Evangelie van de dag
Anderen zeiden: ‘Het is de Messias.’ Weer anderen wierpen op: ‘Komt de Messias soms uit Galilea?
Heeft de Schrift niet gezegd, dat de Messias komen zal uit het geslacht van David en uit Betlehem, het dorp waar David woonde?’
Zo ontstond er dus om Hem verdeeldheid onder het volk.
Sommigen hunner wilden Hem gevangennemen, maar niemand sloeg de hand aan Hem.
Toen dan ook de dienaars bij de hogepriesters en Farizeeën terugkwamen, vroegen dezen hun: ‘Waarom hebt gij Hem niet meegebracht?’
De dienaars antwoordden: ‘Nooit heeft iemand zo gesproken als die man.’
Waarop de Farizeeën zeiden: ‘Hebt gij u soms ook laten bedriegen?
Heeft dan een van de overheden of van de Farizeeën in Hem geloofd?
Dat volk, ja, dat de Wet niet kent; vervloekt zijn ze!’
Maar een uit hun kring, Nikodemus, die vroeger bij Jezus gekomen was, merkte op:
‘Veroordeelt onze Wet iemand zonder hem eerst te horen en te vernemen wat hij doet?’
Zij gaven hem ten antwoord: ‘Zijt gij soms ook uit Galilea? Zoek maar na en gij zult zien dat de profeet niet uit Galilea opstaat.’
Toen ging ieder naar huis.
Twijfels drijven ons uit elkaar.
In deze passage uit het Evangelie van Johannes zien we hoe het conflict rond Jezus steeds groter wordt. Het is niet langer alleen maar een discussie, maar het begin van een afwijzing die de harten zal verharden totdat deze uitmondt in de kruisiging van Jezus. En dit gebeurt niet ineens, maar beetje bij beetje: twijfel, vooroordelen en trots sluiten het hart voor de waarheid en het volk raakt verdeeld: sommigen geloven, anderen twijfelen en weer anderen oordelen op basis van vooringenomen ideeën. En de verdeeldheid komt niet voort uit Jezus, maar uit de blik van degenen die naar Hem kijken. Iets soortgelijks gebeurt met ons, echtgenoten. De twijfels drijven ons als echtpaar uit elkaar, omdat ze de zuivere blik verstoren. Wanneer ik het wantrouwen toelaat, kijk ik niet meer met dankbaarheid naar mijn echtgenoot, maar met een oordeel; ik luister niet meer met openheid, maar met een defensieve houding. Ik begin te interpreteren vanuit mijn angsten en niet vanuit de waarheid van de ander. Zo ontstaat er, bijna zonder dat we het merken, een afstand die ervoor zorgt dat de gemeenschap tussen de echtgenoten wordt verbroken, en we zien dat dit niet ineens gebeurt, maar langzaam, wanneer twijfel de plaats inneemt van vertrouwen en wantrouwen de overhand krijgt boven de ontvangen gave. Te midden van het conflict verschijnt Nicodemus, die ons leert dat we, voordat we oordelen, moeten luisteren en, voordat we veronderstellen, moeten verwelkomen. Het is een directe uitnodiging aan echtgenoten om het hart niet te sluiten zonder de waarheid in het hart van mijn echtgenoot te hebben gezocht. En om opnieuw naar de echtgenoot te kijken als een geschenk, als de plek waar God mij tegemoetkomt, waardoor de twijfel aan kracht verliest en het hart de vreugde van het werkelijk liefhebben terugkrijgt.
Toegepast op het huwelijksleven:
Lucia: Juan, ik zie dat je vandaag 400 euro hebt uitgegeven…
Juan: Lucia, ik leg het je later wel uit, ik ben te laat voor een vergadering.
Lucia: Je legt het me later uit…? Juan, wat ik zie is dat je de laatste tijd belangrijke beslissingen neemt zonder mij erbij te betrekken.
Juan: Lucia, zo is het echt niet. Ik vertel je straks rustig wat er is gebeurd, maar het was nodig.
Lucia: Ik begin je behoeften wel te kennen… Was het echt nodig of was het een impulsieve aankoop? (Er valt een ongemakkelijke stilte) Oké… Ik denk dat ik me laat meeslepen door wantrouwen en ik wil geen oordeel vellen zonder naar je te luisteren. Schat, vertel je me goed wat er is gebeurd?
Juan: Lucia, vanmorgen is er iets kapot gegaan aan de auto en dat moest vandaag gerepareerd worden… Ik wilde het je vertellen, maar ik had zo’n haast dat ik dacht het je later rustig te vertellen.
Lucia: Juan, bedankt dat je het me vertelt… en sorry dat ik me zo heb laten meeslepen door twijfel en achterdocht.
Juan: Schat, het geeft niet. Een andere keer zal ik mijn best doen om het je eerder te vertellen.
Moeder,
Help ons om te vertrouwen zoals U dat doet en om met een open hart te luisteren, altijd met Uw tederheid. Gezegend en geprezen zijt U voor altijd, Heer.
