed heeft gedaan, we hebben dingen ontdekt die we tijdens onze retraite niet hadden gezien… en het was geweldig om andere echtparen te zien die de schoonheid van hun sacrament ontdekken…
Lola: Ach, Frans… ik heb gewoon geen zin om weg te gaan… we hebben het nu zo goed.
Lola: Ha, ha, ha… Je hebt gelijk. Als we ons te veel op ons gemak voelen, gaan we achteruit.
Frans: Ze hebben het ons al gezegd: wie niet bouwt, vernietigt.
Lola: Ik dank God voor jou, omdat je me aanspoort en me uit mijn comfortzone haalt. Ik hou van je.
Moeder,
Leer ons altijd alert te zijn op de roeping van God, zoals u dat was, en bereid om Hem te volgen en Zijn wil te doen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!
