Evangelie van de dag
Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Johannes
Enigen van hen gingen echter naar de Farizeeën om hun te vertellen wat Jezus gedaan had.
De hogepriesters en Farizeeën belegden daarop een zitting van het Sanhedrin en zeiden: ‘Wat doen we?’ Want die man verricht veel wonderen.
Als wij Hem zijn gang laten gaan, zullen ze allemaal in Hem geloven. Dan zullen de Romeinen komen en met de heilige plaats ook ons volk wegvagen.’
Maar een van hen, Kajafas, die in dat jaar hogepriester was, zei hun: ‘Gij begrijpt er niets van;
ge denkt er niet aan, dat het beter voor u is, dat er een mens voor het volk sterft dan dat het hele volk ten onder gaat.’
Dat zei hij niet uit zichzelf, maar als hogepriester in dat jaar profeteerde hij, dat Jezus zou sterven voor het volk,
en niet voor het volk alleen, maar ook om de verstrooide kinderen van God samen te brengen.
Van die dag af waren ze besloten Hem te doden.
Jezus bewoog zich daarom niet meer openlijk onder de Joden, maar vertrok vandaar naar de streek bij de woestijn, en wel naar de stad Efraim, waar Hij met zijn leerlingen verbleef.
Toen echter het paasfeest van de Joden op handen was, gingen velen uit die streek voor Pasen naar Jeruzalem om zich te reinigen.
Ze zochten naar Jezus en zeiden tot elkaar, terwijl ze in de tempel stonden: ‘Wat dunkt u? Zou Hij niet naar het feest komen?’
In dit evangelie zien we de reactie van de mensen die getuige waren van de opstanding van Lazarus; bij dit teken geloofden velen in Jezus, maar anderen, die hetzelfde zagen, sloten hun hart en verwierpen Hem; het is niet zo dat ze onverschillig bleven, maar ze besloten Hem ter dood te brengen.
Tegenover Jezus zijn er slechts twee houdingen mogelijk: Hem aanvaarden of Hem afwijzen. Wat is mijn houding? Neem ik Hem aan en geloof ik in Hem met alle gevolgen van dien, of zoek ik excuses en wijs ik Hem af? Want de logica van God staat zo ver af van de menselijke, dat Hem verwelkomen een radicale verandering in mijn leven betekent, die me leidt naar iets waar ik geen controle over heb, dat afwijkt van mijn criteria, dat mijn plannen verandert en me uit mijn comfortzone haalt… Ben ik bereid tot dat avontuur? Of geef ik er de voorkeur aan mijn leven zelf te beheersen, en wijs ik Hem daarom af en dood ik Hem in mijn hart?
In ons huwelijk geeft de Heer veel tekenen, maar als ons hart niet aandachtig en bereid is om Hem te herkennen, blijven ze onopgemerkt. Echtgenoten, laten we waakzaam zijn om de tekenen van Jezus te zien, en laten we Hem verwelkomen, laten we op Hem vertrouwen, want Hij heeft ons een enorm en eeuwig geluk beloofd. En de Heer komt Zijn Woord altijd na.
Toegepast op het huwelijksleven:
Paola: Nelson, wat vind je ervan als we komend weekend, in plaats van naar het huisje in de bergen te gaan, gaan helpen bij een retraite?
Nelson: Maar Paola, schat, je weet dat we dat uitje al weken geleden gepland hebben. En ik kijk er erg naar uit. Waarom nu ineens die verandering?
Paola: Sandra belde me namelijk op en zei dat er een echtpaar zou komen helpen, maar dat hij ziek is geworden en ze uiteindelijk niet kunnen komen.
Nelson: En heeft ze je gevraagd of wij willen gaan?
Paola: Nee, eigenlijk niet. Maar ik merkte dat ze bezorgd en een beetje overweldigd was door de situatie, en ik dacht dat we ons konden aanbieden, dat het misschien een teken is dat wij moeten gaan.
Nelson: Net in het weekend dat we naar de bergen zouden gaan?
Paola: Nou, je weet dat Gods plannen zelden samenvallen met die van ons, en ons altijd uit balans brengen. Zullen we het in gebed voorleggen?
Nelson: Maar wat als er al een ander echtpaar is dat zich heeft aangeboden om te gaan in plaats van het echtpaar dat niet kan?
Paola: Dan is het blijkbaar niet Gods wil dat we deze keer gaan, en gaan we naar de bergen… vind je dat goed?
Nelson: Oké, goed, laten we bidden. Want het is waar dat wanneer God je roept, als je ja zegt, Hij je vervolgens met zegeningen overlaadt, en die zou ik niet willen missen…
(En in gebed namen ze de beslissing om het in de handen van de Maagd te leggen; ze zouden zich de volgende dag aanbieden en, als er dan nog niemand die plek had ingenomen, zouden ze naar de retraite gaan en het uitje naar de bergen uitstellen tot later).
Moeder,
Leer ons om alert te zijn op de tekenen van God, en onze wil te onderwerpen, altijd bereid te zijn tot wat nodig is om de plannen te vervullen die Hij voor ons heeft, zoals U deed, door altijd Zijn wil te aanvaarden. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!
